Hallo Iedereen,
Een vraagje. We hebben al een aantal IUI's achter de rug. Indien we zouden moeten overstappen naar IVF, hoelang duurt het eer je in de molen draait van IVF?
Ik hoorde net van een koppel die bevallen waren van hun eerste IVF kindje (jaja het kan dus lukken !!), dat het heel lang kan duren.
groetjes
mama van een bengel en een engeltje
overstap IVF
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Ik ben na vijf IUI' s overgestapt naar IVF (en nu naar ICSI) en ik kon zelf onmiddellijk overstappen. We moesten wel onmiddellijk DNA onderzoeken laten doen en die resultaten duren 6 tot 8 weken, dus vlak voor de pick up wisten we die resultaten. Het kan ook van het ziekenhuis afhangen en van de drukte in die periode. Wij hebben tijdens onze laatste IUI wel een evaluatiegesprek gekregen en toen werd ook al wel alles in orde gemaakt voor IVF, moest deze laatste IUI niet lukken. Op deze manier hebben we wel wat tijd kunnen sparen en konden we direct starten na de IUI met IVF.
Hopelijk duurt het bij jullie ook niet te lang want al dat wachten en wachten is alles behalve leuk hé.
Veel succes
Hopelijk duurt het bij jullie ook niet te lang want al dat wachten en wachten is alles behalve leuk hé.
Veel succes
-
Anneleen
- Berichten: 201
- Lid geworden op: 14 juni 2007, 22:52
KathleenChris,
Wij hebben net 6 (mislukte) IUI's achter de rug en gaan nu ook overstappen op IVF. Ik maak me ook wat zorgen over de wachttijd. Ben sinds gisteren moeten starten met de pil (vond ik eigenlijk wel vervelend). Nu moet ik een afspraak zien te krijgen bij de gyneacoloog, die hopelijk alles gaat uitleggen.
Zijn die DNA-onderzoeken standaardprocedure ?
Waar zijn jullie in behandeling? Als jullie dit liever niet zeggen, geen probleem hoor.
Wij zijn momenteel in behandeling in Sint-Augustinus Wilrijk.
Ik hoop snel een afspraak te krijgen zodat we weten waar we aan toe zijn. Ik begin het wachten echt zo moe te geraken !
Alvast veel succes !
Anneleen
Wij hebben net 6 (mislukte) IUI's achter de rug en gaan nu ook overstappen op IVF. Ik maak me ook wat zorgen over de wachttijd. Ben sinds gisteren moeten starten met de pil (vond ik eigenlijk wel vervelend). Nu moet ik een afspraak zien te krijgen bij de gyneacoloog, die hopelijk alles gaat uitleggen.
Zijn die DNA-onderzoeken standaardprocedure ?
Waar zijn jullie in behandeling? Als jullie dit liever niet zeggen, geen probleem hoor.
Wij zijn momenteel in behandeling in Sint-Augustinus Wilrijk.
Ik hoop snel een afspraak te krijgen zodat we weten waar we aan toe zijn. Ik begin het wachten echt zo moe te geraken !
Alvast veel succes !
Anneleen
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
Hoi Anneleen,
Wij zitten in Leuven. We hebben volgende maand (nog maar) onze derde IUI. Maar we hebben niet altijd heel goed nieuws gehad. Na onze derde, hebben we onze evaluatie.
Ons DNA onderzoek is in het eerste stadium al gebeurd. Zoals jij ben ik het wachten moe en valt het ons heel zwaar. Ik heb gelukkig al een kapoentje, maar na hem hebben we een engeltje gekregen. Ik mis haar nog iedere dag en deze behandelingen doen me eigenlijk geen deugd. Ik vind het loodzwaar. Volgende week heb ik relaxatietherepie, ben benieuwd. Maar het is tevens terug het startsein voor na de vakantierust en op die manier zie ik er weer tegenop. Temeer omdat de verjaardag van m'n engeltje in november weer korter bij komt (herfst ...)
liefs
Wij zitten in Leuven. We hebben volgende maand (nog maar) onze derde IUI. Maar we hebben niet altijd heel goed nieuws gehad. Na onze derde, hebben we onze evaluatie.
Ons DNA onderzoek is in het eerste stadium al gebeurd. Zoals jij ben ik het wachten moe en valt het ons heel zwaar. Ik heb gelukkig al een kapoentje, maar na hem hebben we een engeltje gekregen. Ik mis haar nog iedere dag en deze behandelingen doen me eigenlijk geen deugd. Ik vind het loodzwaar. Volgende week heb ik relaxatietherepie, ben benieuwd. Maar het is tevens terug het startsein voor na de vakantierust en op die manier zie ik er weer tegenop. Temeer omdat de verjaardag van m'n engeltje in november weer korter bij komt (herfst ...)
liefs
-
heydi
- Berichten: 60
- Lid geworden op: 14 augustus 2007, 18:01
hallo,
wij kwamen niet in aanmerking voor IUI en moeten direct met IVF starten. Ik heb vorige week gebeld voor ons intake gesprek, maar we konden pas gaan rond 17 december. Er is dus wel een lange wachtlijst. Gelukkig kwam ik via het forum in contact met iemand die in mijn ziekenhuis afbelde en kan ik in haar plaats komen. Ik weet niet of jullie ook nog op intakegesprek moeten of niet, maar een afspraak daarvoor kan dus wel een tijdje duren. Wij gaan naar Gent.
wij kwamen niet in aanmerking voor IUI en moeten direct met IVF starten. Ik heb vorige week gebeld voor ons intake gesprek, maar we konden pas gaan rond 17 december. Er is dus wel een lange wachtlijst. Gelukkig kwam ik via het forum in contact met iemand die in mijn ziekenhuis afbelde en kan ik in haar plaats komen. Ik weet niet of jullie ook nog op intakegesprek moeten of niet, maar een afspraak daarvoor kan dus wel een tijdje duren. Wij gaan naar Gent.
-
Anneleen
- Berichten: 201
- Lid geworden op: 14 juni 2007, 22:52
KathleenChris,
De PU vindt plaats in Wilrijk maar de terugplaatsing gebeurt voor ons ook in Gasthuisberg Leuven.
Volgende week heb ik een afspraak bij onze arts, maar ik denk dat dit een soort van intake gesprek zal zijn.
In oktober zal het nu 2 jaar geleden zijn dat ik een miskraam kreeg (op 12 weken). Die datum ben ik ook nog niet vergeten en waarschijnlijk zullen we in die periode weer even een dipje hebben. Het was nog wel vroeg in de zwangerschap, maar 't verdriet is er niet minder om. Ik weet nu dat die periode ook voor jullie moeilijk zal zijn.
Mijn grootste probleem is dat ik te veel vooruit denk ("wat als ze nieuwe obstakels vinden bij de eerste IVF", "zal ik ooit wel kinderen hebben"...). Ik durf zelfs niet meer te hopen dat het ooit zal lukken.
Zelfs erover praten valt me zeer moeilijk. Op 't werk zei iemand: 'dat projectje zullen we maar even uitstellen, want dan ben jij er waarschijnlijk niet meer. Ah nee, tegen dan zal je wel zwanger zijn'. Ik weet dat het heel goed bedoeld was, maar ik had het zo moeilijk met die opmerking. Enkel en alleen maar omdat ik enorm angstig ben dat het bij ons nooit zal lukken.
Ik hoop dat we elkaar hier een beetje moed kunnen inspreken.
@Heydi:
Dat is wel erg lang wachten. Komt dit omdat jullie onmiddellijk met IVF moeten starten ?
Ik wil echt niet tot december wachten, want ik zou niet weten hoe ik die maanden door moet komen.
Tot later,
Anneleen
De PU vindt plaats in Wilrijk maar de terugplaatsing gebeurt voor ons ook in Gasthuisberg Leuven.
Volgende week heb ik een afspraak bij onze arts, maar ik denk dat dit een soort van intake gesprek zal zijn.
In oktober zal het nu 2 jaar geleden zijn dat ik een miskraam kreeg (op 12 weken). Die datum ben ik ook nog niet vergeten en waarschijnlijk zullen we in die periode weer even een dipje hebben. Het was nog wel vroeg in de zwangerschap, maar 't verdriet is er niet minder om. Ik weet nu dat die periode ook voor jullie moeilijk zal zijn.
Mijn grootste probleem is dat ik te veel vooruit denk ("wat als ze nieuwe obstakels vinden bij de eerste IVF", "zal ik ooit wel kinderen hebben"...). Ik durf zelfs niet meer te hopen dat het ooit zal lukken.
Zelfs erover praten valt me zeer moeilijk. Op 't werk zei iemand: 'dat projectje zullen we maar even uitstellen, want dan ben jij er waarschijnlijk niet meer. Ah nee, tegen dan zal je wel zwanger zijn'. Ik weet dat het heel goed bedoeld was, maar ik had het zo moeilijk met die opmerking. Enkel en alleen maar omdat ik enorm angstig ben dat het bij ons nooit zal lukken.
Ik hoop dat we elkaar hier een beetje moed kunnen inspreken.
@Heydi:
Dat is wel erg lang wachten. Komt dit omdat jullie onmiddellijk met IVF moeten starten ?
Ik wil echt niet tot december wachten, want ik zou niet weten hoe ik die maanden door moet komen.
Tot later,
Anneleen
-
Katy
- Berichten: 264
- Lid geworden op: 5 februari 2007, 13:25
Hallo Anneleen,
Mijn situatie loopt gelijkaardig op met de jouwe.
Ik heb ondertussen al 11 IUI achter de rug, waarvan er twee zijn geëindigd in een miskraam. De laatste miskraam is vrij recent.
Die dagen van de miskraam zal ik ook nooit vergeten. Ze zijn gegrifd in mijn geheugen en zullen nooit verdwijnen.
Ook ik geloof niet meer in andere technieken. IVF wordt ons nu voorgesteld, maar eigenlijk geloof ik er ook niet meer in. IVF is zoveel ingrijpender als IUI. Wat als dat ook mislukt ? Dan zal mijn verdriet nog groter zijn. Ook ik denk steeds vooruit. Als ik dat met de artsen bespreek, krijg ik altijd de wind van voor. Zij vinden dat ik teveel nadenk.
Je mag toch nadenken en zaken in vraag stellen. Dat vind ik toch.
Ik hoop dat we elkaar hier een beetje kunnen steunen.
groetjes
Katy
Mijn situatie loopt gelijkaardig op met de jouwe.
Ik heb ondertussen al 11 IUI achter de rug, waarvan er twee zijn geëindigd in een miskraam. De laatste miskraam is vrij recent.
Die dagen van de miskraam zal ik ook nooit vergeten. Ze zijn gegrifd in mijn geheugen en zullen nooit verdwijnen.
Ook ik geloof niet meer in andere technieken. IVF wordt ons nu voorgesteld, maar eigenlijk geloof ik er ook niet meer in. IVF is zoveel ingrijpender als IUI. Wat als dat ook mislukt ? Dan zal mijn verdriet nog groter zijn. Ook ik denk steeds vooruit. Als ik dat met de artsen bespreek, krijg ik altijd de wind van voor. Zij vinden dat ik teveel nadenk.
Je mag toch nadenken en zaken in vraag stellen. Dat vind ik toch.
Ik hoop dat we elkaar hier een beetje kunnen steunen.
groetjes
Katy
-
Katy
- Berichten: 264
- Lid geworden op: 5 februari 2007, 13:25
Hallo KathleenChris
Net zoals jij twijfel ik ook of ik zou overstappen naar IVF.
Verpleegster moedigen me aan het toch te doen.
Maar ik kijk op tegen de zware behandelingen en de gevolgen en bovendien beanstigt het idee mij dat als het weer mislukt, zal de ontgoocheling nog zwaarder zijn.
Ik heb ondertussen 11 IUI achter de rug, waarvan twee zijn geëingdigd in een miskraam.
Ik weet soms echt niet wat te doen.
Ik hoop tegen eind augustus een antwoord te weten.
groetje
katy
Net zoals jij twijfel ik ook of ik zou overstappen naar IVF.
Verpleegster moedigen me aan het toch te doen.
Maar ik kijk op tegen de zware behandelingen en de gevolgen en bovendien beanstigt het idee mij dat als het weer mislukt, zal de ontgoocheling nog zwaarder zijn.
Ik heb ondertussen 11 IUI achter de rug, waarvan twee zijn geëingdigd in een miskraam.
Ik weet soms echt niet wat te doen.
Ik hoop tegen eind augustus een antwoord te weten.
groetje
katy
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
hei Anneleen,
Ja als die datum terug komt dan krijg ik het gewoon al benauwd. De zomer heeft me deugd gedaan, maar plots begint het schooljaar, de herfst, terug meer werk ... en gewoon die periode doet me denken aan de zwangerschap en het plotse einde. Soms vind ik het niet eerlijk dat het allemaal zo is moeten gaan. We waren naar onze normen zo snel zwanger van haar (voor m'n bengel ook twee jaar moeten wachten)... en nu lukt het gewoon niet meer.
Veel mensen tellen uit wanneer ik zwanger zou kunnen zijn, en al die data zijn natuurlijk al gepasseerd. Ze bedoelen het goed, maar het kwetst je enorm. Bij iedere poging onderga ik alles heel neutraal ... tot je plots gunstige signalen krijgt. De eisprong, de stalen van m'n man, dan begin je zo te hopen dat het je doen en laten beheerst. De eerste keer was het staal van m'n man zo slecht, dat het eigenlijk niet de moeite was voor IUI... ze hebben het toch gedaan, maar ik was echt kwaad op alles en nog wat. Het is zo moeilijk om er normaal mee om te gaan, ook al wil ik het zo. of je nu goed of slecht nieuws krijgt.
Als ze me zo veel eerder hadden verteld dat we geen kinderen konden krijgen, dan had ik er meer vrede mee. Nu vinden ze geen echte oorzaak (alleen is de kwaliteit van sperma enorm wisselend) en je blijft hopen. Waarschijnlijk zullen jullie dit ook wel meemaken. Ondertussen wordt m'n bengel ouder (zodat hij minder plezier heeft aan een zusje of broertje) en ondertussen heeft onze kleine meid brute pech gehad met de navelstreng. Dus haar overlijden heeft niets te maken met ziekte, erfelijkheid ... het maakt ons soms zo kwaad !
Sorry voor m'n zeuren!!
Hallo Katy,
ik heb al heel veel positiefs gehoord van IVF. Toch komt de angst naar boven of deze mogelijkheid ons verder kan helpen en ondertussen worden de aantal behandelingen kleiner en kleiner. Ik duim voor je voor eind augustus !!! Wij gaan in september nog één IUI ondergaan en dan hebben we onze evaluatie. Hopelijk blijft die evaluatie niet te lang uit, want ik wil toch echt wel meer weten tegen de verjaardag van m'n meisje. Toch het gevoel hebben dat je een stap verder bent. Een miskraam is inderdaad ook niet gemakkelijk om verwerken als er werkelijk die wens is en als je er verdorie zo veel moeite voor doet om zwanger te worden. Omdat wij haar hebben kunnen begraven, mensen hebben haar kunnen zien, wordt ze iets minder vergeten. Een miskraam wordt vaak vergeten, zeker de data. Ik heb er al vaak met anderen over gepraat, je bent hier heel eenzaam in. Je hebt geen echte ziekenhuis begeleiding 'nodig' en zonder dat er veel mensen het weten, is alles voorbij. Wij hebben voor een stuk meer begeleiding, alleen was die er niet meer toen ik uite het ziekehuis stapten. Ik was nog één keer dar geweest, en kreeg gewoon de opmerking 'je zal wel terug zwanger worden', toen zijn we naar Leuven gegaan.
Ik hoop werkelijk dat we allemaal opnieuw mogen dromen en hopen en een happy end krijgen !
heel veeeeeeeeeeeeeeeeeeel succes en we duimen !
Kathleen
Ja als die datum terug komt dan krijg ik het gewoon al benauwd. De zomer heeft me deugd gedaan, maar plots begint het schooljaar, de herfst, terug meer werk ... en gewoon die periode doet me denken aan de zwangerschap en het plotse einde. Soms vind ik het niet eerlijk dat het allemaal zo is moeten gaan. We waren naar onze normen zo snel zwanger van haar (voor m'n bengel ook twee jaar moeten wachten)... en nu lukt het gewoon niet meer.
Veel mensen tellen uit wanneer ik zwanger zou kunnen zijn, en al die data zijn natuurlijk al gepasseerd. Ze bedoelen het goed, maar het kwetst je enorm. Bij iedere poging onderga ik alles heel neutraal ... tot je plots gunstige signalen krijgt. De eisprong, de stalen van m'n man, dan begin je zo te hopen dat het je doen en laten beheerst. De eerste keer was het staal van m'n man zo slecht, dat het eigenlijk niet de moeite was voor IUI... ze hebben het toch gedaan, maar ik was echt kwaad op alles en nog wat. Het is zo moeilijk om er normaal mee om te gaan, ook al wil ik het zo. of je nu goed of slecht nieuws krijgt.
Als ze me zo veel eerder hadden verteld dat we geen kinderen konden krijgen, dan had ik er meer vrede mee. Nu vinden ze geen echte oorzaak (alleen is de kwaliteit van sperma enorm wisselend) en je blijft hopen. Waarschijnlijk zullen jullie dit ook wel meemaken. Ondertussen wordt m'n bengel ouder (zodat hij minder plezier heeft aan een zusje of broertje) en ondertussen heeft onze kleine meid brute pech gehad met de navelstreng. Dus haar overlijden heeft niets te maken met ziekte, erfelijkheid ... het maakt ons soms zo kwaad !
Sorry voor m'n zeuren!!
Hallo Katy,
ik heb al heel veel positiefs gehoord van IVF. Toch komt de angst naar boven of deze mogelijkheid ons verder kan helpen en ondertussen worden de aantal behandelingen kleiner en kleiner. Ik duim voor je voor eind augustus !!! Wij gaan in september nog één IUI ondergaan en dan hebben we onze evaluatie. Hopelijk blijft die evaluatie niet te lang uit, want ik wil toch echt wel meer weten tegen de verjaardag van m'n meisje. Toch het gevoel hebben dat je een stap verder bent. Een miskraam is inderdaad ook niet gemakkelijk om verwerken als er werkelijk die wens is en als je er verdorie zo veel moeite voor doet om zwanger te worden. Omdat wij haar hebben kunnen begraven, mensen hebben haar kunnen zien, wordt ze iets minder vergeten. Een miskraam wordt vaak vergeten, zeker de data. Ik heb er al vaak met anderen over gepraat, je bent hier heel eenzaam in. Je hebt geen echte ziekenhuis begeleiding 'nodig' en zonder dat er veel mensen het weten, is alles voorbij. Wij hebben voor een stuk meer begeleiding, alleen was die er niet meer toen ik uite het ziekehuis stapten. Ik was nog één keer dar geweest, en kreeg gewoon de opmerking 'je zal wel terug zwanger worden', toen zijn we naar Leuven gegaan.
Ik hoop werkelijk dat we allemaal opnieuw mogen dromen en hopen en een happy end krijgen !
heel veeeeeeeeeeeeeeeeeeel succes en we duimen !
Kathleen
-
heydi
- Berichten: 60
- Lid geworden op: 14 augustus 2007, 18:01
Anneleen,
ik heb er geen idee van hoe het komt dat we zo lang moesten wachten. Onze gyn zei wel dat er een lange wachtlijst was, maar dan dacht ik zo aan 6 weken ongeveer. Maar 't was 4 maanden! Misschien is het in andere ziekenhuizen niet zo druk, ik weet het niet. Wij moeten nog echt met alles starten hé, als al met IUI bezig bent, duurt het misschien zo lang niet, ik weet het niet.
ik heb er geen idee van hoe het komt dat we zo lang moesten wachten. Onze gyn zei wel dat er een lange wachtlijst was, maar dan dacht ik zo aan 6 weken ongeveer. Maar 't was 4 maanden! Misschien is het in andere ziekenhuizen niet zo druk, ik weet het niet. Wij moeten nog echt met alles starten hé, als al met IUI bezig bent, duurt het misschien zo lang niet, ik weet het niet.
-
Anneleen
- Berichten: 201
- Lid geworden op: 14 juni 2007, 22:52
Vandaag konden we eindelijk naar de gyneacoloog voor het schema voor IVF.
Ik ben met de suprefact gestart en normaal gezien vanaf 26/9 start stimulatie met Gonal F. Volgende week hebben we een afspraak met de vroedvrouw in Sint-Augustinus. Dat vind ik eigenlijk wel een beetje moeilijk: een vroedvrouw en ik zal misschien nooit kinderen hebben ???
Nu speelt die datum weer door m'n hoofd: indien alles ideaal zou verlopen , er een pickup en terugplaatsing kan plaatsvinden, is er TP rond 11/10. Een week voor de datum van mijn miskraam 2 jaar geleden. 't Lijkt alsof er een donkere wolk boven mijn hoofd hangt.
Maar ik voel het al een paar dagen: de moeilijke periode is weer aangebroken. En waarschijnlijk duurt dit weer tot na de feestdagen.
Daarbij komt nog eens dat we noodgedwongen aan 't verbouwen zijn en mekaar (en de katten) voortdurend voor de voeten lopen. Niet echt bevorderend voor de relatie en de zenuwen.
Hoever staan jullie momenteel ? Hebben jullie al een beslissing genomen ?
Anneleen
Ik ben met de suprefact gestart en normaal gezien vanaf 26/9 start stimulatie met Gonal F. Volgende week hebben we een afspraak met de vroedvrouw in Sint-Augustinus. Dat vind ik eigenlijk wel een beetje moeilijk: een vroedvrouw en ik zal misschien nooit kinderen hebben ???
Nu speelt die datum weer door m'n hoofd: indien alles ideaal zou verlopen , er een pickup en terugplaatsing kan plaatsvinden, is er TP rond 11/10. Een week voor de datum van mijn miskraam 2 jaar geleden. 't Lijkt alsof er een donkere wolk boven mijn hoofd hangt.
Maar ik voel het al een paar dagen: de moeilijke periode is weer aangebroken. En waarschijnlijk duurt dit weer tot na de feestdagen.
Daarbij komt nog eens dat we noodgedwongen aan 't verbouwen zijn en mekaar (en de katten) voortdurend voor de voeten lopen. Niet echt bevorderend voor de relatie en de zenuwen.
Hoever staan jullie momenteel ? Hebben jullie al een beslissing genomen ?
Anneleen
-
kathleenchris
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 8 februari 2007, 10:59
Hallo Anneleen,
eerlijk gezegd, ik ben niet te pruimen bij iedere behandeling die ik start. Bij ons is het ook bijna twee jaar geleden dat m'n engeltje geboren werd, en ik voel me er echt niet goed bij. M'n verjaardag van vorige week heeft daar nog eens een schepje bonvenop gedaan.
Vorig weekend heb ik m'n derde IUI gehad. volgende maand heb ik m'n evaluatie. Nu zit ik in de verschrikkelijk wachtweken.
Dat de TP rond de 'verjaardag' valt, misschien dat je het positief kan zien en dat het nu wel goed kan aflopen? Ach het is helemaal niet zo gemakkelijk als het in de boekjes staat ...
We duimen dat je humeur wat beter mag worden. Moeten er muren gesloopt worden ? Misschien dat je je daarin kan afreageren
En volgende maand duim ik voor een superembryo en superspurtgroei en dat alles goed mag aflopen !
Kathleen
eerlijk gezegd, ik ben niet te pruimen bij iedere behandeling die ik start. Bij ons is het ook bijna twee jaar geleden dat m'n engeltje geboren werd, en ik voel me er echt niet goed bij. M'n verjaardag van vorige week heeft daar nog eens een schepje bonvenop gedaan.
Vorig weekend heb ik m'n derde IUI gehad. volgende maand heb ik m'n evaluatie. Nu zit ik in de verschrikkelijk wachtweken.
Dat de TP rond de 'verjaardag' valt, misschien dat je het positief kan zien en dat het nu wel goed kan aflopen? Ach het is helemaal niet zo gemakkelijk als het in de boekjes staat ...
We duimen dat je humeur wat beter mag worden. Moeten er muren gesloopt worden ? Misschien dat je je daarin kan afreageren
En volgende maand duim ik voor een superembryo en superspurtgroei en dat alles goed mag aflopen !
Kathleen
-
Huppeldepup
- Berichten: 145
- Lid geworden op: 9 september 2007, 15:34
Dag Kathleenchris,
Ik heb 5 IUIs gedaan en ben dan overgestapt naar IVF...en er waren geen wachttijden. Ik denk dat er 1 of max 2 'natuurlijke maanden' tussen zaten...maar dat was enkel door de planning.
Je zegt dat je niet te pruimen bent bij de start van elke behandeling....misschien een positieve noot: ik vond de hormonale weerslag bij IUI veel zwaarder!!!! Uiteindelijk moet je bij IVF wel snuiven, spuiten...hangt wat af van de procedure, maar ik vond dat het minder zwaar voor mijn lichaam was!
Kan iemand me vertellen hoe dat zit met het DNA onderzoek? Daar hebben ze me nooit iets van verteld...
groetjes
Ik heb 5 IUIs gedaan en ben dan overgestapt naar IVF...en er waren geen wachttijden. Ik denk dat er 1 of max 2 'natuurlijke maanden' tussen zaten...maar dat was enkel door de planning.
Je zegt dat je niet te pruimen bent bij de start van elke behandeling....misschien een positieve noot: ik vond de hormonale weerslag bij IUI veel zwaarder!!!! Uiteindelijk moet je bij IVF wel snuiven, spuiten...hangt wat af van de procedure, maar ik vond dat het minder zwaar voor mijn lichaam was!
Kan iemand me vertellen hoe dat zit met het DNA onderzoek? Daar hebben ze me nooit iets van verteld...
groetjes
-
Anneleen
- Berichten: 201
- Lid geworden op: 14 juni 2007, 22:52
KathleenChris,
Merci voor het woordje van begrip. Ik duim voor jullie dat deze IUI gelukt mag zijn ! Wanneer mag je testen ?
Ik zou er wat positiever tegenover moeten staan, maar het lijkt nu zo'n parcours vol van obstakels
.
Ik probeer deze eerste poging als een diagnose te zien, dan zien we wel verder. Van de suprefact heb ik eigenlijk niet echt veel last voorlopig, alleen wat te weinig slaap .
En ja, hier moeten nu nog 2 schouwen gesloopt worden, weer eens een hoop stof. Momenteel leven/slapen we beneden. Vooral onze katten vinden dat supergezellig 's avonds
!
@ Huppeldepup: die DNA-tests stellen niet echt zoveel voor hoor. We moesten gewoon bloed laten trekken, maar we moesten niet wachten op al de resultaten om te starten met IVF.
Maar blijkbaar ben jij al gestart met IVF. Heb je dan geen DNA-onderzoek moeten laten doen ? Ik dacht dat dat wettelijk verplicht was ?
Anneleen
Merci voor het woordje van begrip. Ik duim voor jullie dat deze IUI gelukt mag zijn ! Wanneer mag je testen ?
Ik zou er wat positiever tegenover moeten staan, maar het lijkt nu zo'n parcours vol van obstakels
. Ik probeer deze eerste poging als een diagnose te zien, dan zien we wel verder. Van de suprefact heb ik eigenlijk niet echt veel last voorlopig, alleen wat te weinig slaap
.En ja, hier moeten nu nog 2 schouwen gesloopt worden, weer eens een hoop stof. Momenteel leven/slapen we beneden. Vooral onze katten vinden dat supergezellig 's avonds
!@ Huppeldepup: die DNA-tests stellen niet echt zoveel voor hoor. We moesten gewoon bloed laten trekken, maar we moesten niet wachten op al de resultaten om te starten met IVF.
Maar blijkbaar ben jij al gestart met IVF. Heb je dan geen DNA-onderzoek moeten laten doen ? Ik dacht dat dat wettelijk verplicht was ?
Anneleen
-
Huppeldepup
- Berichten: 145
- Lid geworden op: 9 september 2007, 15:34
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten