Elie,
dankje voor je reactie. Ik en mijn gaan het zeker nog eens overleggen. Dit was gewoon een domper...
Ik zou toch ook denken dat het gemoedelijk moet gaan.
Duurde het proces lang bij jullie? Wij zijn al sinds februari bezig geloof ik.
bedankt!
groetjes
Anciens - clubje
-
elie
- Berichten: 464
- Lid geworden op: 3 augustus 2010, 16:54
Wij hadden in november 2008 ons eerste gesprek en in juli 2009 kwam ons pleegzoontje,we hadden ervoor wel al 2 voorstellen gekregen als pleeggezin 2,maar telkens koos gezin 1 om het kindje op te vangen.het is zeker niet altijd roze geur en maneschijn maar we zijn nog altijd heel blij met onze keuze.
-
flien
- Berichten: 1187
- Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55
ja een kind met hechtingsstoornissen is echt wel heel moeilijk in een gezinssituatie.
En je wordt vooral kwaad hee als je weet dat hechtingsstoornissen er zijn omdat het kindje in het eerste levensjaar gewoon de aandacht en de affectie niet gekregen heeft die het nodig had...
Maar der zijn natuurlijk ook veel mooie verhalen in pleegzorg.
Dat fertiliteit en pleegzorg niet samen kan vind ik ook onredelijk. Maar wel moet ik eerlijk bekennen dat die behandelingen soms echt wel zwaar zijn voor een gezin als je al een kindje hebt. De tranen na een teleurstelling probeer je wel altijd weg te stoppen maar dat lukt niet altijd en een kind voelt die spanning die in de lucht hangt sowieso aan.
Wij zijn 3 jaar aan het behandelen. En ik probeer mijn emoties in bedwang te houden voor mijn zoontje van 4, maar toch ondervond ik in het verleden dat tijdens de stimulatie hij soms onhandelbaar was. Ik denk dat hun 6e zintuig toch meer voelt dan we denken. Nu met mijn miskraam heb ik meerdere keren de tranen niet kunnen bedwingen. Hij weet perfect waarom ik verdrietig ben, we zijn altijd heel open geweest over de behandelingen en het miskraam maartoch.
Die vrienden van ons hadden in augustus voor het eerst pleegzorg gecontacteerd en in december hadden ze hun pleegzoon.
En je wordt vooral kwaad hee als je weet dat hechtingsstoornissen er zijn omdat het kindje in het eerste levensjaar gewoon de aandacht en de affectie niet gekregen heeft die het nodig had...
Maar der zijn natuurlijk ook veel mooie verhalen in pleegzorg.
Dat fertiliteit en pleegzorg niet samen kan vind ik ook onredelijk. Maar wel moet ik eerlijk bekennen dat die behandelingen soms echt wel zwaar zijn voor een gezin als je al een kindje hebt. De tranen na een teleurstelling probeer je wel altijd weg te stoppen maar dat lukt niet altijd en een kind voelt die spanning die in de lucht hangt sowieso aan.
Wij zijn 3 jaar aan het behandelen. En ik probeer mijn emoties in bedwang te houden voor mijn zoontje van 4, maar toch ondervond ik in het verleden dat tijdens de stimulatie hij soms onhandelbaar was. Ik denk dat hun 6e zintuig toch meer voelt dan we denken. Nu met mijn miskraam heb ik meerdere keren de tranen niet kunnen bedwingen. Hij weet perfect waarom ik verdrietig ben, we zijn altijd heel open geweest over de behandelingen en het miskraam maartoch.
Die vrienden van ons hadden in augustus voor het eerst pleegzorg gecontacteerd en in december hadden ze hun pleegzoon.
-
flien
- Berichten: 1187
- Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55
en dat al die procedures veel te lang duren, das toch echt wel.
Oke cursus volgen en oke checken of het koppel hecht genoeg is en de financiële toestand het aankan.
Maar dat adoptie al die jaren moet duren ????
Ikzelf ben nu 38 en zie adoptie niet meer zitten, enkel en alleen maar omwille van die tijdsduur.
Oke cursus volgen en oke checken of het koppel hecht genoeg is en de financiële toestand het aankan.
Maar dat adoptie al die jaren moet duren ????
Ikzelf ben nu 38 en zie adoptie niet meer zitten, enkel en alleen maar omwille van die tijdsduur.
-
anie
- Berichten: 784
- Lid geworden op: 16 juni 2011, 23:48
Vanonder voelt het of het kan elke moment doorkomen dus ben al stiekem wat meer utrogestan aant steken. 
-
flien
- Berichten: 1187
- Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55
tjah, wij hadden ook niet gedacht dat een brusje zo lang ging duren. Hadden we dit op voorhand geweten hee.
We hebben voor ons zoontje 1 jaar moeten 'turnen' maar hij is er zonder medische hulp gekomen. Nu zijn we al bijna aan het 4e behandelingsjaar bezig.
We hadden nooit gedacht dat het bij ons zo lang ging duren. Maar de jaren gaan snel hoor. En ondertussen is het te laat hee voor adoptie voor ons.
We hebben voor ons zoontje 1 jaar moeten 'turnen' maar hij is er zonder medische hulp gekomen. Nu zijn we al bijna aan het 4e behandelingsjaar bezig.
We hadden nooit gedacht dat het bij ons zo lang ging duren. Maar de jaren gaan snel hoor. En ondertussen is het te laat hee voor adoptie voor ons.
-
anie
- Berichten: 784
- Lid geworden op: 16 juni 2011, 23:48
Flien, inderdaad vier jaar is al effe. Ik denk dikwijls van had ik het drie jaar geleden allemaal maar geweten...
Mja, misschien is het nog niet te laat voor jullie he. Maar ik denk dat ieder dat voor zich moet uitmaken. Er zijn koppels van 40 jaar die er nog aan beginnen dus eigenlijk kan het voor jullie nog he. Maar zoals ik zei, ieder moet dat voor zich uitmaken.
Ik hoop van harte dat jullie gezinnetje toch nog compleet wordt.
Hier nog alles oké, buiten de krampen.
groetjes
Mja, misschien is het nog niet te laat voor jullie he. Maar ik denk dat ieder dat voor zich moet uitmaken. Er zijn koppels van 40 jaar die er nog aan beginnen dus eigenlijk kan het voor jullie nog he. Maar zoals ik zei, ieder moet dat voor zich uitmaken.
Ik hoop van harte dat jullie gezinnetje toch nog compleet wordt.
Hier nog alles oké, buiten de krampen.
groetjes
-
flien
- Berichten: 1187
- Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55
tis daje niet weet hoelang je in de mmm moet zitten hee. Kdenk dat er velen zijn die pas op later leeftijd beginnen maar die denken da zal wel direct eens opgelost worden.
Wij dachten dat ook toen ik aan 35 jaar begon. En ieder jaar met kerst wens je dat je volgend jaar wel eens zwanger zult zijn. Maar zie der is weer een jaar voorbij en noppes.
Ik stuur al 2 jaar geen nieuwjaars kaartjes meer, kan het precies niet meer over mijn lippen krijgen dat 'beste wensen voor het nieuwe jaar'...
Ik ben de oudste van de schoonzussen aan mijn man zijn kant. Twas zo de gewoonte, eerst wij trouwen, dan de tweede, dan de jongste. Toen wij eerst kindje, dan de tweede, daarna de laatste.
Toen hoopte ik van eerst een tweede kindje, maar ondertussen is de tweede al bevallen en de jongste zwanger van haar tweede.... balen dus. Ik ontzie mij al de feestdagen.
Wij dachten dat ook toen ik aan 35 jaar begon. En ieder jaar met kerst wens je dat je volgend jaar wel eens zwanger zult zijn. Maar zie der is weer een jaar voorbij en noppes.
Ik stuur al 2 jaar geen nieuwjaars kaartjes meer, kan het precies niet meer over mijn lippen krijgen dat 'beste wensen voor het nieuwe jaar'...
Ik ben de oudste van de schoonzussen aan mijn man zijn kant. Twas zo de gewoonte, eerst wij trouwen, dan de tweede, dan de jongste. Toen wij eerst kindje, dan de tweede, daarna de laatste.
Toen hoopte ik van eerst een tweede kindje, maar ondertussen is de tweede al bevallen en de jongste zwanger van haar tweede.... balen dus. Ik ontzie mij al de feestdagen.
-
katrienc
- Berichten: 878
- Lid geworden op: 27 maart 2010, 18:52
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten