he emmake, we hebben nog al eens op dit forum ervaringen uitgewisseld over onze dochters he. Mijn dochter is even oud (ruim 21 maanden), en blijft ook bij momenten een serieus driftkikkertje. Het gaat over het algemeen wel beter dan vroeger (al zijn er nog slechte dagen), maar dan nog blijft ze driftiger dan het gemiddeld kind (voor zover dat bestaat). Dat viel me o.a. deze zomer op, toen we in een vakantiedomein waren met vele kleine kindjes, maar dat zij aan het zwembad toch diegene was die het meeste in colère schoot (omdat ze niet alleen mocht zwemmen, niet steeds een ijsje mocht, niet het speelgoed mocht afpakken van de andere kindjes, enz...). Dus ik denk echt wel dat er gradaties zijn van peuterpuberteit, en dat mijn schat van een dochter een 'hevige' is (ik zie haar er uiteraard niet minder graag om).
Dat voor mezelf toegeven, gaf me al een zekere rust. Ik wilde voordien zo graag kunnen zeggen dat ik een gemakkelijk kind had, en haar frequente driftbuien pasten niet in het beeld dat ik van haar wilde hebben. Nu ik haar aanvaard zoals ze is, vind ik het veel gemakkelijker.
Wat ik doe om driftbuien te voorkomen, is altijd aankondigen wat ik ga doen. Bijvoorbeeld verversen, doet ze niet graag. ik zeg 2 minuten voordien: straks ga ik je verversen. En dan valt dat mee, als ik het niet aankondig wordt ze boos. Of als ze wil dat ik haar pak, maar ik moet haar neerzetten, kondig ik dat eerst aan. Dan is het protest kleiner. Als ze iets doet wat niet mag (ergens aankomen of zo), zeg ik dat ik tot drie zal tellen, en dat ze het tegen dan moet neerleggen, of anders... (het anders wordt meestal niet gespecifieerd, en raar maar waar, maar vanaf het begin had het tellen tot 3 resultaat, ik kom zelden tot nooit tot drie). Als ze uitzonderlijk toch niet luistert als ik tot 3 ben gekomen, gaat ze in de hoek (vindt ze niet zooo erg, maar ik vind dat er toch een sanctie moet zijn als ze niet naar mij luistert).
Ik denk dat ze het fijn vindt dat ze de dingen die ze niet mag doen, zelf kan laten, zonder dat wij haar daar fysiek toe dwingen. Door tot drie te tellen wordt het voor haar precies een eigen keuze.
Soms gaat het toch nog goed mis. Zoals gisterenavond: bijna de helft van de tijd aan het wenen omdat ze iets niet mocht. Maar ze was heel erg moe, en had 38° verhoging, dus dat zal er ook wel mee te maken hebben...
En no worries, jullie hebben echt geen onmogelijk kind. Gewoon een iets heviger dan gemiddeld
Dus als ze het uithangt tijdens de maaltijd: negeren... 