IUI-clubje

[irisbloem]

Follikkelmeting gehad vandaag en had eentje v 15,5 .. Normaal zou ze denken dat het donderdag zou zijn. Maar om zeker te zijn gaat de ki door op woensdag. Vanavond weer mn pregnyl spuit. Bah! Schrik v naalden en vorige keer voelde het niet aangenaam aan. Maar alles v de goeie zaak!
Woensdag een drukke, maar leuke dag! Eerste inseminatie. En dan maar duimen...

Zet je die inspuiting zelf of laat je het doen? ik laat de thuisverpleegster komen, de ene keer voel ik er bijna niets van en de andere keer blijft de plaats enkele dagen pijnlijk, is afhankelijk van hoe koud de vloeistof is en waar ze gezet wordt Alvast veel succes!

Een thuisverpleegster. Ik kan en durf dat niet
Heb ze alvast uit de koelkast gehaald ze kan nu bijna komen. Gaat mss nog wat te koud hebben.
Stomme is nu wel. Ik heb zo een vermoeden het nu de moment is Ofwel wil mn lichaam mij v de gek houden. Heb net een goeie slijmprop verloren. Al voel nu en dan wat
Schrik we tegen woensdag te laat gaan zijn.. Maar ja let it go, laat het los zeker
Afspraak is gemaakt.

Ik heb soms ook mijn twijfels over de timing hoor maar op basis van je bloedwaarden kunnen ze normaal wel de goede moment bepalen. We kunnen niets anders dan vertrouwen erin hebben he.

[saar33]

@Saar: aan de hoeveelste dag zit je? misschien te vroeg getest?

Ik zit al op dag 43.. langste cyclus was 47 dagen. Maar dit was na een vroege miskraam. Als ik ze volgende week donderdag nog niet heb ga ik naar het ziekenhuis om een echo. Pff

Ondertussen al bij de gyn geweest. ik wou niet langer meer wachten.
baarmoeder was in rust en ik ben niet zwanger. de gyn vond het ook wel vreemd dat mijn ms er nog niet was. maar ik heb wel een eisprong gehad. ondertussen al op dag 46. nu kan ik niets anders doen dan wachten op men ms. ik had beter wel een pregnyl spuit gekregen, dan was ik nu al met de volgende ronde bezig. zo frustrerend allemaal

[nelevdb]

hey,

ik ben hier al enkele weken niet meer zo actief (sinds mijn miskraam begin juli).

Ik zit nu in mijn wachtweken van de 5de IUI-D. Onze laatste, hierna stappen we over op ICSI in de hoop toch volgend jaar nog een wondertje te mogen verwelkomen want mijn voorraad eicellen is aan de lage kant en ik ben er ondertussen al 35 geweest ook.

Ik zie het even gewoon niet meer zitten en heb me zelf de vraag al gesteld of ik het nog aankan. Wat staat er mij nog allemaal te wachten, hoe lang kan dit zo doorgaan? duizenden vragen dolen door mijn hoofd. en ik wil er niet in geloven dat het deze keer wel lukt en 2 seconden later wil ik die hoofdpijn of rugpijn toeschrijven aan een 'toekomstig mirakel'.

Ik wist dat het emotioneel niet makkelijk ging zijn, maar op dagen als vandaag vraag ik me af of ik de juiste keuze heb gemaakt.

Hebben jullie dat ook al gehad?

lieve knuffels
Nele

[irisbloem]

@Saar: aan de hoeveelste dag zit je? misschien te vroeg getest?

Ik zit al op dag 43.. langste cyclus was 47 dagen. Maar dit was na een vroege miskraam. Als ik ze volgende week donderdag nog niet heb ga ik naar het ziekenhuis om een echo. Pff

Ondertussen al bij de gyn geweest. ik wou niet langer meer wachten.
baarmoeder was in rust en ik ben niet zwanger. de gyn vond het ook wel vreemd dat mijn ms er nog niet was. maar ik heb wel een eisprong gehad. ondertussen al op dag 46. nu kan ik niets anders doen dan wachten op men ms. ik had beter wel een pregnyl spuit gekregen, dan was ik nu al met de volgende ronde bezig. zo frustrerend allemaal

Toen ik nog niet werd opgevolgd heb ik ook nog gehad dat ik pas 5 weken na eisprong regels kreeg maar was toen aan het twijfelen of ik wel degelijk eisprong had gehad en testen op zwangerschap heb ik toen ook niet gedaan. Het is inderdaad soms raar heel onze cyclus. Je was misschien anders met de volgende ronde bezig geweest maar nu heeft je lichaam zich kunnen recupereren wat de volgende ronde misschien ten goede komt
Ik zou toch maar voor de zekerheid alle symptomen goed in het oog houden want het is mogelijk dat je een nieuwe cyclus start en begint te ovuleren zonder echt volop te menstrueren.

[irisbloem]

hey,

ik ben hier al enkele weken niet meer zo actief (sinds mijn miskraam begin juli).

Ik zit nu in mijn wachtweken van de 5de IUI-D. Onze laatste, hierna stappen we over op ICSI in de hoop toch volgend jaar nog een wondertje te mogen verwelkomen want mijn voorraad eicellen is aan de lage kant en ik ben er ondertussen al 35 geweest ook.

Ik zie het even gewoon niet meer zitten en heb me zelf de vraag al gesteld of ik het nog aankan. Wat staat er mij nog allemaal te wachten, hoe lang kan dit zo doorgaan? duizenden vragen dolen door mijn hoofd. en ik wil er niet in geloven dat het deze keer wel lukt en 2 seconden later wil ik die hoofdpijn of rugpijn toeschrijven aan een 'toekomstig mirakel'.

Ik wist dat het emotioneel niet makkelijk ging zijn, maar op dagen als vandaag vraag ik me af of ik de juiste keuze heb gemaakt.

Hebben jullie dat ook al gehad?

lieve knuffels
Nele

Sinds ik sedert vorige vrijdag weet dat mijn 6de poging mislukt is zit ik ook met diezelfde vragen in mijn hoofd: hoelang kan ik dit nog aan? (ook fysiek want heb constant last van spierontstekingen door stress) hoelang duurt die lijdensweg nog? en gaat het nog wel lukken bij mij? ik ben ondertussen 40 en heb ook een lage eicelreserve. Ik doe nog even verder met IUI, eind oktober heb ik een gesprek met de gynaecoloog maar IVF is met mijn AMH niet echt een meerwaarde. Ik heb al veel geweend en heb al serieus in de put gezeten en soms zou ik zo graag stoppen met alles want ben het beu om naar dat ziekenhuis te lopen maar als ik nu stop blijf ik zeker met lege handen achter. Er met iemand over kunnen praten die je begrijpt maar toch niet te dicht bij jou staat kan echt helpen, ik spreek uit ervaring.
Ik hoop voor jou dat het deze keer lukt en wens jou veel sterkte indien dit niet zo zou zijn.

[Floorr]

hey,

ik ben hier al enkele weken niet meer zo actief (sinds mijn miskraam begin juli).

Ik zit nu in mijn wachtweken van de 5de IUI-D. Onze laatste, hierna stappen we over op ICSI in de hoop toch volgend jaar nog een wondertje te mogen verwelkomen want mijn voorraad eicellen is aan de lage kant en ik ben er ondertussen al 35 geweest ook.

Ik zie het even gewoon niet meer zitten en heb me zelf de vraag al gesteld of ik het nog aankan. Wat staat er mij nog allemaal te wachten, hoe lang kan dit zo doorgaan? duizenden vragen dolen door mijn hoofd. en ik wil er niet in geloven dat het deze keer wel lukt en 2 seconden later wil ik die hoofdpijn of rugpijn toeschrijven aan een 'toekomstig mirakel'.

Ik wist dat het emotioneel niet makkelijk ging zijn, maar op dagen als vandaag vraag ik me af of ik de juiste keuze heb gemaakt.

Hebben jullie dat ook al gehad?

lieve knuffels
Nele

Oh Nele Dikke knuffel!
Het is te begrijpen je het moeilijk hebt!
Mss eens langs de huisarts gaan?
Die kan natuurlijk geen wonderen verrichten.
Maar ik ben nu ook zo gegaan. In schouders, nek en rug zit het bij mij ook vast door de stress. Wij zijn met de ki nog niet lang bezig. Eerste poging nu nog maar. Maar al bijna vier jaar op de natuurlijke manier aan het proberen en de stress is niet enkel daardoor groot. Er zijn andere zaken momenteel die v veel meer stress zorgen. Zit zelfs met ontstekingen onderaan mijn rug.
Ben twee keer naar de huisarts gegaan. Eerste keer kreeg ik medicatie v de pijn en ontsteking. Maar tweede keer terug gegaan het niet helemaal hielp en ik overtuigd de stress hier in huis hangt de oorzaak is. Tweede keer kreeg ik kine voorgeschreven. Alles wat losmaken en relaxatieoefeningen. Gaat mij deugd doen.
Ik wens je veel moed en sterkte! ♡

[Floorr]

Zet je die inspuiting zelf of laat je het doen? ik laat de thuisverpleegster komen, de ene keer voel ik er bijna niets van en de andere keer blijft de plaats enkele dagen pijnlijk, is afhankelijk van hoe koud de vloeistof is en waar ze gezet wordt Alvast veel succes!

Een thuisverpleegster. Ik kan en durf dat niet
Heb ze alvast uit de koelkast gehaald ze kan nu bijna komen. Gaat mss nog wat te koud hebben.
Stomme is nu wel. Ik heb zo een vermoeden het nu de moment is Ofwel wil mn lichaam mij v de gek houden. Heb net een goeie slijmprop verloren. Al voel nu en dan wat
Schrik we tegen woensdag te laat gaan zijn.. Maar ja let it go, laat het los zeker
Afspraak is gemaakt.

Ik heb soms ook mijn twijfels over de timing hoor maar op basis van je bloedwaarden kunnen ze normaal wel de goede moment bepalen. We kunnen niets anders dan vertrouwen erin hebben he.

Hier werd er geen bloed geprikt. Maar we waren denk ik toch op tijd. Had gisteren duidelijke pijn en grote slijmen die ik verloor. Is al altijd juist geweest bij die pijn en slijmen. Als de gyn de ki deed zei ze het ook. Het is inderdaad de moment.
Nu duimen maar

[irisbloem]

Een thuisverpleegster. Ik kan en durf dat niet
Heb ze alvast uit de koelkast gehaald ze kan nu bijna komen. Gaat mss nog wat te koud hebben.
Stomme is nu wel. Ik heb zo een vermoeden het nu de moment is Ofwel wil mn lichaam mij v de gek houden. Heb net een goeie slijmprop verloren. Al voel nu en dan wat
Schrik we tegen woensdag te laat gaan zijn.. Maar ja let it go, laat het los zeker
Afspraak is gemaakt.

Ik heb soms ook mijn twijfels over de timing hoor maar op basis van je bloedwaarden kunnen ze normaal wel de goede moment bepalen. We kunnen niets anders dan vertrouwen erin hebben he.

Hier werd er geen bloed geprikt. Maar we waren denk ik toch op tijd. Had gisteren duidelijke pijn en grote slijmen die ik verloor. Is al altijd juist geweest bij die pijn en slijmen. Als de gyn de ki deed zei ze het ook. Het is inderdaad de moment.
Nu duimen maar

Ik hoop ook voor jou dat de timing goed zat, raar dat ze je bloedwaarden niet hebben bepaald want als ze bij mij enkel op de echo af zouden gaan zouden ze er al eens naast gezeten hebben. Meestal weet ik door pijn en slijmen ook wanneer het de moment is maar mijn ei springt soms wat vroeger (18 a 20 mm) en soms groeit het wat langer door (24 mm) waarbij in het ene geval ik maar 1 dag overvloedig slijm en pijn heb en in het andere 2 a 3 dagen. Er zit wel wat verschil op bij mij. De laatste keer gingen ze mij op basis van mijn echo de vrijdagmorgen op maandag laten terugkomen (was niet erg duidelijk) en op basis van mijn bloedwaarden zagen ze reeds een beginnende piek en had ik de zaterdag inseminatie.

[irisbloem]

hey,

ik ben hier al enkele weken niet meer zo actief (sinds mijn miskraam begin juli).

Ik zit nu in mijn wachtweken van de 5de IUI-D. Onze laatste, hierna stappen we over op ICSI in de hoop toch volgend jaar nog een wondertje te mogen verwelkomen want mijn voorraad eicellen is aan de lage kant en ik ben er ondertussen al 35 geweest ook.

Ik zie het even gewoon niet meer zitten en heb me zelf de vraag al gesteld of ik het nog aankan. Wat staat er mij nog allemaal te wachten, hoe lang kan dit zo doorgaan? duizenden vragen dolen door mijn hoofd. en ik wil er niet in geloven dat het deze keer wel lukt en 2 seconden later wil ik die hoofdpijn of rugpijn toeschrijven aan een 'toekomstig mirakel'.

Ik wist dat het emotioneel niet makkelijk ging zijn, maar op dagen als vandaag vraag ik me af of ik de juiste keuze heb gemaakt.

Hebben jullie dat ook al gehad?

lieve knuffels
Nele

Oh Nele Dikke knuffel!
Het is te begrijpen je het moeilijk hebt!
Mss eens langs de huisarts gaan?
Die kan natuurlijk geen wonderen verrichten.
Maar ik ben nu ook zo gegaan. In schouders, nek en rug zit het bij mij ook vast door de stress. Wij zijn met de ki nog niet lang bezig. Eerste poging nu nog maar. Maar al bijna vier jaar op de natuurlijke manier aan het proberen en de stress is niet enkel daardoor groot. Er zijn andere zaken momenteel die v veel meer stress zorgen. Zit zelfs met ontstekingen onderaan mijn rug.
Ben twee keer naar de huisarts gegaan. Eerste keer kreeg ik medicatie v de pijn en ontsteking. Maar tweede keer terug gegaan het niet helemaal hielp en ik overtuigd de stress hier in huis hangt de oorzaak is. Tweede keer kreeg ik kine voorgeschreven. Alles wat losmaken en relaxatieoefeningen. Gaat mij deugd doen.
Ik wens je veel moed en sterkte! ♡

Ik zit ook constant met ontstekingen sinds ik met de inseminaties ben begonnen. Op 1 week tijd kon ik wegens carpool aan beide polsen mijn werk niet meer doen en ben zelfstandig. Nu probeer ik mijn werk zoveel mogelijk te spreiden en werk ik met steunverbanden aan. De dokter zegt dat het door mijn werk komt en inderdaad is het zeer belastend voor mijn gewrichten maar vind het ook erg toevallig dat ik het nu net krijg en ook vele andere ontstekingen. De stress zit in ons lichaam en die wisselende hormoonbalansen zullen er ook wel iets mee te maken hebben. Dat het maar vlug eens positief nieuws mag zijn voor ons allemaal.

[irisbloem]

Vandaag het nieuws gekregen dat mijn FSH veel te hoog is en er deze cyclus geen eisprong meer komt. Aangezien mijn lage AMH waarde zal de dokter wellicht iets anders van behandeling voorstellen bij ons gesprek binnen 3 weken. Ik vrees dus dat mijn IUI verhaal mogelijk stopt en weet niet of er nog een andere behandeling zal worden opgestart. Mijn man ziet intensievere behandelingen niet echt zitten en ik weet niet of ik dat ga kunnen combineren met mijn werk. Ik weet niet of het in mijn geval eigenlijk wel nog zin heeft allemaal ...

Ik ga er dus even uit en wens iedereen hier het beste en meer geluk dan ik tot nog toe had.

[Sterrie]

Oh Irisbloem, vind het zo erg om te lezen dat het (nog) niet gelukt is bij jou. Ik heb je verhaal wat gevolgd, omdat we beide met dat lage AMH zitten, en had zo gehoopt op een goed einde... Inderdaad nog even afwachten wat de dokter binnen 3 weken zal zeggen. Want een hoog FSH bemoeilijkt een behandeling zeker, dat hebben ze mij toen ook gezegd. Maar mag ik vragen hoe hoog FSH dan was? Want dat kan blijkbaar van maand tot maand nog veranderen, de ene keer eens wat hoger en de andere keer wat lager, hoeft dus niet te betekenen dat het definitief hoog staat. Maar snap ook wel dat je daar niet wil op zitten wachten en dat jij en je man er stilaan genoeg van hebben. Moedige beslissing en ik wens jullie nog het beste toe, wat de toekomst ook brengt!

(je hoeft niet op dit bericht te reageren als je liever niet wilt, of je mag zeker ook een privé-bericht sturen).

[saar33]

Follikkelmeting gehad vandaag en had eentje v 15,5 .. Normaal zou ze denken dat het donderdag zou zijn. Maar om zeker te zijn gaat de ki door op woensdag. Vanavond weer mn pregnyl spuit. Bah! Schrik v naalden en vorige keer voelde het niet aangenaam aan. Maar alles v de goeie zaak!
Woensdag een drukke, maar leuke dag! Eerste inseminatie. En dan maar duimen...

Zet je die inspuiting zelf of laat je het doen? ik laat de thuisverpleegster komen, de ene keer voel ik er bijna niets van en de andere keer blijft de plaats enkele dagen pijnlijk, is afhankelijk van hoe koud de vloeistof is en waar ze gezet wordt Alvast veel succes!

Een thuisverpleegster. Ik kan en durf dat niet
Heb ze alvast uit de koelkast gehaald ze kan nu bijna komen. Gaat mss nog wat te koud hebben.
Stomme is nu wel. Ik heb zo een vermoeden het nu de moment is Ofwel wil mn lichaam mij v de gek houden. Heb net een goeie slijmprop verloren. Al voel nu en dan wat
Schrik we tegen woensdag te laat gaan zijn.. Maar ja let it go, laat het los zeker
Afspraak is gemaakt.

wel, ik was er ook bang voor maar het doet bijna geen pijn als ik ze zelf zet. 1X laten zetten en dat deed echt veel pijn. kan zijn dat dit wel aan de verpleegster zelf lag hoor.

[irisbloem]

Oh Irisbloem, vind het zo erg om te lezen dat het (nog) niet gelukt is bij jou. Ik heb je verhaal wat gevolgd, omdat we beide met dat lage AMH zitten, en had zo gehoopt op een goed einde... Inderdaad nog even afwachten wat de dokter binnen 3 weken zal zeggen. Want een hoog FSH bemoeilijkt een behandeling zeker, dat hebben ze mij toen ook gezegd. Maar mag ik vragen hoe hoog FSH dan was? Want dat kan blijkbaar van maand tot maand nog veranderen, de ene keer eens wat hoger en de andere keer wat lager, hoeft dus niet te betekenen dat het definitief hoog staat. Maar snap ook wel dat je daar niet wil op zitten wachten en dat jij en je man er stilaan genoeg van hebben. Moedige beslissing en ik wens jullie nog het beste toe, wat de toekomst ook brengt!

(je hoeft niet op dit bericht te reageren als je liever niet wilt, of je mag zeker ook een privé-bericht sturen).

Ik wist zelf de waarde niet, heb daarnet gebeld, deze is 100, erg problematisch dus Is wel genomen op dag 10 van de cyclus, ik las dat dit een vertekend beeld kan geven maar toch is zo'n waarde verschrikkelijk slecht. Er is een afspraak weggevallen en ik kan nu donderdag op gesprek bij de dokter, ben blij dat ik niet zo lang moet wachten op antwoorden en we definitief kunnen beslissen wat we gaan doen.

[Floorr]

Vandaag het nieuws gekregen dat mijn FSH veel te hoog is en er deze cyclus geen eisprong meer komt. Aangezien mijn lage AMH waarde zal de dokter wellicht iets anders van behandeling voorstellen bij ons gesprek binnen 3 weken. Ik vrees dus dat mijn IUI verhaal mogelijk stopt en weet niet of er nog een andere behandeling zal worden opgestart. Mijn man ziet intensievere behandelingen niet echt zitten en ik weet niet of ik dat ga kunnen combineren met mijn werk. Ik weet niet of het in mijn geval eigenlijk wel nog zin heeft allemaal ...

Ik ga er dus even uit en wens iedereen hier het beste en meer geluk dan ik tot nog toe had.

Wat erg v jullie
Ik wens je veel sterkte en het beste verder!

[Floorr]

Zet je die inspuiting zelf of laat je het doen? ik laat de thuisverpleegster komen, de ene keer voel ik er bijna niets van en de andere keer blijft de plaats enkele dagen pijnlijk, is afhankelijk van hoe koud de vloeistof is en waar ze gezet wordt Alvast veel succes!

Een thuisverpleegster. Ik kan en durf dat niet
Heb ze alvast uit de koelkast gehaald ze kan nu bijna komen. Gaat mss nog wat te koud hebben.
Stomme is nu wel. Ik heb zo een vermoeden het nu de moment is Ofwel wil mn lichaam mij v de gek houden. Heb net een goeie slijmprop verloren. Al voel nu en dan wat
Schrik we tegen woensdag te laat gaan zijn.. Maar ja let it go, laat het los zeker
Afspraak is gemaakt.

wel, ik was er ook bang voor maar het doet bijna geen pijn als ik ze zelf zet. 1X laten zetten en dat deed echt veel pijn. kan zijn dat dit wel aan de verpleegster zelf lag hoor.

Kwam goed hoor! Dankzij jullie tips was het deze keer minder pijnlijk! Heb het veel vroeger uit de frigo gehaald. Had niet meer echt koud. Voelde het "bijna niet". Enkel opt einde bij het uithalen beke. Maar mag niet klagen. Was stukken aangenamer dan de vorige keer!