Starten met eiceldonatie

[Caroo72]

Dag dames, even tijd nodig gehad om bij te lezen....amai, wat voor een verhalen weer seg!
Amarillo meid, mijn oprechte deelneming bij het overlijden van je geliefde oma! Het is nooit een goede tijd om afscheid te nemen van iemand die je graag ziet! Mijn papa is anderhalf jaar geleden gestorven, ook op een moment dat we net met een poging bezig waren en dat was echt vreselijk hard. Nu hoop ik alleen maar dat hij ons wat kan helpen van hierboven en over onze baby s waakt dat alles goed gaat. Je hoort zo dikwijls, wanneer er iemand moet gaan, komt er ook altijd iemand bij. Hoe hard het ook is, ik hoop het voor je Amarillo!
En wat een verhaal over je echo. Waarom is het toch altijd dat die artsen communicatief onvaardig zijn. Ze zouden beter in hun opleiding een stukje communicatie krijgen. hopelijk ben je al beetje bekomen van al dat op en naar gedoe en heb je snel duidelijkheid!

Coockiemonster, hoe is het met jou! Veel aan je moeten denken! Ga je vandaag je bloedname doen? Mijn duimen staan nog steeds omhoog hier zenne! Op naar goede waardes!! Dat zal wel dat je ouders in de wolken waren. Ze zullen super blij geweest zijn. Dat mis ik nu net, dat ik het tegen mijn papa kan zeggen, maar dat gaat niet meer. Hij zal het wel zelf zien zeker van ergens waar hij nu is...
Over die symptomen...in t begon had ik eigenlijk bijna niets van symptomen, buiten menstruatiepijn. Vanaf 6,5 weken is dat wel veranderd, nu eigenlijk duizelig, misselijk, moe, buikpijn en heel fel dat ik heel weinig ineens kan eten. Heb heel snel gedaan en ook na een uur terug honger, ik moet echt om het uur of zeker om de 2 u iets eten anders heb ik het gevoel dat ik neer ga gaan. maar dat is blijkbaar allemaal niet abnormaal.

Katieb, welkom hier en proficiat met je goede embryo ke. Die wachtweken zijn vreselijk hé, maar goed bezig blijven is de boodschap en toch goed rusten ook. Op naar de 8 ste aug en een positieve

Ik ben nu 9 weken en we hebben gistern nog een echo gehad en ze zaten er nog steeds alle 4. Ik had toch ergens stiekem gehoopt dat er eentje vanzelf gestopt zou zijn met groeien, maar dat was dus niet. Ze zijn allemaal tussen de 2,2 en 2,4 cm en doen het goed. Zaterdag vertrekken we op vakantie. En dan de 17 de naar Jette voor de nekplooimeting en de reductie. Ik heb er toch redelijk wat schrik van. Wat als het misloopt? Mag er niet aan denken!! Positief blijven is de boodschap!

[Cookie-Monster]

Caroo, 9 weken alweer! De tijd vliegt precies!
Ja, kan me voorstellen dat je gemengde gevoelens had bij de echo gisteren. Ergens hoop je de natuur de selectie en het werk voor jou doet he... Dat zou de makkelijkste en mooiste oplossing zijn. Nu moet je nog eens terug voor de nekplooimeting en zo... Gaan ze dezelfde dag al de reductie doen? Ik begrijp dat je bang bent, dat is normaal! Het is een oneerlijke gril van de natuur dat je zoiets moet meemaken he. Maar in Jette weten ze wat ze doen (over 't algemeen, Amarillo denkt daar deze dagen misschien ook efkes anders over na haar avonturen ), ze zullen daar zeker de beste beslissing nemen en de kans dat iets misloopt bestaat, maar is toch nog altijd klein he. Probeer je op te trekken aan die hoge percentages dat het allemaal gewoon goed loopt!
Het spijt me te lezen dat je je vader nog niet zo lang geleden verloren hebt, dat moet vreselijk zijn op zo'n jonge leeftijd... en in zo'n moeilijke fase van jullie leven. Het verandert je kijk op het leven wel, denk ik...

Met mij gaat het zijn zenuwachtige, onrustige gangetje. Merci voor de duimen! Vanmorgen inderdaad bloed laten nemen. Vrijdag is echt niet te combineren met mijn werk, en morgenavond heeft mijn vriend vergadering waardoor hij pas tegen middernacht thuis is, ik wil het niet gedroomd hebben dat ik morgen bloed zou laten trekken en dan 's avonds slecht nieuws zou krijgen en ik dat alleen moet dragen omdat hij niet thuis is. Dus daarom vanmorgen nog in zeven haasten langs het labo gereden voor een prikje. En nu weer wachten op het resultaat. Als het nu mooi gestegen is, binnen de verwachtingen (volgens mijn eigen rudimentaire berekeningen zou ik toch minstens 1200 HCG moeten hebben vandaag), zal ik misschien wat meer rust vinden. Dan is het volgende ijkpunt de eerste echo, rond 11 augustus. Ik zou het zo stom van mezelf vinden dat ik het afgelopen weekend aan mijn ouders verteld heb en dan nu al zou moeten zeggen dat het toch weer niets zal zijn... 't Was misschien niet zo verstandig om dat er al uit te blèren op 5 weken...

[Caroo72]

Cookie monster, weet je al iets? Ben hier zeker al 5 keer komen kijken of je iets geschreven hebt....

[Cookie-Monster]

Het duurde vanavond even voor ik telefoon kreeg, dat op zich was al een teken... Geen goed nieuws. De HGC-waarde ligt te laag: 600 waar het op dit moment minstens 1.000 had moeten zijn. Volgens mijn eigen berekeningen had het vandaag op 1.200 moeten staan. Het is momenteel nog onduidelijk wat het betekent: ofwel een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, ofwel een miskraam waiting to happen. Pest of cholera dus.
Ik zou volgende week opnieuw bloed moeten laten trekken, dan kunnen ze zien of het nog verder gestegen is, of gedaald. En als ik in de tussentijd heftige pijn krijg, tja, dan is het wellicht bbz.
Maar ik wil niet wachten tot volgende week: wij vertrekken normaal gezien maandag op reis voor een weekje
Dus ik heb vanavond nog gebeld naar de praktijk van dr. Decleer, of ik daar vrijdag of zaterdag terecht kan. Enkel vrijdagochtend was nog mogelijk. Heb die afspraak in een opwelling gemaakt, omdat ik een gyn wil zien/spreken en niet alleen aan telefoon. Ik zit met zoveel vragen en onzekerheid... Maar dan bedacht ik me: ik kan misschien best bloed laten trekken in mijn gebruikelijke labo, en niet dat van Decleer, want er kunnen toch afwijkingen zijn in de waarden tussen verschillende labo's? Klopt dat? Of heeft het helemaal geen zin om naar een gyn te gaan, want uiteindelijk is er toch nog niets te zien op een echo... Wacht ik dan toch niet beter tot zaterdag of maandag om gewoon bloed te laten trekken in mijn gebruikelijke labo? Ik weet het allemaal niet meer. Wat doe ik best?

De kans is zo goed als onbestaande dat het nog goed komt, de waarde is gewoon te weinig gestegen. Ik wil het dan ook zo snel mogelijk achter de rug. Maar ik weet niet wat me te wachten staat. Voor het gemak ga ik uit van een miskraam, geen bbz, maar wat gaat dat geven: vergelijkbaar met een (zware) menstruatie, of is het erger, met krampen en pijn en dergelijke? Want als het gebeurt, is de kans groot dat het op reis gebeurt... Als bv. vrijdag blijkt dat het echt niet goed zit, zal ik mogen stoppen met alle medicatie en zodra mijn progesteronwaarde valt, zal alles afgedreven worden, toch?

Het is zo oneerlijk. Ik ben blij dat het eens gelukt is, welgeteld 5,5 week zwanger en paf, weer wordt de grond onder ons weggeslagen en mogen we weer van voor af aan beginnen. Waar gaan we de energie nog vinden om door te gaan? En hoe lang gaat het nu duren? Moeten we dan écht alle mogelijke tegenslagen op ons pad vinden eer het eens lukt? Gaat het nog wel lukken?

Op dit moment ben ik nog helemaal verdoofd, de klop komt ongetwijfeld met enige vertraging. Ik heb dan nog het 'geluk' dat ik van in het begin rekening heb gehouden met een slechte afloop (alhoewel ik me afvraag of dat iets uitmaakt in de verwerking), maar mijn vriend was echt heel optimistisch en blij: eindelijk eens zwanger, na al die jaren ploeteren. Die valt nu van nog een paar trapjes hoger dan ik. En dat vind ik zo erg. Want ik heb nu gefaald: het blijft weer niet plakken in mijn lijf. En dus moet hij ook weer van voor af aan herbeginnen.

[schnoebel]

Hey Cookie-Monster, zo erg zeg, hier zijn geen woorden voor... ik zou sowieso vrijdag naar Decleer gaan en misschien kan hij al iets zien op de echo. En je bloed laten trekken in jouw labo van gewoonlijk. Dan heb je toch al van verschillende hoeken info en kan je op basis daarvan beter beslissen. Alé dat is toch hoe ik het ervaren heb. Maar als je je medicatie gaat stopzetten en als het geen bbz is dan zal het vanzelf afkomen denk ik, en dan zal je paar dagen nadien nog een echo moeten laten doen om te kijken of alles weg is anders wordt het een curretage ... Als het een bbz is dan moet die zo snel mogelijk verwijderd worden. Ik vind wel dat ze bij Platteau er heel relaxed bij blijven, niet ? Oh wacht nog maar tot volgende week, dan zien we nog wel ... pffffffffffff
Wat ik me afvraag is waarom je niet naar Jette gaat voor jouw echo en bloedafname ipv Decleer ? Of is Decleer dichter bij jou dan Jette ? Ik heb meer vertrouwen in Jette dan in Decleer. Ik zou ook eens naar Jette bellen, meid.

Het is allemaal zo oneerlijk hé en een rollercoaster aan emoties, maar je blijft inderdaad altijd op je hoede. Je bereid je voor op het slechte nieuws maar toch komt het hard aan. En inderdaad voor je vriend zal het nog harder aankomen, ocharme. Ieder zal het op zijn manier moeten verwerken, maar elkaar blijven steunen en praten is heel belangrijk. Misschien is het goed dat je ouders het al wisten want dan gaan ze jou ook kunnen troosten en steunen, denk ik. Ik wens je heel veel moed en ik stuur je een dikke knuffel ! xxx

[katieb]

ohhh cookie monster wat verschrikkelijk nieuws! Ben er zelf niet goed van! Ik weet dat je er rekening mee moet houden maar toch! allé seg Moest ik van jou zijn zou ik zeker vrijdag gaan want een week wachten is gewoon ondraaglijk. Ze kunnen je dan toch al meer uitleg geven over wat je mag verwachten. Neem zeker en vast je tijd nu om alles op een rijtje te zetten. knuffel

[Cookie-Monster]

Schnoebel en Katieb, merci voor de reactie.
Ik weet echt niet wat ik zou doen... Ik vind het ook niet zo prettig dat ik tot maandag zou moeten wachten voor een volgende bloedtest. Ik vind dat ook een beetje lang. Na 2-3 dagen kunnen ze toch ook zien of het hcg nog stijgt of daalt? Zeker niet omdat we die dag eigenlijk op reis vertrekken. 't is gelukkig niet ver en met de auto, maar toch, plezant is anders...
Ik zit een beetje in tweestrijd: ik heb nu een afspraak bij Decleer op vrijdag, maar die gaat uiteindelijk ook niet veel kunnen doen: bloed prikken, maar dan gaat het naar een ander labo en ga ik de waarden niet 100% betrouwbaar vinden om te vergelijken met mijn vorige waarden. En op een echo is er nog niets te zien zolang je HCG onder de 1000 zit. Ben ook nog maar 5 weken en een paar dagen... Of kunnen ze toch al iets zien om een bbz uit te sluiten? Daar ben ik het meest bang voor, zou echt niet willen in het buitenland ineens complicaties krijgen van een bbz en daar dan naar het ziekenhuis moeten... 't is de eerste keer dat ik zwanger ben/was, dus dit is nieuw terrein voor mij. Gisteren aan telefoon zeiden ze dat het nog geen zin had om een echo te doen voor HCG op 1000 staat...

De afspraak met Decleer komt ook vreselijk slecht uit: ik ben deze week van permanentie op het werk voor de pers, wat betekent dat ik op kantoor en/of bereikbaar moet zijn tussen 8u en 17u, maar morgen zal dat dus niet lukken, aangezien ik om 8 uur in Aalter moet zijn. En er is niemand anders van onze dienst op kantoor morgen die even kan overnemen... En mijn vriend moet eigenlijk op het uur van die afspraak bij de garage zijn voor een onderhoud van de auto (we hebben maar 1 auto dus opsplitsen is niet mogelijk). Maar goed, dit is te belangrijk, dus ik wil er wel voorrang aan geven, maar ik wil ook niet voor niets naar daar gaan om dan te horen dat het te vroeg is en ze toch nog niets kunnen zien op echo en alleen op bloedwaarden kunnen afgaan. Want in dat geval kan ik vrijdag gewoon in mijn gebruikelijk labo bloed laten trekken.

Ik ga bij Decleer (en niet in Jette) op controle omdat het ook een fertiliteitsarts is. Ik heb 4 ICSI-pogingen bij prof. Devroey gedaan (in dezelfde praktijk), het is dan Decleer die de PU en TP doet, hij heeft ook een hysteroscopie bij mij gedaan. Ook voor mijn ene poging in Jette en deze ecd poging ging ik bij Decleer op controle voor metingen follikels en bms. Ik ben eigenlijk heel tevreden van hem, hij kon al mijn vragen altijd goed beantwoorden en me geruststellen wanneer nodig. Ik ben ook in Jette geweest 1 keer op controle, maar voelde me daar veel minder op mijn gemak, je komt dan ook nooit bij je eigen dokter terecht, maar een assistent die je dossier niet kent... En het is ook veel verder rijden voor ons, dus ik zie dat nu even nog minder haalbaar in alle drukte...

[Caroo72]

Oh nee Cookiemonster, dat meen je niet! Ik vind het verschrikkelijk voor je!! Dan ben je eindelijk zanger en dan dit, wat een emotionele rollercoaster seg!! Wel raar dat je een hele week moet wachten om bloed te trekken. Ze kunnen binnen paar dagen toch al zien of het inderdaad verder stijgt of daalt. Ik heb ooit een echo gehad op 5 weken en toen was er een stipje te zien in de baarmoeder. Volgens mij kunnen ze toch zien of er iets in de baarmoeder zit. Ik zit echt met je in!!

[Cookie-Monster]

hey Caroo, merci! Een rollercoaster, zo vat je het heel goed samen. Ik moest geen hele week wachten voor mijn nieuwe bloedtest, er werd gewoon gezegd dat ik "volgende week" nog eens bloed moet laten trekken, maar aangezien wij maandag op reis vertrekken, heb ik dan zelf maar gezegd dat dat maandag zou moeten zijn. Maar hoe langer ik erover nadenk, hoe minder ik tot dan wil wachten. HCG stijgt of daalt toch per dag? Als het om de 2-3 dagen moet verdubbelen, kan je toch na 1 of 2 dagen al een verschil zien? En ik zou liever weten waar ik aan toe ben voor we op reis vertrekken, niet wanneer we daar al zijn. Sebiet kunnen we beter niet vertrekken, dan weet ik dat ook liever voor maandag. Dus heb nog eens naar de praktijk van dr. Decleer gebeld voor wat meer info, en daar zeiden ze dat ze vanaf 10 dagen na de eerste positieve bloedtest iets kunnen zien op echo, maar dat is echt ten vroegste, en als alles goed gaat. Morgen ben ik 11 dagen na die eerste bloedtest, maar ik ga ervan uit dat het vruchtje misschien al een paar dagen 'dood' is. Dus wellicht is er niets te zien. Dan hoop ik dat ze een bbz kunnen uitsluiten. En dan moet het bloed maar meer duidelijkheid geven. Ondertussen ook op het werk en voor het onderhoud van de auto de nodige maatregelen genomen, zodat we morgen toch min of meer relaxed naar Decleer kunnen.
Ik heb ook nog gebeld naar de praktijk van de ecd, maar daar neemt niemand op. Het is de laatste week voor hun groot verlof, dus het zal daar zeker op zijn einde lopen... heb een bericht nagelaten, zal wel zien of ik nog iets hoor of niet. Ik heb nog wat contact gehad met vrienden (iemand die ook via ecd een kindje heeft, en iemand die nu zwanger is, na 2 miskramen) en die zeggen eigenlijk allebei dat ik gewoon moet zorgen dat ik voor maandag een dokter gezien en gesproken heb, zodat ik weet waar ik aan toe ben.

[Ster_]

Cookiemonster, ik lees nog steeds mee hier voor amarillo maar lees de rest natuurlijk ook. Ik ben tien jaar bij Decleer geweest en zelfs nu nog, want ik heb complicaties. Hij is een top man en top arts! Je kan echt op hem vertrouwen. Als je geen bloedverlies hebt zal hij wel een echo maken. Het klopt dat een vruchtje niet zichtbaar is onder een bepaalde hcg waarde. Maar mss zit je daar tegen morgen wel boven. Ik zou sowieso voor die echo gaan. En vraag hem wat je moet doen, ook voor de vakantie. Want ik kan me inbeelden dat je geen bbz wil beleven daar. Wat een mk betreft, ik vond dat emotioneel veel zwaarder dan lichamelijk. Bij mij was mijn laatste mk zelfs minder erg dan een menstruatie. Maar emotioneel vond ik het telkens ondraaglijk. Bedenk dit voor je vertrekt. Als je kan terugkomen mocht het jou echt niet gaan, dan kan je wel vertrekken. Maar nogmaals, bespreek dit goed met Decleer. Heel veel sterkte gewenst.

[Hope83]

Cookiemonstertje.... Nu pas je verhaal gelezen. Ik krijg er kippevel van. Zo oneerlijk. Ik volg je vrienden, hoor. Voor je op reis vertrekt zorgen dat je een dokter gesproken hebt. En misschien zelfs morgen én maandag bloed laten nemen, ook al zijn het verschillende labo's. Er zal altijd wel iets afwijking opzitten, maar het geeft toch een indicatie, hé. Spraken ze van ev utrogestan te verhogen? Ik hoop zo dat het toch nog goed komt met je waarden.

[Amarillo]

Cookiemonster: ik kom hier even voor jou reageren. Vind het zo erg voor jou dat het niet mocht zijn... En ook al probeer je in je achterhoofd te houden dat het nog fout kan lopen, toch ben je al aan het dromen en plannen aan het maken voor wanneer dat baby'tje er is. Vorig jaar hetzelfde meegemaakt op 5 weken zwangerschap dus kan me er wel iets bij voorstellen wat er nu in je omgaat... Mijn hcg stond toen op 860 en er was toen ook twijfel tussen bbz of een miskraam. Onder de 1000 konden ze inderdaad niets zien op de echo. Heb toen regelmatig bloedcontroles moeten doen. Zolang je geen pijn hebt zijn ze er redelijk gerust in. Is wel heel vervelend dat je met die onzekerheid op reis moet vertrekken. Zeker eerst bij je gynaecoloog langsgaan! Nu, stijgende waardes kunnen nog steeds op beide mogelijkheden wijzen... Enkel opvolging kan hier duidelijkheid in geven! Ik hoop dat je snel de duidelijkheid krijgt die je verlangt! Eens je weet dat het verkeerd zit, kan het soms niet snel genoeg worden afgesloten zodat je weer verder kan! Veel sterkte met de moeilijke periode waar je voor staat. Probeer wat afleiding te vinden op vakantie en zoek steun bij elkaar!

[Cookie-Monster]

Ster, Hope, Amarillo, dank jullie wel voor de lieve en bemoedigende woorden! Ik heb van de praktijk van de ecd geen reactie meer gehad op mijn telefoontje vanmiddag, dus ik blijf met mijn vragen zitten Dat vind ik wel vervelend: je krijgt slecht nieuws, en natuurlijk borrelen er dan de uren nadien allerlei vragen en twijfels, maar dan kan ik nergens meer terecht voor meer info, of komt er gewoon geen reactie. Dus ik ben blij dat ik morgen toch nog bij dr. Decleer terecht kan. Dan moet hij me maar verder helpen. Het feit dat ik ook niet per se regelmatig meer bloedcontroles moest laten doen, zit me ook niet lekker, ik wil het van dichterbij opvolgen blijkbaar dan mijn dokter... Zeker gezien ik volgende week in principe op reis vertrek! Ik zie me maandag al zitten in ons huisje 's avonds: eerste avond op reis en naar de telefoon zitten staren, wachtend op het resultaat van het bloedonderzoek.

Nee, er is helemaal niet meer gesproken over verhogen van utrogestan en progynova. Maar ik zit al redelijk hoog denk ik: 3 keer per dag 2 bolletjes 200 mg utro en 2 keer per dag 4 mg progynova.

Ster: ik ben ook heel gerust in het oordeel van dr. Decleer, hij is een arts die ik volledig vertrouw. Waar andere artsen bij deze poging mijn bloedstollingsafwijking wegwimpelden of zich er niet wilden over uitspreken of ik nu al dan niet bloedverdunners zou spuiten, was hij de enige die klaar en duidelijk advies gaf: "Zeker doen, zeker in jouw geval!" Ik heb het gedaan, en ik was zwanger. Dat ligt misschien niet of niet uitsluitend aan die bloedverdunners, maar toch, ik was blij om eindelijk een duidelijk antwoord te krijgen. Dus ik hoop dat hij me morgen ook meer duidelijkheid kan geven.

[Cookie-Monster]

Vanmorgen naar dr. Decleer. Blij dat ik geweest ben! Ik had de resultaten van de eerdere bloedonderzoeken laten doorsturen, zodat hij weet waarover het gaat. Mijn progesteron staat blijkbaar aan de lage kant, wat zou kunnen wijzen op een trage start. Hij maakt zich nog niet te veel zorgen over het HCG dat woensdag niet hoog genoeg stond, volgens hem is het voorbarig om na 1 laag cijfer te zeggen dat het fout zit. Het kan volgens hem nog alle kanten uit, bv. door een trage start. Ik weet het niet, ik neem dat met een korreltje zout. Na twee slapeloze nachten had ik mezelf ermee verzoend dat het over en uit was, en nu krijg je dan toch weer een beetje hoop. Het is te veel van wanhoop naar hoop en terug. Mijn symptomen (de weinige die ik had) zijn ook minder: geen gevoelige boobies meer… Dr. Decleer heeft ook een echo gedaan, daarop was iets te zien waarvan hij dacht dat het een vruchtzakje kon zijn, maar het was nog te vroeg om daar zomaar vanuit te gaan en het zegt ook niets over de slaagkansen. Hij wil het dan ook van dichterbij opvolgen. Woensdag moet er zeker iets te zien zijn op echo, maar dan zitten we normaal gezien in Frankrijk. Dus mogen we maandagochtend al eens terug voor een echo en bloed. Hopelijk weten we dan al veel meer, zodat we op reis kunnen vertrekken zonder al die twijfels en onzekerheid.
Ik ga er eigenlijk vanuit dat mijn HCG gedaald is en dat ze dat gaan zien in de bloedprik van vanmorgen. Dat is tenminste een duidelijk signaal, en dan kan ik het afsluiten. Ik wil niet meer dagen/weken in onzekerheid zitten, dat het nog “alle kanten” uit kan. Ik dacht dat de wachtweken erg waren, maar dit is precies nog een trapje hoger Uiteraard willen we het alle kansen geven, en als we vanavond toch een mooie stijging in HCG te horen krijgen, gaan we een gat in de lucht springen. Maar ik probeer vooral met mijn voetjes op de grond te blijven en ik zet me schrap voor weer een teleurstelling.

[Ster_]

Decleer is altijd eerlijk en ja, wonderen bestaan. Mijn laatste mk was ook een rollercoaster. Uiteindelijk kwam het niet goed, maar evengoed had het dat wel gedaan. De hoop en onzekerheid zijn vaak moeilijker om dragen dan de zekerheid dat het toch fout zit. Ik hoop dan ook vooral dat je vandaag nog uit die onzekerheid verlost bent.

En idd, eens zwanger en er zijn onzekerheden, das NOG zenuwslopender dan de ww. Ik kan ervan meespreken.

Dikke knuffel en ik hoop echt dat jullie maandag op reis kunnen vertrekken wetende waar jullie staan.