Merci, Ethlinn en NewGirl! Ja, `t was vooral een baalmorgen. In de namiddag ging het beter!
Ethlinn, amaaai, nu al volledig ingedaald! Straf! En die bewegingen doen inderdaad niet echt deugd meer, eh... Succes met de valies te maken!
NewGirl: Oh meid, dat is echt herkenbaar, zenne. Mijn schoonmama zei een paar dagen geleden toen ik in de zetel zat, dat ik wel tourkes moest wandelen, eh. En patat, mijn humeur om zeep. Ik heb echt zo `t gevoel nu dat iedereen me gewoon met rust moet laten, haha. Vraag me niet te veel en vooral niet op het verkeerde moment, lol.
Wat die epi betreft: ik zou vooral proberen realistisch te blijven, zodat je niet het risico loopt teleurgesteld te geraken achteraf. Een bevalling verloopt heel vaak niet zoals je dat wil. Zeker in een ziekenhuis. Veel hangt af van je eigen lichaam, maar ook van de omgeving, de vroedvrouw die je op dat moment gaat hebben, de gynaecoloog die je gaat hebben, ... Er speelt enorm-enorm veel mee.
Ik wou bij mijn zoontje ook heel graag zonder epi bevallen, maar probeerde wel realistisch te zijn. Mijn bevalling heeft erg lang geduurd omdat ik heel traag vordering maakte. Ik ben gestart op 3 cm en was 42 uur later nog altijd *maar* 5 cm. Tot dan waren de weeen pijnlijk, maar ik kon het aan. Toen uiteindelijk mijn water brak waren de weeen zo ontzettend pijnlijk, dat was niet iets dat ik simpelweg kon *verbijten*. Vooral toen de vroedvrouw zei dat ik zeker nog 5 uur te gaan had. Die pijn voor zo lang ou ik nooit te boven zijn gekomen zonder epidurale. Pas 2 maanden later is die herinnering van die pijn wat beginnen te vervagen. (Nog een fabeltje: dat je alle pijn dadelijk vergeet na de bevalling, lol.)
Die pijn is iets heel individueels. Afhankelijk van de positie van je baby heb je namelijk andere weeen, eh. Ik had uitsluitend rugweeen en nadat mijn water brak ook beenweeen. Dat is pijnlijker dan gewone buikweeen.
Er zijn verschillende soorten van bevallingspijnen. Je gaat echt moeten aanvoelen voor jezelf hoe dat gaat. Ons lichaam is gemaakt om te bevallen en je moet echt vertrouwen hebben in jezelf, maar tegelijkertijd gewoon realistisch blijven en afwachten hoe het loopt.
Ik was heel blij met de epi achteraf en heb er geen enkel negatief gevolg aan overgehouden. Tegen dat ik moest persen, voelde ik de persdrang ook zelf en voelde ik ook terug pijn, maar zonder de scherpe kant.
Ook deze keer zou ik graag natuurlijk bevallen, maar ik ben nog realistischer. Als ik voel dat het dezelfde kant uitgaat, mogen ze direct de epi steken, hihi.
Bevallingen zijn echt heel individueel. Ik heb vriendinnen die volledig zonder epi bevallen en `t is gemakkelijk om te denken *Allez, waarom konden zij dat wel?*, maar zo werkt het niet. Je kan 2 bevallingen, 2 lichamen, 2 omstandigheden echt niet met elkaar vergelijken.
Probeer vooral te genieten eigenlijk! Niet te veel stressen, go with the flow en leg jezelf niet te veel druk op!
(Schatting is niet meer accuraat omdat het hoofdje niet meer meetbaar is).
Mijn man hoopt stiekem van wel 
Geweldige timing! Alhoewel het natuurlijk nog minder goed zou zijn als we er vlak na de bevalling mee zouden zitten, dus liever nu.