Het is inderdaad zeer zwaar en vermoeiend. Vooral in de peuterfase, ze leren nieuwe dingen, testen en hertesten en ze zitten vaak tegen je grenzen aan.
1 kindje of 2 na elkaar is niet te vergelijken met een tweeling. Vooral niet als ze niet doorslapen of regelmatig ziek zijn.
Het is enorm zwaar en ondersteuning is nodig. Ofwel van familie om te helpen met de zorgen, ofwel emotionele ondersteuning.
Zelf kan ik niet meespreken over het gevoel dat je ervaart dat het niet jouw kindjes zijn, mijn 2 schatten betekenen alles voor mij. Maar ik denk wel dat die constante vermoeidheid je negatieve gevoelens of angsten vergroot.
wel begrijp ik het feit dat ze prematuur zijn met ziekenhuis opnames na 2 jaar. Mijn jongens hebben eveneens 6 weken in de couveuse gelegen en zijn nu kleine gezonde dikkertjes.
Als je ooit eens een tweelingbeklag wil doen, mag je dat zeker en ook altijd via een pb
. Ik zie mijn jongens doodgraag, maar liefst had ik ze ook met enkele jaren tussen. maar dan bedenk ik steeds, dan moest ik misschien eentje opgeven en dat zou ik nu zeker niet meer kunnen.mijn collega's vinden een tweeling zo romantisch en wensen er soms ook een, omdat ik zo'n vrolijke jongens heb, en mijn reactie is altijd hetzelfde, pas er eens een week op en we spreken opnieuw!
overlaatst had ik gebruik gemaakt vd dienst oppas ziek kind. een vrouw met 4 jonge kinderen kwam babysitten. zelf zij gaf aan na 1 dag hoe vermoeiend 2 kinderen van dezelfde leeftijd zijn.
