Mijn man heeft geen spermacellen, TESE behandeling, etc.

[Pip87]

hi!

Sinds vanavond heb ik mij aangemeld hier.
Ik vond nog niet het onderwerp met betrekking tot het onvruchtbaarheidsprobleem en de behandeling die voor mij en mijn man van toepassing zijn.. Zo besloot ik zelf mijn persoonlijke bericht te schrijven en hoop op het kunnen delen van ervaringen etc.

kHeb samen met mijn man in oktober bij de HA gehoord wat de uitslag van het sperma onderzoek is, aangezien wij ruim 1,5 jaar bezig zijn met de hoop op een zwangerschap en de komst van een kleintje..

In sperma zitten normaal een 100miljoen zaadcellen?? veel sowieso.. In die van mijn man zater er GEEN!! Een grote schok en daarna kwam verdriet.. ongeloof.. boosheid.. ik weetniet meer watk allemaal voel. Inmiddels (december '11) is het alleen maar meer bevestigd door een tehoog gehalte van het FSH hormoon in zijn bloed..

Na 3 maand doen ze nog een onderzoek (protocolair), dat is vorige week ingeleverd en horen we morgen de uitslag van. In oktober werden we wel gelijk doorverwezen naar het IVF centrum.

Wat ik steeds denk en hoop om optimistisch te blijven..: Mijn zus was gauw zwanger tot 2 keer toe binnen 2 maand, hopelijk ben ik ook goed gezond en vruchtbaar en hebben we voldoende aan een paar zaadcellen! De enige optie die nog een kleine kans geeft is een TESE behandeling...

Hoe gaan jullie om met je gevoelens. Soms denkik wel eens.. hoe leg je je verdriet uit aan buitenstaanders. Inmiddels zijn we eenpaar maand verder maar ik kan er zo een hele dagoverdrietig en emotioneel om zijn.. de vrijedagen bijvoorbeeld..

Groetjes!

[lotje83]

dag pip,

Ik kan het me niet voorstellen om zo'n nieuws te krijgen. Hier op het forum zijn lotgenoten die exact hetzelfde hebben meegemaakt. Hopelijk heb je hier wat steun aan.
Is jullie omgeving ingelicht of niet? Sommigen kiezen ervoor om er heel open over te zijn, anderen willen het liever voor zich houden.
Het omgaan met verdriet en onzekerheid is voor iedereen hier heel herkenbaar. Ik hoop dat je snel meer weet.
liefs

[Pip87]

Hey Lotje
Bedankt voor je reactie. Ik hoop dat ik met hun in contact kom hier op het forum. Wij hebben het in vertrouwen aan onze beide ouders, broers zussen + aanhang verteld. Een aantal dichtbijstaande vrienden maar nog niet alle omdat je niet weet in hoeverre iedereen over een paar jaar nog in je leven is. We willen het zelf eerst ook de tijd geven om een plekje voor dit alles te vinden. Nu zitten we ook nog regelmatig bij mensen die van niks weten, wat we wel prettig vinden. Dan gaat het niet altijd hier over. Ik praat er graag over om het te ' verwerken' maar niet met de iedereen Soms moeten er ook dagen zijn dat het niet (direct/dicht) aanwezig is.
Wat brengt jou hier op het forum?
Liefs

[lotje83]

wij zijn sinds juni 2010 bezig. Uit onderzoek bleek dat mijn man zijn sperma heel wisselend is. Het aantal ligt tss de 200 000 en 44 milj. Hij heeft ook antisperma antistoffen, zijn immuunsysteem valt zijn sperma aan. Ikzelf heb een veel te hoog prolactine gehalte (stresshormoon). Dit zou een zwangerschap ook kunnen beletten. Hiervoor neem ik medicatie met nodige bijwerkingen We hebben drie iui's achter de rug en gaan nu overschakelen op ivf/icsi. Ik vind de stap naar ivf best groot, dus heb ik mezelf eerst een paar maanden rust gegeven. In feb of maart beginnen we eraan.
liefs

[Vooron]

Hoi Pip,
Mijn vriend heeft ook geen zaadcellen. We konden er ook voor kiezen op via TESE toch op zoek te gaan, maar dat wou mijn vriend niet (ook omdat gezegd werd dat in zijn situatie de kans klein was dat er iets gevonden werd). We hebben er dan samen voor gekozen om met donorsperma te werken. Dit bracht ons tot IUI-D, dus inseminaties met donorzaad. Mijn cyclus is in orde, en ik blijk (makkelijk) zwanger te kunnen worden, dus ik moet gelukkig niet teveel hormonen bijnemen.
Veel succes alleszins met wat jullie te wachten staat! Makkelijk is het niet natuurlijk, maar er komt ooit wel een einde aan, en dan gaat het het allemaal waard geweest zijn!
Groetjes,
Vooron

[Pip87]

Hoi Lotje,

Dus je hebt al een traject doorgemaakt samen met je man. Bij IUI worden de beste zaadcellen verzameld en ingebracht toch? Helaas had dat dus niet een zwangerschap tot gevolg..?
Dus prolactine is een stresshormoon. Dat wist ik helemaal niet.. Wat voor hinder heb je van de bijwerkingen?
Wij zullen na de uitslag van de chromosomentest (3-6 maanden verder helaas!) ook gaan voor een tesebehandeling. Ik zal dan aan de hormonen moeten en er eicellen laten weghalen en als er dan met de tese blijkt dat er zaadcellen zijn worden deze ingebracht.
Aan de ene kant hoop ik gauw dat we verder kunnen voorbehandeling. Aan de andere kant zie ik op tegen de hormoonkuur en vooral het met ' de benen wijd moeten' voor de punctie :S
We zijn doorverwezen naar Nijmegen, maar ze willen meestal eerst de uitslag van de chromososmen-test weten zei onze gyneacoloog, voor ze aan TESE beginnen. Wel hopen we binnenkort een voorlichtingsgesprek te krijgen daar. Hopelijk weten ze met 3 maand meer zodat ze dan van start kunnen.
Jullie schakelen nu ook over naar IVF en ICSI dus.. heb je dan nu ook een hormoonbehandeling? Heb je daar ook bijwerkingen van? Of is dat de medicatie die je bedoeld. Spannend.. als je de tijd en kracht er voor hebt.. hou me dan op de hoogte. Ik hoop dat het deze keer goede gevolgen mag hebben voor jullie!
Liefs

[Pip87]

Hallo Vooron,
wat een dapper zo'n keuze te maken samen.. Wij moeten nog een voorlichtingsgesprek hebben in het ziekenhuis waar we naar doorverwezen zijn en pas met 3 - 6 maand horen we of we voor TESE in aanmerking komen. Afhankelijk of er nog wat uit het chromosomen onderzoek komt.
Waarom was bij jullie de kans klein als ik vragen mag? Weet je ook het FSH gehalte van je man of had dat er niet mee te maken. Bij mijn man 32. Aan de ene kant hebben wij ook wel het gevoel dat er dan daar ook wel niets zal zitten.. maar ook hebben we hoop.. wat als het er wel zit en we kans hebben. We zullen moeten afwachten wat het personeel ons daar gaat vertellen in de komende maanden.

Wat fijn dat je makkelijk zwanger kon raken, ik ga er vanuit dat jullie dus een gezinnetje hebben kunnen stichten. wat fijn.. was het traject via een spermadonor lang en zwaar? Ik ben nog onwetend in dit alles, wij staan voor mijn gevoel aan het begin nog dus hopelijk stel ik geen kwetsende vragen.

Groetjes Pip

[Vooron]

Hoi Pip,

Ik heb geen idee van de precieze waarden van mijn man. Omdat de vermoedelijke oorzaak ligt in een chemobehandeling die hij als kind heeft gekregen, zou de kans ook kleiner zijn dat er via TESE wel nog iets te vinden zou zijn.

Ik blijk idd makkelijk zwanger te worden, aangezien wij na de 2de IUI zwanger waren. We hebben echter alle pech op een hoopje gehad, en blijkt dat de tuimelaar in mijn buik nu trisomie 18 heeft, dus moeten we de zwangerschap afbreken. We proberen positief te blijven, en na de nodige rustpauze beginnen we er binnen enkele maanden opnieuw aan, deze keer hopelijk met meer geluk! Deze pech heeft trouwens niets te maken met de donor of de inseminatie, moest je je hierdoor zorgen maken.

Het traject via spermadonor neemt ook wel even in beslag, al viel dat voor ons wel mee. We zijn gestart (met onze vraag voor IUI-D) in maart 2011. Ik heb ook een aantal testen moeten ondergaan (ze hebben oa ook een chromosomenkaart van me gemaakt), en we hebben 2x een gesprek bij een psychologe gehad. Eind mei hadden we dan de goedkeuring van de ethische commissie, en dan startte de wachttijd van 6 maanden. Omdat we iemand kenden die wou doneren (niet voor ons, anonimiteit is verplicht, maar dus wel een kruisdonatie) verkortte onze wachttijd naar 3 maanden. Tijdens de wachttijd hebben ze bij mij ook nog een laparoscopie gedaan om zeker te zijn dat mijn eileiders werken zoals het moet. Half september hebben we dan ons intake-gesprek gehad, met de bespreking van de precieze behandeling, en eind september hebben we de eerste inseminatie gehad.
Wij hebben de keuze voor IUI met donorzaad ook deels gemaakt omdat die behandeling een stuk 'makkelijker' en minder belastend is voor mij, ipv via IVF/ICSI (toch omdat bij mij alles in orde is). Ik moet enkel een pregnylspuit krijgen voor de inseminatie, maar moet dus geen extra eitjes laten rijpen en pick-up laten doen enzo. En dat van die 'benen-wijd', dat word je gek genoeg snel gewoon hoor

Ik kan me voorstellen dat het voor jullie nu nog onduidelijk is waar jullie voorstaan. Wij hebben geen ervaring met TESE, en ik kan me voorstellen dat dat voor jullie sowieso de eerste stap is. Maar misschien dat ons donor-verhaal wat perspectief kan bieden, en dat je weet dat TESE niet persé de laatste kans op een gezinnetje is (dat stelde mij in het begin erg gerust).

[emily30]

Hoi Pip

Wij maken eigenlijk precies het zelfde mee als jullie,
wij hebben twee jaar geprobeerd zwanger te raken maar helaas wilde dat niet lukken .

Ze deden de onderzoeken en bij mij bleek alles goed te zijn en toen vertelde ze ons dat bij mijn man dus geen zaadcellen waren aangetroffen.
Helemaal geen! tja ik kan je vertellen dat nieuws bij ons ook insloeg als een bom , ok je verwacht dat er iets niet klopt want het lukt immers al twee jaar niet om zwanger te raken maar helemaal geen , nee dat hadden wij niet verwacht. vooral ik was even volledig van de kaart en dan denk je, dalijk wordt ik nooit mama van mijn eigen kleintje !
Mijn man was ook duidelijk aangeslagen maar hij is geen prater en verwerkt dat weer op een andere manier.
Ze hebben nog twee keer een semenanalyse gedaan en ook daar bleek wederom niets in te zitten helaas . Zijn FSH hormoon bleek ook te hoog, maar we hebben onderzoek van het DNA gehad en daar bleek alles goed mee te zijn .
We zijn nu doorverwezen naar nijmegen waar ze dan een TESE gaan doen en dan ICSI.
We zitten momenteel te wachten op een oproep voor ons intake gesprek in nijmegen .
Ik ben echt ongeduldig dus hoopt dat we binnenkort met dit alles mogen beginnen en dan hopen dat ze via TESE iets van cellen kunnen vinden.

Dit alles is maar slopend he , wij hebben onze ouders en broers en zussen op de hoogte gesteld en onze werkgevers omdat je natuurlijk nogal wat verlof hier en daar moet opnemen.
Maar ik blijf het toch moeilijk vinden als mensen vragen: en nog niet zwanger ? Goh het wordt toch wel eens tijd of je bent nu ook al 30. Daar word ik soms echt niet goed van , dan denk ik echt waar bemoei je je mee . Mensen weten niet wat ze je vragen, maar goed voor de meeste mensen is het ook normaal om "gewoon"zwanger te worden en als je nooit met zo een traject in aanraking bent geweest heb je ook geen idee hoe slopend het allemaal kan zijn he, en dus ook geen idee ervan dat je iemand kwetst.

Nou het is een heel verhaal geworden.
Maar jullie zitten ook op de intake te wachten of hebben jullie die al gehad ?

groetjes Emily

[Kuifje]

Hoi Pip,
Ik heb vandaag juist het zelfde slechte nieuws gekregen. We zijn doorverwezen naar een uroloog. Ik hoop dat we nog hoop hebben. Hoe het gaat met jullie? Hoe en wat jullie doen om positief en strek te blijven?

Bij deze, wens ik jullie veel sterkte en ik hoop voor een goede nieuws voor jullie.

Ik zou graag nog wat verder horen van jullie.

Groetjes.

[Winterbloem]

Hallo allemaal, ik heb me net geregistreerd omdat wij deze week hetzelfde nieuws hebben vernomen. Nog niet duidelijk wat de oorzaak is, daarvoor afspraak vastgelegd bij uroloog. Ik ben ook heel benieuwd hoe de dames van enkele jaren geleden het ervan af hebben gebracht? Zijn jullie uiteindelijk met eigen materiaal zwanger geraakt of via donor? Groetjes!