Nu, als ik ook even advocaat van de duivel mag spelen (ik hoop dat je me dit niet kwalijk neemt), M is onlangs een nachtje bij haar meter gaan logeren. En ze had er echt deugd van gehad en ik was zo trots op haar dat ze dat zo goed gedaan had. Ik denk dat dat voor zo'n kleintjes toch ook wel goed is om het vertrouwde een beetje te moeten loslaten... En wat ik vooral wou zeggen is dit: toen haar meter haar terugbracht en ze mij zag, moest ze plots huilen. Niet omdat ze me gemist had, denk ik, en ook niet omdat het niet fijn geweest was. Ik kon zien dat ze in de war was. Ze had zich 24 uur lang totaal op haar meter gericht en nu verscheen ik plots weer in het beeld en nu wist ze even niet op wie ze zich moest richten. Wat ik wil zeggen is dat het voor F misschien niet slecht is als ze enkel bij je zus is die 24 uur. Ze weet dan duidelijk op wie ze zich moet richten en ik denk dat dat voor haar en je zus misschien fijner kan zijn...
Nogmaals een dikke knuffel hoor, ik kan je echt heel goed begrijpen...