Bokje,
Van mij mag je ook niet weer gaan voor de 23e hoor! Al die testen zijn telkens een extra stress en plots vinden ze dan toch weer iets dat niet helemaal normaal is, maar dan achteraf alleen maar paniek om niets bleek te zijn (zoals met je oestradiol). Leef nu op de positieve vibes tot de 23e, dan zie je en hartje op de echo en moet je verder leren geduld hebben tot de 12 weken!
Na, ik kan ook streng zijn!
Skiën kan geen kwaad, ook omver geskiet worden kan op dit moment echt geen kwaad: dat embryootje zit nog héél veilig achter je schaambeen! Zorg wel dat je niet te hoog gaat, boven de 2500 meter is er minder zuurstof he.
moppertopic
-
rika
- Berichten: 79
- Lid geworden op: 30 maart 2008, 17:03
Wat is er mis, ik heb toen ik zwanger was van m'n dochtertje (9 jaar geleden, ook na Clomid, 5de poging na laparoscopie) ook geskied en ik was 22 weken zwanger. (Ik ski ook al van m'n twaalfde). Ik ben toen 1 keer gevallen, maar zonder problemen. M'n dochtertje is een supergezond kind en was een gemakkelijke baby: dus het kan,he. Geniet ervan!
Rika
Aan alle andere: veel moed!! Ik duim voor jullie. Ik lees slechts sporadisch mee. Na 6 IVF-pogingen en een miskraam heb ik de hoop op een tweede kinde opgegeven. Ben al blij dat ik m'n dochtertje heb, he. Loeki, veeeeeeeeel geluk!!
Rika
Aan alle andere: veel moed!! Ik duim voor jullie. Ik lees slechts sporadisch mee. Na 6 IVF-pogingen en een miskraam heb ik de hoop op een tweede kinde opgegeven. Ben al blij dat ik m'n dochtertje heb, he. Loeki, veeeeeeeeel geluk!!
-
melika
- Berichten: 522
- Lid geworden op: 2 april 2008, 22:45
-
Nes21
- Berichten: 353
- Lid geworden op: 27 juli 2007, 12:11
Ik wil vandaag eens goed mopperen. IK HEB EEN ONGELOOFLIJKE, VERSCHRIKKELIJKE BAALDAG 
ik word volledig gek van ongeduld, stress, angst ... onwetenheid en 'k vind nergens afleiding in
met dan stom bruinverlies weet ik niet meer wat denken
IK HAAT DE WW !!!!
Ben het allemaal zo ongelooflijk BEU !!!!!
na ... heb'k eens goed gezaagd.
ik word volledig gek van ongeduld, stress, angst ... onwetenheid en 'k vind nergens afleiding in
met dan stom bruinverlies weet ik niet meer wat denken
IK HAAT DE WW !!!!
Ben het allemaal zo ongelooflijk BEU !!!!!
na ... heb'k eens goed gezaagd.
-
Lie_29
- Berichten: 1063
- Lid geworden op: 12 januari 2009, 23:18
Bedankt allemaal,
Ik voel mij hier zoveel beter, weet je. Ik zat al meer dan een jaar op een ander babyforum en ik werd daar stilaan gek van de domme toestanden.
Meisjes van vooraan de 20 die zich een ongeluk flipten toen ze na ronde 1 (!) niet zwanger bleken én iedereen maar zwanger zien worden behalve jij. Mij zien ze daar niet meer!
Bedankt voor de steun en het begrip!
Hier nog tot dinsdag wachten. Geen idee wat het wordt, maar zal wel weer niks zijn.
Licht gespannen borsten (als het erger wordt weet ik gelijk dat het niks is) af en toe pijn in onderrug, heel af en toe een steekje in de onderbuik.
Ik heb deze week wel bizarre toeren met mijn darmen meegemaakt. Een heel gek soort diarree die niet echt diarree was :p Achterafgezien zou dat petat op de innesteldag gezeten hebben, maar of dat ook iets te betekenen heeft...
Succes allemaal, de kaarsjes branden
En proficiat Bokje, zoals ze hier allemaal zeggen: maak je niet te nerveus, da's niet zo goed voor je boelie. Relax, hoe moeilijk dat ook is!
Ik voel mij hier zoveel beter, weet je. Ik zat al meer dan een jaar op een ander babyforum en ik werd daar stilaan gek van de domme toestanden.
Meisjes van vooraan de 20 die zich een ongeluk flipten toen ze na ronde 1 (!) niet zwanger bleken én iedereen maar zwanger zien worden behalve jij. Mij zien ze daar niet meer!
Bedankt voor de steun en het begrip!
Hier nog tot dinsdag wachten. Geen idee wat het wordt, maar zal wel weer niks zijn.
Licht gespannen borsten (als het erger wordt weet ik gelijk dat het niks is) af en toe pijn in onderrug, heel af en toe een steekje in de onderbuik.
Ik heb deze week wel bizarre toeren met mijn darmen meegemaakt. Een heel gek soort diarree die niet echt diarree was :p Achterafgezien zou dat petat op de innesteldag gezeten hebben, maar of dat ook iets te betekenen heeft...
Succes allemaal, de kaarsjes branden
En proficiat Bokje, zoals ze hier allemaal zeggen: maak je niet te nerveus, da's niet zo goed voor je boelie. Relax, hoe moeilijk dat ook is!
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Nes : WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
AAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH
HHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH
Hehe.
Lie, idem, ook voor jou niet lang meer hé.
Gewoon lekker kierewiet doen, ik ben absoluut niet toerekeningsvatbaar vanaf nu!!!! (oops, vanmorgen nog offerte gemaakt, tja, spijtig
)
Zie, de site flipt ook al!!
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
AAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH
HHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH
Hehe.
Lie, idem, ook voor jou niet lang meer hé.
Gewoon lekker kierewiet doen, ik ben absoluut niet toerekeningsvatbaar vanaf nu!!!! (oops, vanmorgen nog offerte gemaakt, tja, spijtig
)Zie, de site flipt ook al!!
Laatst gewijzigd door Loeki op 13 februari 2009, 13:33, 1 keer totaal gewijzigd.
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Ik kom hier ook ff mopperen, voor de verandering... 
Ik had hier al verteld (op't wachtmonstertopic geloof ik) dat het afwachten was wanneer de PU zou zijn, want zondag moeten we gaan eten met m'n schoonouders en er bestaat gewoon geen uitvlucht om niet mee te gaan, behalve "het" te vertellen. Maar ventje ziet dat niet echt zitten.
Nuja, donderdag zei de dr. dat de PU waarschijnlijk maandag zal zijn, wij blij, zo moeten we het etentje niet missen én moeten we niks vertellen.
Morgen moet ik nog eens voor follikelmeting en dan weet ik met zekerheid wanneer het zal zijn, maar de kans is dus groot dat het maandag wordt.
Stuurt m'n vriend zojuist een sms, dat hij maandag én dinsdag werk heeft, terwijl hij het nbeetje zelf kan plannen!
Hij is sinds kort zelfstandig samen met z'n pa, en ja 't feit dat die van niks weet, zorgt ervoor dat m'n vriend dikwijls smoesjes moet zoeken als hij mee moet naar dokter/kliniek.
Maar wat gaat hij nu zeggen? We waren zo opgelucht dat het zondag niet zou zijn, nu zet hij daar een belangrijk werk op maandag!! Terwijl ik donderdagochtend onmiddellijk heb laten weten dat het maandag zou zijn... Pff, mannen, soms denk ik echt dat hij gewoon geen rekening houdt met heel het gebeuren... Ik moet op bepaalde tijdstippen een halfuur ver rijden om 5 minuten bij de dokter binnen te zijn, later op't werk komen (al 3x deze week!), m'n lijf laten overnemen door hormonen, mezelf een injectie geven (is toch echt iets dat ik niet gewoon word hoor...) enz. En hij moet gewoon ff afwachten met z'n werkplanning, en zelfs dat kan hij niet?? Ik bedoel, we zijn aan onze 2e verse ICSI bezig, dus dan kan je toch ongeveer inschatten wanneer alles zal plaatsvinden?? Ik wist bij dag 1 al dat de PU en TP dit weekend of in de komende week zouden zijn...
En het is HIJ die het niet wil vertellen aan z'n ouders, niet ik, want moesten zij het weten, ons leven zou zooo veel makkelijker zijn, echt waar. Nooit meer excusen hoeven te zoeken, goh daar droom ik van! Maar hij houdt al al die tijd de boot af, maar nu werkt HIJ ons wel in nesten door werk te plannen op de dag van PU!!
Grrr, ik ben echt pissed, terwijl ik me voorgenomen had om rustig te blijven en me niks aan te trekken, zodat ik helemaal zen naar de pickup kon gaan... 
Mislukt dus...
Pfff, sorry hoor dames, ik bedoel het allemaal zo niet, en ik weet dat mannen "er anders mee omgaan" en blabla, maar soms wou ik dattie gewoon wat meer was zoals ik!
Ik wou dat we al een weekje verder waren, dan gaan we een weekendje naar Reims met vrienden die van niks weten, gewoon genieten en ontspannen, er even niet aan denken, ik hoop dat het me dan wel lukt...
OEF, het doet wel ontzettend veel deugd om het eruit te gooien!
Ik had hier al verteld (op't wachtmonstertopic geloof ik) dat het afwachten was wanneer de PU zou zijn, want zondag moeten we gaan eten met m'n schoonouders en er bestaat gewoon geen uitvlucht om niet mee te gaan, behalve "het" te vertellen. Maar ventje ziet dat niet echt zitten.
Nuja, donderdag zei de dr. dat de PU waarschijnlijk maandag zal zijn, wij blij, zo moeten we het etentje niet missen én moeten we niks vertellen.
Morgen moet ik nog eens voor follikelmeting en dan weet ik met zekerheid wanneer het zal zijn, maar de kans is dus groot dat het maandag wordt.
Stuurt m'n vriend zojuist een sms, dat hij maandag én dinsdag werk heeft, terwijl hij het nbeetje zelf kan plannen!
Hij is sinds kort zelfstandig samen met z'n pa, en ja 't feit dat die van niks weet, zorgt ervoor dat m'n vriend dikwijls smoesjes moet zoeken als hij mee moet naar dokter/kliniek.
Maar wat gaat hij nu zeggen? We waren zo opgelucht dat het zondag niet zou zijn, nu zet hij daar een belangrijk werk op maandag!! Terwijl ik donderdagochtend onmiddellijk heb laten weten dat het maandag zou zijn... Pff, mannen, soms denk ik echt dat hij gewoon geen rekening houdt met heel het gebeuren... Ik moet op bepaalde tijdstippen een halfuur ver rijden om 5 minuten bij de dokter binnen te zijn, later op't werk komen (al 3x deze week!), m'n lijf laten overnemen door hormonen, mezelf een injectie geven (is toch echt iets dat ik niet gewoon word hoor...) enz. En hij moet gewoon ff afwachten met z'n werkplanning, en zelfs dat kan hij niet?? Ik bedoel, we zijn aan onze 2e verse ICSI bezig, dus dan kan je toch ongeveer inschatten wanneer alles zal plaatsvinden?? Ik wist bij dag 1 al dat de PU en TP dit weekend of in de komende week zouden zijn...
En het is HIJ die het niet wil vertellen aan z'n ouders, niet ik, want moesten zij het weten, ons leven zou zooo veel makkelijker zijn, echt waar. Nooit meer excusen hoeven te zoeken, goh daar droom ik van! Maar hij houdt al al die tijd de boot af, maar nu werkt HIJ ons wel in nesten door werk te plannen op de dag van PU!!
Grrr, ik ben echt pissed, terwijl ik me voorgenomen had om rustig te blijven en me niks aan te trekken, zodat ik helemaal zen naar de pickup kon gaan... Mislukt dus...Pfff, sorry hoor dames, ik bedoel het allemaal zo niet, en ik weet dat mannen "er anders mee omgaan" en blabla, maar soms wou ik dattie gewoon wat meer was zoals ik!
Ik wou dat we al een weekje verder waren, dan gaan we een weekendje naar Reims met vrienden die van niks weten, gewoon genieten en ontspannen, er even niet aan denken, ik hoop dat het me dan wel lukt...
OEF, het doet wel ontzettend veel deugd om het eruit te gooien!
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Elaba, ik wil geen sorry's horen! Je hebt alle recht van klagen meid!
Ik herken veel van mijn ventje in de jouwe hoor. Planning is een ramp, ik moet het ook altijd 20 keer zeggen, en hij wil niet dat ik "het" "verklap", maar ik moet wel altijd de excuses verzinnen.
Kan je niet alleen naar de PU? Ik vond dat eerst ook erg, maar achteraf bekeken was ik waarschijnlijk rustiger zonder hem dan met hem. Hij moet alleen zijn ding gaan doen dan hé, dat kan mss 's ochtends voor het werk?
Ik herken veel van mijn ventje in de jouwe hoor. Planning is een ramp, ik moet het ook altijd 20 keer zeggen, en hij wil niet dat ik "het" "verklap", maar ik moet wel altijd de excuses verzinnen.
Kan je niet alleen naar de PU? Ik vond dat eerst ook erg, maar achteraf bekeken was ik waarschijnlijk rustiger zonder hem dan met hem. Hij moet alleen zijn ding gaan doen dan hé, dat kan mss 's ochtends voor het werk?
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Bedankt Loeki & Nes!
Het probleem is dat ze bij ons algemene verdoving toepassen voor de PU, dus er moet sowieso iemand mee, en aangezien er behalve wij maar een stuk of 5 mensen het weten, is dat moeilijk natuurlijk, andere mannen zijn alvast uitgesloten, mijn mama moet werken, m'n zus zit op school, en de enige vrienden die het weten, moeten ook werken... En bij de eerste PU waren we van 's morgens 9u tot 's namiddags 16u op de afdeling, anders zit ik daar zo lang alleen, op een kamer van 4, waar iedereen z'n ventje bij heeft...Op zo'n moment is't al genoeg om me te doen janken... (ben ook 'n beetje ontoerekeningsvatbaar vrees ik...)
En zoals Nes zegt, ik moet zoveel ondergaan, da's toch wel het minste hé, dattie zich forceert om me te kunnen bijstaan...
Maar ik ga nog niet panikeren, morgen heb ik uitsluitsel, en dan zal hij er van langs krijgen!! Het beste zou zijn dat we het vertellen aan zijn ouders, er zou zo'n last van m'n schouders vallen!
Pfff, die behandelingen zijn zwaar, maar ALLES wat erbij komt kijken, emotioneel en praktisch, is minstens even lastig!
Soms mis ik de tijd dat ik gewoon als onbezorgde jonge vrouw in het leven stond. Nu ben ik precies nooit meer echt onbezorgd...
(I know, eens er een kindje is waarschijnlijk ook niet, maar da's nog anders hé!)
Het probleem is dat ze bij ons algemene verdoving toepassen voor de PU, dus er moet sowieso iemand mee, en aangezien er behalve wij maar een stuk of 5 mensen het weten, is dat moeilijk natuurlijk, andere mannen zijn alvast uitgesloten, mijn mama moet werken, m'n zus zit op school, en de enige vrienden die het weten, moeten ook werken... En bij de eerste PU waren we van 's morgens 9u tot 's namiddags 16u op de afdeling, anders zit ik daar zo lang alleen, op een kamer van 4, waar iedereen z'n ventje bij heeft...Op zo'n moment is't al genoeg om me te doen janken... (ben ook 'n beetje ontoerekeningsvatbaar vrees ik...)
En zoals Nes zegt, ik moet zoveel ondergaan, da's toch wel het minste hé, dattie zich forceert om me te kunnen bijstaan...
Maar ik ga nog niet panikeren, morgen heb ik uitsluitsel, en dan zal hij er van langs krijgen!! Het beste zou zijn dat we het vertellen aan zijn ouders, er zou zo'n last van m'n schouders vallen!
Pfff, die behandelingen zijn zwaar, maar ALLES wat erbij komt kijken, emotioneel en praktisch, is minstens even lastig!
Soms mis ik de tijd dat ik gewoon als onbezorgde jonge vrouw in het leven stond. Nu ben ik precies nooit meer echt onbezorgd...
(I know, eens er een kindje is waarschijnlijk ook niet, maar da's nog anders hé!
)-
melika
- Berichten: 522
- Lid geworden op: 2 april 2008, 22:45
hey k'tje
ik vind toch ook dat mannen minstens met je ons mee kunnen gaan want wij hebben een veel zwaardere taak
ja het vertellen maakt het gemakkelijker maar of het dan zo ideaal is weet ik niet , hoe zouden je schoonouders erop reageren ? zouden ze het begrijpen ?
heel veel sterkte meid !
neske , laat je woede er maar ne keer lekker uit en je onmacht ik hoooooooooooop geweldig dat je snel uit je lijden bent verlost door een posi test !
ik vind toch ook dat mannen minstens met je ons mee kunnen gaan want wij hebben een veel zwaardere taak
ja het vertellen maakt het gemakkelijker maar of het dan zo ideaal is weet ik niet , hoe zouden je schoonouders erop reageren ? zouden ze het begrijpen ?
heel veel sterkte meid !
neske , laat je woede er maar ne keer lekker uit en je onmacht ik hoooooooooooop geweldig dat je snel uit je lijden bent verlost door een posi test !
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Ja Melika, dat is natuurlijk DE grote vraag: hoe gaan ze reageren?
Ik weet het echt echt niet. Soms denk ik dat m'n schoonma allang iets doorheeft. En soms ben ik natuurlijk ook héél blij dat ze het niet weet, want ik wil écht geen vervelende vragen enzo krijgen... Maarja, ook dat kan niemand voorspellen hé.
Tot nu toe hebben we het aan m'n ouders, m'n zus en een koppel vrienden verteld, en iedereen reageerde heel goed, behalve mijn zus, die wist op't eerste moment niet goed hoe ze moest reageren. Maar nu gaat dat goed, we kunnen altijd over de behandelingen babbelen, maar als ik er zelf niet over begin, dan vraagt niemand ernaar. En zo wil ik het graag.
Maar ik denk dat ik dat gewoon zou zeggen tegen m'n schoonouders, dat ze niet teveel vragen moeten stellen, dat we ze op tijd en stond wel zullen inlichten...
Pfff, tis moeilijk hé, ik twijfel, maar wil het zeggen om eindelijk wat begrip te krijgen.
Begrip voor de kilo's die ik aangekomen ben, begrip voor mijn gezicht dat soms op "donderwolk" staat, begrip als ik eens NIET op familiebezoek wil/kan gaan, enz.
Maar de vraag is dan natuurlijk, gaan ze begrip kunnen opbrengen?
Want ik wil geen medelijden, maar ik wil ook niet horen dat we overdrijven, want ze moeten weten dat het weldegelijk zwaar is...
Amaai, hoeveel dilemma's kan een mens aan??
Ik weet het echt echt niet. Soms denk ik dat m'n schoonma allang iets doorheeft. En soms ben ik natuurlijk ook héél blij dat ze het niet weet, want ik wil écht geen vervelende vragen enzo krijgen... Maarja, ook dat kan niemand voorspellen hé.
Tot nu toe hebben we het aan m'n ouders, m'n zus en een koppel vrienden verteld, en iedereen reageerde heel goed, behalve mijn zus, die wist op't eerste moment niet goed hoe ze moest reageren. Maar nu gaat dat goed, we kunnen altijd over de behandelingen babbelen, maar als ik er zelf niet over begin, dan vraagt niemand ernaar. En zo wil ik het graag.
Maar ik denk dat ik dat gewoon zou zeggen tegen m'n schoonouders, dat ze niet teveel vragen moeten stellen, dat we ze op tijd en stond wel zullen inlichten...
Pfff, tis moeilijk hé, ik twijfel, maar wil het zeggen om eindelijk wat begrip te krijgen.
Begrip voor de kilo's die ik aangekomen ben, begrip voor mijn gezicht dat soms op "donderwolk" staat, begrip als ik eens NIET op familiebezoek wil/kan gaan, enz.
Maar de vraag is dan natuurlijk, gaan ze begrip kunnen opbrengen?
Want ik wil geen medelijden, maar ik wil ook niet horen dat we overdrijven, want ze moeten weten dat het weldegelijk zwaar is...
Amaai, hoeveel dilemma's kan een mens aan??
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Amai jullie zijn allemaal streng 
. Ik dacht dat jullie me gingen steunen, boehoe. En Pelkie, jij vertelde toch zelf dat je ventje je moest tegenhouden altijd. Snif snif snif .
Nes, je zaagt toch niet. Je baalt en je hebt alle reden. Kom hier maar eens goed balen. De ww zouden ze beter baalweken noemen.
Tuurlijk Loeki ga jij voor een positieve test. Als ik terug kom van reis verwacht ik hier goed nieuws te lezen.
K'tje, dikke knuf. Die mannen, grrrrrrrrrrr, ik zou daar ook van ontploffen zenne. Zeg het hem maar eens goed. Ik haatte ook steeds dat excusen moeten verzinnen. Bij mij was dat voor mijn bureaugenote. Toen ik het haar had verteld was ik zo opgelucht. Ik was zo blij dat ik geen "crimineel" meer moest spelen. Dus ik kan je begrijpen. Kan je het ventje echt niet overtuigen om het te vertellen? Anderen hoeven daarom toch ook niet te weten?
En natuurlijk wil je niet de hele dag alleen blijven op zo een moment in een vreemde kamer. Zou ik ook niet graag willen. Ik hoop dat er een oplossing uit de bus valt. Dikke knuf.
Liefs,
Bokje
. Ik dacht dat jullie me gingen steunen, boehoe. En Pelkie, jij vertelde toch zelf dat je ventje je moest tegenhouden altijd. Snif snif snif .Nes, je zaagt toch niet. Je baalt en je hebt alle reden. Kom hier maar eens goed balen. De ww zouden ze beter baalweken noemen.
Tuurlijk Loeki ga jij voor een positieve test. Als ik terug kom van reis verwacht ik hier goed nieuws te lezen.
K'tje, dikke knuf. Die mannen, grrrrrrrrrrr, ik zou daar ook van ontploffen zenne. Zeg het hem maar eens goed. Ik haatte ook steeds dat excusen moeten verzinnen. Bij mij was dat voor mijn bureaugenote. Toen ik het haar had verteld was ik zo opgelucht. Ik was zo blij dat ik geen "crimineel" meer moest spelen. Dus ik kan je begrijpen. Kan je het ventje echt niet overtuigen om het te vertellen? Anderen hoeven daarom toch ook niet te weten?
En natuurlijk wil je niet de hele dag alleen blijven op zo een moment in een vreemde kamer. Zou ik ook niet graag willen. Ik hoop dat er een oplossing uit de bus valt. Dikke knuf.
Liefs,
Bokje
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast