Starten met eiceldonatie

[Amarillo]

Dames, het moet even van mij af! Wat een emotionele rollercoaster is dit toch weer...
Gisteren BN op dag 2! Hoera, FSH was 7,5 dus veel beter dan de 59 van vorige keer! Alleen bleek mijn oestradiol veel te hoog voor het begin van mijn cyclus. Er werd dus gedacht aan een cyste of weer een supersnelle cyclus. Geen probleem, heb dit nog al voorgehad en toen bleek er al een mooie grote follikel te zitten in begin van cyclus. Vandaag dus terug voor BN en echo. Ik viel bijna van mijn stoel tijdens echo. Gynaecoloog zwoer erbij dat hij een vruchtzak op de echo zag en vroeg of ik zeker niet zwanger kon zijn?! Hoewel ik dit wel wist (geen eileiders en geen ICSI-poging afgelopen maand) maakte ik daar al bijna een vreugdedansje. Ik was wel 2 weken overtijd maar dat is normaal als je naar menopauze gaat he... Hij is dan dadelijk op zoek gegaan naar hcg waardes die gisteren genomen waren en boenk terug met voetjes volledig op de grond! Het was zoals we eigenlijk wel wisten negatief. Nu staan ze voor een raadsel! Gynaecoloog wist echt niet wat het anders kan zijn... Hij gaat namiddag overleggen met Brussel wat er nu moet gebeuren... Ik ben der helemaal van onder de voeten! Nu weer afwachten...

Cookiemonster: ik denk dat ze altijd wat voorzichtiger zijn als je start met wat lager hcg maar waardes zijn toch mooi verdubbeld! Probeer er rustig onder te blijven en we duimen verder voor goede waardes volgende week!

Katieb: welkom hier! fijn van je vriendin dat ze dit voor je heeft willen doen en op die manier ook weer drie andere wachtenden heeft kunnen helpen! BMS van 7mm is wel ok, normaal doen ze vanaf dan TP en mij is altijd gezegd dat er per dag nog 1 mm kan bijkomen dus kan nog dikker worden he tegen maandag! Succes alvast!

[Cookie-Monster]

Wow Amarillo, wat een avontuurlijke dag weer zeg!! Goed nieuws van je FSH, maar wat raar dat ze dat oestradiol niet kunnen verklaren. En zagen ze ook geen follikel? Ga je vandaag nog nieuws krijgen? Duimpjes draaien hier al overuren voor je!

[Amarillo]

Er waren 3 follikels of cystes te zien, het onderscheid was nu nog moeilijk te maken... Met mijn FSH ben ik echter niet veel want deze maand gaat normaal gestaakt worden. Eerst zal men massa in baarmoeder proberen te verklaren en deze moet weg zijn vooraleer volgende poging. Waarschijnlijk terug hysteroscopie ofwel wachten tot het zichzelf herstelt... Dat was alleszins voorstel van gynaecoloog in Hasselt, nu wachten op wat Jette mij namiddag weet te vertellen...

[Cookie-Monster]

En Amarillo, wat wist Jette te vertellen?

[Amarillo]

Ben toch weer wat teleurgesteld in de 'deskundigheid' van Jette. Na een heel op en neer gebel van mij tussen Jette en Hasselt tot resultaat gekomen dat gynae van Hasselt niet naar Jette kon / wou bellen en omgekeerd. Geen overleg dus tussen beiden en ik moest het doen met 'ja mevrouw, dat is het gevolg dat u de opvolging hier niet doet. We hebben gezien dat u met een cyste zit en u moet een maand terug aan de pil.' Ten eerste staat er in mijn dossier dat ik geen pil meer mag nemen omwille van nevenwerkingen en ten tweede waren ze niet helemaal zeker of het wel om cystes gaat, misschien waren het wel follikels. Over de massa in mijn baarmoeder hebben ze compleet gezwegen. Toen ik ernaar vroeg zeiden ze dat het zeker geen vruchtzak was. Ja dat wist ik nu ook wel. Tot conclusie gekomen dat we misschien maandag toch nog best eens een BN en echo doen om te kijken of dit meer duidelijkheid oplevert over wat er aan de hand is... Heel moeilijke dag gehad dus en ook wel weer een ontnuchtering rijker.
En dan net nog onverwachts gaan afscheid nemen van mijn oma. Ze geven haar nog comfortbehandeling maar gaat waarschijnlijk niet lang meer duren. Weer even een heel emotionele dip...

[katieb]

amarillo!

Wat is me dat allemaal seg! Ik hoop dat er snel duidelijkheid mag komen. Het zal inderdaad het beste zijn om nogeens een echo en bloedname te laten doen. Laat ons hopen dat het allemaal meevalt en je snel terug kunt starten. Want dat wachten wachten en nogeens wachten is verschrikkelijk.
Ik wil je alvast nog veel sterkte wensen met je oma. Want afscheid nemen van een dierbaar iemand doet altijd pijn.

Groetjes

[Amarillo]

Bedankt katieb! We hebben haar deze avond definitief moeten laten gaan... Ben blij voor haar dat ze geen pijn meer moet lijden, maar wij zullen haar missen. Hoop dat ze ons van op dat ander plekje kan helpen met onze droom. Zij had het er steeds moeilijk mee dat het bij ons maar niet wilde lukken, dus misschien kan zij van hierboven wel iets forceren...
Ik hoop inderdaad ook snel op meer duidelijkheid!

[Hope83]

Amarillo, meid... Hoop van harte dat we samen kunnen opstarten en in september beloond worden voor ons geduld.
Veel sterkte met je oma. Heb je afscheid kunnen nemen?

[Cookie-Monster]

Ai Amarillo, zo erg van je grootmoeder... Gelukkig heeft ze niet afgezien. Ze zal zeker verder over je waken en jullie geluk een duwtje in de rug geven!
En wat een gedoe met Jette zeg. Daar zou ik ook niet content mee zijn. Alsof je zelf nog niet genoeg aan je hoofd hebt, mag jij nog gaan rondbellen en doen omdat de dokters onderling niet met elkaar willen/kunnen spreken, en dan krijg je nog het gevoel dat het jouw fout is, omdat je de opvolging niet in Jette doet. Ik heb zelf vorig jaar ook zo 3 weken (!!) over en weer moeten bellen naar Jette voor resultaten van onderzoeken die ze me zouden doorbellen (wat dus nooit gebeurd was, resultaat: je mag zelf 5 keer per dag (op je werk!!) naar daar bellen en krijgt nooit iemand te pakken die je de info kan/wil geven. Bbbbrrrrr, mijn haar komt weer recht als ik eraan terugdenk.
Maar goed, hoe fout het soms op vlak van administratie en klantgerichtheid loopt, het is wel een goed CRG. We blijven zen, en hopen dat de volgende bn en echo wat duidelijkheid brengen. Duim duim!

[katieb]

We zijn juist terug van jette en hebben een perfect 10 cellig embryo'ke aan boord we hebben nog een ander embryo'ke maar daar gaan we bericht van krijgen of ze het kunnen invriezen hebben. Dus van de 6 gekregen eicellen hebben we er uiteindelijk 1 mss 2 over! Persoonlijk vind ik het niet fantastisch maar we zullen positief blijven . 8 augustus moeten we bloedname laten doen om te zien of het gelukt is. Ik hoop het zo hard hé na 7 jaar te moeten wachten. Mijn huisarts heeft me alvast 14 dagen thuis geschreven zodat ik in alle rust de wachtweken door kan.

[Amarillo]

Super katieb! Hopelijk is dit gewoon de goede, maar ik duim mee dat die ene ook nog ingevroren kan worden! Ik duim volop dat de 8ste goed nieuws voor je brengt! Jij moet de volgende zijn die hier positief nieuws brengt he! Nu maar proberen rustig te houden en wat leuke dingen te plannen de komende 2 weken! Ik vond die 2 weken ondanks het lange wachten ook altijd wel ontspannend, een beetje me-time doet soms goed!

Vandaag nog lastige dag. Gynaecoloog bleef erbij dat het een achtergebleven vruchtzak was... 1 van de 3 'cystes' was ondertussen weg. Namiddag kreeg ik wat meer duidelijkheid. Blijkbaar heb ik vandaag op dag 6 van cyclus mijn eisprong, verhoogde oestrogeenwaardes zijn zo dus wel te verklaren en dus is het goed mogelijk dar het toch 3 follikels waren maar uitsluitsel gaan ze hier niet rond kunnen geven. Er was geen sprake meer dat ik aan de pil moest. Nu maakten ze zich plots wel zorgen rond structuur in de baarmoeder. Nu moet ik wachten op mijn volgende regels en hopelijk verdwijnt dit spontaan maar weinig hoop op. Ik moet sowieso op dag 2 naar Brussel voor een echo en BN en als het nog steeds aanwezig is waarschijnlijk terug een hysteroscopie... Zo zijn we iets wijzer geworden maar vind het straf dat hun idee wel fel gedraaid is. Blij dat ik doorgeduwd heb, anders was ik een maand de pil voor niets aan het nemen... Nu liggen we normaal dus 2 maanden stil en dan is het al september. Weet niet wat we dan gaan doen want we wilden wachtperiode tot eiceldonatie zinvol overbruggen maar nu blijkt dit ook al in het water te vallen... Ik zou zeggen, ik start dadelijk met eiceldonatie maar nu ligt al mijn medicatie hier al
Deze avond mijn oma gaan groeten, donderdag begrafenis. Dit is echt een kl***week

Cookiemonster: wanneer ga jij voor nieuwe BN? Hoe voel je je?

Hope: ik hoop dat september een mooie maand voor jou wordt, maar voor mij denk ik al dat ik meer aan het eind van dit jaar ga moeten denken om wat meer kans te maken...

[schnoebel]

Oooh Amarillo meid, wat een k**** periode voor jou het leven kan soms echt zo oneerlijk en hard zijn. Hopelijk is je oma in alle sereniteit kunnen gaan en ze zal je zeker van daarboven helpen! Hoe verklaren ze dan die vruchtzak ? Ik vind het allemaal zo raar, de ene zegt dat de andere nog iets anders... en als je idd niet doorgeduwd had, had je niet wijzer geweest en zat je nu aan die k**** pil.

Hopelijk komen er hier dames goed nieuws brengen, zoals katieb. Welkom en proficiat met je emmy! 10 cellig op dag 3 is inderdaad een mooi embryootje.

Hoe gaat het met jou cokkie-monster ? Wanneer ga je voor nieuwe bn ? Heb je ondertussen meer symptomen ?

[Cookie-Monster]

Katieb: fantastisch nieuws! Je hebt er soms maar eentje nodig!! Ik geloofde dat ook nooit, ik had ook maar 1 emrbyo uit alle eicellen, maar kijk: die is (voorlopig) blijven plakken. En dat was nog nooit gebeurd met eigen eicellen, dus wij zijn opgelucht. En eens je die positieve test in handen hebt, sta je er niet meer bij stil dat je twee weken ervoor teleurgesteld was omdat je maar 1 of 2 embryootjes had. Ik duim dat het ander embryootje ingevroren kan worden, dan heb je een back-up, of een brusje

Amarillo: meid, wat een k*tperiode maak jij nu door zeg Ik leef echt met je mee, vind het zooo zonde dat je dit allemaal tegelijk voor je kiezen krijgt... De natuur kan soms wreed zijn, maar de medische wereld ook. En als patiënt zit je er midden in en moet je het allemaal maar zien een plaats te geven...
Als je direct voor ecd zou gaan, kan je je medicatie dan terug geven?
September zal er nog sneller zijn dan je denkt hoor! Probeer niet te fixeren op het "stilstaan", maar beschouw het als een extra rustpunt. Je hebt heel wat te verwerken... En je komt er wel!! Daar duimen wij hard voor mee!
En heel veel sterkte donderdag... xxx

Ik kreeg vorige week de boodschap dat ik deze week nog een bloedafname moest laten doen, maar het maakte niet uit wanneer, mocht gerust het einde van de week zijn. Maar ja, ik kan zo lang niet wachten, dus in het weekend had ik me voorgenomen om maandag of dinsdag nog eens een naald in mij te laten steken. Maar het was zodanig druk op het werk, en mijn vriend had vroege afspraken, en ik had vandaag een vergadering om 8u30, en omdat het labo pas om 8 uur opent, was dat niet te combineren. Dus we schuiven op naar morgen of overmorgen. Heb ook bericht gekregen dat ik rond 11 augustus mijn eerste echo kan laten doen. Ik vind het zo spannend.

Waar ik nog het meest mee worstel is het ongeloof. Ik kan het gewoon nog niet geloven. Of ik wil er nog niet in geloven, uit angst weer een opdoffer te krijgen. Afgelopen weekend liep ik in een boekenwinkel en ik ging eens kijken naar de zwangerschapsboeken. Ik heb er in een paar gebladerd, maar ik kon het niet opbrengen zo'n boek in mijn mandje te leggen en ermee naar de kassa te stappen. Er was nog steeds een stemmetje in mijn hoofd aan het roepen "dat is niet voor jou weggelegd" en "het is te vroeg".
Dus ja, ik ben nog heel erg bang dat het alsnog misloopt. Is dat een gevolg van jarenlang tegenslagen in de mmm? Dat we op den duur niet meer durven geloven?

We waren zondag bij mijn ouders. Door omstandigheden was het drie maand geleden dat we daar nog eens geweest waren: te druk, dan waren zij in het buitenland, of ze kwamen dan met andere familieleden bij ons op bezoek en dat was dan ook niet het moment voor zo'n gesprek, etc. Ik had mezelf voorgenomen om eerst eens met hen een rustig gesprek te hebben over onze keuze voor eiceldonatie, zodat ze zich daarmee al konden verzoenen. Maar nu zat ik daar, al zwanger van die eiceldonatie! AAAAHHH!! De zaterdag al gebeld om de menu te bespreken, zodat er zeker geen halfgebakken rood vlees zou bij zijn. Maar ja, je wordt dan direct aan de aperitieftafel gesmeten en laat het glas champagne staan (wat ik anders NOOIT doe ). Bij het hoofdgerecht ook "geen wijn voor mij". Dus ja, ik heb dan uiteindelijk wel het heuglijke nieuws meegedeeld. Iedereen blij, maar ik voelde me een oplichtster, omdat ik ocharme nog maar 5 weken ver ben. Als er nog iets zit. Want ik weet dat niet.

Symptomen? Pff, niet echt. Ik moet regelmatiger plassen, ik heb soms nog krampen/steken in de baarmoederstreek (soms echt hard). Mijn boobies zijn wel nog gevoelig, en sinds afgelopen weekend zegt mijn vriend dat ze precies groter zijn. Ik denk ook dat mijn tepelhoven groter zijn dan anders. Maar dat is het. Wellicht is het nog steeds te vroeg voor echt de grote klappers van symptomen, ben nog maar net 5 weken. En als ik op mijn moeder trek, zal ik nooit last krijgen van de typische misselijkheid, zij heeft daar bij haar 2 zwangerschappen nooit last van gehad. Het enige waar zij naar het einde toe last van kreeg, was vocht ophouden en risico op vroeggeboorte (ik ben te vroeg geboren, bij mijn zus heeft ze de laatste 2 maand platte rust in het ziekenhuis bevolen gekregen).

[schnoebel]

Amai Cookie-Monster, dat moet een spannend moment geweest zijn toen je dat aan je ouders vertelde. Wat was hun reactie ? Dat zijn heel normale reacties die je hebt ivm kopen van een zwangerschapsboek e.d.. Dat is omdat je niet weer teleurgesteld wil worden na alles wat je al meegemaakt hebt. Nu is het aftellen naar morgen en dan 11 augustus !!!

[Cookie-Monster]

Ja Schnoebel, dat was spannend om het aan mijn ouders te vertellen... 't Heeft ook een paar uur geduurd eer ik het over mijn lippen kreeg Maar ja, ik zat daar maar met dat ei in mijn broek en het leek nooit "het" moment, of dan wist ik niet hoe ik het best zou aanbrengen. Op den duur, als het hoofdgerecht opgeschept werd, gewoon eruit gefloept "Ah ja, wij zijn zwanger, en het is met eiceldonatie. Dus voor mij niets van die sla uit den hof en die zelfgemaakte mayonaise van papa laat ik ook staan." Totaal geen doekjes errond of niets Maar ik was blij dat het eruit was. Ze waren natuurlijk heel blij, mijn ma moest een traantje wegpinken (ook voorspelbaar ). Ze dachten dat we gestopt waren met de ganse medische toestand, na meer dan 2 jaar ploeteren en tegenslagen, en mijn depressie vorige zomer. Sinds oktober hebben we ook een hond, dus ergens wel logisch dat ze dachten "ze hebben alles geprobeerd, het is niet gelukt en ze vormen nu een gezinnetje met hun hond." Dus ze zijn nu wel heel blij dat er dan toch nog een kleinkind komt. Mijn ma, die altijd overal wel kleine cadeautjes voor onverwachte omstandigheden heeft liggen, heeft me dan al een papfles cadeau gegeven En ondertussen al zitten mijmeren over hoe de kleine haar gaat noemen. Om haar te plagen zetten wij volop in op "bomma", zij wil liever iets dat jonger klinkt