Merci allemaal voor de reakties. Ik moest echt eens stoom afblazen denk ik. Kvoel me gewoon "in 't zak gezet".
Jaaah Melika een boksclub! Count me in!
Donderdag start ik denk ik weer met suprefact, en het is zo'n dubbel gevoel. In het begin wou ik zo graag terug starten, en nu heb ik er echt geen zin in. Alles in mij zegt dat die tweede poging ook niet gaat lukken, bah (geen idee waarom overigens want rationeel gezien zouden mijn kansen beter moeten zijn). De tranen stonden me vanmorgen ineens in de ogen en ik weet echt, echt niet waarom. Ben niet triest ofzo. Toch hormonen?
Kheb ook nog altijd mijn schema niet, er is nog met geen woord gesproken over prikinstructies met de gonal-f (ok, das een pen, zal wel lukken, maar ze mogen toch wel eens tonen hoe dat werkt he en ik moet daar toch niet achter vragen, ik hoor niet eens te weten dat het een pen is). En dan nog die fout in mijn dossier dat ze me eerst wilden laten pillen... Niet gezond voor een controle-freak als ik zenne. Kheb gewoon het gevoel dat ik overal op moet letten dat ze niks vergeten. Bij de PU nog eens zeggen dat ze ICSI moeten doen enzo, stel je voor dat dat ook verkeerd in mijn dossier staat!
Mijn ventje rept er met geen woord over, en ik voel me weer een beetje alleen om heel het "gedoe" te dragen. Gelukkig zijn jullie er nog!
xxx