IVM of in-vitro maturatie

[muusa]

Ow muusa... dat spijt me zo voor je! Wat nu? Of weet je dat zelf nog niet?

Geen idee, we zullen het zien.

Ik blijf voor je duimen!

[Heipevic]

@muusa: wat vind ik dit jammer voor je!! Zoveel stress, spanning, angsten en teleurstelling, maar dit is waarschijnlijk de grootste... ik hoop zo voor je dat er een alternatief komt; Misschien donor? Laat het allemaal bezinken en tijd brengt raad... klinkt misschien niet goed, maar het is zo... Ik blijf in ieder geval duimen voor je dat het goed mag aflopen...

@vuurvliegje: een zevencellig is een heel goed embryo. Ik snap ook niet goed waarom ze dan dat zevencellig niet invriezen en de vijfcelligen terugplaatsen, want dat is inderdaad te weinig om in te vriezen. Ik kan het zelf ook niet altijd goed volgen... Maar het zal wel een reden hebben dat de artsen beslissen om ze niet in te vriezen... er zijn zoveel factoren die er mee samenhangen. Ik duim dus mee dat dat zevencellig embryo het goede is!! hebben ze niks gezegd over de kwaliteit bij de tp? Meestal zegt de embryoloog dat als ze het komt afleveren. het aantal cellen is één, maar de fragmentatie of de deling is ook nog belangrijk...

ikzelf ben vandaag terug op controle geweest en het was een dikke teleurstelling. Afgelopen zaterdag was het BMS nog 6,5 mm dik en nu was het ineens maar 5,6 mm dik. Het was dus minder! Echt balen. Coralie die de echo deed, zei dat het van persoon tot persoon kan verschillen en ze heeft het tweemaal nagemeten. Ik had wel de indruk dat het nu voller was. Klinkt in ieder geval niet goed. Moet dus nu nog maar eens vijf dagen extra smeren en moet maandag terug voor controle. Ik word zot van al dat uitstellen. Aan de ene kant wil ik natuurlijk dat het goed is en dat de embryo's zich goed kunnen innestelen opdat er eindelijk eens een zwangerschap mag uit volgen, maar aan de andere kant wil ik gewoon een tp (ik heb nu eindelijk eens goede embryo's) en wil ik kort daarna weten of ik zwanger ben... Mijn geduld wordt dus danig op de proef gesteld. Ik word er gek van... Ik had echt zo gehoop dat ik voor het einde van mijn verlof iets ging weten. Nu zal het pas begin augustus zijn. En ik wil zo graag weten of het nu eindelijk lukt... Ik moet na deze 3e IVM poging overschakelen naar ICSI terug en dat zie ik eigenlijk niet zitten (de eeste keer vorig jaar moest ik drie weken spuiten om dan uiteindelijk ook IUI te proberen wat al gedoemd was om te mislukken toen aangezien de zaadkwaliteit van mijn echtgenoot ook niet zo super is) ... ach ja... volhouden zeker en de moed niet opgeven! hopen maar dat het maandag dik genoeg is. Het enige probleem gaat dan zijn dat de tp vrijdag of zaterdag gaat zijn en vrijdag hebben we een huwelijk in de vriendenkring en zaterdag staat er vanalles gepland. Zorgen voor later zekers? Moet al lukken dat het maandag in orde gaat zijn...

[vuurvliegje]

Over fragmentatie hebben ze niets gezegd.
Vandaag wat steekjes, hopelijk is dit teken van innesteling. We zijn zo dom geweest van het embryo een naam te geven (bubbel)... Langs de andere kant doet het sowieso pijn als we het verliezen, denk niet dat het feit dat we het een naam gegeven hebben zoveel verschil zal uitmaken in pijn. Ik kan het niet laten om er af en toe tegen te babbelen, mijn vriend ook niet. We hebben het een dinosaurus beloofd als ie blijft zitten en we positief testen (eentje getekend met oogpotlood op m'n buik). Kon mezelf ook niet helpen en heb in de solden een slabbetje gekocht...

Ben nu ook begonnen met het dragen van zwangerschapsbh's want mijn borsten houden het echt niet meer van al die hormonen...


Wat moet je smeren? Ik heb vaginale zetpillen gekregen. Wij moeten ook via ICSI wegens verlaagd zwemvermogen. Ergens ben ik daar blij om: dan weten we toch al dat er een bevruching plaatsvindt.

[Heipevic]

ik moet estrogel smeren, nu twee keer vier applicaties. Soms weet ik gewoon niet meer waar ik nog moet smeren en wat nu het beste is.. op mijn benen, mijn buik of mijn armen... Ik weet alleen dat ik er hoofdpijn van krijg.

Wij hadden ons vruchtje ook een naam gegeven, maar pas toen we echt wisten dat we zwanger waren en nu soms nog zeggen we tegen onze Victor dat naampje... stom hé. Ik heb met eerdere tp'en nooit een naampje gegeven. gewoon om mezelf niet te hard teleur te stellen. maar wie weet: misschien helpt het wel. En het is zoals je zegt: een teleurstelling is een negatief bericht altijd. Ik duim mee dat het goed teken is dat je steekjes voelt. Wanneer moet je testen?

[vuurvliegje]

Dag Heipevic,

Ik mag de 30e testen. Dus nog even te gaan. Gelukkig vertrek ik volgende week woensdag tot zondag op minivakantie met veel leuke mensen om me heen.

Gisterenavond en deze ochtend best wel wat MS-achtige krampen, maar het kan nog alle kanten uit zeker? Durf alleen even niet zo goed te hopen. Wel al een maandverbandje aan voor de zekerheid.

[Heipevic]

dag vuurvliegje,

de MS-achtige krampen kan ook een heel goed teken zijn! Het is inderdaad nog wat vraag om je MS al te krijgen, dus wie weet! Ik duim heel hard voor je mee! En misschien is het inderdaad wel niet slecht dat je er nog een paar dagen tussenuit gaat. die wachtperiode vind ik altijd het hatelijkst. Die duurt altijd veel te lang. Gelukkig heb je nu een afleiding. Geniet er in ieder geval van!!
Heidi.

[Heipevic]

heb vandaag transfert gehad. Devos heeft de transfert gedaan en was supercontent met de goede embryo. Het was blijkbaar een gecompacteerd embryo zei de embryoloog wat wil zeggen dat dat de beste kwaliteit is. laat ons dus hopen. Ik vond wel dat alles veel sneller ging dan anders. De vorige keren mat de dokter ook nog altijd mijn baarmoederslijmvlies en nu was dat allemaal niet nodig. Zou Devos dat zo hebben gezien dat alles goed was? Ik dacht ook dat ze er nog een derde en/of een vierde cryo gingen ontdooien om toch twee embryo's te kunnen plaatsen, maar blijkbaar hebben ze er slechts twee ontdooid en heeft er dan wel een heel goei, maar slechts eentje het overleefd. De andere twee zijn blijven zitten voor een volgende poging (die ik uiteraard niet hoop nodig te hebben ) En nu begint de rottigste periode... het afwachten. 7 augustus weet ik of het gelukt is of ni!

[vuurvliegje]

Succes Heipevic!

Bij mij zijn de wachtweken bijna voorbij. De laatste dagen was ik op vakantie, maar ik heb het niet kunnen loslaten omdat ik constant aan de andere moest uitleggen waarom ik niet gewoon mee kon eten, niet mee mocht vechten, etc (was een theatervakantie met vechtscènes). Deze ochtend heb ik bij de huisarts laten prikken, vanavond mag ik bellen voor het resultaat. Die zij me ook dat mijn aders al flink aan het verdikken zijn van alle bloedafnames net zoals bij junkies waardoor je moeilijker kan prikken. Ik ben bijna flauw gevallen van de prik, zo'n pijn dat hij deed. Ik moet er wel bij zeggen dat het de eerste keer was dat hij me prikte, misschien is hij gewoon niet zo'n goede prikker. Ik durf niet echt te hopen, mais bon... We shall see.

Groetjes

[Heipevic]

Dag vuurvliegje,

en wat was het resultaat? Weet je het al? Ik heb zo hard geduimd vandaag voor je!!

Ik heb vandaag en gisteren al heel wat buikkrampen gehad. Normaal gezien heb ik dan mijn maandstonden na een paar dagen... daarvoor is het volgens mij nog wat vroeg. Zou het dus positief kunnen zijn deze keer? Laat ons hopen.

Groetjes,
heidi.

[vuurvliegje]

Dag Heidi,

Het heeft niet mogen zijn...
Vandaag ben ik ook voor het eerst een utrogestand vergeten en ik merk ook dat ik MS-achtige buikpijn heb.
Overmorgen doe ik een plastest, ik moet het met mijn eigen ogen kunnen zien om het te aanvaarden.

Ik ben wel bang nu. Zonder deze hele medische behandeling heb ik geen eisprong, geen maandstonden. Na de mislukte IUI heb ik zeer zware maandstonden gehad die weer niet wouden stoppen en hebben ze me op de pil geplaatst (was meteen ook de reden waarom ik al toen ik amper 12 was aan de pil gevlogen ben). Ik heb nu de proef bij de arts laten doen, hopelijk sturen ze de resultaten naar Jette en laten die me weten wanneer ik wat moet doen. Ik heb eind september een afspraak bij de professor die me behandelt. Net als bij jou professor Devos, maar ik heb hem nog nooit ontmoet. Wat voor iemand is hij?

[Heipevic]

Dag vuurvliegje,

wat erg. Ik vind het zo jammer voor je. en ik had nog zo geduimd. Ik heb ook al een paar dagen zo'n Ms-achtige buikpijn. Dat belooft ook niet veel goeds denk ik voor volgende week.

Hopelijk heb je deze keer niet zo'n zware ms. Dat kan echt balen zijn. Kan er ook van mee spreken. Krijg ook maar amper twee maal op een jaar een eisprong en dus mijn ms. Vandaar dat ik ook sinds mijn twaalf jaar de pil neem. Maar nu is tweemaal op een jaar ms veel te weinig ook om zwanger te worden. En ik heb dan ook altijd heel veel last van mijn ms. Dus ik kan me inbeelden dat je dan telkens afziet.

Professor Devos is een hele vriendelijke man. NOg niet te oud en een beetje knap vind ik toch. Maar dat doet er niet toe hé... Een beetje een verstrooide professor ook wel, maar hij kent zijn vak en is ook niet voor niets kliniekhoofd van de crg denk ik. Hij is er bijna ook altijd heb ik de indruk, soms denk ik dat hij daar woont. Maar hij is voor ons altijd heel begripvol geweest en denkt ook echt met je mee, dus ik denk wel dat je gerust kunt zijn.

Ik duim mee dat je dan tot een oplossing komt.

ik word zot ondertussen van die wachtweek. ik voel vanalles en ben zo bang om weer teleurgesteld te worden. Ik kan amper wachten tot het maandag is...

groetjes,
Heidi.

[ringling]

Hallo!

Ik wou jullie nog even laten weten dat ik nog steeds hevig meesupporter voor jullie! Al is het op de achtergrond en schrijf ik nog weinig... Ik duim voor jullie!!! Ik zou willen schrijven 'de moed niet opgeven'... Maar ik weet hoe vaak ik de wanhoop nabij was na een nieuwe teleurstelling. En dan plots...

Dr Devos... ook hier een fan . Ik vind hem vooral érg zachtaardig! Tijdens de behandeling vroeg ik zelfs expliciet naar hem, omdat ik wist dat ik dan minder fysieke last had (bv na een PU). Hij gaat altijd voorzichtig te werk.
Als je trouwens benieuwd bent hoe ie eruit ziet, je kan hem zien op de zite van UZ Brussel http://www.brusselsivf.be/artsen
Diegene die mij zwanger gekregen heeft is trouwens Milie Nwoye. Ze heeft natuurlijk enkel de TP gedaan...(en dat maakt natuurlijk niet uit wie dit doet) maar het was de eerste keer dat dit bij haar was. (beetje bijgeloof zeker)

Nog heel veel succes iedereen!! Ik duim mee!!!

Groetjes
Ringling

[vuurvliegje]

Dag Heidi,

Je hebt geen idee hoeveel deugd je berichtje me deed. Het is 'fijn' te lezen dat iemand anders ongeveer hetzelfde doormaakt.

Ik hoop dat mijn maandstonden rap doorbreken. Ik wil dat embryo zo snel mogelijk uit mij. Ik voel me hier niet goed bij en het valt me zwaar om intiem te zijn met mijn partner. Hij respecteert het wel en wacht, maar ik weet dat ik hem er ook mee kwets. Wat me weer doet slecht voelen. Vicieuze cirkel.

Ik heb gisteren ook besloten om de kamer die de kinderkamer zou worden in orde te brengen als studeerkamer. Ik begin in september aan de verpleegkundeopleiding dus kan een plekje best gebruiken. En aangezien dat kindje er het komende jaar toch nog niet is...

Ik hoop echt met je mee. We doen hier allemaal zo hard ons best, we verdienen een beetje geluk! Wanneer mag je testen?

Ringling, bedankt voor de reactie!

[Heipevic]

Dag vuurvliegje,

dat van je partner kwetsen ken ik ook... Mijn echtgenoot moet nu ook een weekje "braaf" zijn en dan voel ik gewoon dat hij me soms minder knuffelt. Hoewel hij deze week ook soms wel heel lief is geweest en toch ook toegaf gisteren dat hij er deze keer veel meer mee in zijn hoofd zit dan de vorige keren. Misschien omdat hij ook begint te beseffen dat ik hier niet eeuwig mee ga doorgaan. We durven alleen geen van beiden de knoop door te hakken om er defintief mee te stoppen. Maar onze zoon wordt volgend jaar al zeven en het verschil wordt toch wel heel groot dan...) Och als het deze keer niet lukt, heb ik nog altijd twee embryo's in de vriezer. We zullen maar positief blijven (de pendel zegt nog altijd dat er een dochter én een zoon bij komen... dat laatste zal dan toch een ongelukje worden denk ik

Dat van die kinderkamer vind ik een goed idee van je. het is beter om je gedachten te verzetten. Je moest eens weten hoe dikwijls wij onze plannen al hebben veranderd omdat er wel eens een babietje zou kunenn komen ... geen grote reis boeken de komende maanden, geen avondcursus voor een jaar vastleggen, ... , maar ik begrijp het wel. Ik plan ook veel, maar heb ondertussen ook al wel moeten toegeven dat je zo'n dingen dus helemaal niet kunt plannen. En die studiekamer is gauw weer een kinderkamer als het zover is!! Dan geniet je er nog eens zoveel van! Vind het knap dat je nog gaat studeren. Hoe oud ben je dan en werk je momenteel dan? Ga je dit dan nog na je uren doen? Heb ook al vaak gezegd om terug te gaan studeren, maar doe momenteel zo'n leuk werk met zo'n toffe collega's dat ik niet weg wil bij de bank waar ik werk. En vlak bij huis (ideaal moest er een babietje komen... je ziet ik plan dus ook nog altijd een beetje hé

Ik tel ondertussen echt af naar maandag. Heb vandaag weer heel veel steken gehad in mijn liezen, anders dan de vorige keren toen ik mijn regels kreeg achteraf. Deze steken voelde ik ook toen ik zwanger was van Victor. Misschien dus toch een beetje hoop? Heb ook constant honger. Maar dat heb ik ook als ik mijn ms moet krijgen.

Ringling, bedankt om verder te duimen!! Hoe is het ondertussen met jou?

groetjes,
heidi

[vuurvliegje]

Dag Heidi,

Ik hoop met je mee! Ondertussen heb ik nog mijn dag drie bloedname gehad en alles was in orde. Mijn maandstonden zijn zowaar minimaal. Ik snap er weinig van. Of misschien houden ze zich gedeisd om nog volledig door te breken?

Gisteren nog zwaar gesprek gehad met partner over hoe sinds we voor een baby aan het gaan zijn (en weten dat er medische problemen zijn) de passie toch we minder is. Zeker nu we gewoon een maand geen seks gehad hebben (pickup, bang voor miskraam, negatief nieuws verwerken). Ik was alweer vergeten hoe pijnlijk seks is als je het te lang niet gedaan hebt.

Ik ben trouwens 26, heb een masterdiploma waar ik geen werk mee vind en heb 4 jaar een beetje vanalles gedaan maar niets leuks en ook nooit de mogelijkheid tot vast contract gehad. Mijn vorige job heb ik anderhalf jaar gezeten en deed ik echt niet graag, heb een heel jaar intensief gezocht en toch niets anders gevonden. Toen ik dan eind juli aan het einde van mijn contract kwam, heb ik besloten om me om te scholen tot verpleegkundige. Ik zag het niet zitten om fulltime werken met studeren te combineren (zeker met baby en behandeling in achterhoofd) en ironisch genoeg kwam het financieel even voordelig uit om voltijds te gaan studeren tegenover halftijds werken en halftijds studeren (en de helft minder tijd om rond te geraken met je werk!). De behandeling heeft zeker meegespeeld in de keuze om te gaan studeren. Nu kan ik een uitzonderingsmaatregel aanvragen waardoor ik practica, examens, etc. kan aanvragen als ik in het ziekenhuis moet zijn. Hoe ging ik dit uitleggen op een sollicitatie en positief geëvalueerd worden na een proefperiode met zoveel afwezigheden? Zeker in het achterhoofd houdend dat ik na een jaar nog niks leuks had gevonden...