IUI-clubje
-
AnTan
- Berichten: 1062
- Lid geworden op: 5 september 2012, 12:32
Welkom Bieke en hopelijk gaat het goed met de IUI!
Diablo... het doet me iets te lezen wat je schrijft. Ik weet dat ze in UZ Gent met psychologen werken. Dat was de reden waarom ik daar wou gaan, omdat ik echt op instorten sta al een hele lange periode.
Maar toen las ik over Palfijn zoveel goeds en veel resultaten, dus naar daar gegaan.
Maar wat begeleiding betreft, het slechte nieuws, de onzekerheid, moe zijn en je altijd slecht voelen, leven rondom allemaal zwangere mensen en familie en vrienden die niks van de behandelingen weten... knaagt echt!! En heel af en toe, breek ik, en ween ik uren, soms alleen, soms 's morgens en ziet mijn man het. Hij weet niet wat doen of zeggen. Na zoveel tijd zit je in zo'n negatieve spiraal en lukt het gewoon niet en ziet het er niet goed uit.
Ik zou ook misschien naar iemand moeten gaan, maar ik betwijfel of die zou kunnen helpen, iets zou kunnen zeggen waardoor ik me beter voel. Ben sceptisch.
Wat studeer je trouwens? Tenzij je dat te persoonlijk vind... vraag het me af. Moet niet makkelijk zijn, studeren en dit alles samen.
Gaan werken lijkt me dan toch evidenter... al is het ook niet echt makkelijk.
Sterkte!
Ik ben naar HA geweest (iemand nieuw want mijne op verlof) en wist niet zoveel. Ze zei: HCG kan niet op 10 zijn door pregnyl (maar dat kan toch wel) en vanaf HCG 2 ben je zwanger, maar dat is toch ook niet... Maar ja, binnen enkele uren heb ik nieuws. En dan annuleer ik bloedtest in fertiliteitscentrum en stop ik met utrogestan. Moet je niet nemen als je zeker niet zwanger bent he. Ik vrees dat ze kwaad zullen zijn dat ik op eigen houtje heb gehandeld, maar wachten tot zaterdag (dan pas uitslag dat ze doorbellen) in onzekerheid, en dat na al weken wachten, en dan nog eens een week bij, gewoon te lastig. En dat terwijl ik toch weet dat het niks zal zijn. En ik wil met de utro stoppen want ik wil alleen maar slapen en liggen... en wil ongesteld worden en gewoon weer verder gaan ipv al dat wachten.
Goed, sterkte en succes! En weet, je bent niet alleen!
Diablo... het doet me iets te lezen wat je schrijft. Ik weet dat ze in UZ Gent met psychologen werken. Dat was de reden waarom ik daar wou gaan, omdat ik echt op instorten sta al een hele lange periode.
Maar toen las ik over Palfijn zoveel goeds en veel resultaten, dus naar daar gegaan.
Maar wat begeleiding betreft, het slechte nieuws, de onzekerheid, moe zijn en je altijd slecht voelen, leven rondom allemaal zwangere mensen en familie en vrienden die niks van de behandelingen weten... knaagt echt!! En heel af en toe, breek ik, en ween ik uren, soms alleen, soms 's morgens en ziet mijn man het. Hij weet niet wat doen of zeggen. Na zoveel tijd zit je in zo'n negatieve spiraal en lukt het gewoon niet en ziet het er niet goed uit.
Ik zou ook misschien naar iemand moeten gaan, maar ik betwijfel of die zou kunnen helpen, iets zou kunnen zeggen waardoor ik me beter voel. Ben sceptisch.
Wat studeer je trouwens? Tenzij je dat te persoonlijk vind... vraag het me af. Moet niet makkelijk zijn, studeren en dit alles samen.
Gaan werken lijkt me dan toch evidenter... al is het ook niet echt makkelijk.
Sterkte!
Ik ben naar HA geweest (iemand nieuw want mijne op verlof) en wist niet zoveel. Ze zei: HCG kan niet op 10 zijn door pregnyl (maar dat kan toch wel) en vanaf HCG 2 ben je zwanger, maar dat is toch ook niet... Maar ja, binnen enkele uren heb ik nieuws. En dan annuleer ik bloedtest in fertiliteitscentrum en stop ik met utrogestan. Moet je niet nemen als je zeker niet zwanger bent he. Ik vrees dat ze kwaad zullen zijn dat ik op eigen houtje heb gehandeld, maar wachten tot zaterdag (dan pas uitslag dat ze doorbellen) in onzekerheid, en dat na al weken wachten, en dan nog eens een week bij, gewoon te lastig. En dat terwijl ik toch weet dat het niks zal zijn. En ik wil met de utro stoppen want ik wil alleen maar slapen en liggen... en wil ongesteld worden en gewoon weer verder gaan ipv al dat wachten.
Goed, sterkte en succes! En weet, je bent niet alleen!
-
Diablo
- Berichten: 97
- Lid geworden op: 3 augustus 2013, 15:26
AnTan, goed dat je zelf gehandeld hebt, je hebt gelijk, altijd maar wachten en wachten... Ik hoop op het onverwachte, ik hoop datje toch zwanger bent...
Uz Gent heeft idd psychologen, maar ik vind het zo vreemd om daar aan te kloppen. Ik voel me dan echt een zwak, labiel persoon... Mss gaan ze dan wel twijfelen aan mijn emotionele toestand en achten ze me niet goed genoeg om mamaatje worden....
Ik probeermijn tranen en verdriet te verstoppen voor mijn vriend. Hij kan er echt zo slecht mee omgaan, maar dat duwt mij nog verder in de eenzaamheid... Ik ween wel een keer of 3 per dag. Kleine dingen maken mij ineens zo verdrietig en duwen mij met mijn neus op de feiten... Ik heb nog steeds niets in mijn handen, niets in mijn buik en niemand kan zeggen of dat er ooit wel zal zijn, niemand kan me helpen...
Net als jou wil ik gewoon een hele dag in mijn bed liggen en slapen, want enkel in mijn dromen ben ik mama, elke dag droom ik over ons kindje om smorgens wakker te worden en te weten dat het allemaal niet echt is, verzinsels in mijn hoofd...
Ik weet dat ik niet alleen ben, ...
Ik studeer trouwens diergeneeskunde, heb nu tweede zit en t gaat echt geen meter vooruit, mijn hoofd werkt absoluut niet mee... Ik ben momenteel ook niet gemotiveerd, maar er is gewoon niets dat me nu warm of koud kan maken...
Ik ben werkelijk waar nog nooitzo ongelukkig geweest...
Uz Gent heeft idd psychologen, maar ik vind het zo vreemd om daar aan te kloppen. Ik voel me dan echt een zwak, labiel persoon... Mss gaan ze dan wel twijfelen aan mijn emotionele toestand en achten ze me niet goed genoeg om mamaatje worden....
Ik probeermijn tranen en verdriet te verstoppen voor mijn vriend. Hij kan er echt zo slecht mee omgaan, maar dat duwt mij nog verder in de eenzaamheid... Ik ween wel een keer of 3 per dag. Kleine dingen maken mij ineens zo verdrietig en duwen mij met mijn neus op de feiten... Ik heb nog steeds niets in mijn handen, niets in mijn buik en niemand kan zeggen of dat er ooit wel zal zijn, niemand kan me helpen...
Net als jou wil ik gewoon een hele dag in mijn bed liggen en slapen, want enkel in mijn dromen ben ik mama, elke dag droom ik over ons kindje om smorgens wakker te worden en te weten dat het allemaal niet echt is, verzinsels in mijn hoofd...
Ik weet dat ik niet alleen ben, ...
Ik studeer trouwens diergeneeskunde, heb nu tweede zit en t gaat echt geen meter vooruit, mijn hoofd werkt absoluut niet mee... Ik ben momenteel ook niet gemotiveerd, maar er is gewoon niets dat me nu warm of koud kan maken...
Ik ben werkelijk waar nog nooitzo ongelukkig geweest...
-
Vraagtekens
- Berichten: 2445
- Lid geworden op: 17 augustus 2012, 10:43
Antan en Diablo..
Ik weet perfect hoe jullie zich voelen..
Ik heb de ene dag het gevoel dat ik er gewoon niet meer wil zijn omdat er altijd en alleen maar negatieve dingen komen.. niets positief.. maar eigenlijk is er wel veel positief in ons leven.. veel meer dan negatief..
Ieder huisje heeft zijn kruisje en geloof me het ene weegt al wat zwaarder dan het andere..
Ik geef toe dat ik ook alles zo oneerlijk vind en dat ik constant wil wenen en dat ik ook alles probeer te verbergen voor mijn ventje want hij moet al met zijn onvruchtbaarheid worstelen.. en ik wil hem niet nog schuldiger doen voelen enzo snapte!
Vandaag ween ik me gek.. morgen heb ik dan weer wat moed.. maar dan zie ik weer een zwangerschapsaankondiging of iemand met een zwangere buik en dan ben ik weer in de put..
Het is wel zo dat alles gebeurd om een reden.. en op een dag keert het geluk ook voor ons en dan gaan wij ons beebje hebben!
Ik probeer me ook op te trekken aan het feit dat als je je triest voelt je nooit een mooi vruchtje kunt houden.. eens er een inseminatie is probeer ik zo positief mogelijk te zijn.. al blijft verdriet steeds aanwezig he..
sorry tekst is wat chaotisch, maar zo ben ik momenteel ook emotioneel..
veel sterkte dames!
Ik weet perfect hoe jullie zich voelen..
Ik heb de ene dag het gevoel dat ik er gewoon niet meer wil zijn omdat er altijd en alleen maar negatieve dingen komen.. niets positief.. maar eigenlijk is er wel veel positief in ons leven.. veel meer dan negatief..
Ieder huisje heeft zijn kruisje en geloof me het ene weegt al wat zwaarder dan het andere..
Ik geef toe dat ik ook alles zo oneerlijk vind en dat ik constant wil wenen en dat ik ook alles probeer te verbergen voor mijn ventje want hij moet al met zijn onvruchtbaarheid worstelen.. en ik wil hem niet nog schuldiger doen voelen enzo snapte!
Vandaag ween ik me gek.. morgen heb ik dan weer wat moed.. maar dan zie ik weer een zwangerschapsaankondiging of iemand met een zwangere buik en dan ben ik weer in de put..
Het is wel zo dat alles gebeurd om een reden.. en op een dag keert het geluk ook voor ons en dan gaan wij ons beebje hebben!
Ik probeer me ook op te trekken aan het feit dat als je je triest voelt je nooit een mooi vruchtje kunt houden.. eens er een inseminatie is probeer ik zo positief mogelijk te zijn.. al blijft verdriet steeds aanwezig he..
sorry tekst is wat chaotisch, maar zo ben ik momenteel ook emotioneel..
veel sterkte dames!
-
eva30
- Berichten: 177
- Lid geworden op: 15 september 2011, 8:58
oh dames toch, als ik dit allemaal lees, dan gaan er twee dingen door mij heen.
Ten eerste wil ik jullie hoop geven dat het ooit lukt. het andere gevoel is een gevoel van machteloosheid en veel schrik. Wat ga ik mezelf en mijn ventje terug aan doen. weer in die emotionele rollercoaster stappen, het verdriet en de pijn voelen, mss weer verlies verwerken enzoverder.
@vraagtekens, is moeilijk he, je sterk houden voor je echtgenoot. mijn ventje blijft het daar nu 2 jaar na de ontdekking nog steeds mee zitten. ik probeer er af en toe al eens een grapje over te maken, maar dat valt niet echt in goede aard. Hij is nog steeds van mening dat niemand dat mag weten. Alleen de ouders, zijn broer en mijn beste vriendin weten dit. terwijl het voor mij geen schande is dat onze zoon niet 'gewoon' gemaakt is. Dat van die 'liefdesbaby'hier was echt grappig.
Er zijn onder jullie nu die wss denken van; alle,die heeft makkelijk praten, die heeft al een kindje. En ja dat is, maar het verlies van de andere kindjes blijft mij ook nog steeds achtervolgen en vecht dagelijks tegen een depressie. Dus het is geen schande om hulp te zoeken en te vragen, zou willen dat ik vroeger wel gedaan had en dat ik nu mss minder littekens op mijn ziel had om mee te sleuren.
Veel sterkte allemaal!
Ten eerste wil ik jullie hoop geven dat het ooit lukt. het andere gevoel is een gevoel van machteloosheid en veel schrik. Wat ga ik mezelf en mijn ventje terug aan doen. weer in die emotionele rollercoaster stappen, het verdriet en de pijn voelen, mss weer verlies verwerken enzoverder.
@vraagtekens, is moeilijk he, je sterk houden voor je echtgenoot. mijn ventje blijft het daar nu 2 jaar na de ontdekking nog steeds mee zitten. ik probeer er af en toe al eens een grapje over te maken, maar dat valt niet echt in goede aard. Hij is nog steeds van mening dat niemand dat mag weten. Alleen de ouders, zijn broer en mijn beste vriendin weten dit. terwijl het voor mij geen schande is dat onze zoon niet 'gewoon' gemaakt is. Dat van die 'liefdesbaby'hier was echt grappig.
Er zijn onder jullie nu die wss denken van; alle,die heeft makkelijk praten, die heeft al een kindje. En ja dat is, maar het verlies van de andere kindjes blijft mij ook nog steeds achtervolgen en vecht dagelijks tegen een depressie. Dus het is geen schande om hulp te zoeken en te vragen, zou willen dat ik vroeger wel gedaan had en dat ik nu mss minder littekens op mijn ziel had om mee te sleuren.
Veel sterkte allemaal!
-
Vraagtekens
- Berichten: 2445
- Lid geworden op: 17 augustus 2012, 10:43
-
AnTan
- Berichten: 1062
- Lid geworden op: 5 september 2012, 12:32
Resultaten HCG van 10 naar 16 (maandag -> woensdag, beide voormiddag) Progesteron van 15 naar 19.
Wat is dit nou? Dacht ZEKER dat het gedaald zou zijn. Qua stijging is dit onvoldoende...
Dus wat is dit dan? Miskraam? Moet utrogestan wel blijven genomen worden? Houdt toch foute zwangerschap in stand?
Wat is dit nou? Dacht ZEKER dat het gedaald zou zijn. Qua stijging is dit onvoldoende...
Dus wat is dit dan? Miskraam? Moet utrogestan wel blijven genomen worden? Houdt toch foute zwangerschap in stand?
-
waitykaty
- Berichten: 424
- Lid geworden op: 21 mei 2013, 12:12
-
AnTan
- Berichten: 1062
- Lid geworden op: 5 september 2012, 12:32
Ah haha
ging hier bijna naar Jette bellen in een vlaag van haast
.
Oke, heb niet veel tijd om te reageren op vorige berichten.
Vraagtekens... kan het kwaad een dag te wachten en bvb morgenochtend met de pil te starten? Moest je niemand kunnen bereiken, misschien tot morgen wachten?
Diablo... als je er echt nood aan hebt, zou ik niet twijfelen. Je bent nu ECHT niet onstabiel als je grootste wens moeder worden is en het lukt niet!!! Heb je iemand met wie je erover kan praten? Familie of vrienden?
Ikzelf niet echt hoor, ik hou me sterk en ik zeg er niks over sinds 2e miskraam een jaar geleden... Moest iemand me er naar vragen, barst ik sowieso in tranen uit van al die opgekropte gevoelens. Dus wie weet heb ik toch ook iemand nodig hoor. Het is altijd: proberen, wachten, hopen, toch niet, proberen, wachten, hopen, toch niet... En dat blijft maar duren, jarenlang, niet te onderschatten en alleen wie in die situatie zit kan het verstaan.
We hebben immers GEEN garantie dat het WEL lukt. De dokters zeggen dat aan ons, mensen zeggen dat, maar niemand weet dat...
Goed. Veel sterkte, blijf volhouden... en blijf hopen... Veel mensen doen dit jarenlang en hebben dan hun kindje!!
PS over mijn HCG waarden... Ene HA zegt: sowieso zwanger (maar op dag 30 hcg16 is veel te laag) maar heel voorzichtig zijn.
Mijn andere HA zegt: ALLEEN indien bevruchting later was dan IUI (want die was dag 12, na pregnyl op dag 10) is het MISSCHIEN gewoon heel traag op gang ah komen.
Maar bevruchting veel later dan IUI dat kan toch niet?
Voel me SLECHT!!!! Heb gisteren hier met heet kussen gelegen van de pijn, ik dacht: het is toch niks. En voor het eerst in 22 dagen een glaasje wijn gedronken... En nu hoor ik dit.
Ik ben er nog steeds van overtuigd dat dit NIET goed is hoor! Dat lees ik ook OVERAL over mensen die laag starten, bvb met zelfs 40 of 50 dat het foutloopt.
En dan van 10 naar 16, niet eens verdubbeld... Ik begrijp er niks van... En dit voelt niet goed.
Alleszins, utro verder nemen en vrijdag naar fertiliteitscentrum... Mis mijn arts nu toch wel nu hij afwezig is. Moet ik vervanger vragen? Kan een dokter meer weten of is dat in begin alleen via bloedtesten?
Oke, heb niet veel tijd om te reageren op vorige berichten.
Vraagtekens... kan het kwaad een dag te wachten en bvb morgenochtend met de pil te starten? Moest je niemand kunnen bereiken, misschien tot morgen wachten?
Diablo... als je er echt nood aan hebt, zou ik niet twijfelen. Je bent nu ECHT niet onstabiel als je grootste wens moeder worden is en het lukt niet!!! Heb je iemand met wie je erover kan praten? Familie of vrienden?
Ikzelf niet echt hoor, ik hou me sterk en ik zeg er niks over sinds 2e miskraam een jaar geleden... Moest iemand me er naar vragen, barst ik sowieso in tranen uit van al die opgekropte gevoelens. Dus wie weet heb ik toch ook iemand nodig hoor. Het is altijd: proberen, wachten, hopen, toch niet, proberen, wachten, hopen, toch niet... En dat blijft maar duren, jarenlang, niet te onderschatten en alleen wie in die situatie zit kan het verstaan.
We hebben immers GEEN garantie dat het WEL lukt. De dokters zeggen dat aan ons, mensen zeggen dat, maar niemand weet dat...
Goed. Veel sterkte, blijf volhouden... en blijf hopen... Veel mensen doen dit jarenlang en hebben dan hun kindje!!
PS over mijn HCG waarden... Ene HA zegt: sowieso zwanger (maar op dag 30 hcg16 is veel te laag) maar heel voorzichtig zijn.
Mijn andere HA zegt: ALLEEN indien bevruchting later was dan IUI (want die was dag 12, na pregnyl op dag 10) is het MISSCHIEN gewoon heel traag op gang ah komen.
Maar bevruchting veel later dan IUI dat kan toch niet?
Voel me SLECHT!!!! Heb gisteren hier met heet kussen gelegen van de pijn, ik dacht: het is toch niks. En voor het eerst in 22 dagen een glaasje wijn gedronken... En nu hoor ik dit.
Ik ben er nog steeds van overtuigd dat dit NIET goed is hoor! Dat lees ik ook OVERAL over mensen die laag starten, bvb met zelfs 40 of 50 dat het foutloopt.
En dan van 10 naar 16, niet eens verdubbeld... Ik begrijp er niks van... En dit voelt niet goed.
Alleszins, utro verder nemen en vrijdag naar fertiliteitscentrum... Mis mijn arts nu toch wel nu hij afwezig is. Moet ik vervanger vragen? Kan een dokter meer weten of is dat in begin alleen via bloedtesten?
-
Emeltje
- Berichten: 346
- Lid geworden op: 22 januari 2012, 22:55
hallo,
Ik versta alle emoties hier maar al te goed, hier ook een domper te verwerken. Vandaag zijn de
door gekomen... had zo gehoopt vrijdag te testen. Nu, op naar de volgende ronde, in plaats van vrijdag te testen, terug starten vrijdag avond met menopur... Op dit moment zie ik het wel nog zitten, wij hebben nog maar 1 ronde ontgoocheling om te verwerken.
Voor iedereen veel hoop en sterkte toegewenst!!! We duimen, duimen, duimen, dat we allemaal onze droom vlug kunnen werkelijk maken!!!
Ik versta alle emoties hier maar al te goed, hier ook een domper te verwerken. Vandaag zijn de
Voor iedereen veel hoop en sterkte toegewenst!!! We duimen, duimen, duimen, dat we allemaal onze droom vlug kunnen werkelijk maken!!!
-
evi81
- Berichten: 61
- Lid geworden op: 24 september 2010, 21:23
@ AnTan ... ik zou gewoon genieten van dat ene glaasje wijn. Tenzij we dat met liters zouden doorsluizen moeten we ermee stoppen maar om eens even alles f*** you op te zeggen kan dat gedronken worden zonder slecht gevoel hoor!
Nu dat ik alle gevoelens/onzekerheden/wirwar/emoties/prullen/'miserie'/heen en weer geloop weer lees, heb ik totaal geen moed meer om aan een broertje/zusje te werken. Het doet me eens zo hard alles naar boven komen van 3 jaar werken.
Nu dat ik alle gevoelens/onzekerheden/wirwar/emoties/prullen/'miserie'/heen en weer geloop weer lees, heb ik totaal geen moed meer om aan een broertje/zusje te werken. Het doet me eens zo hard alles naar boven komen van 3 jaar werken.
-
Vraagtekens
- Berichten: 2445
- Lid geworden op: 17 augustus 2012, 10:43
seg seg we willen niet iedereen triest maken he!!
maar het doet eens deugd te merken dat die k*tgevoelens niet alleen bij jezelf zijn, maar dat anderen ook wel dat gevoel hebben.. of zelfs nog erger..
Eens je een kind wilt is elke teleurstelling er 1 teveel..
evi81 je hebt 1 voordeel, je hebt het allemaal al eens met glans doorstaan! dus jij weet dat je het kunt en ze weten nu ook al meer dan toen want toen moest je al die onderzoeken nog ondergaan! het komt zeker goed..
@ Antan ik duim dat het gewoon jouw hormonen zijn die later op gang komen!!! morgen opnieuw bloedname? en geniet van een glaasje wijn!!! er is nog geen navelstreng dus dan kan dat nog niet zo een kwaad, natuurlijk zoals evi zegt geen LITERS he!!
maar het doet eens deugd te merken dat die k*tgevoelens niet alleen bij jezelf zijn, maar dat anderen ook wel dat gevoel hebben.. of zelfs nog erger..
Eens je een kind wilt is elke teleurstelling er 1 teveel..
evi81 je hebt 1 voordeel, je hebt het allemaal al eens met glans doorstaan! dus jij weet dat je het kunt en ze weten nu ook al meer dan toen want toen moest je al die onderzoeken nog ondergaan! het komt zeker goed..
@ Antan ik duim dat het gewoon jouw hormonen zijn die later op gang komen!!! morgen opnieuw bloedname? en geniet van een glaasje wijn!!! er is nog geen navelstreng dus dan kan dat nog niet zo een kwaad, natuurlijk zoals evi zegt geen LITERS he!!
-
Vansje
- Berichten: 37
- Lid geworden op: 30 juni 2013, 16:43
Voor diegenen die naar Jette gaan heb ik volgend vraagje. Morgen moet ik voor bloedname gaan om te kijken of IUI gelukt is. Stel dat het negatief is, dan moet ik opnieuw op dag 3 van mijn nieuwe cyclus gaan voor een bloedname. Ik veronderstel dat ze mij dan gaan bellen voor instructies te geven qua doseringen enzo. Maar hoe geraak ik aan een voorschrift van bv Pregnyl en Utrogestan? (Gonal F heb ik nog wel voldoende van vorige poging). Moet ik dan opnieuw bij die dokter langs of counselor?
-
Vraagtekens
- Berichten: 2445
- Lid geworden op: 17 augustus 2012, 10:43
Vansje
Als de uitslag negatief is, bellen ze jou inderdaad in de namiddag.. ook als het positief is natuurlijk.
ze bellen tussen 15.00 en 18.00 uur kan ook eerder kan ook later zijn.
Dan zeggen ze inderdaad wat je moet doen op dag 3 van de volgende cyclus. Soms moet je opnieuw gaan voor bloedname, soms ook niet.. waarom, geen idee.
Als het nu negatief is gaan ze zeggen wat je moet doen bij volgende cyclus. Dus dan heb je eigenlijk minstens 3 dagen de tijd om de voorschriften te gaan halen.
Succes!
PS schrik niet als ze bellen en zeggen u bent op dag drie van je cyclus en u mag nu beginnen met.. ze zijn daar ni zo goe in te zien of je komt voor zwangerschapstest of dag 3 resultaten!
Heb dat al 3 keer voorgehad..
Als de uitslag negatief is, bellen ze jou inderdaad in de namiddag.. ook als het positief is natuurlijk.
ze bellen tussen 15.00 en 18.00 uur kan ook eerder kan ook later zijn.
Dan zeggen ze inderdaad wat je moet doen op dag 3 van de volgende cyclus. Soms moet je opnieuw gaan voor bloedname, soms ook niet.. waarom, geen idee.
Als het nu negatief is gaan ze zeggen wat je moet doen bij volgende cyclus. Dus dan heb je eigenlijk minstens 3 dagen de tijd om de voorschriften te gaan halen.
Succes!
PS schrik niet als ze bellen en zeggen u bent op dag drie van je cyclus en u mag nu beginnen met.. ze zijn daar ni zo goe in te zien of je komt voor zwangerschapstest of dag 3 resultaten!
Heb dat al 3 keer voorgehad..
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten
