Verdorie, 't gaat hier snel, kan niet meer volgen
Neen, 'k heb het hem niet gezegd, maar achteraf gezien had ik het beter gedaan, 't zou hem leren mensen met een leugen af te wimpelen en dan zou hij misschien nog eens zijn cursus gynaecologie hebben kunnen lezen.
Goede collega's maken inderdaad het verschil tussen leuk en minder leuk werk. Een rotdag wordt zo verholpen nadat je eens hebt kunnen ventileren!
Oei, niet echt een droomverlof dus! Na mijn bloeding op donderdag ben ik thuis moeten blijven tot en met de dinsdag van de volgende controle. Maar ik kan me voorstellen dat ze wat voorzichtiger zijn bij iemand met jouw geschiedenis.
Lezen is leuk, maar niet als het van moeten is hé. Ik heb ook niet 'genoten' van die dagen thuis.
'k Zou ook bij de huisarts kunnen gaan, maar ook daar zit ik weer met een (ingebeeld?) probleem. Ik heb nu al een aantal jaren een nieuwe huisarts, maar ik ben in al die jaren hooguit een paar keer geweest met iets banaals. Ik ken hem dus niet, weet niet of hij echo's doet, weet enkel dat hij nogal nononsens is (geen medicatie als het niet nodig is, ziekteverlof zo beperkt mogelijk), 'k denk dus niet dat ik bij hem moet gaan zeuren om een echo.
Het alternatief is dat ik een andere huisarts zoek (zou ook niet onlogisch zijn, want mijn huisarts woont in mijn vroegere woonplaats en doordat ik die zo weinig nodig heb ben ik niet op zoek gegaan naar een andere), maar dan komt die schroom weer terug bij mij, moet ik met zo'n 'banaal verhaal' naar een huisarts? Zal ik niet opnieuw weggelachen worden?
Jaja, ben anders wel assertief, werk ook in de gezondheidszorg en durf hier gerust mijn zegje te doen tegen de artsen, maar als het mezelf aanbelangt... grote mond, klein hartje
