Ervaringen Ivf Spain

[wendelina]

Hallo litte dancer,
hoe gaat het met je ?
Ben je al een beetje van de eerste schok voorbij?
Hou het in gedachten dat je een topper aan boord heb!
En hoe ervaar jij de wachtweken? Pfff , moeilijk hè.

Hou moed en veel sterkte !
ik denk aan je!

Wendelina

[Last hope]

Hé Wendelina,
Ik voel mij sinds vandaag ook vrij onzeker. Ik weet niet, het is een gevoel... Alhoewel ik besef dat ik nog in een luxepositie zit, alles moet nog komen bij mij, en niets is tot nu toe echt verkeerd gelopen. Maar toch... zou het zijn omdat jullie (little dancer en jij) met "extra moeilijkheden" kampen? Ik weet het niet, in elk geval, ik sta constant te twijfelen of alles wel goed zal lopen. Ik had van jullie het liefst twee keer gehoord dat alles vlekkeloos verlopen was, en zonder zorgen in die wachtweken, maar 't is toch efkes met beide voetjes op de grond. En dat maakt me nu net zo onzeker.
Ik kreeg nog een email rond 15 uur met de melding dat mijn embryo's het goed doen, en dat ze nog met 10 zijn op dit moment. Daaraan werd toegevoegd dat ik morgen geen update krijg omdat het nu een zeer risicovol moment is (lees: we zijn niet zeker dat ze het overleven). Als ik er 4 overhou zoals jij, zou ik al heel tevreden zijn.
MIjn man zegt dat ik momenteel heel rebels rondloop. Ik sta heel hard op mijn strepen blijkbaar. Normaal ben ik braaf en zwijg ik voor de goede vrede, maar nu moet alles volgens mijn plan zijn, en oh wee als iemand afwijkt...
Ik ben me er ook van bewust, dat iets stoms mij momenteel aan het koken kan brengen.

Wij rijden 1,5 uur naar Alicante. Ik wist dat niet van die twee glazen water. Krijg je die daar ter plekke, of moet ik ze thuis nog opdrinken? Wij zitten in een appartement, met een groot terras en zicht op zee. Maar alleen 's avonds kan ik op het terras, het is te warm overdag. We zijn al veel gaan eten (meestal van die strandbars met tapa's). Ik vind het goed te doen op het strand, hier is er elke namiddag veel wind momenteel, dus dat valt mee. Bij jullie in Benidorm ook? Benidorm is voor ons toch 2,5 tot 3 uur rijden denk ik.

ha jij vertrekt morgen naar huis? Zal plezant zijn om je hond terug te zien! En dan de wachtweken thuis... Ben ook benieuwd! Hopelijk slaat het aan op dat speciale plekje in je baarmoeder. Ik heb geen ervaring met endometriose, ik weet alleen dat het ook een negatieve aandoening is, en dan het BMS, het is de eerste keer dat ze dat opmeten, dus ik wist ook niet dat dit zo belangrijk was. Ik weet niet of ze hiervoor een oplossing hebben, ik hoop het wel. Waarschijnlijk voel je je morgen idd beter, en we kunnen niet anders dan afwachten nu, al is het zo verdomd moeilijk!

Laat je mij thuis nog eens weten of jij je beter voelt daar? Ik twijfel namelijk om vroeger naar huis te komen. Ik denk niet dat ik hier ten volle zal kunnen genieten na die terugplaatsing...

merciekes en tot gauw,
Een goede thuiskomst...


Little dancer, heb je zin om ons eens via pb te contacteren? Wil zo graag weten hoe jij het stelt intussen... tot gauw xxx

[wendelina]

Dag laste hope,
Die hormonen en emoties , het doet wat met een mens.
Maar je moet ook bewust van zijn dat dit voor jouw niet perse slecht gaat gaan.
Natuurlijk hebben we de voorbije maanden veel goede verhalen gelezen over het ziekenhuis. En dit geeft hoop.
Door hun goede naam zijn er ook meer patiënten met verschillende problemen die minder snel zwanger worden.

Die mail heb ik ook gehad dat ze niets meer ging laten weten op dag 4 .
nadien ( dag 4) toen ik belde over het uur van de terugplaatsing , iets later kreeg ik nog een mail dat er toen nog 7 embryo's waren.
Misschien dat je vandaag toch nieuws gaat krijgen.
Je moet een uur voor de afspraak 2 glazen water drinken. En als de terugplaatsing lang duurt zoals bij ons en je moet nadien stil blijven liggen . Dan zit je daar met een volle blaas. Ik dacht echt dat ik in mijn broek ging plassen.
Ook wil je zo lang mogelijk blijven liggen zodat emmy op de juiste plaats blijft.

Ik heb eigenlijk niet op strand gelegen. Ik ben niet iemand die lang in de zon blijft liggen. Dus ik heb het lastig gehad met de warmte. Hier is er toch niet zo'n briesje. Ik vond het s avonds vooral zalig om buiten te zitten.

ik ga stoppen want ze komen ons zo halen met de bus. Joepi , naar huis!
Ik ga zeker morgen denken en duimen voor je!

liefs , Wendelina

[little dancer]

Hallo Last Hope en Wendelina,

Sorry dat ik zo weinig van mij liet weten. Het was moeilijker en zwaarder dan verwacht.
Maar ik kan nu wel zeggen dat ik het slechte nieuws even op de achtergrond heb kunnen plaatsen en nu zeer blij ben dat we toch ten minste 1 toppertje en 1 goeike in mijn buikje zitten hebben.
Zoals jullie al eerder zeiden; elke kans is een kans....
En deze ga ik met beide handen grijpen.
Net zoals de artsen daar allemaal zeiden, eerst gaan we voor deze poging en pas nadien kijken we hoe het verder moet gaan. Voor hun is het een zekerheid; jij zal zwanger worden door onze hulp met de informatie die we verkregen hebben door deze cyclus. Dus ik kan mij optrekken aan het feit; lukt het nu niet (zou vreselijk jammer zijn) dan lukt het zeker de volgende keer wel... Maar ik geloof er echt ik dat ik via hun ooit moeder zal worden en dat geeft mij een zeer gerust gevoel.
Jullie kunnen niet geloven hoeveel vertrouwen wij hebben in die mensen daar.
We hebben in ons hotel een super koppel leren kennen en ik kan jullie vertellen dat hun situatie zo ingewikkeld is, niet te geloven. Dat koppel heeft van de 10 dagen dat ze er al zijn zeker 8 dagen in het ziekenhuis gezeten. Elke dag veranderden hun schema, steeds aangepast aan de resultaten van onderzoeken ed., elke dag gesprekken met de artsen over kansen, opties,...
Wat iedereen ook mag beweren dat het een commercieel gedoe is, ik geloof daar geen reet meer van (sorry voor de taal)
Als de baas je zelfs een veel goedkoper programma wil laten doen dan oorspronkelijk de bedoeling was dan is het niet om zijn portemonnee te doen, nee het gaat hun ECHT om het feit dat ze iedereen een baby gunnen en daar alles aan doen dit waar te maken.
Wat ik geleerd heb is dat Jette veel meer commerciëler is dan Spanje!!!

Dus vandaag eerste dagje echt thuis. En ben heel blij hier in de zetel te liggen met mijn kleine meisjes (hondjes) op de schoot. Net als jullie heb ik hondjes en deze heb ik keihard gemist.
Op dit moment voel ik mij moe, ik voel veel druk op mijn baarmoeder. Maar ik ben er mij heel goed van bewust dat dit niet altijd goed nieuws betekend. Dat is nog het enige dat ik heel moeilijk vind, een goed evenwicht vinden tussen negatieve gedachten en positieve gedachten. In spanje dacht ik er wel veel minder aan dan nu thuis, mede door het koppel dat we daar hebben leren kennen, we deden vele leuke dingen samen en daardoor ging de tijd snel en was er veel afleiding. Moet zeggen dat ik ze nu heel erg mis.
Ik ben sinds de Tp ook aspirine, clexane en prednison bij gaan nemen.
Ze wilden alles op alles zetten en hebben mij alles maar gegeven, zodat ze achteraf niet kunnen denken, hadden we haar maar dat medicijn extra gegeven.

In tegenstelling tot alle andere keren liep nu op voorhand niet alles zoals het de planning was, beetje zoals bij jullie altijd dus.
Dus je ziet dat ondanks het mooie baarmoederslijmvlies er nog van alles mis kan gaan.
Blijkbaar kon ik dit moeilijker verwerken. Laat ons hopen dat ipv achteraf alles fout loopt, we het nu al gehad hebben.
Zoals ik dus al liet weten zijn we te weten gekomen waarom in hier niet zwanger werd na al die perfecte emmy's die ze teruggeplaatst hadden. En dat geeft mij een enorm goed gevoel. EINDELIJK weet ik dat het niet aan mij ligt dat ik maar steeds niet zwanger werd van die perfecte emmy's. Ik gaf elke keer mezelf de schuld, dat ik teveel stress had, dat ik maar niet had moeten werken,....
Tis verdorie alleen erg jammer dat je hier in belgië maar blijft proberen en blijft proberen en niet verder geraakt.
Nu zeggen we wel; had ik maar...... Dat is altijd gemakkelijk gezegd achteraf.
Nu kan ik met 1 ding zekerheid zeggen dat Spanje de beste keuze in ons leven is geweest!!!

Iedereen die nog twijfelt om naar spanje te gaan; niet doen.
Vanaf je het gevoel hebt hier in ons land niet vooruit te gaan, niet twijfelen en gewoon gaan.

Als iemand nog vragen heeft over spanje, laat maar weten. Ik geef met plezier meer uitleg.

last hope; ik duim duim duim duim duim dat jullie zeker 6 emmy-tjes over houden. Laat ons weten hoe alles daar verloopt. Zoals je kan lezen heeft in spanje zijn voordelen maar thuis zijn is idd ook heerlijk. Het koppel dat wij kennen vliegt terug op de dag van de tp. Dit kan dus zeker geen kwaad. Zoals wendelina al zei; het eerste half uur/uur is van zeer groot belang. Dat heeft de arts daar ook tegen mij gezegd, erna zou het goed genesteld moeten liggen in het baarmoederslijmvlies.

Wendelina; hoe voel jij je nu? Ben je al thuis? Heb jij ook meer emotionele buien dan voor de TP? Ik moet toch redelijk vlug een traantje wegpinken bij het minste emotionele ik zie. Maar ook bij toffe, leuke en positieve dingen hoor.
Wanneer is jou testdag precies?
Misschien een dom belachelijke vraag/idee maar ga jij echt wachten tot de testdag? Ik vond op internet van die hele gevoelige testen en twijfel om die te bestellen. Ik heb geen pregnyl moeten spuiten dus heb geen extra Hcg in mijn bloed.

Angelika, ik heb je nog niet kunnen bedanken voor al je hulp, echt bedankt. Ik meen het.
Ook om nog te antwoorden op mijn vraag ivm cryo/vers.
Ik denk dat je nu ongeveer een 18 weken zwanger bent, super zeg!!! Al bijna aan de helft! Kan je wat genieten van je zwangerschap?? Kinderkamer al aan het inrichten zeker, geboortelijsten aan het uitkiezen,...
Mag ik nog 1 ding vragen aan jou? Tussen de TP en de test, voelde jij al iets?

Aan alle anderen, super veel succes met waar ook jullie in behandeling zijn en waar je ook zit in jullie plan. Tis niet omdat ik niet zwanger werd in belgië dat dit bij jullie ook het geval zal zijn. Elke persoon is anders, iedereen met zijn eigen problematiek.

Nu ga ik een reeks series bekijken zie op mijn gemak in het zetelke en genieten van mijn meisjes (en van mijn 2 diamandjes in mijn buikje, hihi)

Liefs

[Beatriz]

Hey Little dancer, kan mij wel voorstellen dat je nu opgelucht bent, enerzijds omdat je nu de oorzaak kent, maar anderzijds denk ik toch ook dat je tevreden mag zijn met je TP hoor. Daarmee krijg je toch een kans. Wat ik mij nu afvraag (mijn eigen situatie indachtig). Er is nu een oorzaak gevonden voor het feit dat de embryo's niet doordelen, maar kunnen ze dat ook oplossen? Hoe vaak komt het voor dat een genetische afwijking de oorzaak vormt van het niet doordelen van embryo's.

Wendelina, veel succes! Zoals gezegd, niet ongerust zijn over het bms, ik heb hier eens een verhaal gelezen van iemand met een zwangerschap met een bms van 4.2

Ook de andere, veel succes!

[Last hope]

Little dancer,
Ik vind het toch vrij veel medicatie en denk dat het een invloed heeft op je lichaam en humeur. Vandaar dat het waarschijnlijk zo zwaar was om die tegenslag te verwerken. Ik vraag mij wel af waarom ze in Belgie nooit de link gelegd hebben. Je hebt geen één stap vooruit gezet, maar 5 stappen!!! Ze zullen het wel kunnen oplossen.
fijn dat jullie een leuk koppel hebben leren kennen. Hier kennen wij ook heel veel volk in het gebouw, en het doet deugd om eens over gewone dingen te babbelen aan het zwembad of zo...
Om op je vraag te antwoorden of ik vroeger al eens een zwangerschapstest doe: neen, dat doe ik niet meer. Heb dat in het verleden een paar keer gedaan... Ik probeer nu gewoon die 10 dagen op te vullen met gedachten verzetten, en er niet superveel aan te denken. En ik vertrouw die zwangerschapstesten niet echt 100%. Maar voel je zeker niet geremd omdat dit mijn mening is. Ik heb hier vroeger nog gelezen over positieve zwangerschapstesten, en effectief ook zwangerschap, dus het kan werken...
Leuk dat je erbovenop bent, en 100% vertrouwen hebt in de kliniek (zoals ik trouwens).

Wendelina, hoe gaat het met je? Kan je de stress en de werking van de hormonen nog baas? En blij dat je je hond weer in de armen mag sluiten? Waarschijnlijk gisterenavond goed thuisgekomen, vandaag valiezen ledigen, en op je plooi komen... Zaaalig als je al zover bent. Waarschijnlijk mag jij aanstaande vrijdag testen.

Beatriz, bedankt voor je tekst, die komt op het juiste moment voor mij... Heel slecht BMS ondanks de positieve metingen. Maar je geeft me hoop...

Dan mijn verhaal: vandaag terugplaatsing gehad. Ik was de eerste in de kliniek (van 4 terugplaatsingen) om 9.15 uur en zat toen al met een volle blaas. Ik moest ze half ledigen. Dat lukte mij niet, volledig geledigd en dan 3 glazen water gedronken. Dus ook wat problemen gehad met mijn blaas na de tp toen ik moest blijven liggen . Soit, heel persoonlijke aanpak gekregen. Tijdens het verplaatsen naar de operatiekamers, wreven ze alle drie op mijn rug en op mijn billen, en glimlachten ze zo gemeend. Ze wilden mij heel erg op mijn gemak stellen.
Intussen hadden we goed nieuws gekregen: 4 blastocyden van excellente kwaliteit. Ben ik akkoord om er 2 terug te plaatsen: JA NATUURLIJK!!
De dokters benadrukten dat het een goed resultaat was, de bioloog zelf die op bezoek kwam, zei dat hij zeker wist dat ik zwanger zou zijn deze keer met zo'n toppers. Hij zei dat de cryo's voor een broertje of zusje zouden moeten dienen. Ik was al helemaal in de wolken, maar toen liep het alsnog verkeerd...
Net voor de terugplaatsing, bij het meten van je BMS, bleek dat dit terug gezakt was naar 6 mm. Ik spreek eigenlijk goed spaans, maar dat weten de dokters niet, dus ik kon perfect het gesprek volgen: "ga eens naar daar", "neen, hier ook niet", "kijk eens in haar dossier", "ja, was 8,6 mm vorige week maandag",.......
Ik kreeg een misselijk gevoel en kon het opeens niet meer aanhoren, dus heb ik hen onderbroken en gevraagd wat er mis was. Ze bevestigden wat ze onder elkaar zeiden in het engels, en dat kan een reactie zijn op de Utrogestan die werd toegevoegd. Niet plezant. Zoveel kansen door de embryo-kwaliteit, en dan laat mijn BMS het weer afweten.
De dokter zei nog dat ze normaal niets terugplaatsen als het BMS onder de 6 mm is. Dus ik zat kantje boordje. Maar we moeten positief blijven, het kan nog altijd lukken... en zeker met het bericht van Beatriz, weer hoopvol! Ik ben een uur moeten blijven liggen, kan je dat geloven (met volle blaas). Brrrr, moeilijk was dat!
Ondanks de onzekerheden hebben wij met deze poging een grote stap vooruit gezet. Nog nooit heb ik een cryo gehad, en nog nooit had ik een topkwaliteit. Ik werd ook persoonlijk benaderd, en van een zekere drukte heb ik niets gemerkt.
Het jammere is dat het pakket niet alles omvat, waarschijnlijk om het ook te personaliseren... zo zijn we nog een kleine 1.200 euro kwijt vandaag (400 EEVA, 400 cryo-bewaring en 374 medicatie). Dan zitten we nu aan 27.000 euro, zonder de reiskosten. Maar we hebben het er graag voor over. Ik weet dat het me op een dag gaat lukken!

[Beatriz]

Ewel dames, over dat bms: was vroeger bij mij ook altijd een strijd bij elke meting. Stress! Hooguit 5,5 - 6. Maar nadat Platteau mijn eileiders heeft afgesloten wegens omdat die een te grote zuigkracht hadden en bijgevolg 3 keer bbz hebben veroorzaakt, geen probleem meer. 8mm op dag 10 de laatste keer... Maar mijn zus ook elke keer dun bms en toch zwanger geworden via ECD (in Belgie dan nog wel;-) ik duim voor jullie allemaal en zit intussen zelf in Spanje, op vakantie welteverstaan.

[wendelina]

Hallo,

Little dancer,
Blij om je terug te horen!
Weet je , je begint ook aan dit traject door zoveel positieve verhalen ,dat je niet stil staat dat het ook wat kan mis gaan. Dan is het moeilijk om dit te aanvaarden. Zeker ook omdat je nu pas na al die jaren weet waar het juist mis gaat. Heel vervelend om dit nu te weten komen maar nu kan er iets aan gedaan worden.
Leuk dat je je vertrouwen in spanje niet verloren hebt. Ik ook niet, maar had het ook wel leuk gevonden dat ze tegen mij zou zeggen dat ze er alles aan doen om mij toch zwanger te krijgen. Na mijn tp heb ik daar behoefte aan. Mijn zelfvertrouwen is zo geslonken .
Dat vindt ik het moeilijks van al , dat is die onzekerheid of het ooit gaat lukken.
In vergelijking met jou dus helemaal anders.
Maar denk ook dat dit een soort van zelfbescherming is naar mij toe. Die 14 jaar kinderloos begint serieus door te wegen.
Maar wil wel even benadrukken dat ik blij ben met deze kans van Spanje.

Ik heb ook last van emotionele buien . Moet voor het minste wenen , niet steeds van ellende hoor ook van geluk.
Voor de rest voel ik niets.
Alleen heb ik blauw plekken op mijn buik van die clexanne spuiten , en die doen soms pijn.
Maar ben wel gevoelig aan blauw plekken. Voor het minste heb ik dit ook.
Wanneer moet jij testen?
Ik op maandag 11/8 en ga dit ook afwachten. Ik ga ervoor niet thuis testen. Vindt het alleen niet tof om op die datum te testen. Die datum ligt gevoelig omdat we 9 jaar geleden toen het nieuws kregen dat mijn vader agressieve kanker had . Een maand later is hij gestorven. Deze periode is dan ook steeds moeilijk.

Laste hope,
Ik had eigenlijk verwacht dat dit niet verkeerd kon gaan. Helaas weet ik perfect hoe je je voelt ,alleen dat ik wist dat mijn BMS sowieso wat minder dik ging zijn als jullie.
Ik kan best begrijpen dat je dan schrikt van wat je hoort.
Inderdaad het kan , en daar moeten we ons aan optrekken.
Maar goed dat je 4 topembryo's heb. Zijn er uiteindelijk dan toch 2 geplaats?
Welke dokter had jij bij de terugplaatsing?
Het is zeker fijn dat ze tijd voor je nemen. Dit is toch helemaal anders in Belgie hé. Hier kunnen ze in t ziekenhuis nog veel van leren op gebied van begrip , menselijkheid.

Ben jij ook moeten starten met clexanne en prednison?
Nu nog veel rusten zodat Emmy een goed plaatske ga vinden bij je!

Beatriz,
Wanneer moet jij testen? Dat is toch ook deze week denk ik. Fijn dat je ons steeds ons moed wil inspreken. Aan zo'n verhaal trekken we ons aan op.
Een goede vakantie !

Ik ben dus van gisteren thuis. Het was een blijde weerzien met mijn hondje. Ik moest wenen van geluk. Denk dat ons meisje mij gemist heeft ook al is ze flink verwend geweest door mijn ma en vriend van ma.
Ik voel me nu veel beter nu ik gewoon thuis ben. Genoeg afleiding in huis .
Denk dat ik deze week ook een serie reeks gaan zien, lekker niet veel doen.

Vandaag kreeg ik ook een mail uit Spanje dat ze nog 1 extra embryo hebben kunnen invriezen. Dus er liggen er nog 4 in. Wat een leuk nieuws.
Al hoop ik deze niet te gebruiken.

Liefs,

[Angelika]

@Little Dancer

Donderdag zit ik op 19 weken. We beginnen idd voor alles rond te kijken, maar blijven schrik hebben dat er iets mis zal lopen en dat het dus nog te vroeg is om spullen te kopen.
Gisteren een paniekbezoekje aan de materniteit gehad: kon het niet meer houden van de pijn in mn buik en rug en blijkt dat ik nu dus een nierinfectie heb (blijkbaar veel voorkomende kwaaltje bij zwangere)
Maar voor de rest probeer ik zoveel mogelijk te genieten.

Ik moest ook al die medicijnen nemen na tp. Ik voelde niet echt iets speciaals tussen de tp en bn: af en toe zo wat buikkrampen en rugpijn die me deden vermoeden (wanhopen toen) dat mn maandstonden gingen doorbreken. Ik heb niet op voorhand getest (de eerste keer dat ik dit niet gedaan heb), uit schrik dat het nadien dan toch negatief zou zijn (zoals in mn vroegere ervaringen). Ik ben eigenlijk wel blij dat ik toen niet op voorhand getest heb, want uiteindelijk heeft dit toch meer stress (als het pos is ben je bang dat het misloopt en moet je ook wachten tot bn, en als het neg is denk je direct het ergste terwijl het toch pos kan zijn). Gewoon proberen zoveel mogelijk je gedachten te verzeetten (hoe moeilijk/ onmogelijk dat ook is!) en heel veel succes!

Als ik kan helpen, dan is dat met veel plezier! We zitten hier allemaal om onze ervaringen te delen, dus ik hoor het wel als ik met iets kan helpen!

Groetjes,
Angelika

[Last hope]

Hey allen,

Ik krijg hier meteen al antwoord op mijn vraag Wendelina...
Na tweede spuit Clexane alweer zoveel pijn (het piekt voor 5 lange minuuten). We zijn nu toch wel gewoon van een spuit te zetten intussen? Het kan toch alleen maar dat medicament zelf zijn ??
Pfff, deze morgen vloog ik hier in tranen uit.
Gisteren nog veel buikpijn gehad, iets voelen trekken in mijn buik, vandaag volledig weg tot ik die Clexane zette.
Vreemd, ik word er gek van.

Goh, en mijn man was dan gisteren mensen tegengekomen die hij kende vanuit zijn werk, en hij had daar "onofficieel" mee afgesproken om 's avonds mee te gaan eten. Ken je dat, van het één kwam het ander... Lap, zo vlak na je terugplaatsing. Ik vond dat absoluut niet plezant, maar het viel nog mee, van 21 uur tot 24 uur zal nu ook wel niet zo'n zware last geweest zijn.

Vandaag heb ik ook meer het gevoel dat ik naar huis wil, maar zal nu nog even afwachten hoe het verder verloopt, misschien ben ik gewoon van slecht humeur vandaag.

Angelika, vreemd van je nierinfectie. Heb hier nog nooit over gehoord. Het is raar dat je dacht dat je ms er gingen doorkomen door de buik- en rugkrampen, en dan toch zwanger leek te zijn. Ik probeer dus niet zoveel na te denken, en het gewoon te ondergaan.

Wendelina, normaal dat het begint door te wegen, je moet daar niet echt mee inzitten. En nu nog eens met al die pillen ben je extra gevoelig. Maar je mag gerust de kliniek vertrouwen (al ben ik ook niet 100% op mijn gemak met dat dunne BMS). Ik heb ook rode bloeduitstortingen op mijn buik van die clexane, en ervaar ze niet goed.
Er werden 2 emmy's teruggeplaatst door dokter Slarb. Nu weet ik dat er bij jou maar 1 werd teruggeplaatst door je dunne BMS, dus ja, ik zat daar ook te twijfelen. Maar langs de andere kant, alles was al 3 keer beslist en overlopen met kanspercentages op tweeling,... Wanneer hebben ze dat dan voor jou beslist dat er maar 1 werd teruggeplaatst? Bij mij waren ze het plekje aan het zoeken terwijl de bioloog de katheter aan het klaarmaken was. Ik denk dat er "no way back" was op dat moment.
Ik moet dus ook al die pillen innemen, en weet perfect voor wat ze dienen, en sounds logic... Dus we doen het maar hé .
Voor de rest: vandaag is rustdag!

Groetjes,

[Angelika]

Hey Last Hope,

Die Clexane vond ik ook altijd heel erg prikken en mn buik was na 3 maanden volledig blauw (maar we hadden het er voor over!)
Ik had die krampen doordat ik toch 1 van de 2 emmytjes verloren heb. Er is eentje ingenesteld en het andere niet, wat ervoor zorgde dat ik het gevoel had dat men ms er ging doorkomen en wat er ook voor zorgde dat ik op de dag van de bn bloedverlies had. Dus niet wanhopen bij krampen en bloedverlies, het kan nog steeds goed nieuws zijn! En vooral alles laten weten aan Spanje en doen wat ze zeggen (bij het bloedverlies moest ik verplicht in bed blijven liggen en heb dit ook gedaan, het was een lastige maand, maar je krijgt er zoveel voor terug!)

Succes!

[wendelina]

Laste hope,
Heb je vandaag wat kunnen genieten?

Ik lag al in de operatiekamer klaar om 2 emmys te krijgen toen Dokter A, na het zien van bms , besliste om er 1 terug te plaatsen. Maar ik begreep dit ook wel hoor.
Vandaag veel last gehad van krampen en kan moeilijk mijn broek verdragen aan mijn buik. Ik ben dan ook blij dat ik nog steeds in vakantie ben, want als ik zo moet werken. Dan heb je toch het gevoel dat je je forceert.

Angelika,
Wat vervelend om een nierinfectie te hebben. Komt dit veel voor bij zwangerschap?
Mag je medicatie innemen? Hoop snel dat je beter word!

Groetjes,

[Angelika]

Hey Wendelina,

Blijkbaar is het idd niet zo raar dat je tijdens de zwangerschap last hebt van de blaas en nieren. Voorlopig neem ik niks (behalve dafalgan als de pijn te erg wordt of als er koort is) en Cranberry-pilletjes voor een betere zuivering van blaas en nieren.

Angelika

[Last hope]

Hoi hoi,
Net de Clexane weer binnen, heb het eens geanalyseerd... Bij het contact van de spuit met de huid, doet het eigenlijk nog niet zoveel pijn, da's gewoon een spuitje. De grote pijn komt achteraf voor 2 minuuten. Ik begin zelfs een beetje te hijgen van de pijn (moet blijven ademen hé ). En ik ga ook liggen tijdens die pijn.

Angelika, ik weet niet wat ik voel, meestal voel ik niets. Alleen dag 1 voelde ik een druk op mijn baarmoeder. Vanaf dag 2 voelde ik niets meer. Het lijkt alsof alles verdwenen is, maar ik denk er niet teveel over na. Ik besef dat het bij elk menselijk lichaam een ander gevoel kan zijn. Dus de één voelt het direct dat er 'iets' is, en de ander voelt helemaal niets. Maar 't is wel leuk te weten wat jij precies gevoeld hebt. Hoe lang zullen die problemen met de nieren duren?

Wendelina, ik heb geen idee waarom ze er 2 teruggeplaatst hebben bij mij, nadat ze zagen dat er maar 6 mm BMS was overal. Misschien omdat ik 8.6 had een week ervoor? Mss zijn dat factoren die meespelen. En na de tp ben ik ook een uur blijven liggen, misschien helpt dat ook...
Ik vond het wel raar dat die Utrogestan blijkbaar kan zorgen voor een verdunning van het BMS, ik dacht net dat het allemaal wat meer ging gaan plakken hiermee. De dosis van Utrogestan is ook verhoogd, het is nu 3 x 2 per dag ipv 2 x 2 per dag.
In tegenstelling tot jou, voel ik helemaal niets. Alleen dus als ik die clexane gezet heb voel ik mijn buik pieken. Maar dat is het... Alleen dag 1 voelde ik mijn buik "trekken". De vraag is: zou alles al verdwenen zijn van dag 1? Maar ik probeer hier niet over na te denken, afwachten... Had jij dan al gevoel de dagen dat je nog in Spanje was?

Little dancer: heb jij al een bloedtest gedaan intussen? Heb je uiteindelijk beslist om een zwangerschapstest te gaan kopen? Tegen de tijd dat wij hier allemaal geantwoord hebben, ben je waarschijnlijk al aan de dag van je bloedtest gekomen...

Gisteren heb ik mij nog geamuseerd dan, en we hebben beslist om toch te blijven tot zaterdag. Thuis loop ik het risico niet te rusten. Ik kan maar beter hier blijven, wat in de zetel liggen, een uurtje op het strand gaan in de ochtend, een uurtje aan het zwembad in de namiddag en voor de rest wat lezen, rusten, wandelen,...

Groetjes,
Last Hope

[Angelika]

Hey Last Hope,

De eerste dagen na de tp voelde ik ook niks, helemaal niks! Om zot van te worden.
Die menstruatieachtige krampen waren er maar een 2-tal dagen voor de bn. Maar in het begin voelde het eigenlijk aan of er niks gebeurd was (aangezien ik niks voelde: geen raar gevoel in buik, geen pijnlijke borsten, geen misselijkheid, geen vermoeidheid,...) Het kan dus pos zijn ook al voel je niks. Bij mij zijn de pijnlijke borsten er trouwens maar gekomen toen ik op 12 weken zat. Daardoor had ik geen enkel zwangerschapssymptoom. Niet wanhopen dus, je kan zwanger zijn zonder dat je iets speciaals voelt.

Angelika