't Is inderdaad van voorbijgaande aard hé, al is het maar omdat ze minder en minder slapen naarmate ze ouder worden
Elke, ik ben in ouderschapsverlof, maar toch gaat L nog halftijds naar de crèche (ene week 2d andere week 3d). Voor L is het goed om die structuur nog wat te hebben, voor het sociaal contact en omdat hij zich thuis nogal snel verveelt. Voor V is het goed dat hij ook wat exclusieve aandacht en wat rust krijgt. En voor mij is het goed om wat tijd voor het huishouden en mezelf te hebben (in het begin deed ik op die dagen een extra dut, maar nu dus niet meer)
En 't is frustrerend hé, als je je baby net bijna in slaap hebt dat peuter net dan lawaai begint te maken. L begrijpt zoveel, maar het begrip 'stil zijn' krijg ik er maar niet in
V ligt nu net te slapen... wakker van 9u, hem klaargemaakt, mezelf klaargemaakt, broer klaargemaakt en naar de crèche gebracht. Daarna beetje gaan wandelen (om nog wat inkopen te doen) tegen 11u45 thuis. V nog steeds wakker. Thuis begon hij direct in zijn ogen te wrijven, klein ritueeltje dat ik gisteren bedacht uitgevoerd en in bed gelegd... twee min was het stil en daarna begon het weer. Na 5 min groot kabaal. Efkes erbij geweest, maar niet te sussen. Nog eens 5 min laten brullen en net toen ik terug wou gaan begon hij wat meer te zeuren ipv te brullen. Dus efkes gewacht, maar uiteindelijk begon hij toch weer te tieren. NOgmaals proberen te sussen, maar zonder resultaat. Heb hem er dan maar uitgehaald en in zijn relax gezet. Hij zat eerst zowat zombie-achtig te kijken, maar begon daarna te kirren om mijn aandacht te trekken. Uiteindelijk begon hij zo echt zielig te wenen. Was rond etenstijd (allé, weet niet zeker of hij honger had, maar 't was drie uur geleden) en hem dus maar aangelegd. Na twee min lag hij in slaap
Hij slaapt nu dus wel, maar heeft dus niet deftig gegeten. Pff.
Vermoedelijk zal hij nu enkele uren slapen.