hey meiden
hoe is het ermee.
sunshine je kan echt beginnen aftellen vanaf nu he voor je operatie,nog een paar weken.
ik ben al een beetje geruster in mijn zwangerschap maar nog niet echt,zal pas na het eerst bezoekje aan de gyn zijn dat het beter gaat.
ik heb het op mijn werk al verteld omdat ik zwaar moet heffen enzo,ze waren allemaal zo blij voor mij,heb altijd gezegd dat het niet zo makkelijk zou zijn om zwanger te geraken enzo.
er waren er zelfs bij waar de tranen boven kwamen,vond ik echt lief.
ik hoop dat jullie dit ook snel mogen meemaken!
ik ben in december reiki gaan doen en die vrouw zei toen tegen me je mag niet aan een operatie enzo denken je moet tegen jezelf zeggen dat jij zelf je lichaam gaat genezen,mss een idee voor jullie en dat het dan toch gaat lukken.
bij ons heeft het in ieder geval geholpen.
goed weekend iedereen.
groetjes liesje
Lotgenoten met endometriose gezocht
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
hey Liesje
Is heel normaal hoor dat je bang en ongerust bent. Je hebt er zo lang op gewacht en had t nooit gedacht dat je nu zwanger zou zijn. Ik zou net t zelfde voelen. Ik hoop dat je bij de gyn schitterend nieuws hebt en over 8 maanden een wolk van een baby in je armen liggen hebt! Probeer er ook een beetje van te genieten als je kan.
ja, die dag dat ik het mn collega's vertel, daar wacht ik ook al lang op en droom ik ook van. Maar ik gun t je met heel mn hart en was ook superblij toen ik je heugelijk nieuws las. Nog even en dan mag je naar de gyn, de 28ste. Ik tel mee af!
Hey Sunshine
Bij jou begint nu echt t aftellen he! Wanneer was het nu weer precies? Ik denk aan je hoor. En hoop zoals iedereen uit de grond van mn hart dat je er even goed vanaf komt als ik. Echt waar, dat gun ik je.
Ik ben ook door Meuleman geopereerd en moest ook zo een vies drankje drinken, de eerste portie is er na een half uur ook uitgekomen. De verpleegster zei dat ik gewoon aan het 2de kon beginnen. Ik was wel blij dat ik toen nog alleen op de kamer lag, want ben erg ziek geweest. t 2de heb ik dan samen met mn fles water opgedronken. Een klein beetje van dat spul met veel water. Kleine slokjes en goed concentreren. dat heeft dan wel gewerkt! Je weet op zondagavond op welke plaats je op de lijst staat. Ze kunnen daar niet echt een uur opplakken omdat ze op voorhand niet weten hoelang de operatie voor u zal duren. Ze kunnen alleen maar zeggen wanneer t ongeveer gaat zijn. Een halfuurtje voor ze je komen halen krijg je zoiezo altijd iets om te kalmeren. Ik denk dat het geen probleem is als er iemand bij je op de kamer is om mee af te wachten. Ik ben toen van zondag tot zaterdag in het ziekenhuis geweest. Je word elke dag opgevolgd door een gyn. En zij zegt dan wanneer je naar huis mag. Meuleman komt niet op de afdeling. Ik heb toen 4 weken ziekenverlof gekregen. Het ziekenverlof hangt van je beroep af. Als je bureauwerk doet of licht werk krijg je 4 weken en als je zwaarder werk doet krijg je er 6. Die stents, als je die krijgt moeten effectief 5 weken blijven zitten.
Jessy meisje,
Ik weet wat je bedoelt. Ik ben nu thuis van t werk en ben Sedinal ant nemen. Dat is een kalmeermiddel op natuurlijke basis, dus kan geen kwaad voor moest je zwanger raken. Is vrij verkrijgbaar in de apotheek. Ik ben naar een psychiater ant gaan voor therapie. Ik kom er opgelucht buiten telkens. Ik besef dat ik nog veel werk heb maar geloof erin. misschien moet je daar ook eens aan denken. In leuven is er ook een psycholoog die je met fertiliteitsproblemen kan helpen. Norre jan noemt ie denk ik! Hoop dat je je snel kan herpakken hoor meid. Ik doe ook mn best en dan kunnen we er terug samen voor gaan. Als je geen droom meer hebt, kun je hem ook niet waarmaken. Ben er zeker van dat er voor jou ook een klein ukje staat te popelen om in je schoot te mogen groeien. Je zult een goeie mama zijn, ben ik zeker van maar dan moet je je herpakken want je moet er volledig staan dan. De kans is groot, en dit weet ik van mn huisarts, dat je als je in deze toestand zwanger geraakt, een prenatale depressie te verwerken krijgt en das ook niet min. Dan ben je nog verder van huis he. Want dan kun je helemaal niet genieten van iets waar je zolang naar uitkeek. Het is niet erg dat je even gevallen bent maar je moet terug kunnen opstaan ook. Hier kom je sterker uit! dat beloof ik je...
Bij mij gaat t al ietsiepietsie beter. Denk door de kalmeermiddelen en door de therapie bij de psychiater. Ik heb t gevoel alsof ik een grote ballon ant opblazen was en elke tegenslag die ik in die 25 jaar dat ik leef een klein zuchtje lucht in de ballon blies. Met een versnelling natuurlijk door de operaties en de kinderwens. En nu is hij gesprongen. Er zat te veel druk op. Ik heb nog heel veel werk maar weet dat mijn beloning t mooiste zal zijn wat er bestaat, een baby.
Verder ben ik vandaag heel erg geschokt door wat er in Dendermonde heeft plaatsgevonden vandaag. Dus bij deze wil ik wereldwijd mijn oprechte deelneming betuigen aan ouders, familie en vrienden van de slachtoffers. Ik denk aan jullie!
Is heel normaal hoor dat je bang en ongerust bent. Je hebt er zo lang op gewacht en had t nooit gedacht dat je nu zwanger zou zijn. Ik zou net t zelfde voelen. Ik hoop dat je bij de gyn schitterend nieuws hebt en over 8 maanden een wolk van een baby in je armen liggen hebt! Probeer er ook een beetje van te genieten als je kan.
ja, die dag dat ik het mn collega's vertel, daar wacht ik ook al lang op en droom ik ook van. Maar ik gun t je met heel mn hart en was ook superblij toen ik je heugelijk nieuws las. Nog even en dan mag je naar de gyn, de 28ste. Ik tel mee af!
Hey Sunshine
Bij jou begint nu echt t aftellen he! Wanneer was het nu weer precies? Ik denk aan je hoor. En hoop zoals iedereen uit de grond van mn hart dat je er even goed vanaf komt als ik. Echt waar, dat gun ik je.
Ik ben ook door Meuleman geopereerd en moest ook zo een vies drankje drinken, de eerste portie is er na een half uur ook uitgekomen. De verpleegster zei dat ik gewoon aan het 2de kon beginnen. Ik was wel blij dat ik toen nog alleen op de kamer lag, want ben erg ziek geweest. t 2de heb ik dan samen met mn fles water opgedronken. Een klein beetje van dat spul met veel water. Kleine slokjes en goed concentreren. dat heeft dan wel gewerkt! Je weet op zondagavond op welke plaats je op de lijst staat. Ze kunnen daar niet echt een uur opplakken omdat ze op voorhand niet weten hoelang de operatie voor u zal duren. Ze kunnen alleen maar zeggen wanneer t ongeveer gaat zijn. Een halfuurtje voor ze je komen halen krijg je zoiezo altijd iets om te kalmeren. Ik denk dat het geen probleem is als er iemand bij je op de kamer is om mee af te wachten. Ik ben toen van zondag tot zaterdag in het ziekenhuis geweest. Je word elke dag opgevolgd door een gyn. En zij zegt dan wanneer je naar huis mag. Meuleman komt niet op de afdeling. Ik heb toen 4 weken ziekenverlof gekregen. Het ziekenverlof hangt van je beroep af. Als je bureauwerk doet of licht werk krijg je 4 weken en als je zwaarder werk doet krijg je er 6. Die stents, als je die krijgt moeten effectief 5 weken blijven zitten.
Jessy meisje,
Ik weet wat je bedoelt. Ik ben nu thuis van t werk en ben Sedinal ant nemen. Dat is een kalmeermiddel op natuurlijke basis, dus kan geen kwaad voor moest je zwanger raken. Is vrij verkrijgbaar in de apotheek. Ik ben naar een psychiater ant gaan voor therapie. Ik kom er opgelucht buiten telkens. Ik besef dat ik nog veel werk heb maar geloof erin. misschien moet je daar ook eens aan denken. In leuven is er ook een psycholoog die je met fertiliteitsproblemen kan helpen. Norre jan noemt ie denk ik! Hoop dat je je snel kan herpakken hoor meid. Ik doe ook mn best en dan kunnen we er terug samen voor gaan. Als je geen droom meer hebt, kun je hem ook niet waarmaken. Ben er zeker van dat er voor jou ook een klein ukje staat te popelen om in je schoot te mogen groeien. Je zult een goeie mama zijn, ben ik zeker van maar dan moet je je herpakken want je moet er volledig staan dan. De kans is groot, en dit weet ik van mn huisarts, dat je als je in deze toestand zwanger geraakt, een prenatale depressie te verwerken krijgt en das ook niet min. Dan ben je nog verder van huis he. Want dan kun je helemaal niet genieten van iets waar je zolang naar uitkeek. Het is niet erg dat je even gevallen bent maar je moet terug kunnen opstaan ook. Hier kom je sterker uit! dat beloof ik je...
Bij mij gaat t al ietsiepietsie beter. Denk door de kalmeermiddelen en door de therapie bij de psychiater. Ik heb t gevoel alsof ik een grote ballon ant opblazen was en elke tegenslag die ik in die 25 jaar dat ik leef een klein zuchtje lucht in de ballon blies. Met een versnelling natuurlijk door de operaties en de kinderwens. En nu is hij gesprongen. Er zat te veel druk op. Ik heb nog heel veel werk maar weet dat mijn beloning t mooiste zal zijn wat er bestaat, een baby.
Verder ben ik vandaag heel erg geschokt door wat er in Dendermonde heeft plaatsgevonden vandaag. Dus bij deze wil ik wereldwijd mijn oprechte deelneming betuigen aan ouders, familie en vrienden van de slachtoffers. Ik denk aan jullie!
-
sunshine
- Berichten: 828
- Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52
Hey allemaal,
Hier kort het inderdaad op. Precies over 3 weken moet ik binnen voor de "welkomstcocktail".
Intussen ben ik een beetje bezig met de voorbereidingen. Lijstje maken met wat ik mee moet nemen naar het ziekenhuis, zorgen dat alles in orde is voor mijn interimaris, hier thuis alles de komende weken nog eens extra goed poetsen...
Dinsdag moet ik nog eens naar Meuleman. Ik heb een volledig A4 blad met vragen klaar ... Hopelijk vindt ze dat niet erg.
Tijdens een van mijn vorige consultaties zei ze dat ik 6 tot 8 weken afwezig zou zijn. Ik heb dit aan de schooldirectie meegedeeld en ze hebben nu een interimaris aangenomen tot aan de Paasvakantie, dat is 7 weken. Ik lees hier dat jullie 'maar' 4 tot 6 weken zijn thuisgeweest. Sja...die interimaris is nu 'geboekt'. Ze heeft er een andere opdracht voor afgezegd. Dus ik hoop wel dat Meuleman me nu die 7 weken gaat geven. Trouwens, als ik bijvoorbeeld na 5 weken terug naar school zou moeten, dan is dat vlak aan het begin van de examens. Dat zou dan betekenen dat ik tijdens mijn 5 weken ziekteverlof thuis examens moet opstellen. Dat is toch ook niet rusten eh? Zou ze me die 7 weken voorschrijven? Ik ga vragen om nu dinsdag de ziektepapieren al in te vullen.
Verder ben ik best wel bang. Vooral bang dat er iets 'geraakt' wordt waardoor ik misschien incontinent word?? Of dat ik na de operatie méér hinder ga hebben dan nu (door littekenweefsel, door vergroeiingen, door slechte eicellen zoals Jessy, door vervroegde menopauze, door...). Pff, ik mag er niet aan denken!!
Is er hier trouwens iemand die denkt "Had ik me maar nooit laten opereren!". Eerlijk zeggen eh ...
Ik hoop dat Lady V en Jessy zich al wat beter voelen.
Lady V, als ik me niet vergis ben jij nog niet zooo lang geleden geopereerd eh? Dan mag je absoluut de moed nog niet opgeven eh meisje! Je beste kansen komen er nu aan.
Liefs
Sunny
Hier kort het inderdaad op. Precies over 3 weken moet ik binnen voor de "welkomstcocktail".
Intussen ben ik een beetje bezig met de voorbereidingen. Lijstje maken met wat ik mee moet nemen naar het ziekenhuis, zorgen dat alles in orde is voor mijn interimaris, hier thuis alles de komende weken nog eens extra goed poetsen...
Dinsdag moet ik nog eens naar Meuleman. Ik heb een volledig A4 blad met vragen klaar ... Hopelijk vindt ze dat niet erg.
Tijdens een van mijn vorige consultaties zei ze dat ik 6 tot 8 weken afwezig zou zijn. Ik heb dit aan de schooldirectie meegedeeld en ze hebben nu een interimaris aangenomen tot aan de Paasvakantie, dat is 7 weken. Ik lees hier dat jullie 'maar' 4 tot 6 weken zijn thuisgeweest. Sja...die interimaris is nu 'geboekt'. Ze heeft er een andere opdracht voor afgezegd. Dus ik hoop wel dat Meuleman me nu die 7 weken gaat geven. Trouwens, als ik bijvoorbeeld na 5 weken terug naar school zou moeten, dan is dat vlak aan het begin van de examens. Dat zou dan betekenen dat ik tijdens mijn 5 weken ziekteverlof thuis examens moet opstellen. Dat is toch ook niet rusten eh? Zou ze me die 7 weken voorschrijven? Ik ga vragen om nu dinsdag de ziektepapieren al in te vullen.
Verder ben ik best wel bang. Vooral bang dat er iets 'geraakt' wordt waardoor ik misschien incontinent word?? Of dat ik na de operatie méér hinder ga hebben dan nu (door littekenweefsel, door vergroeiingen, door slechte eicellen zoals Jessy, door vervroegde menopauze, door...). Pff, ik mag er niet aan denken!!
Is er hier trouwens iemand die denkt "Had ik me maar nooit laten opereren!". Eerlijk zeggen eh ...
Ik hoop dat Lady V en Jessy zich al wat beter voelen.
Lady V, als ik me niet vergis ben jij nog niet zooo lang geleden geopereerd eh? Dan mag je absoluut de moed nog niet opgeven eh meisje! Je beste kansen komen er nu aan.
Liefs
Sunny
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
Sunshine
Ik voelde mij precies t zelfde als jij, 3 weken voor de operatie. Ook alles poetsen, alles voorbereiden en vooral bang dat het fout zou lopen of ze iets zouden ontdekken en dan bang voor de gevolgen ook.
Tegen mij hadden ze ook gezegd dat ik 8 weken ging thuis zijn tot na de operatie, toen kreeg ik er maar 4. Ze kan u denk ik niet op voorhand thuis schrijven hoor! dat is volledig afhankelijk van de operatie, en het is trouwens Els Janssen die de ziekte voorschrijft.
Ik heb nog geen moment spijt gehad van mn operatie, eerlijk waar. Alles is zoveel beter, geen rugpijn meer, geen buikpijn, als ik iets vettigs at zoals frieten of chips had ik 2 dagen enorme buikpijn, is nu verdwenen, niet meer moe, en noem maar op. Tis dag en nacht verschil. In het begin heb ik wel last gehad van urineverlies, een week of 6 maar is normaal na een operatie en is vanzelf weg gegaan.
Ik weet wat je wil zeggen dat het nog niet zo lang geleden is dat ik geopereerd ben en dat mijn echte kansen nu komen. Het is echter een bekend fenomeen, dat als je altijd sterk geweest bent voor de operatie en altijd bent blijven doorgaan en de moed niet opgeven dat je na de operatie in elkaar zakt, als je begrijpt wat er allemaal gebeurd is zeg maar. Dat is bij examens ook zo. Bang voor de examens en maar blokken en acheraf als alles achter de rug is, val je in een gat. Komt meer voor dan iedereen denkt. Bij mij komt t vooral dat ik geen tijd genomen heb om alles te verwerken. Gewoon verstand op nul en aftellen naar de operatie en da was verkeerd van mij.
Heb nu last van bekkeninstabiliteit! Ga naar de kine daarvoor. Ik ben bijna klaar om zwanger te worden. Psychotherapie en kinesitherapie. Als t dan nog niet goed komt weet ik t niet.
Zo, ik tel mee met je af he, sunshine. En de rest, de moed niet opgeven!!!
Ik voelde mij precies t zelfde als jij, 3 weken voor de operatie. Ook alles poetsen, alles voorbereiden en vooral bang dat het fout zou lopen of ze iets zouden ontdekken en dan bang voor de gevolgen ook.
Tegen mij hadden ze ook gezegd dat ik 8 weken ging thuis zijn tot na de operatie, toen kreeg ik er maar 4. Ze kan u denk ik niet op voorhand thuis schrijven hoor! dat is volledig afhankelijk van de operatie, en het is trouwens Els Janssen die de ziekte voorschrijft.
Ik heb nog geen moment spijt gehad van mn operatie, eerlijk waar. Alles is zoveel beter, geen rugpijn meer, geen buikpijn, als ik iets vettigs at zoals frieten of chips had ik 2 dagen enorme buikpijn, is nu verdwenen, niet meer moe, en noem maar op. Tis dag en nacht verschil. In het begin heb ik wel last gehad van urineverlies, een week of 6 maar is normaal na een operatie en is vanzelf weg gegaan.
Ik weet wat je wil zeggen dat het nog niet zo lang geleden is dat ik geopereerd ben en dat mijn echte kansen nu komen. Het is echter een bekend fenomeen, dat als je altijd sterk geweest bent voor de operatie en altijd bent blijven doorgaan en de moed niet opgeven dat je na de operatie in elkaar zakt, als je begrijpt wat er allemaal gebeurd is zeg maar. Dat is bij examens ook zo. Bang voor de examens en maar blokken en acheraf als alles achter de rug is, val je in een gat. Komt meer voor dan iedereen denkt. Bij mij komt t vooral dat ik geen tijd genomen heb om alles te verwerken. Gewoon verstand op nul en aftellen naar de operatie en da was verkeerd van mij.
Heb nu last van bekkeninstabiliteit! Ga naar de kine daarvoor. Ik ben bijna klaar om zwanger te worden. Psychotherapie en kinesitherapie. Als t dan nog niet goed komt weet ik t niet.
Zo, ik tel mee met je af he, sunshine. En de rest, de moed niet opgeven!!!
-
natalie
- Berichten: 37
- Lid geworden op: 24 januari 2008, 9:39
Meuleman gaat die papieren volgens mij zeker nog niet invullen hoor. Denk dat dat trouwens onwettig is wegens fout gedateerd dan. Invullen van ziektepapieren gebeurt als je naar huis na de operatie door de zaalarts. Op voorhand had ik met Meuleman "afgesproken" dat ik 8 weken zou thuis blijven, ook omdat dat zo aan de interimaris beloofd werd. Toen mij 6 weken werd voorgeschreven, kwam ik dus 2,5 week "te kort". Maar je moet daar niet over panikeren. Als je in ghb te "weinig" voorgeschreven krijgt, laat je je huisarts toch gewoon verlengen met één of twee weken? Bij mij heeft Meuleman na 6 weken, na die massale bloeding door de uitstoting van het spiraal en de bijhorende anemie, probleemloos 4 weken bijgeschreven.
-
Kelly N.
- Berichten: 107
- Lid geworden op: 22 januari 2008, 13:04
Hallo
Inderdaad, het is heel lang geleden dat ik hier nog iets geschreven heb, maar ik lees wel nog mee.
Ik kreeg van Dr. Meuleman eerst 6 weken voorgeschreven, maar heb achteraf (wegens nierontsteking tgv de stents en bloedarmoede) nog 5 weken bijgekregen.
Voor meer info over mijn operatie en herstel achteraf, klik je best op de profiel-toets onder dit berichtje en daarna op "toon alle berichten van Kelly N.".
Zoals Natalie zegt: Dr. Meuleman zal je ziektebriefje niet op voorhand kunnen invullen, ze kan dat pas bij je ontslag uit GHB.
Groetjes
Kelly
Inderdaad, het is heel lang geleden dat ik hier nog iets geschreven heb, maar ik lees wel nog mee.
Ik kreeg van Dr. Meuleman eerst 6 weken voorgeschreven, maar heb achteraf (wegens nierontsteking tgv de stents en bloedarmoede) nog 5 weken bijgekregen.
Voor meer info over mijn operatie en herstel achteraf, klik je best op de profiel-toets onder dit berichtje en daarna op "toon alle berichten van Kelly N.".
Zoals Natalie zegt: Dr. Meuleman zal je ziektebriefje niet op voorhand kunnen invullen, ze kan dat pas bij je ontslag uit GHB.
Groetjes
Kelly
-
Stien
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 3 februari 2007, 9:24
Vicky,
ik wil even reageren op de vragen in jouw laatste bericht. De pijn die je beschrijft is heel herkenbaar. Ook ik had/heb vooral pijn in mijn lies, en ter hoogte van het litteken van mijn appendix kan je de vergroeiingen zo voelen, er zit daar precies een harde plek/bol. Bij de voorbereidende onderzoeken voor de operatie in Leuven hebben ze gezien dat mijn darmen vergroeid zitten met mijn baarmoeder.
Ik deed mijn verhaal al eerder, maar ik ben dus 3 keer geopereerd voor de endo (2 keer een kijkoperatie en één grote operatie) in Gent en ben in de wachttijd voor nog een operatie in Leuven spontaan zwanger geraakt (welgeteld 12 maanden na mijn grote operatie), nu ben ik al meer dan 5 maanden ver. Het is wel zo dat ik voor mijn grote operatie vooral pijn had links (met momenten echt ondraaglijk, ik viel er soms bijna flauw van tijdens mijn menstruatie), wat niet te verwonderen was want het was een puinhoop aan die kant. Links is alles dan weggehaald (eierstok, eileider)en losgemaakt, sindsdien ben ik pijnvrij links maar ben ik rechts dus die vergroeiingspijn beginnen krijgen. Daar is helemaal niets aan te doen, en ze hebben mij ook vlakaf gezegd dat het niet verwondelijk is dat er vergroeiingen zijn aangezien er al zoveel in mijn buik is geprutst. Aangezien er nog een endo-operatie gepland was gingen ze wel eens kijken of ze wat vergroeiingen konden losmaken, maar die operatie is dus niet meer moeten doorgaan...
Ik lees hier nog steeds mee met iedereen en krijg koude rillingen van jullie verhalen. Het is allemaal zo herkenbaar... Ik heb ook zoooo diep gezeten, ben eens een week niet uit bed gekomen, wist toen nauwelijks of het dag of nacht was, ik was op en moegevochten en totaal "op". Het is een abolute ellende en er is geen mens die kan begrijpen wat endo en ongewenste kinderloosheid betekent, tenzij ze het zelf hebben meegemaakt. Ik wil jullie een hart onder de riem steken, probeer het hoofd boven water te houden, maar neem je tijd en besef dat je absoluut recht hebt op baaldagen waarop je foert zegt tegen alles en iedereen...
Stien
ik wil even reageren op de vragen in jouw laatste bericht. De pijn die je beschrijft is heel herkenbaar. Ook ik had/heb vooral pijn in mijn lies, en ter hoogte van het litteken van mijn appendix kan je de vergroeiingen zo voelen, er zit daar precies een harde plek/bol. Bij de voorbereidende onderzoeken voor de operatie in Leuven hebben ze gezien dat mijn darmen vergroeid zitten met mijn baarmoeder.
Ik deed mijn verhaal al eerder, maar ik ben dus 3 keer geopereerd voor de endo (2 keer een kijkoperatie en één grote operatie) in Gent en ben in de wachttijd voor nog een operatie in Leuven spontaan zwanger geraakt (welgeteld 12 maanden na mijn grote operatie), nu ben ik al meer dan 5 maanden ver. Het is wel zo dat ik voor mijn grote operatie vooral pijn had links (met momenten echt ondraaglijk, ik viel er soms bijna flauw van tijdens mijn menstruatie), wat niet te verwonderen was want het was een puinhoop aan die kant. Links is alles dan weggehaald (eierstok, eileider)en losgemaakt, sindsdien ben ik pijnvrij links maar ben ik rechts dus die vergroeiingspijn beginnen krijgen. Daar is helemaal niets aan te doen, en ze hebben mij ook vlakaf gezegd dat het niet verwondelijk is dat er vergroeiingen zijn aangezien er al zoveel in mijn buik is geprutst. Aangezien er nog een endo-operatie gepland was gingen ze wel eens kijken of ze wat vergroeiingen konden losmaken, maar die operatie is dus niet meer moeten doorgaan...
Ik lees hier nog steeds mee met iedereen en krijg koude rillingen van jullie verhalen. Het is allemaal zo herkenbaar... Ik heb ook zoooo diep gezeten, ben eens een week niet uit bed gekomen, wist toen nauwelijks of het dag of nacht was, ik was op en moegevochten en totaal "op". Het is een abolute ellende en er is geen mens die kan begrijpen wat endo en ongewenste kinderloosheid betekent, tenzij ze het zelf hebben meegemaakt. Ik wil jullie een hart onder de riem steken, probeer het hoofd boven water te houden, maar neem je tijd en besef dat je absoluut recht hebt op baaldagen waarop je foert zegt tegen alles en iedereen...
Stien
-
liesje en david
- Berichten: 133
- Lid geworden op: 6 januari 2008, 18:55
hey stien,
ik lees dat je ook zwanger bent en dat je operatie niet is moeten door gaan.
gaat die dan na de bevalling door?
dat heeft meuleman me de eerste consultatie al gezegd,moest je zwanger geraken in tussentijd laat je ons dat weten,dan tellen wij 3 maand borstvoeding bij en dan plannen we je operatie in,dus die van mij gaat nog wel degelijk door na de bevalling.
nu je zwanger bent heb je dan ook nog last van de endo,ik ben nog maar heel in het begin zwanger maar soms voel ik toch nog van die veneinige steken van de endo!
iedereen heel veel succes gewenst nog,en je ziet er zijn er nog die zwanger geraken zelfs met endo dus voor jullie duim ik allemaal heel hard meiden!
dit jaar word het jaar voor de meiden met endo,dat iedereen zwanger mag geraken dit jaar!!!
groetjes liesje
ik lees dat je ook zwanger bent en dat je operatie niet is moeten door gaan.
gaat die dan na de bevalling door?
dat heeft meuleman me de eerste consultatie al gezegd,moest je zwanger geraken in tussentijd laat je ons dat weten,dan tellen wij 3 maand borstvoeding bij en dan plannen we je operatie in,dus die van mij gaat nog wel degelijk door na de bevalling.
nu je zwanger bent heb je dan ook nog last van de endo,ik ben nog maar heel in het begin zwanger maar soms voel ik toch nog van die veneinige steken van de endo!
iedereen heel veel succes gewenst nog,en je ziet er zijn er nog die zwanger geraken zelfs met endo dus voor jullie duim ik allemaal heel hard meiden!
dit jaar word het jaar voor de meiden met endo,dat iedereen zwanger mag geraken dit jaar!!!
groetjes liesje
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
Stien en Liesje,
Jullie zijn t grote voorbeeld dat het kan he! Ik ben echt zo blij voor jullie, echt waar.
Ik vind t erg dat iedereen door die rotziekte een moeilijke tijd meemaakt maar tis zoals Stien zegt, je kan het niet begrijpen als je er zelf niet hebt ingezeten en het onbegrip van de mensen vind ik zo frustrerend!!!
Maarja, ooit komt ieders kers op de grote taart. Een taart die tot in de puntjes is afgewerkt omdat we er zolang mee bezig geweest zijn. En t mooiste is dan onze kers!
2009 wordt ons jaar gewoon, we go 4 it!
Jullie zijn t grote voorbeeld dat het kan he! Ik ben echt zo blij voor jullie, echt waar.
Ik vind t erg dat iedereen door die rotziekte een moeilijke tijd meemaakt maar tis zoals Stien zegt, je kan het niet begrijpen als je er zelf niet hebt ingezeten en het onbegrip van de mensen vind ik zo frustrerend!!!
Maarja, ooit komt ieders kers op de grote taart. Een taart die tot in de puntjes is afgewerkt omdat we er zolang mee bezig geweest zijn. En t mooiste is dan onze kers!
2009 wordt ons jaar gewoon, we go 4 it!
-
Stien
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 3 februari 2007, 9:24
Liesje,
eventjes je vragen beantwoorden. Ik ben niet van plan om me na de bevalling nog te laten opereren maar ik denk dat onze situaties wel verschillend zijn. Ik heb al 3 operaties achter de rug, 2 laparascopisch en 1 grote (laparatomie) waarbij mijn hele buik is opengegaan om die linkereierstok en eileider te verwijderen. Ik heb nooit endo gehad op darmen of urinewegen, eigenlijk nooit op andere plaatsen dan mijn eierstokken en de douglasholte. (Maar ze zeggen altijd dat endo op de eierstokken het ergste is voor de vruchtbaarheid en zie, bij ons is het toch gelukt he). De operatie die nog was gepland in Leuven was een kleine en zou in een dagopname gedaan worden door Dr.Thomasetti, om de endo die op mijn rechtereierstok zat (zit?) te verwijderen en wat vergroeiingen los te maken.
Ik denk dat mijn traject in Leuven een beetje anders geweest is dan dat van de meesten van jullie, omdat ik pas naar leuven ben gegaan na al 3 operaties, 5 IUI's en 3 IVF pogingen (en een miskraam). Wij zijn bij Prof D'hooge, het hoofd van het fertiliteitscentrum, beland, ik weet niet hoe dat komt, misschien is dat de gang van zaken als je al met de IVF-mallemolen bezig bent? Meuleman of Thomasetti heb ik nooit ontmoet maar ik zou Thomasetti dan wel eens zien op een consult voor mijn operatie.
Ik heb natuurlijk geen glazen bol, moest de endo in alle hevigheid terugkomen en ik weer zoveel pijn krijgen na de bevalling dan zal ik wellicht toch nog van gedacht veranderen maar ja, wat zijn de opties dan, alles laten weghalen? Mijn gynaecoloog heeft dat trouwens gezegd voor hij mij naar Leuven doorverwees: moest ik tenminste al één kindje hebben dan zou hij me adviseren om de hele boel (baarmoeder, eierstok en eileider die ik nog heb)te laten weghalen, enkel zo zou ik ervan af geraken zei hij.
We gaan dat wel zien, ik ga alles zijn beloop laten en zeker ook niet weer direct beginnen met decapeptyl of lutenyl om mijn regels te onderdrukken. Ik heb 3 jaar hormonen geslikt en gespoten en ik was mezelf niet meer. Ik ben trouwens zwanger geworden de eerste maand dat ik met al die rotzooi ben gestopt...
Mbt pijn tijdens de zwangerschap: rechts heb ik regelmatig pijntjes (van zeurderig tot venijnige steken). Maar ik zit daar met zoveel vergroeiingen en die moeten nu allemaal mee-rekken hé. maar dit is absoluut niets in vergelijking met alle ellende van de voorbije jaren. Eens je dat wezentje in je buik voelt bewegen, kan je echt alle pijn van de wereld aan! Een dikke proficiat en geniet ervan...
Stien
eventjes je vragen beantwoorden. Ik ben niet van plan om me na de bevalling nog te laten opereren maar ik denk dat onze situaties wel verschillend zijn. Ik heb al 3 operaties achter de rug, 2 laparascopisch en 1 grote (laparatomie) waarbij mijn hele buik is opengegaan om die linkereierstok en eileider te verwijderen. Ik heb nooit endo gehad op darmen of urinewegen, eigenlijk nooit op andere plaatsen dan mijn eierstokken en de douglasholte. (Maar ze zeggen altijd dat endo op de eierstokken het ergste is voor de vruchtbaarheid en zie, bij ons is het toch gelukt he). De operatie die nog was gepland in Leuven was een kleine en zou in een dagopname gedaan worden door Dr.Thomasetti, om de endo die op mijn rechtereierstok zat (zit?) te verwijderen en wat vergroeiingen los te maken.
Ik denk dat mijn traject in Leuven een beetje anders geweest is dan dat van de meesten van jullie, omdat ik pas naar leuven ben gegaan na al 3 operaties, 5 IUI's en 3 IVF pogingen (en een miskraam). Wij zijn bij Prof D'hooge, het hoofd van het fertiliteitscentrum, beland, ik weet niet hoe dat komt, misschien is dat de gang van zaken als je al met de IVF-mallemolen bezig bent? Meuleman of Thomasetti heb ik nooit ontmoet maar ik zou Thomasetti dan wel eens zien op een consult voor mijn operatie.
Ik heb natuurlijk geen glazen bol, moest de endo in alle hevigheid terugkomen en ik weer zoveel pijn krijgen na de bevalling dan zal ik wellicht toch nog van gedacht veranderen maar ja, wat zijn de opties dan, alles laten weghalen? Mijn gynaecoloog heeft dat trouwens gezegd voor hij mij naar Leuven doorverwees: moest ik tenminste al één kindje hebben dan zou hij me adviseren om de hele boel (baarmoeder, eierstok en eileider die ik nog heb)te laten weghalen, enkel zo zou ik ervan af geraken zei hij.
We gaan dat wel zien, ik ga alles zijn beloop laten en zeker ook niet weer direct beginnen met decapeptyl of lutenyl om mijn regels te onderdrukken. Ik heb 3 jaar hormonen geslikt en gespoten en ik was mezelf niet meer. Ik ben trouwens zwanger geworden de eerste maand dat ik met al die rotzooi ben gestopt...
Mbt pijn tijdens de zwangerschap: rechts heb ik regelmatig pijntjes (van zeurderig tot venijnige steken). Maar ik zit daar met zoveel vergroeiingen en die moeten nu allemaal mee-rekken hé. maar dit is absoluut niets in vergelijking met alle ellende van de voorbije jaren. Eens je dat wezentje in je buik voelt bewegen, kan je echt alle pijn van de wereld aan! Een dikke proficiat en geniet ervan...
Stien
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
-
sunshine
- Berichten: 828
- Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52
Hey
Het was weer een bewogen dag vandaag. Heb van 10u tot 16u in Leuven gezeten voor echo, meuleman en anesthesist.
Om een lang verhaal kort te maken: mijn operatie was verschoven naar 1 april! Maar dit bleek pas nadat we hadden gesproken over mijn vervanging op school enzo. De assistent keek opeens op haar pc en zag dat mijn datum niet meer in februari lag maar in april!! Ik kreeg het benauwd. Ze is er dan Meuleman gaan bijhalen. Gelukkig zei ze dat er iemand anders moest schuiven omdat de school mijn vervanging al had geregeld enzo. Onderwijs is iets speciaal zei ze, daar kn ze niet doen wat ze willen met vervangingen. OEF! Ze heeft ook meteen mijn ziektebriefje ingevuld tot aan de Paasvakantie. Ze wou me ook nu meteen al thuislaten (dus 2,5 week voor de operatie) omdat ik verkouden ben. Voor de operatie mag je geen valling of keelontsteking hebben. Omdat je zo lang onder narcose bent (minstens 6 uur) bestaat de kans dat je een longontsteking oploopt als je al wat ziek bent. Ik vond nu thuisblijven wat overdreven. We zijn dan overeengekomen dat ik nog 1,5 week ga werken en dan 1 week op voorhand thuisblijf. Zo kan ik (indien in nog wat ziek ben genezen en word ik op school zeker niet aan NOG meer bacterieën blootgesteld).
Verder vroeg ze zich af hoe ik met zo'n knobbel in mijn darm (ze had de echo van vanmorgen eens bekeken) de pijn al die tijd had doorstaan en nog eens 3 IUI's daar bovenop heb kunnen doorstaan. Sja, die had ze me toch zelf 'aangeraden'. Maar nu ik aan de zoladex zit voel ik me best wel goed (op de stemmingswisselingen, het zweten ed na...) en dan vergeet je ook hoeveel pijn je gehad hebt voorheen. Dat wil dus niet zeggen dat de endo minder is geworden, helaas...
Dus ja...operatie met alles erop en eraan eh. Ik ga wakker worden alsof er een vrachtwagen over mijn buik gewalst is met allemaal slangetjes aan me. Ik ga wensen dat ik het nooit had laten doen. Maar na 4 dagen schijnt dat gevoel te beteren. Stuk darm moet er hoogswaarschijnlijk uit omdat de nodulus door de spierwand is gegroeid. Verder buik schoonmaken en cystes van eierstok verwijderen, middenrif afsporen naar endo ... Hopelijk blijven de eileiders bewaard, maar dat weten we pas als we wakker zijn. 7 Ã 10 dagen gasthuisberg blijven.
En dan 6 weken geen sex. En dan HOPELIJK BINGO!
Dus voor mij is het nog anderhalve week werken, dan een weekje thuis alles wat oppoetsen en me soigneren en dan D-day.
Hopelijk verloopt alles goed.
Sunny
Het was weer een bewogen dag vandaag. Heb van 10u tot 16u in Leuven gezeten voor echo, meuleman en anesthesist.
Om een lang verhaal kort te maken: mijn operatie was verschoven naar 1 april! Maar dit bleek pas nadat we hadden gesproken over mijn vervanging op school enzo. De assistent keek opeens op haar pc en zag dat mijn datum niet meer in februari lag maar in april!! Ik kreeg het benauwd. Ze is er dan Meuleman gaan bijhalen. Gelukkig zei ze dat er iemand anders moest schuiven omdat de school mijn vervanging al had geregeld enzo. Onderwijs is iets speciaal zei ze, daar kn ze niet doen wat ze willen met vervangingen. OEF! Ze heeft ook meteen mijn ziektebriefje ingevuld tot aan de Paasvakantie. Ze wou me ook nu meteen al thuislaten (dus 2,5 week voor de operatie) omdat ik verkouden ben. Voor de operatie mag je geen valling of keelontsteking hebben. Omdat je zo lang onder narcose bent (minstens 6 uur) bestaat de kans dat je een longontsteking oploopt als je al wat ziek bent. Ik vond nu thuisblijven wat overdreven. We zijn dan overeengekomen dat ik nog 1,5 week ga werken en dan 1 week op voorhand thuisblijf. Zo kan ik (indien in nog wat ziek ben genezen en word ik op school zeker niet aan NOG meer bacterieën blootgesteld).
Verder vroeg ze zich af hoe ik met zo'n knobbel in mijn darm (ze had de echo van vanmorgen eens bekeken) de pijn al die tijd had doorstaan en nog eens 3 IUI's daar bovenop heb kunnen doorstaan. Sja, die had ze me toch zelf 'aangeraden'. Maar nu ik aan de zoladex zit voel ik me best wel goed (op de stemmingswisselingen, het zweten ed na...) en dan vergeet je ook hoeveel pijn je gehad hebt voorheen. Dat wil dus niet zeggen dat de endo minder is geworden, helaas...
Dus ja...operatie met alles erop en eraan eh. Ik ga wakker worden alsof er een vrachtwagen over mijn buik gewalst is met allemaal slangetjes aan me. Ik ga wensen dat ik het nooit had laten doen. Maar na 4 dagen schijnt dat gevoel te beteren. Stuk darm moet er hoogswaarschijnlijk uit omdat de nodulus door de spierwand is gegroeid. Verder buik schoonmaken en cystes van eierstok verwijderen, middenrif afsporen naar endo ... Hopelijk blijven de eileiders bewaard, maar dat weten we pas als we wakker zijn. 7 Ã 10 dagen gasthuisberg blijven.
En dan 6 weken geen sex. En dan HOPELIJK BINGO!
Dus voor mij is het nog anderhalve week werken, dan een weekje thuis alles wat oppoetsen en me soigneren en dan D-day.
Hopelijk verloopt alles goed.
Sunny
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
Ik lees precies mn eigen verhaal! Een geluk dat je dan toch in februari mocht he.
Het is waar van die 4 dagen. Je mag ook niets eten he tot je een windje hebt kunnen laten en dan mag je pas een glaasje water drinken. Dat vond ik wel erg want ik voelde me erg slap omdat ik niets mocht eten en dan komen ze je uit bed halen om rond te wandelen. de dag na de operatie al. En dan zeggen ze dat je te veel in bed ligt!!! haha, maar dat moeten ze want hoe meer je kan wandelen en kan bewegen hoe sneller alles op zn plaats zit en hoe sneller alles geneest en je naar huis mag...
Die darmpjes aan je zijn wel lastig maar niet onoverkomelijk. Ik had een catheter in mijn hals omdat ze geen goede ader vonden in mn arm.Dat hebben ze tijdens de operatie gedaan want dat doet naar t schijnt verschrikkelijk veel pijn als ze dat leeftig doen. dat word dan vastgenaaid in de nek zodat je die niet kan loswrikken. Maar ik weet niet of ze dat bij jou moeten doen he.
Ik hoop dat je even veel geluk hebt als mij en dat je wakker word met je eileiders en darmen.
Tegen mij hadden ze ook gezegd dat ze een stuk darm moesten nemen maar dat hebben ze niet gedaan, daarmee dat ik na 7 dagen al naar huis mocht. Als ze dat wel doen, dan moet je denk ik 6 dagen wachten met eten en 10 dagen int ziekenhuis blijven. je mag dan niet naar huis voor je stoelgang hebt gemaakt. Mn collega had gezegd dat je daar echt vanaf ziet als er aan je darm is geprutst, dus goed letten op je ademhaling als t moest lukken en ook als je stents krijgt, goed letten als je sonde weg is, dat je goed ademhaalt als je gaat plassen, is geen lachertje. Ik ben toen bijna flauw gevallen van de pijn en val nooit flauw.
Ik wil je echt geen schrik aanjagen hiermee hoor! Ik wil je gewoon maar voorbereiden op t ergste zodat t allemaal nog kan meevallen.
Ik heb iets langer dan 6 weken moeten wachten op sex. We hadden t al wel geprobeerd maar t deed echt pijn dus zo'n 2 weken erna,heel voorzichtig is t dan wel gelukt.
Je kan direct zwanger geraken erna maar je cyclus is dan helemaal in de war. Dus je weet je vruchtbare dagen niet. Als je in het ziekenhuis bent, heb je ook bloedverlies dat na een paar dagen moet stoppen. Ik heb dan 6 weken gewacht op mn eerste ms en dan nog eens 6 weken op mn 2e ms. En nu eindelijk in januari, ben in september geopereerd, heb ik een cyclus van 29 dagen. Dus niet panikeren als t niet direct lukt, t heeft zn tijd nodig.
Een paar weken na de operatie ga je heel moe zijn, dus hou daar rekening mee dat er iemand is die je in het huishouden kan komen helpen.
En ook ga je last hebben van incontinentie, dus dat je urine gewoon loopt. Dit word beter als je stents eruit zijn.
oh ja, vraag altijd om in je dossier zelf te kijken. Bij mij hadden ze eerste gezegd dat ik geen stents had en ook dat mn middenrif nog vol zat met endo maar ze er nog niets aan gedaan hadden omdat de operatie zo al zwaar genoeg was en dat niet in de weg stond voor een baby. Achteraf kreeg ik te horen dat ik wel stents had, na 3 dagen (niet leuk) en dat ik geen endo meer had in mn middenrif (wel leuk). Dit om verdere discussie te voorkomen want je krijgt dan pilletjes voor de stents om te ontsmetten na een dag of 4a5, en ik zei van huh, ik heb geen stents en toch had ik er.Dat zijn 2 soorten pilletjes en bij t ene krijg je heel erg veel dorst en moet je veel drinken. Je moet die nemen zolang de stents erin zitten.
Je krijgt ook steunkousen aangedaan die je moet aanhouden zolang je daar bent. doet wel goed als je al bijna een hele week niets anders doet dan liggen. Ook krijg je elke avond een spuit in je buik tegen t flubit en komen ze om de dag je wondjes verzorgen. De week nadat je uit het ziekenhuis ontslagen bent mogen de draadjes eruit.
Hoop dat t allemaal meevalt voor jou en ik zal heel erg aan je denken en voor je duimen en een kaarsje branden dan. Dat hebben ze bij mij ook gedaan en t heeft geholpen. Ik hoop voor jou t zelfde.
Als je nog vragen hebt, vuur maar, ik geef je een eerlijk antwoord naar mijn ervaringen!!!
Hou je goed ondertussen he en ni te zenuwachtig...
Het is waar van die 4 dagen. Je mag ook niets eten he tot je een windje hebt kunnen laten en dan mag je pas een glaasje water drinken. Dat vond ik wel erg want ik voelde me erg slap omdat ik niets mocht eten en dan komen ze je uit bed halen om rond te wandelen. de dag na de operatie al. En dan zeggen ze dat je te veel in bed ligt!!! haha, maar dat moeten ze want hoe meer je kan wandelen en kan bewegen hoe sneller alles op zn plaats zit en hoe sneller alles geneest en je naar huis mag...
Die darmpjes aan je zijn wel lastig maar niet onoverkomelijk. Ik had een catheter in mijn hals omdat ze geen goede ader vonden in mn arm.Dat hebben ze tijdens de operatie gedaan want dat doet naar t schijnt verschrikkelijk veel pijn als ze dat leeftig doen. dat word dan vastgenaaid in de nek zodat je die niet kan loswrikken. Maar ik weet niet of ze dat bij jou moeten doen he.
Ik hoop dat je even veel geluk hebt als mij en dat je wakker word met je eileiders en darmen.
Tegen mij hadden ze ook gezegd dat ze een stuk darm moesten nemen maar dat hebben ze niet gedaan, daarmee dat ik na 7 dagen al naar huis mocht. Als ze dat wel doen, dan moet je denk ik 6 dagen wachten met eten en 10 dagen int ziekenhuis blijven. je mag dan niet naar huis voor je stoelgang hebt gemaakt. Mn collega had gezegd dat je daar echt vanaf ziet als er aan je darm is geprutst, dus goed letten op je ademhaling als t moest lukken en ook als je stents krijgt, goed letten als je sonde weg is, dat je goed ademhaalt als je gaat plassen, is geen lachertje. Ik ben toen bijna flauw gevallen van de pijn en val nooit flauw.
Ik wil je echt geen schrik aanjagen hiermee hoor! Ik wil je gewoon maar voorbereiden op t ergste zodat t allemaal nog kan meevallen.
Ik heb iets langer dan 6 weken moeten wachten op sex. We hadden t al wel geprobeerd maar t deed echt pijn dus zo'n 2 weken erna,heel voorzichtig is t dan wel gelukt.
Je kan direct zwanger geraken erna maar je cyclus is dan helemaal in de war. Dus je weet je vruchtbare dagen niet. Als je in het ziekenhuis bent, heb je ook bloedverlies dat na een paar dagen moet stoppen. Ik heb dan 6 weken gewacht op mn eerste ms en dan nog eens 6 weken op mn 2e ms. En nu eindelijk in januari, ben in september geopereerd, heb ik een cyclus van 29 dagen. Dus niet panikeren als t niet direct lukt, t heeft zn tijd nodig.
Een paar weken na de operatie ga je heel moe zijn, dus hou daar rekening mee dat er iemand is die je in het huishouden kan komen helpen.
En ook ga je last hebben van incontinentie, dus dat je urine gewoon loopt. Dit word beter als je stents eruit zijn.
oh ja, vraag altijd om in je dossier zelf te kijken. Bij mij hadden ze eerste gezegd dat ik geen stents had en ook dat mn middenrif nog vol zat met endo maar ze er nog niets aan gedaan hadden omdat de operatie zo al zwaar genoeg was en dat niet in de weg stond voor een baby. Achteraf kreeg ik te horen dat ik wel stents had, na 3 dagen (niet leuk) en dat ik geen endo meer had in mn middenrif (wel leuk). Dit om verdere discussie te voorkomen want je krijgt dan pilletjes voor de stents om te ontsmetten na een dag of 4a5, en ik zei van huh, ik heb geen stents en toch had ik er.Dat zijn 2 soorten pilletjes en bij t ene krijg je heel erg veel dorst en moet je veel drinken. Je moet die nemen zolang de stents erin zitten.
Je krijgt ook steunkousen aangedaan die je moet aanhouden zolang je daar bent. doet wel goed als je al bijna een hele week niets anders doet dan liggen. Ook krijg je elke avond een spuit in je buik tegen t flubit en komen ze om de dag je wondjes verzorgen. De week nadat je uit het ziekenhuis ontslagen bent mogen de draadjes eruit.
Hoop dat t allemaal meevalt voor jou en ik zal heel erg aan je denken en voor je duimen en een kaarsje branden dan. Dat hebben ze bij mij ook gedaan en t heeft geholpen. Ik hoop voor jou t zelfde.
Als je nog vragen hebt, vuur maar, ik geef je een eerlijk antwoord naar mijn ervaringen!!!
Hou je goed ondertussen he en ni te zenuwachtig...
-
sunshine
- Berichten: 828
- Lid geworden op: 12 december 2007, 19:52
Hey Lady V,
Dank je voor je verhaal. Het is toch 'leuk' om het ook eens van iemand te horen die hetzelfde heeft doorstaan.
Doet dat plassen na de operatie echt zo'n pijn?! En hoelang blijft dat pijn doen? Tot de stents eruit zijn? Jezus ... wat kijk ik er naar uit! (NOT!)
Ik moet een week op voorhand diëten (was van plan dat goed te gaan doen om zo weinig mogelijk vies spul te moeten drinken) en mag dan na de operatie weer 4 dagen niet eten. Hoeveel kg was je dan kwijt? Ik ben van alle hormonen (ik HOOP toch dat het vd hormonen is) het laatste anderhalf jaar 7 kg aangekomen. Gaan er die kilo's nu weer vanaf gaan (en blijven?) of blijf je daar mee zitten?
Had je pyama's mee of nachtkleedjes? Kan je na een dag of 4 overdag een jogging ofzo aandoen?
Hoe zit dat met douchen en haar wassen? Ik was mijn haar hier als ik op zondag vertrek. Maar tegen woe of donderdag moeten die echt opnieuw gewassen worden, anders plakken ze langs mijn hoofd. Gaat dat in het ziekenhuis?
Hoe hou je je daar de hele dag bezig? Mijn vriend neemt 's namiddags verlof zodat hij tegen 14 u wel in het ziekenhuis is. Kan je tv kijken of n boekje lezen? Of ben je daar ook te slecht voor?
Sunny
Dank je voor je verhaal. Het is toch 'leuk' om het ook eens van iemand te horen die hetzelfde heeft doorstaan.
Doet dat plassen na de operatie echt zo'n pijn?! En hoelang blijft dat pijn doen? Tot de stents eruit zijn? Jezus ... wat kijk ik er naar uit! (NOT!)
Ik moet een week op voorhand diëten (was van plan dat goed te gaan doen om zo weinig mogelijk vies spul te moeten drinken) en mag dan na de operatie weer 4 dagen niet eten. Hoeveel kg was je dan kwijt? Ik ben van alle hormonen (ik HOOP toch dat het vd hormonen is) het laatste anderhalf jaar 7 kg aangekomen. Gaan er die kilo's nu weer vanaf gaan (en blijven?) of blijf je daar mee zitten?
Had je pyama's mee of nachtkleedjes? Kan je na een dag of 4 overdag een jogging ofzo aandoen?
Hoe zit dat met douchen en haar wassen? Ik was mijn haar hier als ik op zondag vertrek. Maar tegen woe of donderdag moeten die echt opnieuw gewassen worden, anders plakken ze langs mijn hoofd. Gaat dat in het ziekenhuis?
Hoe hou je je daar de hele dag bezig? Mijn vriend neemt 's namiddags verlof zodat hij tegen 14 u wel in het ziekenhuis is. Kan je tv kijken of n boekje lezen? Of ben je daar ook te slecht voor?
Sunny
-
Lady-V
- Berichten: 263
- Lid geworden op: 28 september 2008, 0:01
Daar kan ik je allemaal een antwoord op geven se!!
't Plassen doet pijn in de streek van de nieren. Ik moest echt goed op mn ademhaling letten totdat de stents eruit waren. Ik was dat op t laatste zo beu dat ik niet fatsoenlijk kon plassen. Ik moest me er altijd op concentreren zeg maar. De eerste keren is het echt pijnlijk, ook in de buik!! Let goed op je ademhaling dan kun je het opvangen. Puffen zoals tijdens de bevalling, dan kun je al oefenen...
Ik heb ook een week op voorhand dat dieet gedaan. Is echt noodzakelijk zodat dat spul echt alles goed kan reinigen. Je darmen zien eruit als() aan elkaar geregen en als je vezels ofzo eet dan blijft dat haperen. Het is belangrijk want als ze iets aan je darm moeten doen dan kan het zijn dat het vuil in je buik valt tijdens de operatie. Daar kunnen ze niet buiten en dan kun je ontstekingen krijgen. Das echt wel te laatste wat je nodig hebt dan. Dus goed op je voeding letten en ook je spul goed drinken. Ik weet dat dat spul echt heel erg verschrikkelijk is maar dan moet je even doorbijten om verdere complicaties te vermijden.. Je mag zondag morgen nog iets licht eten een yoghurt ofzo maar ik heb niet veel binnengekregen. Ik was te zenuwachtig en was heel erg verdrietig omdat ik mn poezen moest achterlaten. Ja op die moment ben je heel kwetsbaar. De rit naar t ziekenhuis heb ik elke minuut geteld.
Ik heb me niet echt gewogen die tijd maar ik weet dat ik een kilo of 10 kwijt was toen ik uit t ziekenhuis kwam. Ja, 3a4 dagen niets eten. Dan krijg je om te beginnen een beschuitje met konfituur en als t lukt om dat binnen te houden dan mag je ontbijt en middageten krijgen. Geloof me, je eet daar niet veel. Ik eet daar zo graag die puree en ik moest altijd meer dan de helft laten liggen, dat vond ik zo zonde he maar niet kunnen is niet kunnen he. Pas de laatste dag heb ik alles kunnen opeten.
ja, en als je thuis bent ook nog voorzichtig aandoen voor je darmen te sparen. Geen frieten of chips ofzo. Maar je merkt zelf wat je kan eten als t allemaal betert.
Ik was ook veel aangekomen van die hormonen maar dat was vooral vocht. Dat ben je direct kwijt na de operatie. De hormonen die je gekregen hebt zijn wel niet direct uit je lijf, dus humeurschommelingen zijn dan heel gewoon en ook t gevoel de muur willen op te lopen...
Ik had nachtkleedjes mee voor de eerste 2 dagen maar je kan gerust de dagen erna een losse trainingbroek of pyjamabroek aandoen. Je moet alleen zien dat het niet te hard op je buik spant en ook je onderbroekjes niet te hard laten aanspannen. Desnoods nieuwe gaan kopen en een maatje groter nemen. Ga je veel aan hebben. Ook een kamerjas meenemen voor als je op de gang gaat shuffelen. ja, je kan dan nog geen schildpad voorbij lopen hoor.
De verpleegster kwam me elke ochtend wassen in bed de eerste 2 dagen en de rest van de dagen moest je zelf proberen. Ze hielpen wel als je wou.Ze zet je dan aan de pompbak in de badkamer op een stoel want rechtstaan zolang lukt nog niet goed. Ik heb donderdag, ben maandag geopereerd, een douche gaan nemen. Je moet t zelf weten wanneer je er klaar voor bent, ik mocht woensdag ook al maar kon nog niet. In de douche kan je dan je haar wassen en er is een droger beschikbaar. Als je wil komen de verpleegsters je helpen met je onderbroekje enzo aan te doen. Maar mij lukte t wel al alleen. Die douche is op de afdeling zelf. Ze stellen dat meestal zelf voor. Ik was erna wel helemaal uitgeput. Ik heb toen een uur of 3 moeten recupereren van me te douchen. Maar heb dan gebruik gemaakt om een beetje te slapen want veel geslapen snachts heb ik er de eerste nachten niet.
Er is wel een goed bed, die je kan regelen met een afstandsbediening. Is geen overbodige luxe dan hoor al denk je misschien de eerste dag van wel.
Ik heb er niet veel gedaan de eerste 4 dagen, was te moe om te lezen enzo. Ik had mn nintendo ds mee maar mn man heeft er meer op gespeeld dan ikzelf. Pas de laatste 2 dagen heb ik echt kunnen lezen. Je kan wel in een boek bladeren ofzo maar je hebt er niet echt behoefte aan omdat je zo enorm moe bent dan. je wil alleen maar ruste en als je bezoek krijgt is het ook heel uitputtend. De mensen willen weten hoe t is en hoe alles verlopen is en je moet dat dan uitleggen en dat op zich is ook bijzonder vermoeiend. was blij als ik een dag niet veel bezoek had gehad.
Je vriend mag van 10 uur bij je zijn als je dat wil. Ander bezoek pas op 14u, tenzij je moeder ofzo he. De verpleegsters moeten alleen de kans krijgen om hun werk te doen en je mag in geen geval je buur hinderen. Is wel normaal denk ik he! Zou je zelf ook niet graag hebben.
Als pijnstiller krijg je Dafalgan 1 gr. Je mag die vragen als je pijn hebt. De verpleegsters houden een lijstje bij van medicatie dat je neemt zodat je zeker niet te veel neemt en moest je nog erg pijn hebben dan zetten ze je een spuitje. 's Avonds krijg je ook een slaappilletje dat je voor 24u snachts moet innemen. Ook de eerste zondag. Als je darmen op gang moesten komen de 3e of 4e dag en je hebt echt pijn van de krampen kun je een warmwaterkruik vragen, doet echt goed dan!
Ik heb een boekje meegenomen en heb er elke avond iets ingeschreven wat er allemaal gebeurd was, hoe ik me voelde, wie er op bezoek was geweest, wat ik gegeten had enzo, een geluk dat ik dat heb want weet niets meer van die eerste 3 dagen. En nu heb ik toch nog een herinnering!
Ik moet wel zeggen dat ik nog geen enkele moment spijt heb gehad dat ik me laten opereren heb omdat t een wereld van verschil is tegen voor mn operatie! Echt waar!
't Plassen doet pijn in de streek van de nieren. Ik moest echt goed op mn ademhaling letten totdat de stents eruit waren. Ik was dat op t laatste zo beu dat ik niet fatsoenlijk kon plassen. Ik moest me er altijd op concentreren zeg maar. De eerste keren is het echt pijnlijk, ook in de buik!! Let goed op je ademhaling dan kun je het opvangen. Puffen zoals tijdens de bevalling, dan kun je al oefenen...
Ik heb ook een week op voorhand dat dieet gedaan. Is echt noodzakelijk zodat dat spul echt alles goed kan reinigen. Je darmen zien eruit als() aan elkaar geregen en als je vezels ofzo eet dan blijft dat haperen. Het is belangrijk want als ze iets aan je darm moeten doen dan kan het zijn dat het vuil in je buik valt tijdens de operatie. Daar kunnen ze niet buiten en dan kun je ontstekingen krijgen. Das echt wel te laatste wat je nodig hebt dan. Dus goed op je voeding letten en ook je spul goed drinken. Ik weet dat dat spul echt heel erg verschrikkelijk is maar dan moet je even doorbijten om verdere complicaties te vermijden.. Je mag zondag morgen nog iets licht eten een yoghurt ofzo maar ik heb niet veel binnengekregen. Ik was te zenuwachtig en was heel erg verdrietig omdat ik mn poezen moest achterlaten. Ja op die moment ben je heel kwetsbaar. De rit naar t ziekenhuis heb ik elke minuut geteld.
Ik heb me niet echt gewogen die tijd maar ik weet dat ik een kilo of 10 kwijt was toen ik uit t ziekenhuis kwam. Ja, 3a4 dagen niets eten. Dan krijg je om te beginnen een beschuitje met konfituur en als t lukt om dat binnen te houden dan mag je ontbijt en middageten krijgen. Geloof me, je eet daar niet veel. Ik eet daar zo graag die puree en ik moest altijd meer dan de helft laten liggen, dat vond ik zo zonde he maar niet kunnen is niet kunnen he. Pas de laatste dag heb ik alles kunnen opeten.
ja, en als je thuis bent ook nog voorzichtig aandoen voor je darmen te sparen. Geen frieten of chips ofzo. Maar je merkt zelf wat je kan eten als t allemaal betert.
Ik was ook veel aangekomen van die hormonen maar dat was vooral vocht. Dat ben je direct kwijt na de operatie. De hormonen die je gekregen hebt zijn wel niet direct uit je lijf, dus humeurschommelingen zijn dan heel gewoon en ook t gevoel de muur willen op te lopen...
Ik had nachtkleedjes mee voor de eerste 2 dagen maar je kan gerust de dagen erna een losse trainingbroek of pyjamabroek aandoen. Je moet alleen zien dat het niet te hard op je buik spant en ook je onderbroekjes niet te hard laten aanspannen. Desnoods nieuwe gaan kopen en een maatje groter nemen. Ga je veel aan hebben. Ook een kamerjas meenemen voor als je op de gang gaat shuffelen. ja, je kan dan nog geen schildpad voorbij lopen hoor.
De verpleegster kwam me elke ochtend wassen in bed de eerste 2 dagen en de rest van de dagen moest je zelf proberen. Ze hielpen wel als je wou.Ze zet je dan aan de pompbak in de badkamer op een stoel want rechtstaan zolang lukt nog niet goed. Ik heb donderdag, ben maandag geopereerd, een douche gaan nemen. Je moet t zelf weten wanneer je er klaar voor bent, ik mocht woensdag ook al maar kon nog niet. In de douche kan je dan je haar wassen en er is een droger beschikbaar. Als je wil komen de verpleegsters je helpen met je onderbroekje enzo aan te doen. Maar mij lukte t wel al alleen. Die douche is op de afdeling zelf. Ze stellen dat meestal zelf voor. Ik was erna wel helemaal uitgeput. Ik heb toen een uur of 3 moeten recupereren van me te douchen. Maar heb dan gebruik gemaakt om een beetje te slapen want veel geslapen snachts heb ik er de eerste nachten niet.
Er is wel een goed bed, die je kan regelen met een afstandsbediening. Is geen overbodige luxe dan hoor al denk je misschien de eerste dag van wel.
Ik heb er niet veel gedaan de eerste 4 dagen, was te moe om te lezen enzo. Ik had mn nintendo ds mee maar mn man heeft er meer op gespeeld dan ikzelf. Pas de laatste 2 dagen heb ik echt kunnen lezen. Je kan wel in een boek bladeren ofzo maar je hebt er niet echt behoefte aan omdat je zo enorm moe bent dan. je wil alleen maar ruste en als je bezoek krijgt is het ook heel uitputtend. De mensen willen weten hoe t is en hoe alles verlopen is en je moet dat dan uitleggen en dat op zich is ook bijzonder vermoeiend. was blij als ik een dag niet veel bezoek had gehad.
Je vriend mag van 10 uur bij je zijn als je dat wil. Ander bezoek pas op 14u, tenzij je moeder ofzo he. De verpleegsters moeten alleen de kans krijgen om hun werk te doen en je mag in geen geval je buur hinderen. Is wel normaal denk ik he! Zou je zelf ook niet graag hebben.
Als pijnstiller krijg je Dafalgan 1 gr. Je mag die vragen als je pijn hebt. De verpleegsters houden een lijstje bij van medicatie dat je neemt zodat je zeker niet te veel neemt en moest je nog erg pijn hebben dan zetten ze je een spuitje. 's Avonds krijg je ook een slaappilletje dat je voor 24u snachts moet innemen. Ook de eerste zondag. Als je darmen op gang moesten komen de 3e of 4e dag en je hebt echt pijn van de krampen kun je een warmwaterkruik vragen, doet echt goed dan!
Ik heb een boekje meegenomen en heb er elke avond iets ingeschreven wat er allemaal gebeurd was, hoe ik me voelde, wie er op bezoek was geweest, wat ik gegeten had enzo, een geluk dat ik dat heb want weet niets meer van die eerste 3 dagen. En nu heb ik toch nog een herinnering!
Ik moet wel zeggen dat ik nog geen enkele moment spijt heb gehad dat ik me laten opereren heb omdat t een wereld van verschil is tegen voor mn operatie! Echt waar!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten