Nee, niks speciaal gedaan
Je kan je wel voorstellen hoe fier hij is op zijn 2 laatste pottekes Veel succes voor jullie ook en hou de moed erin tijdens die vreselijke wachtweken !!
Groetjes, Fieke
IUI-clubje
-
S_83
- Berichten: 262
- Lid geworden op: 8 oktober 2013, 11:56
hallo iedereen,
Na een weekje ski vakantie ben ik terug. Deze poging zal wel niets zijn (was in het buitenland voor het werk toen ik IUI moest krijgen, dus werd uitgesteld naar de volgende maand). Dus deze maand heel weinig kans dat er toch iets zou zijn. Doordat ik 3 dagen in het buitenland zat voor het werk, weet ik ook niet wanneer exact mijn eisprong geweest is (geen pregnyl gekregen en heb hem deze maand niet gevoeld), dus dat wordt gewoon afwachten tot de ms en dan op naar poging 1. Heb al wel de hele dag hele lage krampen, zal wel de voorbode zijn van de
.
Welkom aan de nieuwelingen, hopelijk snel goed nieuws voor jullie!
Na een weekje ski vakantie ben ik terug. Deze poging zal wel niets zijn (was in het buitenland voor het werk toen ik IUI moest krijgen, dus werd uitgesteld naar de volgende maand). Dus deze maand heel weinig kans dat er toch iets zou zijn. Doordat ik 3 dagen in het buitenland zat voor het werk, weet ik ook niet wanneer exact mijn eisprong geweest is (geen pregnyl gekregen en heb hem deze maand niet gevoeld), dus dat wordt gewoon afwachten tot de ms en dan op naar poging 1. Heb al wel de hele dag hele lage krampen, zal wel de voorbode zijn van de
. Welkom aan de nieuwelingen, hopelijk snel goed nieuws voor jullie!
-
Blackie80
- Berichten: 12
- Lid geworden op: 4 februari 2014, 21:25
-
anne17
- Berichten: 273
- Lid geworden op: 6 januari 2014, 18:24
Dag iedereen,
Heb even een oppepper nodig.
Ik voel me zo ellendig !
Net gehoord dat de nicht v mijn vriend inverwachting is.
Ik trek dit even niet . Ik weet dat ik nu egoistisch ben en dat ik het hen moet gunnen maar deze komt zwaar aan.
Sommigen hebben alles op de schoot gegooid en beseffen het niet.net getrouwd, huis gekocht, nu een kindje.
Dit maakt me soms zo kwaad.
Deze week is er ook een verjaardag in de familie en ik kan er echt even niet mee om om haar te zien of weeral gelukkig te moeten doen tegenover de rest vd familie terwijl je vanbinnen kapot gaat v verdriet.
Ik zou zo luid willen schreeuwen dat het onze beurt. was nu !
Ikzelf zit in de vervelende wachtweek. 8 april mag ik testen. Nu is de hoop nog des te groter. Ik was nogthans goed bezig. Niet teveel er mee bezig en rustig en hoopvol aftellen. Nu zit ik met : het zal wel weer niks zijn voor ons. Ik mag blijkbaar niet gelukkig zijn.
Na 2 jaar hopen zou de moed je in de schoenen zakken !
Dan voel ik me ook weer schuldig omdat ik niet blij kan zijn voor hen en zo blijft het maar malen in mijn hoofd.
Mijn beste vriendin is trouwens ook zwanger ve tweeling en moet bijna bevallen.
Allemaal zo moeilijk. Ik wil gelukkig zijn voor hen maar het lukt me soms zo moeilijk.
Ik wil ook eens dat geluk ervaren.
Heb even een oppepper nodig.
Ik voel me zo ellendig !
Net gehoord dat de nicht v mijn vriend inverwachting is.
Ik trek dit even niet . Ik weet dat ik nu egoistisch ben en dat ik het hen moet gunnen maar deze komt zwaar aan.
Sommigen hebben alles op de schoot gegooid en beseffen het niet.net getrouwd, huis gekocht, nu een kindje.
Dit maakt me soms zo kwaad.
Deze week is er ook een verjaardag in de familie en ik kan er echt even niet mee om om haar te zien of weeral gelukkig te moeten doen tegenover de rest vd familie terwijl je vanbinnen kapot gaat v verdriet.
Ik zou zo luid willen schreeuwen dat het onze beurt. was nu !
Ikzelf zit in de vervelende wachtweek. 8 april mag ik testen. Nu is de hoop nog des te groter. Ik was nogthans goed bezig. Niet teveel er mee bezig en rustig en hoopvol aftellen. Nu zit ik met : het zal wel weer niks zijn voor ons. Ik mag blijkbaar niet gelukkig zijn.
Na 2 jaar hopen zou de moed je in de schoenen zakken !
Dan voel ik me ook weer schuldig omdat ik niet blij kan zijn voor hen en zo blijft het maar malen in mijn hoofd.
Mijn beste vriendin is trouwens ook zwanger ve tweeling en moet bijna bevallen.
Allemaal zo moeilijk. Ik wil gelukkig zijn voor hen maar het lukt me soms zo moeilijk.
Ik wil ook eens dat geluk ervaren.
-
S_83
- Berichten: 262
- Lid geworden op: 8 oktober 2013, 11:56
hoi Anne,
Dat is inderdaad balen, ik weet het. Ik heb een schoonzus die zwanger is (uitgerekend voor begin mei). Ik heb altijd gedacht, zolang ik maar zwanger ben tegen dat die baby er is, komt alles goed. Maar het is ondertussen april en nog steeds niets...
Bij mij is het nog een verschillend gevoel, afhankelijk hoe de band is met de personen. Ik heb een goede vriendin die zwanger is en daarvan vind ik het voor mij minder een probleem. Maar de relatie met de schoonzus was al niet zo goed ervoor, en zij is ook niet op de hoogte van de problemen, en dus is het echt heel moeilijk voor mij. Zeker nu, de laatste maanden, ik probeer ze gewoon te mijden, het is me echt te zwaar om haar zo gelukkig te zien, en ik kan met mijn jaloezie gewoon geen weg... pfff. Dan is mijden voor mij het minst zware, gewoon kop in het zand en doen alsof ze er niet is. Uiteraard zijn die gevoelens niet oké en weet ze ook wel dat er iets mis is, maar momenteel kan ik het echt niet aan om heel vrolijk te zijn.
Ik snap dus volledig waar je mee zit, het is niet altijd even gemakkelijk om het masker te blijven opzetten. Ik zou zeggen goed ventileren tegen je ventje of tegen iemand anders, want anders blijf je met opgekropte gevoelens zitten en stress is in onze situatie niet goed hé.
Het viel me ook op, gedurende de skireis, dat ik veel rustiger was, zo wat afgesloten van de rest van de (zwangere) wereld, en nu ik terug ben, voel ik toch weer dat de stress terug is.
Dat is inderdaad balen, ik weet het. Ik heb een schoonzus die zwanger is (uitgerekend voor begin mei). Ik heb altijd gedacht, zolang ik maar zwanger ben tegen dat die baby er is, komt alles goed. Maar het is ondertussen april en nog steeds niets...
Bij mij is het nog een verschillend gevoel, afhankelijk hoe de band is met de personen. Ik heb een goede vriendin die zwanger is en daarvan vind ik het voor mij minder een probleem. Maar de relatie met de schoonzus was al niet zo goed ervoor, en zij is ook niet op de hoogte van de problemen, en dus is het echt heel moeilijk voor mij. Zeker nu, de laatste maanden, ik probeer ze gewoon te mijden, het is me echt te zwaar om haar zo gelukkig te zien, en ik kan met mijn jaloezie gewoon geen weg... pfff. Dan is mijden voor mij het minst zware, gewoon kop in het zand en doen alsof ze er niet is. Uiteraard zijn die gevoelens niet oké en weet ze ook wel dat er iets mis is, maar momenteel kan ik het echt niet aan om heel vrolijk te zijn.
Ik snap dus volledig waar je mee zit, het is niet altijd even gemakkelijk om het masker te blijven opzetten. Ik zou zeggen goed ventileren tegen je ventje of tegen iemand anders, want anders blijf je met opgekropte gevoelens zitten en stress is in onze situatie niet goed hé.
Het viel me ook op, gedurende de skireis, dat ik veel rustiger was, zo wat afgesloten van de rest van de (zwangere) wereld, en nu ik terug ben, voel ik toch weer dat de stress terug is.
-
Emeltje
- Berichten: 346
- Lid geworden op: 22 januari 2012, 22:55
Dag Anne,
ook hier meer dan herkenbaar, toen wij al meer dan 2 jaar aan het proberen waren om zwanger te worden van ons meiske, 3 rondes ovulatie inductie met clomid achter de rug, nog eens 6 met menopur, net intake gesprek gehad om te beginnen met iui en een maand verplichtte rust opgelegd kwam mijn zus bij ons thuis langs... ja, ik ben zwanger, kijk mijn echo... Ik wist echt niet hoe ik moest reageren, even van in de verte naar haar echo gekeken, haar met een lang gezicht proficiat gewenst, en toen ze weg was meteen beginnen wenen... Waarom zij en wij niet??!!! Wij waren al 3 jaar getrouwd, hadden ons huis gekocht, allebei vast werk, al 7 jaar samen. Terwijl mijn zus een 'korte' relatie achter de rug had met haar vriend, geen werk had, geen zekerheid... en na amper 2 maand gestopt te zijn met de pil al zwanger was. Jammergenoeg verloopt het allemaal niet fair, sommige mensen krijgen zoals je zegt alles op hun schoot geworpen, terwijl wij... nuja, ik kon me telkens optrekken aan de gedachte dat ons boeleke de meest gewenste, geliefde baby ooit zou zijn... in mijn ogen toch. Hopelijk komt ook jullie droom snel in vervulling!!! Geef de moed niet op!!! we duimen superhard mee en ookal is het moeilijk om zwangere vrouwen te zien of te horen dat iemand zwanger is, probeer te denken, tis snel mijn beurt!!! Dikke knuffel
ook hier meer dan herkenbaar, toen wij al meer dan 2 jaar aan het proberen waren om zwanger te worden van ons meiske, 3 rondes ovulatie inductie met clomid achter de rug, nog eens 6 met menopur, net intake gesprek gehad om te beginnen met iui en een maand verplichtte rust opgelegd kwam mijn zus bij ons thuis langs... ja, ik ben zwanger, kijk mijn echo... Ik wist echt niet hoe ik moest reageren, even van in de verte naar haar echo gekeken, haar met een lang gezicht proficiat gewenst, en toen ze weg was meteen beginnen wenen... Waarom zij en wij niet??!!! Wij waren al 3 jaar getrouwd, hadden ons huis gekocht, allebei vast werk, al 7 jaar samen. Terwijl mijn zus een 'korte' relatie achter de rug had met haar vriend, geen werk had, geen zekerheid... en na amper 2 maand gestopt te zijn met de pil al zwanger was. Jammergenoeg verloopt het allemaal niet fair, sommige mensen krijgen zoals je zegt alles op hun schoot geworpen, terwijl wij... nuja, ik kon me telkens optrekken aan de gedachte dat ons boeleke de meest gewenste, geliefde baby ooit zou zijn... in mijn ogen toch. Hopelijk komt ook jullie droom snel in vervulling!!! Geef de moed niet op!!! we duimen superhard mee en ookal is het moeilijk om zwangere vrouwen te zien of te horen dat iemand zwanger is, probeer te denken, tis snel mijn beurt!!! Dikke knuffel
-
koekiemonster
- Berichten: 6
- Lid geworden op: 1 april 2014, 10:52
Hallo allemaal,
Sinds kort lees ik mee.. normaal gesproken hou ik me ver bij het internet vandaan.. al die horror verhalen. Maar nu dat ik het af en toe niet meer weet, vooral niet waar ik de energie en de moed vandaan moet halen. Ga je toch zoeken.
Alle verhalen die ik tot nu toe gelezen heb stellen me wel gerust (sommige ook niet).
Ik zal jullie mijn stukje vertellen.
Sinds september 2011 gestopt met de pil. Vanaf dag een wist ik dat mijn mannetje vermindert vruchtbaar was. Had ook vrij snel al info aan mijn huisarts gevraagd van hoe of wat dan wanneer wij kinderen willen. Gestopt met de pil en het eerst een jaar zelf geprobeerd. Na een jaar onderzoeken gehad. toen bleken mijn eileiders dicht te zitten, al met al heeft het een half jaar geduurd voordat wij eindelijk weer een afspraak hadden over vervolg stappen.
Het moeilijkste vond ik misschien nog wel dat wij allebei eerst zeker wisten dat het aan hem zou liggen maar dat er bij mij dus ook wat aan de hand was. toen nog een paar maanden zelf proberen en uiteindelijk IUI. Ondertussen de 4e poging (morgen)ook al een x niks vanwege een cyste en een x niks omdat ik teveel eitjes had. Het stelt me gerust dat ik lees dat er nog meer last hebben an de clomied. en vooral de wachtweken zijn vreselijk... Ondanks dat bij mij de cyste niet weg is.. willen ze het toch proberen. Bij de cyste zit namelijk een heel mooi eitje. Hierna nog 2 pogingen en dan door naar de IVF. Dit alles terwijl het zaad van mijn man heel erg verbeterd is sinds het stoppen met roken.
Allemaal succes
Sinds kort lees ik mee.. normaal gesproken hou ik me ver bij het internet vandaan.. al die horror verhalen. Maar nu dat ik het af en toe niet meer weet, vooral niet waar ik de energie en de moed vandaan moet halen. Ga je toch zoeken.
Alle verhalen die ik tot nu toe gelezen heb stellen me wel gerust (sommige ook niet).
Ik zal jullie mijn stukje vertellen.
Sinds september 2011 gestopt met de pil. Vanaf dag een wist ik dat mijn mannetje vermindert vruchtbaar was. Had ook vrij snel al info aan mijn huisarts gevraagd van hoe of wat dan wanneer wij kinderen willen. Gestopt met de pil en het eerst een jaar zelf geprobeerd. Na een jaar onderzoeken gehad. toen bleken mijn eileiders dicht te zitten, al met al heeft het een half jaar geduurd voordat wij eindelijk weer een afspraak hadden over vervolg stappen.
Het moeilijkste vond ik misschien nog wel dat wij allebei eerst zeker wisten dat het aan hem zou liggen maar dat er bij mij dus ook wat aan de hand was. toen nog een paar maanden zelf proberen en uiteindelijk IUI. Ondertussen de 4e poging (morgen)ook al een x niks vanwege een cyste en een x niks omdat ik teveel eitjes had. Het stelt me gerust dat ik lees dat er nog meer last hebben an de clomied. en vooral de wachtweken zijn vreselijk... Ondanks dat bij mij de cyste niet weg is.. willen ze het toch proberen. Bij de cyste zit namelijk een heel mooi eitje. Hierna nog 2 pogingen en dan door naar de IVF. Dit alles terwijl het zaad van mijn man heel erg verbeterd is sinds het stoppen met roken.
Allemaal succes
-
1988
- Berichten: 15
- Lid geworden op: 7 maart 2014, 19:06
Hallo iedereen!
Anne, ik ken dat gevoel. Ik vind dat je jezelf niet egoïstisch hoeft te voelen! Van sommigen lijkt het inderdaad of ze alles in de schoot geworpen krijgen, ik heb het er ook steeds moeilijker en moeilijker mee om enthousiast te zijn als ik moet horen dat iemand zwanger is. Ik zit zelf ook in de wachtweken, HATELIJK! En dan er niet aan proberen te denken, rustig te blijven. Maar overal waar je komt of kijkt baby's of zwangere vrouwen...
De laatste maanden durf ik steeds meer te zeggen dat ik jaloers ben, jaloers op al degene die er geen moeite voor moeten doen om zwanger te raken. Mensen die van onze situatie afweten zeggen soms hoe erg ze het voor me vinden, het zal wel eens lukken,... maar na 10 min zitten ze hun beklag te doen over zwangerschapskilo's die zijn blijven plakken, weinig slaap,... Wat kan mij dat schelen? Ik zou er alles voor over hebben om een kleintje van ons zelf te hebben! Dan heb ik zo'n zin om eens goed mijn gedacht te zeggen, zeggen hoe ik me voel. Maar ik probeer dan op mijn tanden te bijten en heb dan zo'n zin om eens goed te wenen.
Anne, zoals je zelf tegen me zei: 'Ooit houden we hier allemaal onze droom in ons handen.'. Maar ik weet, de ene dag voel je sterker dan de ander. Als ik hier op het forum kom lezen dan besef ik steeds weer dat ik niet alleen ben al voel ik me soms zo wel.
Aan koekiemonster: succes morgen!
Voor alle anderen ook veel succes!!!
Anne, ik ken dat gevoel. Ik vind dat je jezelf niet egoïstisch hoeft te voelen! Van sommigen lijkt het inderdaad of ze alles in de schoot geworpen krijgen, ik heb het er ook steeds moeilijker en moeilijker mee om enthousiast te zijn als ik moet horen dat iemand zwanger is. Ik zit zelf ook in de wachtweken, HATELIJK! En dan er niet aan proberen te denken, rustig te blijven. Maar overal waar je komt of kijkt baby's of zwangere vrouwen...
De laatste maanden durf ik steeds meer te zeggen dat ik jaloers ben, jaloers op al degene die er geen moeite voor moeten doen om zwanger te raken. Mensen die van onze situatie afweten zeggen soms hoe erg ze het voor me vinden, het zal wel eens lukken,... maar na 10 min zitten ze hun beklag te doen over zwangerschapskilo's die zijn blijven plakken, weinig slaap,... Wat kan mij dat schelen? Ik zou er alles voor over hebben om een kleintje van ons zelf te hebben! Dan heb ik zo'n zin om eens goed mijn gedacht te zeggen, zeggen hoe ik me voel. Maar ik probeer dan op mijn tanden te bijten en heb dan zo'n zin om eens goed te wenen.
Anne, zoals je zelf tegen me zei: 'Ooit houden we hier allemaal onze droom in ons handen.'. Maar ik weet, de ene dag voel je sterker dan de ander. Als ik hier op het forum kom lezen dan besef ik steeds weer dat ik niet alleen ben al voel ik me soms zo wel.
Aan koekiemonster: succes morgen!
Voor alle anderen ook veel succes!!!
-
koekiemonster
- Berichten: 6
- Lid geworden op: 1 april 2014, 10:52
dank jewel 1988 het is vandaag goed gegaan...
NU indd de 2 weken wachten. met hetzelfde gevoel als iedereen hier al heeft beschreven. Anne jou gevoel is bij mij hetzelfde. Elke x weer komen er mensen voorbij, sommige weten het niet en daar moet je dan heel blij tegen doen. Mijn beste vriendin stond om half 11 savonds voor de deur.. Huilend!
Ze was zo blij maar zo verdrietig voor mij dat ze voor de 2 x zwanger was.. toen hebben we samen even zitten huilen. We hebben elkaar allemaal dingen beloofd om het toch positief te bekijken. Inmiddels is ze bevallen. Het word elke x zwaarder, de teleurstelling groter en moeilijker om de moed te vinden. En toch wil ik niet opgeven! 1988 Indd we zijn niet alleen.. het moet goed komen.. wij krijgen ook ooit die dikke buik
NU indd de 2 weken wachten. met hetzelfde gevoel als iedereen hier al heeft beschreven. Anne jou gevoel is bij mij hetzelfde. Elke x weer komen er mensen voorbij, sommige weten het niet en daar moet je dan heel blij tegen doen. Mijn beste vriendin stond om half 11 savonds voor de deur.. Huilend!
Ze was zo blij maar zo verdrietig voor mij dat ze voor de 2 x zwanger was.. toen hebben we samen even zitten huilen. We hebben elkaar allemaal dingen beloofd om het toch positief te bekijken. Inmiddels is ze bevallen. Het word elke x zwaarder, de teleurstelling groter en moeilijker om de moed te vinden. En toch wil ik niet opgeven! 1988 Indd we zijn niet alleen.. het moet goed komen.. wij krijgen ook ooit die dikke buik
-
S_83
- Berichten: 262
- Lid geworden op: 8 oktober 2013, 11:56
hoi iedereen,
vandaag zijn de doorgekomen, heb weer een volledige dip dag. Ik moet precies toch maar een psychologische hulp gaan zoeken, ik krijg die jaloezie soms gewoon niet verteerd, toch niet op de dagen waarop het slecht gaat, zoals vandaag. Dan zou ik het liefst gewoon in de zetel kruipen met een grote pot Ben & Jerry's en dat ze me aub allemaal met rust laten!! En dan word ik begin mei meter, kindje van mijn jongere broer, ik kijk er ondertussen helemaal niet meer naar uit... 
pffffffffff, even mijn dagje niet!
vandaag zijn de
doorgekomen, heb weer een volledige dip dag. Ik moet precies toch maar een psychologische hulp gaan zoeken, ik krijg die jaloezie soms gewoon niet verteerd, toch niet op de dagen waarop het slecht gaat, zoals vandaag. Dan zou ik het liefst gewoon in de zetel kruipen met een grote pot Ben & Jerry's en dat ze me aub allemaal met rust laten!! En dan word ik begin mei meter, kindje van mijn jongere broer, ik kijk er ondertussen helemaal niet meer naar uit... pffffffffff, even mijn dagje niet!
-
Blackie80
- Berichten: 12
- Lid geworden op: 4 februari 2014, 21:25
Hallo allemaal,
Gisteren heb ik mijn 2 de inseminatie gehad. Nu volgen de wachtweken. .. grrrrrr. Niets zo hatelijk als 12 dagen wachten. Om dan nog maar te zwijgen van die utrogestan die 3 keer per dag moet opgestoken worden. Hopelijk lukt het deze keer wel !! Als het deze keer niet lukt moet ik hormoonspuitjes beginnen zetten en zou eigenlijk liefst gen hormonen bijnemen...
Ach ja, We zien wel...
Gisteren heb ik mijn 2 de inseminatie gehad. Nu volgen de wachtweken. .. grrrrrr. Niets zo hatelijk als 12 dagen wachten. Om dan nog maar te zwijgen van die utrogestan die 3 keer per dag moet opgestoken worden. Hopelijk lukt het deze keer wel !! Als het deze keer niet lukt moet ik hormoonspuitjes beginnen zetten en zou eigenlijk liefst gen hormonen bijnemen...
Ach ja, We zien wel...
-
anne17
- Berichten: 273
- Lid geworden op: 6 januari 2014, 18:24
bedankt aan allen voor de oppepper ! gewoon het idee dat ik niet de enige ben die met deze gevoelens worstel stelt me toch wel een beetje gerust.
dan voel ik me iets minder een onmens als ik het moeilijk heb om de anderen het te gunnen.
ondertussen is het al een beetje verteerd maar het blijft zwaar.
ik mag er niet te veel bij stil staan of de tranen zijn er. allemaal niet eerlijk hé !
nuja, ik heb me voorgenomen om me te focussen op mezelf en er toch proberen in te geloven dat het misschien 8 april eens een pos. test is voor ons.
en ik probeer veel verstrooiing te zoeken. niet te veel alleen zijn is de boodschap !
die utrogestan is ook niet mijn favoriet ! zo een vies goedje ! nuja, alles voor het goede doel en als het op die manier zou lukken dan is dat maar een kleintje.
succes aan degenen die samen met mij in de wachtweken zitten ! misschien is deze keer aan ons. hopelijk hé
en degenen die die stomme hatelijke duivels op bezoek hebben : een hele hele dikke knuffel !
ik zou zeggen hou vol maar heb het er ook moeilijk mee.
samen op weg naar 1 doel
dan voel ik me iets minder een onmens als ik het moeilijk heb om de anderen het te gunnen.
ondertussen is het al een beetje verteerd maar het blijft zwaar.
ik mag er niet te veel bij stil staan of de tranen zijn er. allemaal niet eerlijk hé !
nuja, ik heb me voorgenomen om me te focussen op mezelf en er toch proberen in te geloven dat het misschien 8 april eens een pos. test is voor ons.
en ik probeer veel verstrooiing te zoeken. niet te veel alleen zijn is de boodschap !
die utrogestan is ook niet mijn favoriet ! zo een vies goedje ! nuja, alles voor het goede doel en als het op die manier zou lukken dan is dat maar een kleintje.
succes aan degenen die samen met mij in de wachtweken zitten ! misschien is deze keer aan ons. hopelijk hé
en degenen die die stomme hatelijke duivels op bezoek hebben : een hele hele dikke knuffel !
ik zou zeggen hou vol maar heb het er ook moeilijk mee.
samen op weg naar 1 doel
-
1988
- Berichten: 15
- Lid geworden op: 7 maart 2014, 19:06
Hier negatieve testen, dan maar gestopt met utrogestan... En nu wachten tot de daar zijn...
Vraag me steeds af wat we misdaan hebben dat zwanger worden ons nog steeds niet gegund is
. Deze week al heel wat traantjes gelaten. Blij hier mijn hart te kunnen luchten want meer en meer het gevoel dat buitenstaanders echt niet weten wat het is!
Op dan maar naar iui 5
...
X
daar zijn... Vraag me steeds af wat we misdaan hebben dat zwanger worden ons nog steeds niet gegund is
. Deze week al heel wat traantjes gelaten. Blij hier mijn hart te kunnen luchten want meer en meer het gevoel dat buitenstaanders echt niet weten wat het is! Op dan maar naar iui 5
...X
-
DR1990
- Berichten: 24
- Lid geworden op: 30 januari 2014, 20:59
Ik begrijp je volkomen.. Hier ook elke keer weer die gedachte. Bij ons allemaal denk ik.. Laat ons voorhouden dat wij weten wat vechten is voor dat kleine wonder en hoe goed we het gaan doen omdat we weten dat we er verdomd veel voor moeten doen hebben. Een kind uit liefde, door zetting en geduld. Moed houden en vooruit.
morgen hier IUI2.. Is dan ook de laatste want als ml wat tegenvalt wordt het icsi. Laat ons hopen dat het wat mee zit. Er zitten 2 mooie potentiele boelies te wachten!
morgen hier IUI2.. Is dan ook de laatste want als ml wat tegenvalt wordt het icsi. Laat ons hopen dat het wat mee zit. Er zitten 2 mooie potentiele boelies te wachten!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten