Bevallen Oktober/November/December 2014

[AnTan]

Hmm vind dat toch een rare vraag. Maar goed, ga zien of ik het durf En anders wacht ik gewoon tot ik het wél durf vragen. Maar dacht, eens 12 weken, mag dat dan niet sowieso?

En ja, vertellen of niet. Denk dat het bij mij niet zo'n gezonde manier was/is hoor... Feit is dat ik ontgoocheld ben in iedereen die het wist... Ofwel: 'ik werd ook moeilijk zwanger' (terwijl die persoon zwanger was op 23 jaar!!!!!!), ofwel bij minste van stress 'dat is toch niet goed voor jou', maar dan wel zélf hele tijd over baby's van familie bezig zijn... DAT is niet goed voor mij. Ofwel gewoon niks zeggen omdat ze niet weten wat zeggen.
Ah, het was moeilijk... en heb in niemand steun gevonden. Ik ben ook heel kritisch hoor en streng voor mensen. Maar kijk. Mijn vriend en ik kunnen bij elkaar terecht, en we zijn zo op een eiland terecht gekomen in die jaren. Met zijn familie al jaren geen contact meer. Ook omdat ze maar bleven moeilijk doen en kwetsende dingen zeggen en we dan in onze toestand echt niet aan konden. Ik zou zo NOOIT zwanger worden dacht ik. En nu is het rustig, heel rustig. Op sociaal vlak. We mijden de meesten. Ofwel hebben ze baby's (we gaan wel op bezoek, ik geniet van de baby's, maar uren naar die verhalen luisteren is toch heel heel lastig) of dan zeggen ze: 'echt waar, eens je een baby hebt, je zal ze/hem zo graag zien', terwijl ik dan denk: 'ah... ik zie mijn baby nu al graag, en heb hem/ze nog nooit gezien'.
Het is heel ingewikkeld mentaal. Eens die grote droom hopelijk zal uitkomen, zal het allemaal wel bekoelen en zullen we wat relaxer tov mensen weer kunnen omgaan denk ik (hoop ik).
De enige steun die ik heb gehad, naast mijn vriend dan, is echt wel van jullie hier op het forum. Mensen die het écht begrijpen. Mensen die niet relativeren. Mensen die het jammer genoeg ook meemaken en moed inspreken.
Hoop dat dat hoofdstuk echt afgesloten is nu en we binnen 6 maanden een kleine spruit in onze armen hebben.
Hoe lang de weg wordt voor een 2e of 3e (of 4e )... het zal altijd draaglijker zijn. Vanaf je een kindje hebt, ben je toch een ouder... Niet meer 'ongewenst kinderloos', niet meer 'de uitzondering'... zo voelde ik me toch al die jaren.
Allee. Ga me klaarmaken om te vertrekken. Zenuwslopende uren in wachtzaal nu!! En dan hopelijk de verlossing bij de dokter!

[Vraagtekens]

is misschien rare vraag, maar denk dat ze die vraag wel vaker krijgen hoor!
ik heb het er zelf op gewaagd op 10 weken met zeer bang hartje.. met als gevolg dat ik gewoon begon te huilen toen ik tot hoogtepunt kwam.. mijn buik deed zo raar.. het samentrekken was gewoon een totaal ander gevoel
(kan ook tussen mijn oren gezeten hebben).. waardoor ik mij ineens schuldig voelde.. maar dan 5 dagen later had ik echo waar alles gewoon goed en normaal was en dan was die schrik ervan weg..
goh het gebeurd pas op een moment dat je er echt zelf klaar voor bent.. en dat je er van kunt genieten.. het beste op een zeeeeeer rustig moment..

je hebt geen bloedverlies gehad ofzo en alles is ok.. dus ik zou me ook niet zo een zorgen maken en het gewoon doen.. maar je bent een piekeraartje en snel ongerust dus vraag je het toch gewoon even aan je arts!

[Summerfeeling]

Wij hebben het op 11,5 week voor het eerst opnieuw gedaan. Op zich voelden we ons daar allebei wel goed bij. Nadien had ik wel ongeveer 24u heel lichtgekleurd bruinverlies. Ik heb geprobeerd om me daar niet teveel zorgen in te maken, zeker omdat ik wist wat de reden was. Drie dagen later hadden we een goeie echo. We weten nu dat het niet echt kwaad kan, maar zullen het voorlopig toch maar af en toe doen denk ik.

[Vraagtekens]

ja thes een onderwerp maar zoals ik ook al zei het gaf gewoon een intenser gevoel..
zeker omdat ons bescherming gelijk ingang schiet he..
want wij doen alles om ons beebje te beschermen..

[Sarahv]

Hallo iedereen,

Onze echo was gelukkig goed. het is nog altijd spannend maar ik voel me toch al veel meer op mijn gemak nu we het ook eens gezien hebben. We zijn 5 weken en 4 dagen, uitgerekend op 26 december.

Mijn partner en ik doen gewoon verder.
Ik dacht dat dat geen kwaad kon?
Ik vind het wel belangrijk om intiem te zijn als dat kan, gewoon om dat dat gezellig is...

Ik denk dat het "vertellen" voor iedereen anders is. Bij mij weten enkele dichte vrienden en mijn familie het al. Maar gewoon omdat ik graag praat, voor mij is dat een manier van dingen en gevoelens verwerken. Na de mislukte pogingen was ik ook vaak blij wat steun te hebben. Maar ik denk dat dat voor iedereen anders is.

[waitykaty]

Hello,

Ben nu 14 weken en heb nog altijd een groot hematoom. Omdat ik niet tevreden was over mijn nieuwe arts (die geen uitleg gaf over dat hematoom) ben ik gisteren opnieuw een bezoekje gaan brengen aan mijn arts op de fertiliteit in Jette die me wel de uitleg wou doen.
Hij begon gewoon zelf over 'betrekkingen hebben' of eerder: ze best niet hebben.
Ik zou de vraag dus gewoon stellen, zolang je het maar deftig formuleert (gemeenschap/ betrekkingen) denken ze daar zelfs niet bij na, voor hen is dat heel normaal. Trouwens, ze hebben je al langs alle kanten gezien, hoeveel gêne kan je bij zo'n arts nog hebben?

groejtes,

[BelieveHope]

Vandaag met een hcg waarde van meer als 44000 kan ik melden dat we 6weken zwanger zijn. Volgende week echo, ben benieuwd!

[AnTan]

Echo was goed! Baby 6 cm, bewoog enorm! Hartje heel rustig. Nekplooi was 0.9mm, heel goed dus! Toch?
Vijf vingertjes gezien, teentjes gezien. Rugje is dicht. Neusbeentje te zien. Maagje, blaas...
OEF OEF! Voor het eerst iets gaan kopen in babywinkel. Een kruippakje, mutsje en sokjes van Disney en eetkommetje (mijn man had al ns iets in roze mee, ben nu iets blauws gaan halen )...
OEF! Een mijlpaal, 12 maanden! Dat het maar allemaal goed blijft lopen, zou de gelukkigste ter wereld zijn!

[AnTan]

ah ps: heb het niet durven vragen )) ga het gewoon nog niet doen dan tot volgende echo...

[Vraagtekens]

Seg sjoe da is gewoon schitterend geniet er volop van..
echt mijlpaal.. komt allemaal goed.. ben zo blij voor jullie..

komt echt helemaal goed.. en de uitslag is schitterend!!!!!

[onzeker-mevrouwtje]

Hoi,

Bij deze ben ik trots mij ook bij deze groep te kunnen voegen!
Na een zeer lange reis, met pcos en een vergroeiing van mijn eierstok met mijn endeldarm, is het eindelijk gelukt!
IK BEN ZWANGER!
Wat brandde dit op mijn lippen om het aan iemand anders te zeggen dan mijn verloofde
Ik ben 26 jaar en ondertussen een prille 5 weken en 6 dagen zwanger...
Hoewel ik super gelukkig ben, ben ik ook zeer onzeker ivm de mogelijkheid tot miskraam.
Vrijdag mijn eerste bezoek aan de gynaecoloog... spannend!

Ik kijk ernaar uit jullie allemaal te leren kennen!

X

dikke proficiat!!!!
geniet ermaar van en schreeuw hier maar van de daken

groetjes

[onzeker-mevrouwtje]

Ja, bij mij was dat ook eerder zo. Alleen mijn heel dichte familie (niet schoonouders, geen vrienden...) was op de hoogte. Eerste keer direct toen ik zwanger was, en dus bij miskraam ook. En 2e en 3e keer vertelde ik het pas nadien.
Ik leidde de laatste drie jaar echt een dubbelleven. Doen alsof ik nog geen kinderen wou, terwijl iedereen weet hoe graag ik kinderen wil. Altijd maar doen alsof, en slikken en door de hel gaan telkens iemand over z'n kindjes begon en al zeker erover begon te klagen of als er weer iemand zwanger was.
Voor mij zou het NOG erger geweest zijn mocht iedereen dat weten. Ik kan er met niemand, maar echt met niemand over praten, en lijk verbitterd en kwaad tov bijna iedereen. Hoe minder ze weten, hoe beter dus.
Wat een jaren! Ik hoop zo dat het nu goed mag gaan, dat we eindelijk een babytje in onze armen kunnen sluiten.

Ik heb nog enkele vragen. Straks ga ik voor 12weken-echo. Ik was er gerust in, maar vandaag toch weer ongerust . Als alles goed is, ben ik dan dus 12 weken. OEF! Ga het zeker nog wat weken stil proberen te houden. Zullen zien hoe het gaat, want mensen kennen mij als een gezellige drinker, en vooral dàt valt op bij mij. De kilo's erbij en buikje, tja, voorlopig mijd ik gewoon de mensen een beetje en heb ik het 'heel druk' .

Mijn vragen. Jullie ervaringen:
- ik neem nog utrogestan (na 3 miskramen op 5 weken, uit voorzorg dus), wellicht mag dit stoppen, is het zinvol dit nog verder te nemen? wellicht zegt gyn. straks: stoppen. is dit oke?
- ik neem omnibionta... wordt dat verder genomen na 12 weken? want ik hoor soms: 1e drie maanden... maar wie neemt dat volledige zwangerschap?
- de mensen die jammer genoeg al (verschillende?) miskramen hebben gehad en nu zwanger zijn, wanneer hebben jullie sex gehad? ik heb het nog altijd niet gedurfd... ik lees altijd dat het geen kwaad kan, maar steeds staat er een zinnetje bij: soms adviseert je arts te wachten als je miskraam-verleden hebt, tjah, en dan durf ik niet... ik durf het ook niet vragen aan mijn arts... hoe zit het bij jullie? eerlijk gezegd... zou ik nu liever niet meer wachten . als het moet, en het is nodig en ik krijg er een baby voor terug, geen probleem, maar wellicht is het niet nodig om het te laten

hey Antan,

normaal als je progesteron goed is (ga je wel weten, aangezien je nog steeds bloedproeven doet..) dan is het echt overbodig om utro verder te nemen

van die omnibionta is het zo dat ze het aanraden om de gewone te nemen tot 3maand en dan over te schakelen naar de PRO (dus een roos pilletje en een doorschijnend gelulleke) een zwaardere dus..
maar ook hiervan zijn verschillene verhalen, maar ik ken 5 zwangere vrouwen en mn eigen gyneacoloog en die zeggen allemaal hetzelfde..

dus volg ik die het kan nooit geen kwaad..

groetjes

[AnTan]

Bedankt!!

Die PRO is dat dan die viscapsules?
Mijn gynecoloog zegt dat ik niks moet nemen. Folavit (gewoon foliumzuur) was voldoende en omnibionta is de apotheek sponseren zegt hij. Laat staan die viscapsules (zei mijn arts ook in Jette): 'als je een kind wil dat extreem hoogbegaafd is, moet je dat nemen' .
Tjah... dus de gewone genomen dan. En hij zei vandaag dat ik mocht stoppen, maar ik vroeg: mag ik doornemen.
En het mocht.
Tenzij die PRO nu echt beter is?

[AnTan]

PS wat druk gepraat met ouders vanavond en ganse avond al steken in mijn buik, zenuwen, opwinding?
is dat normaal?

[onzeker-mevrouwtje]

PS wat druk gepraat met ouders vanavond en ganse avond al steken in mijn buik, zenuwen, opwinding?
is dat normaal?

nja zoals ik zei, sommige zijn voorstander, sommige tegenstander
tis ni goedkoop ik betaal voor 1 maand 22euro..
ja met viscapsules.. maar ik moest die nemen omdat ik allergisch ben aan vis, en dus geen vis eet gedurende mijn ZW.schap.. om toch beetje de vitamines van vis binnen te krijgen..
snappie?

goh ik heb al eens gezegd dat het goed kan omdat het echo geweest is..
ik heb een week geleden een onverwachtse echo gehad en uitwendig (omdat huisdokter oude machine had en niet inwendig kon doen)
en hij moest zodanig hard op mijn onderbuik duwen (hij zat echt keihard op mn schaambeen ook) dat ik heel de avond én nacht vreselijke pijn heb gehad.;
maar het moest want hij vond ni direct het hartje, maarja hoe wil je ook anders met zijn machine uit de oorlog..

dus ik zou me geen zorgen maken meid!