IVM of in-vitro maturatie

[vuurvliegje]

Super Heidi! Ik duim voor je!!!

Wat betekent gecompacteerd?

[Heipevic]

gecompacteerd wil zeggen: cellen niet meer te tellen, blijkbaar zijn dat hele goede otnwikkelde embryo's. Ach ja, ze kunnen zeggen wat ze willen: uiteindelijk moet het embryo nog innestelen en dat kan een niet-gecompacteerd viercellig embryo bv ook. Het is gewoon afwachten... ik word er alleen heel ambetant van wilde echt dat het al maandag was. Je voelt ook vanalles... heb het vaak heel warm (tot zweetbuien toe), mijn liezen trekken enorm soms, pijnlijke borsten af en toe, maar dat had ik ook bijna allemaal toen ik niet zwanger bleek te zijn. Ik slaap alleen heel slecht en heb daarnaast ook verschrikkelijk veel last van mijn maag deze keer. Maar dat kan ook aan de medicatie liggen blijkbaar... had ik nu maar zo'n glazen bol hé nog zes dagen te gaan... Wanneer heb jij een afsrpaak bij Devos vuurvliegje? Kan je toch wat 'genieten' van je rustperiode?

groetjes, heidi

[vuurvliegje]

In het begin (na het grote verdriet) heb ik genoten van het leven: terug alles doen wat je wilt. Maar nu begint het toch terug serieus te kriebelen om in gang te schieten! Gelukkig is de afspraak over 2 weken (de 18e). Hopelijk mogen we dan snel beginnen.

Ik had gehoopt een cyclus te krijgen, maar ik denk niet dat het zo is. Rond dag 10 heb ik een bloeding gekregen van 2 dagen, maar zeer licht maar en nadien geen maandstonden meer... Had gehoopt aangezien dat ze op de laatste echo's zeiden dat het PCO-aspect veruit weg was, dat ik terug een natuurlijke cyclus zou kunnen krijgen. Blijkbaar is dar toch niet hetzelfde als de ziekte niet eer hebben.

[J*]

Pfff, vorige week terugplaatsing gehad van 2 bevruchte eitjes en ik heb mezelf nu wat depri gemaakt... Ik kon het me niet laten en heb zwangerschapstest gedaan... Negatief.. Ben ik wat te vroeg geweest of zou dit toch al een teken zijn dat het (wéér) mislukt is? iemand raad??

J*

[vuurvliegje]

Is na een week testen niet wat rap J*? Wanneer mag je je bloedtest doen?

[J*]

Tuurlijk veel te vroeg, vuurvliegje. Ik moet nog een week wachten voor bloedprik. Maar dat wachten duurt zo lang!! En elke dag die spanningen van: zou ik mijn regels krijgen of ni? Ik kan er effe niet meer tegen.
Hoe doen jullie dat toch? Ik bewonder alle vrouwen die dit moeten doormaken, hoor! Ik zit er zelf al wel een tijdje in, maar toch...

Succes allemaal! Ik duim mee! X

[Heipevic]

helaba,

ik snap je gevoel helemaal j. Ik moet maar negen dagen wachten tot ik het weet, maar ik houd het al maar amper uit... ik wordt gewoon zot deze laatste dagen. Gelukkig is mijn weekend nog heel goed gevuld, dus ik hoop dat ik mijn gedachten nog wat kan verzetten. Heb woensdag ook een paar speldeprikjes bloedverlies gehad en misschien is dat een goed teken???? Ik hoop het zo... Dit zijn inderdaad de ergste weken vind ik. De wachtweken... ik zou ook zo graag een test doen, maar ik heb mijn man beloofd dat ik het deze keer niet zal doen... dat we het nu eens goed doen. ik hoop dat ik het kan houden tot maandagavond... het is definitief onze laatste poging, dus ik hoop echt laatste keer, goede keer. groetjes, heidi

[vuurvliegje]

Things not to do: een week by week blog lezen over zwangerschappen (done), een uitzetlijst aanleggen om de tweedehandsjes die ik gekregen heb aan te duiden (done), constant janken om het minste (done).
Zou ik dan toch een cyclus aan het krijgen zijn?

De vorige wachtweken was ik de eerste week goed doorgekomen (aan het werk) en de tweede week was ik op een lekker gevulde vakantie (hielp redelijk goed).

[J*]

@Heidi: we zitten dus in hetzelfde schuitje, vandaag nog 8 dagen wachten bij mij. Ik heb zondag bloedprik. Mijn weekend is jammer genoeg niet zo gevuld, dus de gedachten dwalen regelmatig af. Ik denk waarschijnlijk veel te veel na bij de dingen, maar ik wil echt niets verkeerds doen deze keer zodat ik me daarna niet (of toch minder) schuldig moet voelen. Ik zal me maar even aan het werk zetten voor school, daar ben ik wel een paar uurtjes zoet mee.
@vuurvliegje: ik duim voor jouw cyclus! Dat laatste symptoom lijkt me toch wel wat

Duimpjes omhoog voor iedereen!
J*

[Heipevic]

hallo allemaal,

het was negatief vandaag... onze droom ligt nu echt aan diggelen. had er zo'n goed gevoel bij deze keer... het is dus weer een verkeerd gevoel geweest. Ik ben zo teleurgesteld ! Alles leek nu goed: mijn cyclus, twee zeer goede embryo's, had een beetje bloedverlies, was enorm moe de laatste dagen en toch negatief vandaag... ik weet het gewoon niet meer nu. Woensdag terug bloedafname, maar kan echt niet geloven dat het dan ineens positief gaat zijn... ik denk dus dat ik stilletjes aan met het besef ga moeten leren leven dat er één zoon in ons leven is en dat het daar gaat bij blijven... dat ons gezin misschien zo wel compleet gaat zijn. Ik ben echt ongelukkig, teleurgesteld en zie het op het moment zeker niet meer zitten om verder te doen met de behandelingen... ik wil terug de intimiteit thuis met mijn ventje, terug quality time met mezelf, mijn gezin, mijn ventje,... terug genieten van het leven zonder altijd dat streven naar... ik hoop het echt dat dat me gaat lukken.

[J*]

Oh, Heidi, wat een domper voor jou! Je weet soms echt niet wat je lichaam van signalen geeft, hè. Er zullen wel veel mensen zeggen dat je al geluk hebt met één kindje, maar toch begrijp ik je volledig dat je nog een kinderwens hebt! Met alle recht trouwens, want hier vind je eigenlijk mensen die echt voor het moederschap gaan! Ik duim toch nog even mee voor wie weet een positief resultaat, je weet nooit. En anders, probeer te genieten van je man en zoontje en laat het even los. Ook al besef ik dat dit zeer moeilijk zal zijn, je slecht voelen en alle andere gevoelens die erbij komen zijn dan ook meer dan normaal.
Ik kan hier ook plots in tranen uitbarsten bij het idee om kinderloos te blijven, ik denk zelfs dat ik dan mijn job niet meer naar behoren zal kunnen uitvoeren, want ik word dagelijks met kinderen geconfronteerd. Ik wens je veel sterkte toe deze periode, Heidi!! Dikke virtuele knuffel!!
J*

[poes]

oh heidi, dit is oneerlijk.
knuffel je man en zoontje extra hard en neem de tijd. ik wens je heel veel sterkte.

[Heipevic]

hallo allemaal,

bedankt voor de lieve woorden. Gistern had ik terug bloedafname en natuurlijk terug negatief. heb vandaag met jette gebeld om een afsrpaak te maken met Dr devos in november of zo... heb zo toch nog een aantal vragen: waarom geen innesteling, hoelang kan je blijven doorgaan, moet ik echt overschakele naar ICSI nu (wat ik echt niet zie zitten...)... en dan neem ik voor het einde van het jaar een definitieve beslissing. Mijn verstand zegt op dit moment stoppen omwille van heeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeel redenen, maar mijn hartje schreeuwt het uit om verder te gaan... Ik weet het niet meer. Ik zit momenteel op een emotionele roetsjbaan. weet het echt niet meer en ben al twee dagen zo emotioneel... kan beginnen schreeuwen telkens een collega tegen me begint over hoe erg ze het vinden voor ons. het zal wat tijd vragen denk ik... dikke knuffel voor iedereen die het wel volhoudt!

[J*]

Piep!

@Heidi: groot gelijk om bij Devos antwoorden te vragen, want dat blijft toch in je hoofd spoken. Chapeau voor jou om toch zo redelijk te zijn en op het einde van het jaar een beslissing te nemen. Dat lijkt me zwaar om dragen, maar zal misschien ook een opluchting zijn om die knoop door te hakken. Geef jezelf zoveel tijd dat jij nodig hebt, het is jouw persoonlijke weg die je met alle emoties en verlangens moet bewandelen, gelukkig heb je een man en zoontje om je hierbij bij te staan. Ik wens je veel moed!

Hier spannende uren, CRG moet bellen voor resultaten van het bloedonderzoek. De wachtweken waren een marteling, veel last gehad van buikpijn en misselijkheid 's avonds (vooral door zenuwen denk ik hoor, t zullen geen kwaaltjes zijn). Ik hoop lichtjes dat toch 1 van de eitjes een plekje gevonden heeft in mijn buik. We kijken er nu al zo lang naar uit....

Prettige autoloze zondag allemaal!
J*

[vuurvliegje]

Hmm, et forum geeft me geen signaal meer dat er nieuwe berichten zijn dus ik zie dit alles nu pas.

Het spijt me zo erg voor jullie...

Ik zit ook mee in een dipje. De beste vriendin van mijn partner gaat bevallen over een paar weken wat serieus pijn doet. We kunnen ze ook niet ontwijken want we werken ermee samen op een project en mijn vriend is peter van het kindje. Ze kwamen ook nog langs deze week 's avonds en ben pas om 22u thuis gekomen van mijn werk puur om ze te ontlopen... Bleek dat in de tussentijd nog een bevriend koppel zijn langs gekomen om hun zwangerschap aan te kondigen. Zij wouden het privé doen omdat ze wisten dat het zeer ging doen. Dat apprecieer ik enorm, maar het verandert niets aan de pijn.
Ik ben ziek, ik heb stress over het project, ik ben down en ik heb mijn maandstonden (da' het enige pluspuntje want normaalgezien krijg ik die niet). Op veel steun van mijn partner moet ik ook niet rekenen want die zit er ook door. Bleh.