Uitgerekend jan-feb-maa 2022

[Hillie]

Dus onthou dan maar gewoon dat het bij 5 op 6 nooit is misgelopen!!! Veel betere insteek zo! Je lichaam doet wat je gelooft, dus een positieve mindset is echt belangrijk.

Hier morgen 11 weken ver, nog kleine 2 weken wachten op de belangrijkste echo, ja, die weken gaan traag he!
En ondertussen ook niet meer beetje misselijk, en er is absoluut niets aan mijn borsten veranderd tov 3 maanden geleden, dus (helaas) geen zwangerschapstekens meer (buiten moe, maar bon, dat kan aan vanalles liggen, het hebben van een baby bv ). Wat je natuurlijk ook weer aan het twijfelen zet, terwijl je net van geluk mag spreken... Maar ik vertrouw er in dat het wel goed zit.

[Goedgelukje]

@Hillie: oh amai, vanop afstand gaat dat wel snel . Al bijna je eerste trimester gepasseerd. ik duim alvast voor een goede niptest! En ook wel benieuwd naar het geslacht .

[Goedgelukje]

Hoe gaat het verder met iedereen hier? Al eventjes geleden, als ik me niet vergis, dat er nog eens een update geweest is !

Hier gaat alles zijn gangetje! A dus wel goed ziek van RSV. Ik hoop dat het snel betert, zowel voor haar (ik vind het echt zielig om haar zo te zien) als voor ons (een ziek kindje is toch een heel pak vermoeiender). Ze heeft al 6 dagen op rij koorts gemaakt, maar blijkt normaal voor rsv.

Verder kijk ik vooral al uit naar de kerstvakantie. Dan gaan we met mijn familie op skivakantie: EINDELIJK, eerste keer sinds corona, heb ik dus al echt lang naar uit gekeken. En daarna is het al tijd om A haar eerste verjaardag te gaan plannen . We gaan haar ook nog laten dopen en zijn nu aan het twijfelen of we dat eventueel zouden samen nemen met haar verjaardag.

Veel leuks in het vooruitzicht dus, nu nog die rsv buiten krijgen !

[AurelieB]

Hi Goedgelukje,

Alles goed hier, gisteren terugplaatsing gehad van mijn vijfde en laatste cryo van poging 1. Ik ben héél benieuwd en toch wel nerveus

Hoe voel jij je? Heb je al symptomen?

Zoveel zieken door RSV tegenwoordig, hopelijk is ze er snel door! Wel leuk die goede vooruitzichten
Hier geen vakantie gepland maar wel een verhuis tussen kerst en nieuwjaar, wordt druk maar kijk er heel hard naar uit om in ons huis te wonen.

H is niet ziek maar duidelijk een nieuw sprongetje hier Heeft veel last van verlatingsangst en huilt hartverscheurend als je de kamer verlaat. Gisteren in totaal maar 1u op de crèche geslapen en wegens oververmoeidheid ook een vrij onrustige nacht.
Ik hoop dat ook deze " fase" snel gepasseerd is Anders is hij een heel vrolijke baby, een echt lachtebekje maar dat slapen mag wel beter

[Goedgelukje]

@AurelieB: ik duim mee voor een positief resultaat!

Ik voel me nog niet echt anders dan gewoonlijk. Ben wel wat moe, maar dat ligt eerder aan het feit dat ons meisje al twee weken ziek is denk ik. Wat ik wel meteen heb zijn die intense bizarre dromen. Dat had ik bij mijn vorige zwangerschap ook.

Hier is dat slapen sinds die sprong er niet echt op vooruit gegaan . Aleh wij mogen niet klagen hoor. Ervoor legde we haar gewoon in bed, gingen weg en 2 min later sliep ze. Nu begint ze vaak te huilen. In het begin werkte het nog dat we haar dan gewoon even in slaap moest wandelen/wiegen. En dan na 15 of max 20 min kon ik haar wegleggen in haar bed. Nu sinds ze ziek is lukt ook dat niet meer. En blijf ik gewoon lang genoeg in de schommelstoel zitten zodat ze dan toch zo een dut kan doen. Gelukkig gaat ze 's avonds meestal wel gewoon slapen zonder dat we haar in slaap moeten wandelen.

[Glow]

@aurelieB: duimen voor een positief resultaat!

Hier ook nog altijd een ziek meisje. Vrijdag toch nog eens naar de huisarts geweest omdat ze nog koorts maakte en ze toch al een paar dagen antibiotica nam. Maar hij weet het toe aan de RSV. Dus blijven puffers gebruiken en wachten op beterschap. De dubbele oorontsteking was wel al beter gelukkig.

Wij hebben ook al een weekje problemen met slapen. Veel huilen om te gaan slapen en dan ook meerdere keren huilend wakker worden. Het enige wat helpt is dat ze mijn hand vasthoudt maar dat is natuurlijk geen gemakkelijke positie. Ik zou eigenlijk ook wel willen overgaan naar slapen in de eigen slaapkamer, maar zie ertegenop om dan meerdere keren op te staan. Dus ik wacht een beetje af en hoop dat het slapen binnenkort verbetert.

[Goedgelukje]

Hier is het echt even een pittige periode, het is nu al 3,5 weken dat ons meisje echt hangerig is, alles is ze direct beu, begint meteen te huilen, soms krijst ze echt haar keel open. Ik moet super veel met haar rond wandelen, en dan nog is het soms niet genoeg. Haar dutjes overdag zijn vaak niet langer dan een half uur. Ze wordt hier ook steeds al wenend en helemaal in paniek wakker. En eerst dacht ik dat het door de RSV was, maar intussen is het ergste daarvan door. Al snottert en hoest ze wel nog steeds. Maar ik had gedacht dat het na meer dan 3 weken wel beter zou gaan. Onze anders altijd vrolijke mie is ver zoek nu. Behalve wanneer ze op verplaatsing (crèche of mijn schoonmama) is, daar is ze dan wel vrolijk en daar doet ze wel langere dutjes. Ze gaat ook pas laat slapen, ten vroegste 21u30, maar het kan ook 22u30 zijn. Van de avond schiet dus ook echt niks over voor ons of mezelf. Ik wil nu wel proberen om haar ritme wat te wijzigen en haar vroeger te slapen te leggen maar heb schrik dat ze dan 's ochtends ook vroeger zal wakker worden.

Is dit herkenbaar voor anderen? Is 9 (bijna 10) maanden gewoon even moeilijke periode? En het feit dat ze op verplaatsing meestal wel vrolijk is en betert slaapt, hebben jullie kindjes dat ook?

Ik hoop echt dat het snel betert, want ik ben zelf echt moe, deels door drukte op het werk, deels door de vermoeiende weken met A, en mss ook al door mijn nieuwe zwangerschap. Hierdoor zie ik er vaak tegenop om met ons meisje alleen te zijn. En die momenten doen zich vaak voor vanwege het werk van mijn man. Tegelijkertijd vind ik het echt erg dat ik mij zo voel. Tijdens mijn zwangerschapsverlof kon ik veel beter hiermee omgaan omdat ik meer energie had.

[Glow]

Oh, jammer om te horen dat jouw meid zo'n lastige periode heeft. Ik denk wel dat het een beetje de leeftijd is en dat het wel gaat beteren. Hier slaapt ze al 2 weken veel slechter, met nachten waar ze meerdere keren wenend wakker wordt. Nu vind ik het zelf moeilijk inschatten hoe het komt. Ze heeft sinds dit weekend wéér een dubbele oorontsteking. Meerdere dagen op rij meer dan 39 graden koorts.

Ik heb dat zelf trouwens ook soms hoor, Goedgelukje. Dat ik er tegenop zie om een hele tijd bij de baby te zijn. Dan voel ik me ook soms schuldig, maar ik probeer me ook te vertellen dat ik het nu ook eenmaal druk heb en dat het balanceren van alles zwaar is. Dan kan het soms er even niet bij. Ik heb nu dat ik het 's nachts wat minder gemakkelijk aankan. Dan geraak ik gefrustreerd terwijl ik dat vroeger nooit had. Maar de prille zwangerschap maakt me ook meer moe (en soms misselijk 's nachts) en fulltime werken deed ik ook niet tijdens mijn zwangerschapsverlof. Toen kon ik af en toe eens pauze nemen. Wat tijd voor mezelf. Ik steun daarom wel wat meer om mijn man en mijn omgeving. Mijn ouders hebben bijvoorbeeld ook al eens voorgesteld dat ze een nachtje komt logeren en ik denk dat ik daar wel eens op ga ingaan om eens een nachtje door te kunnen slapen.

[Zitav]

Rond de periode van 9 maanden hebben ze slaapregressie wat wel eventjes kan duren .. hier is het ook zo .. kortere slaapjes, in de nacht ook krijsen in haar eigen bedje.. en ik ben dan wel niet zwanger, tegenwoordig heb ik 's nachts toch ook minder geduld .. weinig slaap, druk op het werk, wat ik beu ben maken het er niet gemakkelijker op. Dus ik snap jullie wel hoor! Als er niets van tijd voor jezelf of jullie als koppel overblijft hakt dit er op den duur in..

[Lien123]

Een dikke proficiat met alle brusjes op komst, zo leuk om te horen!


Hier helaas ook een baby’tje met RSV. Ze is echt zooo ziek geweest met 7 dagen op rij 40gr koorts, zo zielig 🥺
Ondertussen is ze terug 2 dagen koortsvrij en kan ze overdag al meer lachen terug
Enkel … de nachen zijn sinds maandag echt rampzalig. Ik heb echt geen idee wat er aan de hand is, maar ze wilt niet platliggen snachts en gaat continue rechtzitten en heel hard Wenen. Ze houdt dit echt de hele nacht vol, niets kan haar troosten, werkelijk alles geprobeerd! Ze valt dan uiteindelijk om 4u-5u in slaap, maar om 7u gaat onze wekker te gaan werken. Haar in slaap wiegen helpt opeens niet meer, want ze overstrekt zich enorm fel als we haar in deze positie vastnemen, dit doet ze ook opeens sinds maandag.
We zijn echt radeloos momenteel.

Ik wou eens horen of iemand al ervaring heeft met vergelijkbare situaties?
We hadden al verschillende gedachtegangen die oorzaak zouden kunnen zijn;
- oorontsteking? Maar het bedje staat schuin, ze neemt antibiotica, een kussen in bedje geprobeerd, op haar zij leggen geprobeerd. Neusje telkens proper maken (al rochelt ze na 9d RSV nog steeds heel fel)
- teveel medicatie (antibiotica en koortmedicatie) op een leeg maagje waardoor ze maagpijn heeft? Ze eet zeer weinig vaste voeding door het ziek zijn, zou de medicatie dan zwaar op de maag liggen?
- opeens terug reflux? Als baby had ze verborgen reflux maar we waren zo blij dat we ervan af waren. Ze rochelt veel, maar dit komt volgens mij door de RSV. Maar het fel overstrekken en telkens gaan rechtzitten doet me dan ook weer aan reflux denken.

Ze heeft precies echt last, want ze dommelt eerst 30 min in en dan wordt ze wakker in tranen en gaat ze rechtop zitten (ookal is ze ontzettend moe want ze slaapt snachts maar enkele uurtjes en overdag doet ze nauwelijks dutjes)

Dit is al de 4de intens zware nacht op rij. Aangezien we niet meer weten wat te doen ga ik eens naar de pediater bellen van het ziekenhuis, al weet ik niet hoe snel je daar terecht kan.

[Goedgelukje]

@zita en @glow: dit klinkt mss raar om te zeggen, want ik wens jullie dit niet toe, maar het lucht ergens toch wat op om te horen dat jullie met gelijkaardige situaties en gevoelens zitten.. Zijn de nachten nog hetzelfde gebleven bij jullie? Of al wat beterschap in zicht?

@lien123: spijtig om te horen dat het moeilijk gaat. Hier geen ervaring mee, dus ook geen tips jammer genoeg. Intussen al bij de pediater geweest?

Ik ben intussen door de huisdokter thuis geschreven tot aan mijn kerstverlof, dit vooral door de nieuwe zwangerschap (extreem moe en misselijk). Vandaag was ons meisje bij mijn schoonmoeder en had ik dus de hele dag voor mezelf. Toen ik ging wandelen (iets wat ik nu al lang niet meer doe, maar wel heel erg van geniet, ook lopen doe ik niet meer sinds de geboorte van ons meisje) besefte ik dat ik gewoon even over mijn grens ben gegaan, ik had het niet door, maar ik heb een te lange periode gehad waarin ik nooit me-time had. Maar echt letterlijk nooit. En ik ben juist iemand dat daar echt wel redelijk wat nood heeft en vooral ik laad mijn batterijen daarvan op. Ik was precies mezelf daarin wat vergeten. Tezamen met dat het een moeilijke maand met A was en dan nu die extreme vermoeidheid, zorgt dat ik me zo anders voel naar A toe. Dat alles aan het zorgen voor haar als een opgave aanvoelt.

Ik denk dat ik dus dringend wat tijd voor mezelf moet beginnen inplannen, want ik vind niet leuk hoe ik me nu voel, ik voel me er schuldig over.

[mich75]

Dag dames, het is al een hele tijd geleden dat ik nog uitgebreid gepost heb, maar de laaste 2-3 maanden is er vrij veel gebeurd waardoor de tijd me ontbrak, ik ben wel alles blijven volgen.

Met ons meisje heb ik in die periode ongeveer alles meegemaakt qua slaappatroon wat ik hier heb gelezen, van om het uur wakker worden tot 15 uur slapen aan 1 stuk en dan heb ik ze maar wakker gemaakt omdat ik het lang genoeg vond. Ook overstrekken, wild in het rondstampen, ...ze heeft een tijdje vaak tussen ons in gelegen omdat ze dan wel sliep en vanaf ik haar oppakte begon ze terug te wenen of te kreunen, dan is de keuze snel gemaakt. Tegenwoordig slaapt ze meestal wel door en als ze toch wakker wordt is het meestal om haar luier te verversen en slaapt ze daarna door.
Ze heeft ook periodes gehad dat ze veel last had van stinkende diarree en vaak samen met krampen, zou het een tandje zijn en ja ik voelde een bultje maar het tandje kwam niet door. Na 6 weken zijn de puntjs van het tandje er eindelijk door en draait mijn klein stinkfabriekske weer op volle toeren. Ze heeft ook al 1x pipi op het potje gedaan, eerder toeval want daarna is het niet meergebeurd, ik heb ze er ook nog maar een 5tal keer opgezet.

Met het oog op de heropstart volgend jaar en dus het stoppen met bv ben ik het kolven beginnen opdrijven. Het kolven lukte maar aan 1 kant dus kolfde ik langs die kant en de andere borst was voor F. Het ging allemaal vrij goed totdat we een midweek weg waren, ik kreeg enorm veel pijn bij het kolven, ik dacht misschien een kloofje ofzo, dan F eens aangelegd en geen probleem. Toch nog even verder gedaan en bij thuiskomst kwam er nog amper iets uit, dan maar gaan slapen met de beslissing om te stoppen met kolven. Om 4-5u wakker geworden van de stuwing en dus maar gaan kolven tot het potje vol was en dat was dan het einde, dacht ik. Ik heb nog een kleine 2 weken last gehad van stuwing, zo pijnlijk dat ik na een week toch nog eens gekolfd heb. Ondertussen was is ook de bv aan het afbouwen naar 2 voedingen overdag en proberen te minderen 's nachts om zo ook met bv te kunnen stoppen.
Een dikke maand geleden dan gestopt met bv, maar wat viel het me zwaar, precies moeilijker dan de eerste keer. Het heeft echt enkele weken geduurd eer ik er vrede mee had en ook nog bijna 2 weken stuwing gehad terwijl dat de andere keren maar 1 dag was.

Normaal dus volgende maand heropstart, maar soms twijfel ik omdat er momenteel zo veel gaande is bij ons, maar het is onze laatste kans, dus...

[Lore1]

Wij zijn het einde van 2022 en begin van 2023 bijzonder begonnen. Beweging en stampjes aan de buitenkant van mijn buik op oudejaarsavond. Aangezien de kans op een natuurlijke zwangerschap erg klein was, deed ik toch een aantal testen maar die waren nog tijdens het doorlopen positief. Zou het dan toch? Hoelang? Is de baby gezond?
Uiteindelijk hebben we gisteren (eindelijk) onze eerste echo gehad en hebben we een perfect gezonde baby van 22a23 weken. Alles gaat nu even in een stroomversnelling.... Ons wondertje, zo welkom maar heel onverwacht.

[Zitav]

Amai Lore, begrijp ik het helemaal goed ? Zijn jullie op oudejaarsavond te weten gekomen dat jullie zwanger waren? Of wisten jullie via de testen dat jullie zwanger waren?
Alvast een hele dikke proficiat!

[Glow]

Wij zijn het einde van 2022 en begin van 2023 bijzonder begonnen. Beweging en stampjes aan de buitenkant van mijn buik op oudejaarsavond. Aangezien de kans op een natuurlijke zwangerschap erg klein was, deed ik toch een aantal testen maar die waren nog tijdens het doorlopen positief. Zou het dan toch? Hoelang? Is de baby gezond?
Uiteindelijk hebben we gisteren (eindelijk) onze eerste echo gehad en hebben we een perfect gezonde baby van 22a23 weken. Alles gaat nu even in een stroomversnelling.... Ons wondertje, zo welkom maar heel onverwacht.

Moh. Wow! Dat moet echt wel een bijzondere manier zijn om te weten te komen dat je zwanger bent. Proficiat!!