Allemaal veel succes met de aankomende echo's

. En dat er in de winter-lente volgend jaar maar veel DVO-baby's geboren worden!
Ik ben blij dat ik niet de enige ben die in de wachtzaal op van de zenuwen ben. Moet soms 'letten op mijn ademhaling' om niet flauw te vallen van de stress. Gelukkig moet ik nooit lang wachten, en de volgende keer is ook om 9 uur 's morgens, dus dat betekent dat ik de eerste ben (behalve misschien een IUI'er of IVF'er die ze voorpakt voor FM, maar die mogen van mij voorgaan).
Wat betreft het 'vergeten' van de MM, ik ben dat eigenlijk echt al 'vergeten', hoor, van Lennert, kan me echt niet schelen hoe hij er gekomen is, en dat mijn man zijn zaad slecht is. Ik denk dat iedereen er anders op reageert. Ik heb ook nooit emotioneel gereageerd tijdens de behandeling, ook niet op de hormonen. Ik ben waarschijnlijk een 'koele kikker', wat dat betreft dan toch

.
Ik heb al 3 maanden niets van kwaaltjes, amper moe, terwijl ik van Brent om 14 uur 's middags op mijn werk mijn ogen niet meer kon openhouden. Misschien ook wel omdat er 4.5 weken van die 12 in het verlof vielen, en dat betekent toch een uurtje extra slaap, en geen andere stressfactoren. Ik kan nl. misselijk worden bij de gedachte zwanger te zijn, en het feit dat het toilet ver weg is

.
En wat het buikje betreft, als je mij zou zien, zou je zeker denken dat ik 20 weken ben (vandaag dus 12). Van Brent ben ik getrouwd op 20 weken en had nog geen zo'n buik. Van Lennert zag je het ook al op 12 weken, en nu was dat al het geval op 8 weken. Momenteel dus 'slobberkledij' omdat ze op het werk niets zouden merken, tot volgende maandag dus nog.