mijn prille ervaring zegt dat het heerlijk is om een meisje in je armen te hebben Bevallen na de zomer van 2011...
-
Marleen
- Berichten: 93
- Lid geworden op: 19 juni 2010, 16:39
Anks: dikke dikke proficiat! Super dat het dan nog spontaan gegaan is.
Mogen we de naam van je dochtertje weten of hou je dat liever voor jezelf?
En aan de wachtenden: ik kan me ook wel aansluiten bij de bemerking van Anks: ik heb er ook goede herinneringen aan. Het hoeft inderdaad niet altijd kommer en kwel te zijn.
En die ellendige nachten: goh, niet leuk als je denkt dat het begonnen is en het dan terug eindigt! Ik duim voor jullie dat je snel je wondertje mag bewonderen.
En hier: gisteren was ons ventje terug zo braaf. Deze nacht was het echter weer wat minder, maar ik heb toch al niet meer de neiging gehad om hem buiten te gaan leggen!
Als ik onze kleine jongen hier zo zie, en dan terug denk aan het aller aller begin, dan krijg ik het wel even moeilijk. Ik herinner me nog de gesprekken met mijn man over al dan niet zonder kinderen leven... Nu ik zie wat ik nu zie, weet wat ik nu weet en voel wat ik nu voel, vind ik die gesprekken echte horror. Ik ken mensen die nog in behandelingen zijn, en mensen die gestopt zijn zonder resultaat. En op deze moment, echt, hoewel ik weet hoe het voelt om in behandeling te zijn, ik kan niets meer tegen hen zeggen. Ik kan enkel huilen.
En nu begrijp ik waarom mensen die zelf kinderen hadden eigenlijk veel empathischer zijn naar onvruchtbaarheid toe dan mensen zonder kinderen.
Na 9 maand zwangerschap (die heel vlot liep), een heel vlotte bevalling, een prachtig kereltje in mijn armen en bij ons, nu al bijna 3 weken, heb ik het gevoel dat ik nog steeds het verleden een beetje moet verwerken. Maar het gevoel is heel dubbel, want tegelijkertijd kan ik zo intens gelukkig zijn en beseffen wat een wonder dat wij gekregen hebben.
Groetjes
M
Mogen we de naam van je dochtertje weten of hou je dat liever voor jezelf?
En aan de wachtenden: ik kan me ook wel aansluiten bij de bemerking van Anks: ik heb er ook goede herinneringen aan. Het hoeft inderdaad niet altijd kommer en kwel te zijn.
En die ellendige nachten: goh, niet leuk als je denkt dat het begonnen is en het dan terug eindigt! Ik duim voor jullie dat je snel je wondertje mag bewonderen.
En hier: gisteren was ons ventje terug zo braaf. Deze nacht was het echter weer wat minder, maar ik heb toch al niet meer de neiging gehad om hem buiten te gaan leggen!
Als ik onze kleine jongen hier zo zie, en dan terug denk aan het aller aller begin, dan krijg ik het wel even moeilijk. Ik herinner me nog de gesprekken met mijn man over al dan niet zonder kinderen leven... Nu ik zie wat ik nu zie, weet wat ik nu weet en voel wat ik nu voel, vind ik die gesprekken echte horror. Ik ken mensen die nog in behandelingen zijn, en mensen die gestopt zijn zonder resultaat. En op deze moment, echt, hoewel ik weet hoe het voelt om in behandeling te zijn, ik kan niets meer tegen hen zeggen. Ik kan enkel huilen.
En nu begrijp ik waarom mensen die zelf kinderen hadden eigenlijk veel empathischer zijn naar onvruchtbaarheid toe dan mensen zonder kinderen.
Na 9 maand zwangerschap (die heel vlot liep), een heel vlotte bevalling, een prachtig kereltje in mijn armen en bij ons, nu al bijna 3 weken, heb ik het gevoel dat ik nog steeds het verleden een beetje moet verwerken. Maar het gevoel is heel dubbel, want tegelijkertijd kan ik zo intens gelukkig zijn en beseffen wat een wonder dat wij gekregen hebben.
Groetjes
M
-
Vi
- Berichten: 707
- Lid geworden op: 5 november 2010, 11:51
Anks, proficiat met je dochtertje. Wat een flinke meid heb je daar al.
Z/H, Yago en JD, ik duim voor jullie dat het bijna zover mag zijn en jullie jullie wondertjes spoedig in de armen mogen houden.
Bij mij was het gisteren (en nu nog) een emotionele dag. Ik moest op controle bij de gyné en het deed zo raar om daar in die wachtzaal te zitten bij al die zwangere vrouwen terwijl mijn zwangere buik weg is (alé toch bijna
). Ook had ik het moeilijk om mijn lege baarmoeder te zien. 
Voor het eerst besefte ik echt dat mijn zwangerschap echt voorbij is en ik mis het. Ook al ben ik natuurlijk ontzettend gelukkig met mijn zoontjes en geniet ik van elk moment met hen. Maar voor mij was het mijn eerste maar tevens ook mijn laatste zwangerschap en alles is dus definitief. Ik heb het gevoel dat ik voortdurend afscheid moet nemen. Afscheid van die buik en de ongemakken, afscheid van het eerste badje van de kindjes, afscheid van de eerste keer een flesje geven aan je kleine wondertje, afscheid van de eerste kleertjes die ze gedragen hebben maar ook alle volgende kleertjes. Want alles verdwijnt in een doos om er voor mezelf niet terug uit te komen. en last but not least, zoals Marleen hierboven al vermeld, begint het verwerkingsproces van al die behandelingen nu pas door te dringen.
Komt nog bij dat ik terug moet/mag starten met de pil en dat die stomme maandstonden er dan weer gaan zijn.
Dus meiden ook al is het lastig voor jullie op dit moment, probeer toch nog wat te genieten van die dikke buik.
Sorry voor mijn emo-gedoe maar moest het eens van mij afschrijven. Jullie snappen dat wel hé.
Z/H, Yago en JD, ik duim voor jullie dat het bijna zover mag zijn en jullie jullie wondertjes spoedig in de armen mogen houden.
Bij mij was het gisteren (en nu nog) een emotionele dag. Ik moest op controle bij de gyné en het deed zo raar om daar in die wachtzaal te zitten bij al die zwangere vrouwen terwijl mijn zwangere buik weg is (alé toch bijna
). Ook had ik het moeilijk om mijn lege baarmoeder te zien. Voor het eerst besefte ik echt dat mijn zwangerschap echt voorbij is en ik mis het. Ook al ben ik natuurlijk ontzettend gelukkig met mijn zoontjes en geniet ik van elk moment met hen. Maar voor mij was het mijn eerste maar tevens ook mijn laatste zwangerschap en alles is dus definitief. Ik heb het gevoel dat ik voortdurend afscheid moet nemen. Afscheid van die buik en de ongemakken, afscheid van het eerste badje van de kindjes, afscheid van de eerste keer een flesje geven aan je kleine wondertje, afscheid van de eerste kleertjes die ze gedragen hebben maar ook alle volgende kleertjes. Want alles verdwijnt in een doos om er voor mezelf niet terug uit te komen. en last but not least, zoals Marleen hierboven al vermeld, begint het verwerkingsproces van al die behandelingen nu pas door te dringen.Komt nog bij dat ik terug moet/mag starten met de pil en dat die stomme maandstonden er dan weer gaan zijn.
Dus meiden ook al is het lastig voor jullie op dit moment, probeer toch nog wat te genieten van die dikke buik.
Sorry voor mijn emo-gedoe maar moest het eens van mij afschrijven. Jullie snappen dat wel hé.
-
Marleen
- Berichten: 93
- Lid geworden op: 19 juni 2010, 16:39
@ Vi,
Ik begrijp perfect wat je bedoelt. ik krijg hier voortdurend opmerkingen van: "Geniet er van, want het gaat zo snel..." eigenlijk vind ik dat, hoewel het natuurlijk waar is, echt een lastige opmerking. Soms krijg ik dan zelfs "stress", van "oei, dit is al voorbij en dit is al voorbij..." De zwangere buik, de schopjes, de bevalling, de eerste dagen samen, de dagen dat mijn man nog thuis was, de eerste kleedjes, de eerste keer dat hij de gordijn in de badkamer had ontdekt.... En elke moment dat je dan niet aan het genieten bent, of gezaagd of geklaagd heb, heb je "verspilt".
Tis een beetje proberen van dag tot dag te leven en niet te veel "afscheid nemen", maar alle mooie dingen gewoon meenemen voor de rest van je leven. Maar ik vind dat zelf ook niet zo eenvoudig. Ben nogal melancholisch.
@ Shadow, een late reactie: ik geef ook borstvoeding en eigenlijk vind ik dat dat niet zo goed gaat. De start was tof: ze zeiden dat ik superveel melk had, dus mijn kleintje kon direct drinken. Als nadeel van dit goede opgang komen van de borstvoeding heb ik sterke naweëen gekregen. Dwz elke keer als hij moest drinken zo'n sterke pijn. Precies of die bevalling telkens opnieuw ging beginnen. Dat was dag 3 en 4. Op dag 5 was dat minder, maar zijn de kloven begonnen. Dan hebben we een paar dagen "bloed" laten drinken.
ik geef nu voeding met een tepelhoedje. De eerste dagen thuis ging het beter en beter, maar toen vroeg hij maar 6 a 7 voedingen per dag. Volgens de vroedvrouw was dat te weinig en moesten we hem vaker wakker maken, omdat gewicht niet snel genoeg toenam. Wij hebben dat gedaan, met als gevolg dat die voedingen nog meer ellende waren, want hij viel natuurlijk altijd in slaap en was ook niet zo goed gezind als je die wakker maakte. (Hoe zou je zelf zijn?) En hij hapte terug slechter, en nieuwe kloven tot gevolg.
Nu zit hij op gewicht, doet het zelfs heel goed, maar nu komt die dus ook s nachts om de drie uur vragen. In het begin deed die 1 trek van 4u en 1 van 5 en nu kan ik dus elke 3 uur hem aanleggen. (En elke voeding duurt bij mij een uur, en dan een half uur om hem in slaap te krijgen, dus dwz dat ik 1,5 uur aan een stuk kan slapen, nooit langer...)
Als ik hoor dat ze aan jou zeggen om af te kolven en dat te geven. dat lijkt me ook behoorlijk een gedoe. Ik ben nu gestopt met te luisteren naar de vroedvrouw: ik maak hier niemand meer wakker en doe beke meer mijn ding. De voeding is zowieso al zwaar genoeg.
Kan je niet gewoon je kindje wegen ipv de exacte hoeveelheid dat ze drinkt te gaan bekijken door af te kolven? En je kan toch ook zien of ze echt drinkt (slikt) of het maar tutteren is?
Ik heb nu voor mezelf gezegd: ik hou het vol tot 6 weken. Als er dan nog zoveel eten gevraagd wordt, het duurt zo lang en ik heb nog zoveel pijn, dan ga ik er de brui aan geven... Ik begrijp niet waarom moeder natuur borstvoeding geven zo ingewikkeld gemaakt heeft.
groetjes
Ik begrijp perfect wat je bedoelt. ik krijg hier voortdurend opmerkingen van: "Geniet er van, want het gaat zo snel..." eigenlijk vind ik dat, hoewel het natuurlijk waar is, echt een lastige opmerking. Soms krijg ik dan zelfs "stress", van "oei, dit is al voorbij en dit is al voorbij..." De zwangere buik, de schopjes, de bevalling, de eerste dagen samen, de dagen dat mijn man nog thuis was, de eerste kleedjes, de eerste keer dat hij de gordijn in de badkamer had ontdekt.... En elke moment dat je dan niet aan het genieten bent, of gezaagd of geklaagd heb, heb je "verspilt".
Tis een beetje proberen van dag tot dag te leven en niet te veel "afscheid nemen", maar alle mooie dingen gewoon meenemen voor de rest van je leven. Maar ik vind dat zelf ook niet zo eenvoudig. Ben nogal melancholisch.
@ Shadow, een late reactie: ik geef ook borstvoeding en eigenlijk vind ik dat dat niet zo goed gaat. De start was tof: ze zeiden dat ik superveel melk had, dus mijn kleintje kon direct drinken. Als nadeel van dit goede opgang komen van de borstvoeding heb ik sterke naweëen gekregen. Dwz elke keer als hij moest drinken zo'n sterke pijn. Precies of die bevalling telkens opnieuw ging beginnen. Dat was dag 3 en 4. Op dag 5 was dat minder, maar zijn de kloven begonnen. Dan hebben we een paar dagen "bloed" laten drinken.
ik geef nu voeding met een tepelhoedje. De eerste dagen thuis ging het beter en beter, maar toen vroeg hij maar 6 a 7 voedingen per dag. Volgens de vroedvrouw was dat te weinig en moesten we hem vaker wakker maken, omdat gewicht niet snel genoeg toenam. Wij hebben dat gedaan, met als gevolg dat die voedingen nog meer ellende waren, want hij viel natuurlijk altijd in slaap en was ook niet zo goed gezind als je die wakker maakte. (Hoe zou je zelf zijn?) En hij hapte terug slechter, en nieuwe kloven tot gevolg.
Nu zit hij op gewicht, doet het zelfs heel goed, maar nu komt die dus ook s nachts om de drie uur vragen. In het begin deed die 1 trek van 4u en 1 van 5 en nu kan ik dus elke 3 uur hem aanleggen. (En elke voeding duurt bij mij een uur, en dan een half uur om hem in slaap te krijgen, dus dwz dat ik 1,5 uur aan een stuk kan slapen, nooit langer...)
Als ik hoor dat ze aan jou zeggen om af te kolven en dat te geven. dat lijkt me ook behoorlijk een gedoe. Ik ben nu gestopt met te luisteren naar de vroedvrouw: ik maak hier niemand meer wakker en doe beke meer mijn ding. De voeding is zowieso al zwaar genoeg.
Kan je niet gewoon je kindje wegen ipv de exacte hoeveelheid dat ze drinkt te gaan bekijken door af te kolven? En je kan toch ook zien of ze echt drinkt (slikt) of het maar tutteren is?
Ik heb nu voor mezelf gezegd: ik hou het vol tot 6 weken. Als er dan nog zoveel eten gevraagd wordt, het duurt zo lang en ik heb nog zoveel pijn, dan ga ik er de brui aan geven... Ik begrijp niet waarom moeder natuur borstvoeding geven zo ingewikkeld gemaakt heeft.
groetjes
-
LaBatsa
- Berichten: 784
- Lid geworden op: 1 september 2009, 14:49
Marleen, groot gelijk dat je hem niet meer wakker maakt! Dat je dat helemaal in 't begin doet, akkoord, maar toch niet meer eens de bv goed op gang is gekomen! Zolang hij bij blijft komen, en dat zal de ene keer al wat meer zijn dan de andere, en hij een contente indruk maakt, zou ik hem ook niet forceren hoor.
-
beurtflight
- Berichten: 377
- Lid geworden op: 2 november 2008, 19:09
@Anks, een hele dikke proficiat met je dochter
@Shadow, ook ik geef borstvoeding aan onze meisjes. De eerste week uitsluitend aan de borst, maar dit begon echt door te wegen. Ondertussen ben ik beginnen afkolven om toch duidelijkheid te hebben over wat ze binnen krijgen. Ze bleven maar om eten vragen en nu weet ik perfect wat ze eten. Ze krijgen nu 125 ml per keer. En dan per 30 bij als ze nog honger hebben. Ik probeer toch telkens 250ml af te kolven. Als ik ze aan de borst leg gebruik ik ook een tepelhoedje. Ze hebben hier ook maar 6 voedingen per dag. Net zoals bij marleen ben ik 1uur en half minstens bezig en ze vragen om de 3 tot 4 uur eten. Ik heb zelf ook bloedblaren op mijn tepels, maar ik zet door
's nachts maak ik ze wel wakker tussen 3u en 4u als ze zelf nog niet wakker zijn.
Ze komen in ieder geval goed bij. De dag dat ze uit het ziekenhuis kwamen zaten ze terug op hun geboortegewicht. Een week later wegen ze al 3kilo240 en 3 kilo 140. Wetend dat ze 2kilo840 en 2kilo780 wogen... Niet te geloven.
@Vi, je doet me de tranen in de ogen krijgen. Hier begint het besef ook te komen dat alles maar één maal zal zijn... Kl.. gewoon.
@Shadow, ook ik geef borstvoeding aan onze meisjes. De eerste week uitsluitend aan de borst, maar dit begon echt door te wegen. Ondertussen ben ik beginnen afkolven om toch duidelijkheid te hebben over wat ze binnen krijgen. Ze bleven maar om eten vragen en nu weet ik perfect wat ze eten. Ze krijgen nu 125 ml per keer. En dan per 30 bij als ze nog honger hebben. Ik probeer toch telkens 250ml af te kolven. Als ik ze aan de borst leg gebruik ik ook een tepelhoedje. Ze hebben hier ook maar 6 voedingen per dag. Net zoals bij marleen ben ik 1uur en half minstens bezig en ze vragen om de 3 tot 4 uur eten. Ik heb zelf ook bloedblaren op mijn tepels, maar ik zet door
's nachts maak ik ze wel wakker tussen 3u en 4u als ze zelf nog niet wakker zijn.
Ze komen in ieder geval goed bij. De dag dat ze uit het ziekenhuis kwamen zaten ze terug op hun geboortegewicht. Een week later wegen ze al 3kilo240 en 3 kilo 140. Wetend dat ze 2kilo840 en 2kilo780 wogen... Niet te geloven.
@Vi, je doet me de tranen in de ogen krijgen. Hier begint het besef ook te komen dat alles maar één maal zal zijn... Kl.. gewoon.
-
Shadow
- Berichten: 449
- Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15
250ml!!!!! Dat lijkt me zo'n massa. Ik kom amper aan 70 per keer :s en ik kolf ook om de drie uur en dat voor een half uur lang. Ik leg mezelf ook te veel druk op mijn schouders want ik wil altijd maar meer en meer kolven zodanig dat ik toch genoeg zal hebben als Lio meer vraagt en meer op kan.
Ze geeft af en toe wel wat terug en kotst soms zelfs hele gulpen uit. Ze kan daar uiteraard niet aan doen ma das dan altijd zo zonde om te zien dat die kostbare melk gewoon verloren gaat
Gisteren werd ik ziek, ik dacht een griepje want had koorts en een onbehaaglijk gevoel. Maar blijkbaar is het het begin van een borstontsteking ook dat nog!
Ik geef zo graag borstvoeding! Maar zoals marleen zegt als het binnen x-aantal weken nog zoveel energie van me vraagt, dan weet ik niet of ik het zal volhouden. Nu is mijn man nog thuis, vanaf 9 november sta ik er alleen voor. Dan is mijn kleine meid 5 weken. We zullen zien of ik dan nog de tijd en de moed vind om te blijven doorgaan met kolven. Laat ons hopen dat ik dan gewoon weer de borst kan aanbieden.
Is het trouwens mogelijk om gewoon een paar keer per dag borstvoeding te geven en voor de rest kunstvoeding. Bijvoorbeeld smorgens en savonds de borst en overdag en snachts een flesje?
@marleen: het voor en na het eten wegen van ons meisje is niet echt een optie aangezien ze blijkbaar niet sterk genoeg is om genoeg melk uit mijn borsten te zuigen. De zuigkracht van het kolfapparaat is sterker, waardoor op die manier de productie goed wordt gestimuleerd. Ons meisje wordt eigenlijk alleen maar moe van zelf te moeten zuigen (2x een half uur) omdat ze zo een lichtgewichtje is. Bovendien verliest ze daardoor veel energie en valt ze opnieuw af. Niet goed dus...
Maar goed, today is a good day, lio is 60 gram aangekomen sinds gisteren! We zitten aan 2kg720! Nog 30 gram en ze heeft haar geboortegewichtje terug
Ze geeft af en toe wel wat terug en kotst soms zelfs hele gulpen uit. Ze kan daar uiteraard niet aan doen ma das dan altijd zo zonde om te zien dat die kostbare melk gewoon verloren gaat
Gisteren werd ik ziek, ik dacht een griepje want had koorts en een onbehaaglijk gevoel. Maar blijkbaar is het het begin van een borstontsteking
ook dat nog!Ik geef zo graag borstvoeding! Maar zoals marleen zegt als het binnen x-aantal weken nog zoveel energie van me vraagt, dan weet ik niet of ik het zal volhouden. Nu is mijn man nog thuis, vanaf 9 november sta ik er alleen voor. Dan is mijn kleine meid 5 weken. We zullen zien of ik dan nog de tijd en de moed vind om te blijven doorgaan met kolven. Laat ons hopen dat ik dan gewoon weer de borst kan aanbieden.
Is het trouwens mogelijk om gewoon een paar keer per dag borstvoeding te geven en voor de rest kunstvoeding. Bijvoorbeeld smorgens en savonds de borst en overdag en snachts een flesje?
@marleen: het voor en na het eten wegen van ons meisje is niet echt een optie aangezien ze blijkbaar niet sterk genoeg is om genoeg melk uit mijn borsten te zuigen. De zuigkracht van het kolfapparaat is sterker, waardoor op die manier de productie goed wordt gestimuleerd. Ons meisje wordt eigenlijk alleen maar moe van zelf te moeten zuigen (2x een half uur) omdat ze zo een lichtgewichtje is. Bovendien verliest ze daardoor veel energie en valt ze opnieuw af. Niet goed dus...
Maar goed, today is a good day, lio is 60 gram aangekomen sinds gisteren! We zitten aan 2kg720! Nog 30 gram en ze heeft haar geboortegewichtje terug
-
Marleen
- Berichten: 93
- Lid geworden op: 19 juni 2010, 16:39
Hello,
@Shadow: ik bedoelde niet voor en na eten wegen. Ze hebben mij dat ook afgeraden omdat dat naar het schijn niet altijd zo goed klopt en ene keer eten ze meer dan andere. Ik bedoelde gewoon dagelijks/om de twee dagen totaal gewicht bekijken en zien dat ze bijkomen.
Zeg, beurtflight, met bloedblaren? Goh, hoe hou jij dat vol? En dan nog met 2! Er zijn er hier toch bij die veel moediger zijn dan mij!
En die 250 is inderdaad veel. Als ik afkolf is dat altijd maar een beetje en ik maak dan een portie door de kleine beetjes samen te voegen. ik kolf 3tal keer voor 125 bij elkaar te hebben. En dat is ongeveer wat onze zoon per voeding vraagt.
Net zware nacht gehad: om de 3uur gevraagd en altijd in slaap gevallen na eerste borst. dus dat is dan een half uur eten, in slaap vallen voor een half uur, dan terug een half uur eten, dan niet kunnen slapen, dus een half uur wiegen. Dan 1 uur slaap en de drie uur zijn dus om en het begint opnieuw. Dwz dat ik 1 uur aan een stuk kan slapen, dat is moordend gewoon! ik begrijp niet waar onze zoon zijn trekjes van 4 u en 5u naartoe zijn!
We houden nog even vol...
@Shadow: ik bedoelde niet voor en na eten wegen. Ze hebben mij dat ook afgeraden omdat dat naar het schijn niet altijd zo goed klopt en ene keer eten ze meer dan andere. Ik bedoelde gewoon dagelijks/om de twee dagen totaal gewicht bekijken en zien dat ze bijkomen.
Zeg, beurtflight, met bloedblaren? Goh, hoe hou jij dat vol? En dan nog met 2! Er zijn er hier toch bij die veel moediger zijn dan mij!
En die 250 is inderdaad veel. Als ik afkolf is dat altijd maar een beetje en ik maak dan een portie door de kleine beetjes samen te voegen. ik kolf 3tal keer voor 125 bij elkaar te hebben. En dat is ongeveer wat onze zoon per voeding vraagt.
Net zware nacht gehad: om de 3uur gevraagd en altijd in slaap gevallen na eerste borst. dus dat is dan een half uur eten, in slaap vallen voor een half uur, dan terug een half uur eten, dan niet kunnen slapen, dus een half uur wiegen. Dan 1 uur slaap en de drie uur zijn dus om en het begint opnieuw. Dwz dat ik 1 uur aan een stuk kan slapen, dat is moordend gewoon! ik begrijp niet waar onze zoon zijn trekjes van 4 u en 5u naartoe zijn!
We houden nog even vol...
-
Anks
- Berichten: 461
- Lid geworden op: 19 maart 2010, 10:26
Dag iedereen,
't Voelt een beetje raar om hier weer te komen schrijven. Anderhalve week geleden nog ongeduldig en gefrustreerd van het wachten, en nu al zo'n ander leven, met ons kleine meisje. Er valt zoveel te vertellen en toch weet ik plots niet zo goed wat schrijven. Het is gewoon allemaal te veel om in woorden te kunnen vatten...
We zijn intussen een klein weekje thuis, en we beginnen onze draai wat te vinden met ons drietjes. Mijn man is nog enkele weekjes thuis, dat is wel een luxe. Heel gezellig, en ook heel praktisch: 't is echt een heel lieve papa voor onze dochter en hij neemt me heel wat werk uit handen... Ik geniet er echt van om hem met haar bezig te zien! Ik ga geen uitspraken doen over het al dan niet rustige karakter van ons kindje. Ik merk nu al dat dat van dag tot dag verschilt: een perfect rustige dag die opgevolgd wordt door een dagje waarin niets meer loopt zoals we zouden willen
Zelf voel ik me fysiek nog niet 100%, ondanks de vlotte bevalling. 'k Ben niet gescheurd of geknipt, maar heb tegen de avond aan, of wanneer ik ga wandelen of een andere 'inspanning' doe, behoorlijk veel pijn onderaan. Een drukkende pijn, die uitstraalt naar alle spieren rondom. Is dat iets dat jullie herkennen (degenen onder jullie die vaginaal bevallen zijn)?
Over borstvoeding kan ik niet meepraten, bij ons is het flesvoeding geworden. Nu ik jullie ervaringen met de borstvoeding lees, besef ik wel dat die flesjes op praktisch vlak een enorm gemak zijn (al vind ik het ergens ook wel spijtig dat ik nooit het gevoel van een aan de borst drinkend babietje zal ervaren). Maar ook hier twijfels over de voeding hoor: voeden op verzoek of volgens schema, 's nachts wakker maken om te drinken of niet, melk bijgeven als ze nog honger lijkt te hebben vlak na haar voeding of tijd rekken tot de volgende voeding, aandringen of niet als ze haar fles niet leegdrinkt...? Ik heb een heilige schrik om haar te 'overvoeden', maar wil haar natuurlijk ook niet onnodig uithongeren. 't Is zo'n gulzig babietje, ongelofelijk dat heeft ze ongetwijfeld van haar mama...
Ik zie dat Z/H hier al eventjes niet meer gepost heeft, zou het...? Yago, hou je het nog wat vol? Ik duim voor jullie, voor een spoedige en vlotte bevalling!
Groetjes, Anks
PS: Ik ben nog even aan het twijfelen of ik de naam van onze dochter hier ga neerschrijven. Misschien houd ik liever de anonomiteit nog wat in stand, voor zover dat kan...
't Voelt een beetje raar om hier weer te komen schrijven. Anderhalve week geleden nog ongeduldig en gefrustreerd van het wachten, en nu al zo'n ander leven, met ons kleine meisje. Er valt zoveel te vertellen en toch weet ik plots niet zo goed wat schrijven. Het is gewoon allemaal te veel om in woorden te kunnen vatten...
We zijn intussen een klein weekje thuis, en we beginnen onze draai wat te vinden met ons drietjes. Mijn man is nog enkele weekjes thuis, dat is wel een luxe. Heel gezellig, en ook heel praktisch: 't is echt een heel lieve papa voor onze dochter en hij neemt me heel wat werk uit handen... Ik geniet er echt van om hem met haar bezig te zien! Ik ga geen uitspraken doen over het al dan niet rustige karakter van ons kindje. Ik merk nu al dat dat van dag tot dag verschilt: een perfect rustige dag die opgevolgd wordt door een dagje waarin niets meer loopt zoals we zouden willen
Zelf voel ik me fysiek nog niet 100%, ondanks de vlotte bevalling. 'k Ben niet gescheurd of geknipt, maar heb tegen de avond aan, of wanneer ik ga wandelen of een andere 'inspanning' doe, behoorlijk veel pijn onderaan. Een drukkende pijn, die uitstraalt naar alle spieren rondom. Is dat iets dat jullie herkennen (degenen onder jullie die vaginaal bevallen zijn)?
Over borstvoeding kan ik niet meepraten, bij ons is het flesvoeding geworden. Nu ik jullie ervaringen met de borstvoeding lees, besef ik wel dat die flesjes op praktisch vlak een enorm gemak zijn (al vind ik het ergens ook wel spijtig dat ik nooit het gevoel van een aan de borst drinkend babietje zal ervaren). Maar ook hier twijfels over de voeding hoor: voeden op verzoek of volgens schema, 's nachts wakker maken om te drinken of niet, melk bijgeven als ze nog honger lijkt te hebben vlak na haar voeding of tijd rekken tot de volgende voeding, aandringen of niet als ze haar fles niet leegdrinkt...? Ik heb een heilige schrik om haar te 'overvoeden', maar wil haar natuurlijk ook niet onnodig uithongeren. 't Is zo'n gulzig babietje, ongelofelijk
dat heeft ze ongetwijfeld van haar mama...Ik zie dat Z/H hier al eventjes niet meer gepost heeft, zou het...? Yago, hou je het nog wat vol? Ik duim voor jullie, voor een spoedige en vlotte bevalling!
Groetjes, Anks
PS: Ik ben nog even aan het twijfelen of ik de naam van onze dochter hier ga neerschrijven. Misschien houd ik liever de anonomiteit nog wat in stand, voor zover dat kan...
-
Vi
- Berichten: 707
- Lid geworden op: 5 november 2010, 11:51
Hey Anks, net als jij geef ik mijn 2 zoontjes flesvoeding. 's Nachts maken wij onze prutskes nooit wakker maar overdag gebeurt het soms dat we ze wat bijsturen. Bijvoorbeeld als er al 4 uur tussen 2 voedingen zit, durf ik ze al eens wakker maken zodat we niet al te veel in de problemen komen voor de volgende voedingen en naar de nacht toe. Soms gebeurd het ook dat er maar 3 uur tussen zit. Als ze dan echt bulderen van de honger dan geef ik ze hun flesje. Als ze wat pruttelen dan probeer ik eerst nog wat te paaien met hun tuutje maar nooit langer dan een half uur. Dus je kan zeggen dat ik zo wat tussen de twee werk, nl. op verzoek en op schema.
Als je ondervindt dat je meisje telkens tekort heeft na haar flesje, kan je ook overwegen van een grotere hoeveelheid aan te bieden. Dan kan ze drinken wat ze wil. En als ze minder drinkt, kan je het misschien nog eventjes proberen maar als ze echt niet wil, zou ik ook niet aandringen. Ik doe dat ook niet hoor, ze drinken dan de volgende keer gewoon weer wat meer.
Overvoeden of uithongeren zal waarschijnlijk niet gebeuren. Wijzelf hebben ook niet altijd evenveel honger hé. Maar pas op ik ben ook zo hoor.
Misschien kan je de naam van je meisje eens laten weten in een pb'tje?
Ik ben ook benieuwd of Z/H ondertussen al bevallen zou zijn.
Als je ondervindt dat je meisje telkens tekort heeft na haar flesje, kan je ook overwegen van een grotere hoeveelheid aan te bieden. Dan kan ze drinken wat ze wil. En als ze minder drinkt, kan je het misschien nog eventjes proberen maar als ze echt niet wil, zou ik ook niet aandringen. Ik doe dat ook niet hoor, ze drinken dan de volgende keer gewoon weer wat meer.
Overvoeden of uithongeren zal waarschijnlijk niet gebeuren. Wijzelf hebben ook niet altijd evenveel honger hé. Maar pas op ik ben ook zo hoor.
Misschien kan je de naam van je meisje eens laten weten in een pb'tje?
Ik ben ook benieuwd of Z/H ondertussen al bevallen zou zijn.
-
Marleen
- Berichten: 93
- Lid geworden op: 19 juni 2010, 16:39
@Anks: Ik had de eerste twee weken toch ook behoorlijk pijn en dit ook met het naar toilet gaan. Ik ben wel gescheurd en dacht dat die pijn vooral daaraan lag, maar kan wel ruimer geweest zijn dan enkel de wonde, want was inderdaad soms wel redelijk difuse pijn. Vanaf week 3 voelde ik me wel zeer goed: gevoel dat wonde genezen is, gevoel dat bevalling echt wel voorbij is, en ook geen baarmoederkrampen meer.
En wat betreft de naam van je dochter: dat begrijp ik wel. Ik heb ook getwijfeld om naam te zeggen, want als je natuurlijk naam en geboortedatum kent, is het goed mogelijk dat iemand hier je buurman is en dat nu ook beseft. Je hoeft dat zeker niet te vertellen hoor. Het was maar vraagje van mij, maar ik begrijp je volledig als je het voor jezelf houdt.
Z/H is inderdaad al even stil... Hopelijk is dat goed nieuws!
Groetjes
M
En wat betreft de naam van je dochter: dat begrijp ik wel. Ik heb ook getwijfeld om naam te zeggen, want als je natuurlijk naam en geboortedatum kent, is het goed mogelijk dat iemand hier je buurman is en dat nu ook beseft. Je hoeft dat zeker niet te vertellen hoor. Het was maar vraagje van mij, maar ik begrijp je volledig als je het voor jezelf houdt.
Z/H is inderdaad al even stil... Hopelijk is dat goed nieuws!
Groetjes
M
-
Shadow
- Berichten: 449
- Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15
Nog steeds geen nieuws van Z/H... Maar goed, ik heb ook anderhalve week gedaan over mijn eerste berichtje hier op het forum we wachten dus nog maar even op nieuws!
Hier heeft de dochter ondertussen haar geboortegewicht bereikt en overstegen en zijn we veel geruster waardoor de voedingen eindelijk wat meer beginnen te vlotten. Ik vrees nog altijd het moment dat ik met het afkolven niet meer zal kunnen volgen om onze kleine meid genoeg te geven, maar heb wel al een kleine voorraad in de diepvriezer. En ik hoop uiteraard dat mijn productie zal stijgen naarmate ze meer vraagt.
Ik denk dat ik tegen dat ze 3kg weegt toch ook eens ga overwegen om bepaalde voedingen terug gewone borstvoeding te geven. Misschien krijgt ze dan ook gewoon binnen wat ze nodig heeft.
we wachten dus nog maar even op nieuws! Hier heeft de dochter ondertussen haar geboortegewicht bereikt en overstegen en zijn we veel geruster waardoor de voedingen eindelijk wat meer beginnen te vlotten. Ik vrees nog altijd het moment dat ik met het afkolven niet meer zal kunnen volgen om onze kleine meid genoeg te geven, maar heb wel al een kleine voorraad in de diepvriezer. En ik hoop uiteraard dat mijn productie zal stijgen naarmate ze meer vraagt.
Ik denk dat ik tegen dat ze 3kg weegt toch ook eens ga overwegen om bepaalde voedingen terug gewone borstvoeding te geven. Misschien krijgt ze dan ook gewoon binnen wat ze nodig heeft.
-
veerle.v
- Berichten: 99
- Lid geworden op: 20 november 2008, 12:15
beurtflight,
als je echt wil borstvoeding verder geven aan je twins, dan zou ik proberen om zo snel mogelijk te leren om ze tegelijk borstvoeding te geven. Daar win je echt het meest tijd mee. De vroedvrouw kan je tips geven hierover. Ik deed dat steeds meer en meer en werd er echt handig in.
Als je echter moet kolven enzo pff. Je moet echt vooral zorgen dat je zelf nog aan slapen toekomt ook, hé.
vel succes
veerle
als je echt wil borstvoeding verder geven aan je twins, dan zou ik proberen om zo snel mogelijk te leren om ze tegelijk borstvoeding te geven. Daar win je echt het meest tijd mee. De vroedvrouw kan je tips geven hierover. Ik deed dat steeds meer en meer en werd er echt handig in.
Als je echter moet kolven enzo pff. Je moet echt vooral zorgen dat je zelf nog aan slapen toekomt ook, hé.
vel succes
veerle
-
muisinie
- Berichten: 722
- Lid geworden op: 6 april 2010, 20:52
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten