IUI-clubje

[Minosh]

Heeey

Ik kom me ook aanmelden bij iui
Heb 15 dagen geleden mijn eerste iui gehad
Vandaag uitslag gekregen, niet zwanger... Dus nu maar wachten op mijn menstruatie en hop naar de volgende ronde
Ik lees vaak dat veel vrouwen hun lichaam ondertussen al kennen, iedereen weet waneer hun nod is. Terwijl ik al heel mijn menstruatie leventje nooit of nooit duidelijkheid heb gehad, tegendeel soms krijg ik 2x menstruatie in 1 cyclus, of dan weer niet
Uit onderzoek bleek dat ik teveel aan mannelijke hormonen aanmaak... Maar ik geef niet op en zolang ik de kans krijg om te proberen blijf ik verder doen
Alleen ontzettend jammer dat het ergens blijft aanvoelen als falen... Die pijn zal nooit echt wennen..
Heb 6jaar geleden ook in de mmm gezeten... Toen stopgezet omdat het volgens de arts geen nut meer had vanwege overgewicht, heb jaar erna een gastric bypass ondergaan en maand erna bleek ik spontaan zwanger te zijn, nu loopt mijn kereltje hier rond dus ergens weet ik wel dat het mogelijk is... Maar ik heb geen glazen bol dus kan het niet zeker weten... Verder wil ik iedereen hier een enorme dikke knuffel geven!

Hoi,

(Helaas) welkom hier in het IUI-clubje!
Fijn dat je al een kindje hebt. Dan weet je op z'n minst dat er hoop is. Neemt niet weg dat je nu weer in een lastig traject moet stappen. We steunen elkaar hier! Veel succes met de tweede poging.
Vraagje: hoe heb je de voorbije wachtweken na de eerste IUI ervaren? Wat deed je om afleiding te vinden? Dat blijft zo ontzettend moeilijk...

Ik wil niet teveel hoop koesteren, omdat ik weet dat de kans per cyclus klein is. Anderzijds ben je je hyperbewust van alles wat er gaande is en gaan de dagen tergend langzaam voorbij

Hey

Ik moet zeggen dat het voor mij persoonlijk een hel was... 1ste keer iui, je weet niet wat er gebeurt, je voelt alles en nog wat! Dag na mijn iui kreeg ik énorme krampen en dat gedurende een week... Daarna steken beneden continu en diaree ben maandag naar de huisarts gegaan, bleek dat ik buikgriep had dus ja kan niet echt iets linken aan hoe mijn lichaam erop zou reageren... Ik denk dat ik te blind ben geweest met mezelf positieve moed in te spreken dat er ook nog wel vrouwen zijn die toch eerste keer zwanger zijn geraakt, ergens heb ik gewoon bang om heel dat mmm weer jaren over te doen, ik heb toen emotioneel diep gezeten... Dat mijn zoon is geboren is een mirakel voor mezelf, kan mezelf echt gelukkig prijzen want dat houdt me nu vooral wel bezig, anders had ik ook weer 2weken bezig geweest met heel dit iui denk ik, mijn grootste fout in deze ronde vind ik persoonlijk dat ik alles ging opzoeken op Google, alles wat ik voelde zocht ik op.... Dus ja je krijgt hoop maar toch is niet iedereen het zelfde, eigenlijk zou je best na je iui 2 weken beter op vakantie gaan haha.... Ik denk bij mijn volgende iui dat ik gewoon elke dag lekker ga werken en na het werk met mijn zoon ga bezighouden, zat ook thuis door de corona situatie dus idd die 2 weken gingen zooooooo traag

Mijn raad is, ga niets opzoeken en ga jezelf niet vergelijken met andere, ik heb een idee voor mezelf bij de volgende ronde, een dagboek! Ga ik gewoon mijn dag vanaf de menstruatie tot de volgende bij houden, klachten en dergelijke.... En misschien zo je lichaam wel leren kennen in heel het iui verhaal...

Ik hoop dat we einde van deze ritten allemaal toch wel gelukkig mogen zijn, ik gun het iedereen

Ik hoop dat ook.
Veel succes!

[Sara1987]

Ik had in januari een berichtje gestuurd via Messenger naar een ex-collega die erg mee heeft geleefd toen ik bezig was om op te starten. Nl. met het goede nieuws dat ik zwanger was.

Geen antwoord, dus ik had zoiets van: "Ah ja, dan is het maar langs 1 kant geweest dat we goede collega's leken" en heb dus ook niet laten weten dat het mis is gelopen. Mijn hoofd had het toen ook wel wat druk met andere dingen.

Vandaag wel een bericht terug, met een dikke proficiat en een hoop smileys. Heb ik de boodschap moeten geven dat het vroeg mis is gelopen en dat deze poging ook niets is geworden. Was even een wat minder moment.

Maar voor de rest, ga ik volop voor poging 3. Nu dag 5 van mijn cyclus en mijn menstruatie is al flink minder. Dat is ook al wel tof, want ik vind al dat over en weer geloop naar de wc ook maar niets (aka tijdverspilling). Volgende week dinsdag terug follikelmeting en dan hopen dat er al eentje goed op weg is.

[Fie1992]

Ik had in januari een berichtje gestuurd via Messenger naar een ex-collega die erg mee heeft geleefd toen ik bezig was om op te starten. Nl. met het goede nieuws dat ik zwanger was.

Geen antwoord, dus ik had zoiets van: "Ah ja, dan is het maar langs 1 kant geweest dat we goede collega's leken" en heb dus ook niet laten weten dat het mis is gelopen. Mijn hoofd had het toen ook wel wat druk met andere dingen.

Vandaag wel een bericht terug, met een dikke proficiat en een hoop smileys. Heb ik de boodschap moeten geven dat het vroeg mis is gelopen en dat deze poging ook niets is geworden. Was even een wat minder moment.

Maar voor de rest, ga ik volop voor poging 3. Nu dag 5 van mijn cyclus en mijn menstruatie is al flink minder. Dat is ook al wel tof, want ik vind al dat over en weer geloop naar de wc ook maar niets (aka tijdverspilling). Volgende week dinsdag terug follikelmeting en dan hopen dat er al eentje goed op weg is.

Ik kan me inbeelden dat dat een lastig moment was. Nu klink je weer strijdvaardig, you go girl!
Hopelijk bij deze poging meer geluk! Weet je hoeveel pogingen je arts wilt ondernemen alvorens over te schakelen? Hopelijk is het deze maand wel prijs!!

[Sara1987]

@Fie1992

Dr. Van Turnhout heeft eigenlijk niet gesproken over IVF. Ik denk dat ze eerder zullen spreken over een andere donor (ik ben bezig als BAM). Ik ben wel erg blij dat ze mijn vraag om mijn pijnlijke maandstonden verder te onderzoeken, erg serieus heeft genomen. Dat wil ik doen als nu poging 3 ook mislukt. Want stel dat ik effectief endometriose heb, dan gaat dat zowel een negatieve invloed hebben op de kansen bij IUI als bij IVF hé.

Ik moet ook wel eerlijk zijn dat ik bij de psycholoog had aangegeven dat ik op dat ogenblik nog niet zo open stond voor IVF. 't Is voor je lichaam wel heel wat zwaarder dan een IUI, zeker als je geen bijkomende hormonen moet nemen bij de IUI. Bij IVF denk ik dat ze sowieso gaan willen stimuleren, omdat daar je terugbetaalde pogingen wel beperkt zijn.

Ik ga nu met een positieve ingesteldheid naar poging 3. Ik heb het weer gepresteerd om op het ogenblik dat ik in principe een poging kan ondernemen, een buitenlandse reis te plannen, dus in juli ga ik geen poging kunnen doen. Dan heb ik ook wat meer tijd om na te denken over de laparoscopie. Misschien dat ik dan in augustus nog ga voor poging 4, dan heb ik geen last van littekens die uit de zon gaan moeten blijven. In september, oktober en dergelijke zie ik me niet direct een bikini aandoen .

Zijn er hier ondertussen al mensen die positief nieuws hebben gekregen? Dat zou toch wel mooi zijn, hé, dat dat ook eens gemeld kan worden.

[Fie1992]

@Fie1992

Dr. Van Turnhout heeft eigenlijk niet gesproken over IVF. Ik denk dat ze eerder zullen spreken over een andere donor (ik ben bezig als BAM). Ik ben wel erg blij dat ze mijn vraag om mijn pijnlijke maandstonden verder te onderzoeken, erg serieus heeft genomen. Dat wil ik doen als nu poging 3 ook mislukt. Want stel dat ik effectief endometriose heb, dan gaat dat zowel een negatieve invloed hebben op de kansen bij IUI als bij IVF hé.

Ik moet ook wel eerlijk zijn dat ik bij de psycholoog had aangegeven dat ik op dat ogenblik nog niet zo open stond voor IVF. 't Is voor je lichaam wel heel wat zwaarder dan een IUI, zeker als je geen bijkomende hormonen moet nemen bij de IUI. Bij IVF denk ik dat ze sowieso gaan willen stimuleren, omdat daar je terugbetaalde pogingen wel beperkt zijn.

Ik ga nu met een positieve ingesteldheid naar poging 3. Ik heb het weer gepresteerd om op het ogenblik dat ik in principe een poging kan ondernemen, een buitenlandse reis te plannen, dus in juli ga ik geen poging kunnen doen. Dan heb ik ook wat meer tijd om na te denken over de laparoscopie. Misschien dat ik dan in augustus nog ga voor poging 4, dan heb ik geen last van littekens die uit de zon gaan moeten blijven. In september, oktober en dergelijke zie ik me niet direct een bikini aandoen .

Zijn er hier ondertussen al mensen die positief nieuws hebben gekregen? Dat zou toch wel mooi zijn, hé, dat dat ook eens gemeld kan worden.

Alleszins zeer goed dat je dokter luistert naar je klachten en dat ook verder wilt onderzoeken.
Veel succes met de aankomende poging IUI! Probeer tijdens de reis even alles op een rijtje te zetten. Ik geloof niet echt in die clichés van "ik ken iemand die niet zwanger geraakte. Ze gingen dan op reis, even alles loslaten en boenk, meteen prijs!". Waar ik wel in geloof, is dat het een welkome pauze is in de continue druk dat zo een fertiliteitstraject met zich meebrengt. Genieten maar!

Ik ben ook benieuwd naar positieve verhalen! Op dit forum was er ergens een onderwerp waarin besproken werd wie zwanger werd bij IUI of zelfs de eerste IUI. Dat viel behoorlijk tegen vond ik. Misschien is dat te wijten aan het feit dat mensen die zwanger geworden zijn niet meer terugkeren naar het forum?

Hier net de eerste wachtweek achter de rug. Nog een volledige week te gaan... pfff... duurt zo eindeloos lang!

[liesanne]

Hoi! Ik lees af en toe nog eens mee in dit onderwerp
Ik was bij iui 3 zwanger! Dus het kan zeker wel. Veel succes dames! & de moed niet opgeven

[Fie1992]

Hoi! Ik lees af en toe nog eens mee in dit onderwerp
Ik was bij iui 3 zwanger! Dus het kan zeker wel. Veel succes dames! & de moed niet opgeven

Bedankt voor de aanmoediging, Liesanne.
Ik lees in jouw onderschrift dat je zwanger bent? Geniet ervan en het allerbeste gewenst met de zwangerschap!

[paulien94]

Hoi allemaal,

Ik kom me ook even voorstellen in dit clubje!

Wij zijn een lesbisch koppel en hebben in september 2019 onze eerste afspraak gemaakt in Sint-Augustinus om aan kindjes te beginnen. Na de eerste echo en bloedname werd duidelijk dat ik PCOS heb. Ik ben intussen 9 maanden met de pil gestopt en heb nog steeds een zeer onregelmatige cyclus, waarschijnlijk zonder eisprong.

De afgelopen maanden hebben we op de wachtlijst gestaan voor een donor, een aantal weken geleden kwam het verlossende telefoontje dat er iemand gevonden was!

Omdat m’n maandstonden niet vanzelf doorkomen, ben ik afgelopen maandag met Duphaston gestart. Hopelijk kan begin juli onze eerste inseminatie doorgaan!

En wat die positieve verhalen betreft: ik heb een aantal vriendinnen die door IUI zwanger werden. Eentje bij de eerste, twee bij de tweede, en eentje bij de derde poging. Ik vermoed inderdaad dat vrouwen die relatief snel zwanger worden het vaak hier niet posten...

Veel succes allemaal!

[liesanne]

Hoi! Ik lees af en toe nog eens mee in dit onderwerp
Ik was bij iui 3 zwanger! Dus het kan zeker wel. Veel succes dames! & de moed niet opgeven

Bedankt voor de aanmoediging, Liesanne.
Ik lees in jouw onderschrift dat je zwanger bent? Geniet ervan en het allerbeste gewenst met de zwangerschap!

Hey Fie,

Klopt. Dus bij deze een tweede aanmoediging: wij hadden niet verwacht dat ik spontaan zwanger kon worden, nadat we voor baby 1 eerst een paar maanden spontaan geprobeerd hebben en dan een paar maanden via het fertiliteitstraject. Dus we gebruikten geen anticonceptie, met het idee: het zou snel zijn, maar zeker gewenst. Intussen 13w zwanger. En baby 1 is nog geen jaar

Succes nog!

[Celinie]

Hallo

Ik ben even afwezig geweest. Beetje moeilijke periode achter de rug zoals jullie allemaal met dat Corona gedoe en fertiliteit die stil lag.
Heb dan ook veel tijd gehad om na te denken en besloten dat ik absoluut niet meer terug wilde naar het ziekenhuis waar ik in behandeling was (was bij een niet-gespecialiseerde gynae)
Vandaag ben ik voor het eerst langsgegaan bij dokter Decleer in Aalter omdat ik veel goede dingen gehoord had van hem. Het was een verkennend gesprek, hierna volgen nog wat onderzoeken.
Mensen die ervaring hebben met deze dokter? Hij zit ook in Jan Palfijnziekenhuis Gent.

Hoe gaat het ondertussen met iedereen?

Groetjes
Celinie

Het is goed dat je voor jezelf de beslissing hebt genomen om bij iemand gespecialiseerd langs te gaan.
Heb je al enig idee wanneer je kan starten?

Ja inderdaad, ga me er wel beter bij voelen.
Vrijdag mag ik gaan voor echo. Wel spannend.

[Fie1992]

Hoi allemaal,

Ik kom me ook even voorstellen in dit clubje!

Wij zijn een lesbisch koppel en hebben in september 2019 onze eerste afspraak gemaakt in Sint-Augustinus om aan kindjes te beginnen. Na de eerste echo en bloedname werd duidelijk dat ik PCOS heb. Ik ben intussen 9 maanden met de pil gestopt en heb nog steeds een zeer onregelmatige cyclus, waarschijnlijk zonder eisprong.

De afgelopen maanden hebben we op de wachtlijst gestaan voor een donor, een aantal weken geleden kwam het verlossende telefoontje dat er iemand gevonden was!

Omdat m’n maandstonden niet vanzelf doorkomen, ben ik afgelopen maandag met Duphaston gestart. Hopelijk kan begin juli onze eerste inseminatie doorgaan!

En wat die positieve verhalen betreft: ik heb een aantal vriendinnen die door IUI zwanger werden. Eentje bij de eerste, twee bij de tweede, en eentje bij de derde poging. Ik vermoed inderdaad dat vrouwen die relatief snel zwanger worden het vaak hier niet posten...

Veel succes allemaal!

Welkom hier, Paulien!
Ik hoop met je mee dat je in juli kan starten. Eens je positief nieuws gekregen hebt, kan ik me inbeelden dat iedere dag wachten eentje te lang is.
Heel veel succes gewenst!

Aan diegene die hier in het clubje aanwezig zijn: eens laten weten als de IUI succesvol was, is zeker hoopgevend voor de anderen !

[Fie1992]

Even een dipje hier... mag pas vrijdag testen, maar heb alweer het gevoel dat de hoop weg is. Gevoeligheid van mijn borsten is helemaal weg, ben duizelig en wat misselijk (heb dat altijd als mijn ms naderen) en heb alweer enkele dagen buikkrampen.
Waarom kan ik echt nooit hoop koesteren ... ik haal zelfs nooit de datum van de test alvorens ik al weet hoe laat het is. Dat weegt zo hard door...

[Minosh]

Even een dipje hier... mag pas vrijdag testen, maar heb alweer het gevoel dat de hoop weg is. Gevoeligheid van mijn borsten is helemaal weg, ben duizelig en wat misselijk (heb dat altijd als mijn ms naderen) en heb alweer enkele dagen buikkrampen.
Waarom kan ik echt nooit hoop koesteren ... ik haal zelfs nooit de datum van de test alvorens ik al weet hoe laat het is. Dat weegt zo hard door...

Vind het jammer dat je een dipje hebt, ik snap je gevoel volledig hoor. Ik hoop mee dat de test toch nog positief zal zijn en dat wat je nu voelt toch bij een zwangerschap kunnen horen.
Een dikke virtuele knuffel en succes toegewenst de komende dagen.

[Minosh]

Morgen start ik eindelijk terug op , mijn menstruatie is opgestart.
Ik vind het nu, vreemd genoeg, eigenlijk spannend, mits ik niet weet hoe mijn lichaam ontstekingsvrij zal reageren en hoe mijn follikels zullen groeien en het wel aan de juiste kant zal zijn... Ik ben benieuwd.

Veel succes en moed aan iedereen.
Ik hoop dat iedereen snel goed nieuws krijgt

[Fie1992]

Even een dipje hier... mag pas vrijdag testen, maar heb alweer het gevoel dat de hoop weg is. Gevoeligheid van mijn borsten is helemaal weg, ben duizelig en wat misselijk (heb dat altijd als mijn ms naderen) en heb alweer enkele dagen buikkrampen.
Waarom kan ik echt nooit hoop koesteren ... ik haal zelfs nooit de datum van de test alvorens ik al weet hoe laat het is. Dat weegt zo hard door...

Vind het jammer dat je een dipje hebt, ik snap je gevoel volledig hoor. Ik hoop mee dat de test toch nog positief zal zijn en dat wat je nu voelt toch bij een zwangerschap kunnen horen.
Een dikke virtuele knuffel en succes toegewenst de komende dagen.

Dankjewel, Minosh. Vandaag even de tranen laten lopen. Beter dan opkroppen. Nu proberen moed te verzamelen voor de volgende poging.
Ik zal sowieso nog testen vrijdag (mag de utrogestan pas stoppen na een negatieve test), maar heb echt geen hoop meer.

Ik lees dat jij terug met een nieuwe poging start? Opnieuw IUI? Ik ga duimen voor jou. Hopelijk heeft de operatie kunnen helpen en zal het deze poging lukken!

Nog een vraagje aan alle dames hier: bij wie mag de partner al terug mee naar de dokter? Ik zou zo graag mijn man aan mijn zijde hebben als ik daar ben :s