Bericht
door Fien83 » 22 mei 2012, 21:01
Amaai Kimzie, wat een nieuws! Ik kan me voorstellen dat je ontzettend overdonderd bent en dat het met gemengde gevoelens gepaard gaat. Toch een hele dikke proficiat hoor! Hopelijk verloopt deze zwangerschap iets vlotter. Je hoort het meer hé, als er geen oorzaak gevonden wordt, dat het plots snel kan gaan, maar je verwacht je daar natuurlijk nooit aan hé. Hier zit dat er echt niet in... Laat iets weten als je je echo hebt gehad hé, fijn dat je onmiddellijk mocht komen.
@Miera: Ik heb F. meegenomen naar de kiné in de praktijk waar ik werk. Ze heeft F. wat oefeningen laten doen en ze heeft dan aan mij geleerd hoe ik F. van houding moest laten veranderen. Ze kan super goed rollen en zitten (allebei al lang), maar het is van lig naar zit gaan en omgekeerd dat ze niet kan. Ze kan wel van haar poep beheerst naar haar rug gaan, maar ze moeten eigenlijk op hun knietjes gaan en dan opzij gaan om te gaan liggen. Ik heb die oefeningen nu een week of twee denk ik en ik doe ze enkel als F. aangeeft dat ze van houding wil veranderen, ik push niet want dat raadde de kiné af. F. kan ondertussen vna poep naar buik (nog niet vlot, maar ze kan het op de correcte manier), ze gaat nu vooruit in plaats van achteruit en gebruikt hierbij duidelijk haar beentjes beter en ze duwt haar poepje naar boven om zo een beetje met haar knietjes te doen. Dus ik merk echt wel vooruitgang hoor. Je kan altijd wat advies inwinnen en zien wat ze zeggen zoals Kimzie hé.
Hier een rot gevoel... We moeten zaterdag naar een trouwfeest. Ik had met mijn zus afgesproken dat F. bij haar zou logeren (zij woont vrij dicht bij waar de trouw is). We zouden naar de mis gaan, dan naar mijn zus, dan naar het avondfeest en daar gaan slapen. Nu heeft het ventje geregeld dat we na de mis naar een sauna gaan (ik haat dat) en dat we van de sauna recht naar het avondfeest gaan en van daaruit naar een hotel, allemaal ZONDER F'tje nog te zien. Ik klink nu heel ondankbaar hé, maar ik wil echt niet gaan. Ik ben er niet klaar voor om mijn dochter langer dan 24u niet te zien, niet te kunnen voeden en ik zit met een kofprobleem. Waar laat ik al de melk, ik mis 4 voedingen... Ik heb zelfs zoveel flesjes niet... Ik heb echt al gehuild en mijn man snapt het totaal niet. Hij vindt dat we er nood aan hebben (want ik ben moe, te mager,... hij denkt dat ik er bijna onderdoor zit, totaal niet het geval, maar bon) en hij is er van overtuigd dat het kei leuk gaat zijn. Ik weet gewoon dat ik me niet ga kunnen ontspannen en dat ik bij wijze van spreken 's ochtens gepakt en gezakt om 6u in de auto wil zitten om naar F. te gaan... Echt hé, de traantjes komen weeral. Zo stom hé!
