Anciens - clubje

[lis]

Zorgje: we zijn nu 11weken dus nog een weekje de lippen op elkaar houden voor de rest het ook mag weten maar soms is het moeilijk om je niet te verspreken en dan is dat zo bij de meest domme dingen dat je dan denkt oeps nee dat kan je niet antwoorden :p
Goh ik vind het toch zo lang duren hoor voor jullie eer je kan langsgaan maar ti's zoals je zegt geduld is een schone deugt zeker. Ik hoop in ieder geval dat jullie nu beter zullen geholpen worden.

Elsjaja: oei dat is wel balen. Ik heb er echt geen idee van of de echo echt nodig is. Bij mijn laatste 2 terugplaatsingen was dit echter wel broodnodig, het was een zware affaire om alles op z'n plaats te krijgen, dus ergens is het toch wel voor nodig eh denk ik dan. Konden ze dan niet beter nog effe wachten en eerst iemand anders nemen en je ondertussen veel water laten drinken tot de blaas voller was? Ik hoop dat het toch mag blijven plakken.

[elsjaja]

Ja Lis ik hoop het ook, ik geef de moed niet op.
Vind het ook raar omdat het vorige keer zo'n expeditie was.

[zorgje]

Lis, nog een weekje... Iedereen in je omgeving zal dit wel super geweldig nieuws vinden! Super!

Elsjaja, bij mij zijn al mijn tp zonder echo's gebeurd. Heb dit bij mijn vorige consultatie toch eens nagevraagd, blijkbaar doen ze dat wel meer en in sommige centra zelfs altijd zonder echo, maar zou het zelf nu ook liever met echo hebben want blijkbaar zou de slaagkans ietjes hoger liggen. Waarom sommige centra het niet doen is puur uit tijdsdruk vertelde mijn gyn me. Dus ik denk dat het geen kwaad kan hoor, maar begrijp je ongerustheid hier wel over, had en heb dat zelf ook...
Heel veel succes in de wachtweken hé!

Groetjes
Zorgje

[lis]

Zorgje: wel vanaf nu krijg jij ook tp MET echo in het UZ moet het eitje echt wel precies goed, heel hoog in de baarmoeder geplaatst worden! Ik kan me maar moeilijk voorstellen zo zonder echo die laten het er dan maar infloepen zonder te weten waar het zal terecht komen Zou ik niet zo blij mee zijn in elk geval.

[elsjaja]

Blijkbaar gebeurt het in bepaalde ziekenhuizen zonder ja. Ik ben in behandeling in jette, vorige keer met de nodige precisie en deze keer moest het allemaal heel snel gaan en dus zonder echo, maar uiteindelijk ben ik toch wel gerust gesteld dat het wel vaak zonder echo gebeurt.

[zorgje]

Lis, Ik begrijp dat ook niet goed dat ze dat in het uza niet zo doen... Ik ben super blij dat ze dat in Gent wel doen!! Daarvoor alleen al zal ik blij zijn dat we veranderen!!

Prettige zondag!

Groetjes
Zorgje

[anie]

Heey iedereen,

ik kom nog eens even supporteren hier voor jullie. Uit het oog maar nooit uit het hart! Blijven doorgaan meiden!

Lieve groetjes,

Anie

[ringling]

Hallo,
Ik heb 14 tpn gehad (22emby's) en vaker zonder dan met echo! (Jette)
Ik denk dat mn laatste zonder was... En t resultaat ligt boven te snurken nu (bijna 5 maand).
Veel succes iedereen!!!!!

[zorgje]

Hey anie, Hoe gaat het ondertussen met jou?

Ringling, amaai jij hebt ook een hele weg afgelegd, maar het resultaat is het belangrijkste hé en dat is jullie kleine wondertje... Daar doen we het allemaal voor hé...

Groetjes
Zorgje

[ringling]

Iedere weg is anders he... Maar inderdaad, was niet makkelijk en lang ancien geweest... 2j non stop tpn gehad (met uitzondering v 3m verplichte stop na een bbz). (En ervoor al clomid en iui)
Nu merk ik wat t allemaal met me gedaan heeft. Mn lichaam is ah recuperen en eindelijk weer wat energie (mentaal en fysiek).
Ik wens het jullie zo hard toe!!!
En toch weet ik dat ondanks ik hoop dat mijn verhaal jullie hoop kan geven er maar een ding is die echt verandering brengt. Jullie willen doorschuiven v forum en bij de gelukkigen horen...
Veel moed! Veel knuffels! Veel succes!!!!!!!!

[zorgje]

Ringling, amaai 2 jaar aan een stuk, dat is niet niks, echt knap van je, zo een doorzettingsvermogen!
Dan is het ook te begrijpen dat je lichaam hier van moet recupereren want ik denk en voel zelf ook dat het toch wel wat vraagt van een mens hé... Maar wel super dat je je beter en beter begint te voelen! Kan je super hard genieten van jullie prutske!

Je verhaal geeft mij zeker moed! En dat we er moeten voor blijven gaan! Zelf ben ik nu ook al een tijdje bezig vandaar dat jou verhaal me echt moed geeft...
Mag ik vragen welk probleem er bij jullie was/is? En waar zijn jullie in behandeling geweest?

Groetjes en geniet nog van jullie kleintje!
Zorgje

[ringling]

Wij gingen naar Jette.
Probleem lag bij beide. Slechte kwaliteit zaad + geen eisprong/onregelmatigecyclus. Na tijdje benoemden ze t als pcos.
Bij ivf had ik hyperstimulatie/risico ertoe. Na 1 pu overgestapt naar ivm.
Had telkens veel eicellen (tot 37!) en goede embryo's (gemiddeld 7-tal) maar steeds weer geen innesteling. 2x biochemische zwangerschap, 1 bbz.
Kreeg ook extra bloedverdunners naast de utro en progynova.
...
Was echt verstand op nul en blijven gaan... Ik wou echt geen pauzes, ondanks de zware fysieke en emotionele weg.
Was dus ook helemaal niet 'uitgerust' toen ik zwanger werd en dan ook enorm moe geweest.
Nu heb ik gelukkig een goed slaperke.

[zorgje]

Hey ringling,

Je verhaal lijkt heel erg sterk op dat van ons... Hier is het probleem ook een heel onregelmatige cyclus.
En heb ook altijd heel veel eicellen na pu ondankg lichte dosis hormonen. Maar wij doen nog wel gewoon ivf...
Ik begrijp heel goed dat je geen pauzes wilde nemen, ik heb zelf dat gevoel ook en doe ook altijd door (alleen eventjes 2maand op pauze gestaan voor/door kijkoperatie).
Nu krijg ik zeker terug moed en de aanhouder wint hé!
Bedankt!

Groetjes
Zorgje

[mdr]

Ik denk dat ik me ook maar es moet beginnen aansluiten bij het anciens clubje, want net ontdekt dat poging 3 ook weer mislukt is

Ik ben in behandeling bij Dr Decleer in Aalter en Jan-Palfijn in Gent.
2 jaar geleden begonnen op mijn 34ste, na 3 maanden was ik zwanger en kon mijn geluk niet op. Alles leek goed te gaan, echo op 8 weken, mooi kloppend hartje te zien. Helaas op 11 weken kreeg ik bloedingen en bleek het vruchtje waarschijnlijk kort na de 8 weken echo gestorven te zijn. Dus ja, miskraam nr 1 was een feit.
Daarna door diep dal gegaan en toen ik het na een maand of 5 kon loslaten was ik weer zwanger, helaas dit keer op de 8 weken echo gezien dat het een lege vruchtzak was, dus curetage gehad.
Decleer stelde een laparascopie voor en daaruit bleek dat ik met vergroeiingen en verklevingen in mijn eileiders zat. Die had hij wel vrij gemaakt, maar ja, wegens littekenweefsel had ik geen epitheelhaartjes meer en dus aangewezen op ivf.

Na eerste ivf poging zei Decleer ons dat hij ons zeker zwanger zou krijgen, de vraag was niet of hij ons zwanger zou krijgen, maar wanneer. Want ik had topkwaliteit eicellen en mijn man zijn sperma was bovengemiddeld van kwaliteit. Dus ja, je begint vol goeie moed, maar keer op keer weer negatief. Bij iedere verse poging krijg ik al na 9 dagen, door de utro heen mijn maandstonden door, zo ook nu weer. En bij de cryo's is er ook nog nooit 1 ingenesteld. En dat met topembryo's en alle mogelijke middeltjes.
Deze keer hadden we tot dag 5 gewacht om terug te plaatsen, heb ik diazepam en asaflow bijgekregen en ook weer de atosiban baxter. Maar niks helpt. Ik vrees dat ik nooit een kindje van mezelf in mijn armen zal mogen houden en ik weet ook niet of ik het vol hou om nog es 3 pogingen te doorstaan. Door de cryo pogingen heb ik wel extra kansen, maar het duurt ook zoveel langer voor we rond zijn en ik zal het pas kunnen afsluiten eens we er 6 volbracht hebben, dat weet ik nu al. Maar ik weet ook dat ik er nu al onderdoor ga. Februari en maart heb ik bewust even gestopt. Begin april heb ik een poging moeten afbreken en nu is de poging weer negatief. Hoe hou je het vol om door te gaan? Onze relatie lijdt hier ook heel zwaar onder. Ik weet zelfs niet of we het overleven, want heb het gevoel helemaal alleen ermee te staan. Hij heeft al een zoon, dus is niet zo prangend en voor hem is het plezante er af omdat ik ofwel bezig ben met pogingen ofwel verdrietig loop omdat het niet gelukt is. Dus om hem te sparen doe ik mezelf sterker voor dan ik ben, maar ik hou dat niet vol en ik breek gewoon. Alles gaat gewoon fout, ik ben mezelf niet meer. En ik weet dat het enkel weer goed komt als dat grote wonder zou mogen slagen, maar dat zit er voorlopig niet in denk ik. Hoe lang nog moeten we deze lijdensweg doorstaan? Stuur ons alsjeblief es een beetje geluk! Soms denk ik om het es een periode los te laten, maar helaas zit ik met de tijdsdruk. Ik word volgende week 36 en heb nu nog perfecte eicelkwaliteit, maar voor hoe lang nog? Waarom is ons dat kleine wondertje niet gegund?

Vandaar dus dat ik me aansluit bij het anciens clubje! Hopelijk kunnen we elkaar wat steun geven om door te gaan en mogen we hier ook veel positieve verhalen lezen om ons aan op te trekken dat het toch es mag slagen, ook na meerdere pogingen! Vele groetjes aan iedereen! Valerie

[dolly]

mdr: komaan meid, de moed niet opgeven en je niet laten hangen.
wat je relatie betreft, probeer erover te praten en probeer ook nog tijd te maken voor elkaar, samen leuke dingen te doen, een weekendje weg, eens goed gaan eten, gaan wandelen in de ardennen (ninglispo is zeker aan te raden, langs een rivier met wat klimwerk en kei mooie natuur met kleine waterstroompjes en watervalletjes ertussen, echt de moeite), er zijn zoveel dingen die je samen kan doen om je zinnen even te verzetten.

laat je kinderwens je leven niet leiden, ik weet dat het moeilijk is, maar toch komaan meid.

in onze relatie halen we veel sterkte door van die dingen samen te doen, we praten ook over onze kinderwens, maar het is hier geen dagelijkse kost.
ik zit nu ook in mijn wachtweken van ivf nr 4 en wij proberen er zo min mogelijk aan te denken, ik let wel een beetje op wat ik doe (geen zware heftoestanden), maar ik ga nog evenzeer een wandelingetje maken en ik ga ook nog een ritje met mijn paard doen in het bos, allemaal ontspannende dingen om je zinnen te verzetten.

komaan meid, laat je niet hangen
wij zijn er hier voor jou, allemaal

groetjes