Trage stijging HCG

[Cookie-Monster]

Twee weken geleden kreeg ik eindelijk eens een leuk telefoontje: mevrouw, u bent zwanger!
HCG stond toen op 66. Drie dagen later mooi gestegen tot 170. So far, so good. Maar dan liep het mis. Weer 6 dagen later stond HCG maar op 600 (terwijl het minstens 1000 had moeten zijn) en kreeg ik te horen dat het ofwel een bbz of een dreigende miskraam zou zijn. Naar andere gyn voor verdere opvolging. Nog eens 2 dagen later (gisteren) was HCG gestegen tot 800. Wel een stijging, maar véél te weinig he. De gyn wil het nog niet opgeven, hij spreekt van "een trage start" maar ik zie het somber in.
Heeft er iemand een soortgelijke ervaring?

[trinity]

Hey, ik heb iets soortgelijks meegemaakt eind vorig jaar maar had wel al bloedverlies
Je kan mijn verhaal lezen in http://www.deverdwaaldeooievaar.be/foru ... 29&t=10309
Topic bloedverlies en laag hcg
Wil je niet ontmoedigen met mijn verhaal want zoals je gyn het zegt, alles is nog mogelijk. Dus de moed nog niet opgeven

[claires]

Ook ik wil je niet ontmoedigen maar heb het ook twee keer meegemaakt en de trage stijging is niet meer goedgekomen. Mijn verhaal staat hier ook ergens..
Ik kreeg net als trinity wel vrij snel erna bruinverlies. Maar nog niet wanhopen, heb toen ook veel positieve verhalen gehoord!! Elke zwangerschap is anders!! Succes!!

[Cookie-Monster]

Ladies, bedankt voor jullie reacties! Ik heb nog geen bloedverlies, maar ik weet niet of dat iets wil zeggen. Bij mijn vorige 5 pogingen hield de Utrogestan altijd mijn ms tegen. Misschien is dat nu ook het geval, dat ik gewoon geen bloedverlies heb zolang mijn progesteron kunstmatig hoog gehouden wordt.

Het is raar, maar sinds gisteren voel ik me 'anders', niet meer zwanger als het ware. Niet dat ik me ervoor bewust zwanger voelde, het is gewoon het verschil in gevoel dat me opvalt. Dus in mijn hoofd heb ik het al afgesloten. En nu hoop ik dat de controle maandag en bn dat bevestigen, dat ik het echt kan afsluiten. Als mijn hcg maandag weer gestegen is (hoe weinig ook), vrees ik dat de gyn het nog steeds niet gaat willen opgeven, terwijl ik dat wel wil, het voelt gewoon niet goed.

Net als bij Trinity reageer ik er anders op dan mijn vriend. We waren allebei heel blij toen we hoorden dat we zwanger waren, maar ik bouwde altijd voorzichtigheid in: ik hield er heel sterk (misschien té veel) rekening mee dat het nog kon mislopen. Dus toen we het nieuws kregen dat het niet goed zat, stortte mijn vriend als het ware in, terwijl het voor mij 'minder erg' aankwam. Nu geeft de gyn weer hoop door de stijging van HCG, dus ik vrees dat mijn vriend weer in de wolken is, maar dan is de klap weer heel hard als het alsnog misloopt (wat ik dus verwacht).

[Cookie-Monster]

Vanmorgen nog een echo laten doen. Daarop was niets te zien. Dus ik hoopte dat het vruchtje gewoon afgestorven was. Maar vanavond kreeg ik telefoon. HCG was weer gestegen, staat nu 1100 (vrijdag nog op 800). Dus ik maak me nu zorgen dat het toch een bbz zou zijn. De gyn wil het niet bevestigen of ontkennen, hij zegt gewoon dat er niets te zien was in de baarmoeder. En dat mijn progesteron laag staat (6, wat dat ook mag betekenen), dus hij verwacht dat het een miskraam wordt. Maar normaal zien ze toch vanaf 1000 HCG iets in de baarmoeder? En een laag progesteron houdt toch een bbz niet tegen van verder te ontwikkelen? Ik verwacht dat dat laag progesteron nog verder zal dalen (mocht met alle medicatie stoppen) en dat als gevolg daarvan het bms zal afgestoten worden.
Het is bitter, ik heb het er ontzettend moeilijk mee dat het een bbz zou zijn. Want dan is het wel een goed embryo (blijft immers verder ontwikkelen), maar is het op de verkeerde plaats beland. Stomme pech dus. Waardoor het niet levensvatbaar is en ik de hele rimram nog eens mag herbeginnen. Ik had liever een gewone miskraam, want daar had ik me mee kunnen verzoenen in de zin van: het loopt fout omdat er iets mis is met het vruchtje.
Dinsdag, wanneer we terug in België zijn, nog eens controle.

[trinity]

Volgens mijn gyn kan je pas echt iets zien vanaf hcg 2000 tot 2500. Dus op zich niet abnormaal dat er nog niks te zien is. Een bbz kan ook zijn dat het vruchtje afgestorven is omdat er iets mee scheelde maar dat er nog weefsel daarvan is achtergebleven op een plaats waar het niet moet zitten. Bij mij was dat het geval. Vruchtje was niet te vinden in mijn eileider. Enkele weefsel dat verder groeide en hcg aan maakte. Laat je maar goed opvolgen. Ik moest om de 2 dagen bloed laten prikken om hcg te zien. En als je hevige buikpijn krijgt of pijn aan je schouder dan moet je onmiddellijk naar het ziekenhuis. Niet dat ik je schrik wil aanjagen maar je bent best voorbereid.