Prille start van de procedure... wie ook?

[liezeke]

merci voor de tip,

maar dan is het ofwel al te laat ofwel denk ik; ze mogen het lezen, het toont hoe gevoelig ik ben maar ook hoe een sterkte daarin schuilt om die gevoelens te verwerken
yes we can!!!
heb heel veel onthechtte kindjes gezien zowel in school als in kinderziekenhuis, heel veel schrijnende 'filmpjes', manman, dat is moeilijk maar ook zo verrijkend. zoals je zegt, ze hebben al-le-maal hun rugzakje, zelfs als ze van jezelf zijn. er zijn zoveel onvoorspelbare moeilijkheden die en kind en jou kunnen overkomen. beter het op voorhand al een deel verwerkt te hebben dan op het moment zelf.

liesje

[EfenEn]

Ik vind het soms enorm spijtig dat er zoveel tijd zit tussen cursus en het moment dat ons kindje hier zal zijn. Na 3-4 jaar vergeet een mens al eens iets. Ik zou dus graag zoals Ciska de cursus nog eens opnieuw volgen

[liezeke]

Misschien kunnen ze vanuit de verdwaalde ooievaar een heropfriscursus inrichten?

Vind het jammer dat de MO-ers je zo uitpluizen, big brother is watching you... dat voelt zo 'examen'achtig aan, hé. maja, die mensen doen alleen maar hun werk, hé!
tzou minder leuk zijn voor de kindjes moesten ze maar iedereen onvoorbereid laten adopteren.
tja, ondertussen de map van de interlandelijke adoptie vlaanderen toegekregen. heb ik nog wat bedlectuur!

liesje

[Aline]

hé 'k ben net eens gaan kijken op de site van het kleine mirakel.
En 't blijkt dat ze met kanaalonderzoek bezig zijn voor oeganda ...

Zo te zien komen er redelijk wat landen bij hé de komende jaren ....

[EfenEn]

Dat is goed nieuws! Ik meen me te herinneren dat HKM een tijdje terug ook bezig waren met Kameroen, maar dat dan op niets uitdraaide. Gelukkig heeft hen dat niet weerhouden om naar nieuwe kanalen op zoek te gaan!!

[verena]

Hallo,

Wij hebben ook eventjes de twijfel gehad om alles te combineren of niet en we deden het bewust niet. We wilden de eigen kinderwens eerst volldig verwerken en dan pas met de adoptie beginnen. Ik persoonlijk ging het ook verwarrend vinden...

We hebben wel heel lang meegedraaid in de mmm voor we de stap naar adoptie gezet hadden. Toen waren we er ook echt 100 % klaar voor. een 8 jaar mmm

Nu rest ons nog een 12 dagen aftellen en onze kinderwens komt uit...
Polen here we come..

dus in totaal 10 jaar geduld die nu beloond zal worden

[teevee]

Hey...

Ja, juist, Aline...daardoor kan onze infosessie niet doorgaan op 15 september. Het kan maar helpen hé dat er extra landen bijkomen.
Ondertussen hebben we de nieuwe datum gekregen : op 15 oktober mogen we naar HKM. We kregen ook een mailtje (op een mailtje die ik had gestuurd) met daarin geschreven dat je redelijk snel na de infosessie een intakegesprek kan hebben ! Dat stelt ons al optimistisch. Ik ben al benieuwd welk wachtlijstnummer we zullen hebben... Hopelijk maakt ons dat ook blij !
Deze middag eens gekeken naar de Waalse adoptiesites : wat een verschil zeg wat betreft het aantal adoptielanden !!! Bijna 3 keer zoveel als in Vlaanderen...en dan te weten dat je in het Brussels gewest mag kiezen uit beiden !! Amai, in wat voor landje wonen wij eigenlijk !!!


@Verena, bravo voor jullie moed en doorzetting in al die 10 jaar !!!

[EfenEn]

Hey Verena, spannend zeg!! Ik voel het al kriebelen in jullie plaats. Deze nacht een zaaaaaalige droom gehad dat we een toewijzing hadden van een klein jongetje (spijtig genoeg geen naam in de droom). Amai, ik was zo gelukkig en dat gelukzalig gevoel is wel een heel tijdje blijven hangen, fijn .

Jep, inderdaad een groot verschil tussen Wallonië en Vlaanderen. Ik snap dat ook niet zo goed....
Goed, Teevee, dat jullie nu een nieuwe datum hebben. Valt nog te overbruggen, he, tot 15/10?

[Ciska]

Ik vind het soms enorm spijtig dat er zoveel tijd zit tussen cursus en het moment dat ons kindje hier zal zijn. Na 3-4 jaar vergeet een mens al eens iets. Ik zou dus graag zoals Ciska de cursus nog eens opnieuw volgen

hoi hoi,

Dan zijn we al met twee!
De info avonden van VAG zijn soms ook wel echt interessant en kunnen je ook het gevoel geven dat je echt wel met een bijzonder iets bezig bent, en dan kom je met blozende kaken (van pure trots op je ado-kids) de bijeenkomst uit...
allez, ikke toch...

[Ciska]

Vind het jammer dat de MO-ers je zo uitpluizen, big brother is watching you... dat voelt zo 'examen'achtig aan, hé. maja, die mensen doen alleen maar hun werk, hé!
tzou minder leuk zijn voor de kindjes moesten ze maar iedereen onvoorbereid laten adopteren.
liesje

hoi,
ik heb er persoonlijk niets op tegen dat er serieus gescreend wordt. het gaat dan ook om serieuze zaken hé!
Ik zou het vreselijk vinden als een adoptiekindje hier het gevoel moet krijgen niet volledig aanvaard te zijn voor wij hij of zij is. Of het gevoel krijgen niet de droom te zijn die hun ouders voor ogen hadden. Adoptie ouders moeten echt wel dat extra tandje kunnen bijsteken ! Met drie adoptiekinderen waarvan eentje in de puberteit merk ik dagelijks hoe belangrijk het is heel open te kunnen praten over de afkomst, verdriet, gemis van je kind, zonder je als ouder gekwetst te voelen... Wat mij betreft mogen ze in het MO an ook serieus nagaan in hoeverre je als ouder zal kunnen omgaan met alle identiteitsproblemen die je adoptiekind kan meemaken op zijn of haar weg naar volwassenheid. En ik had toch steeds het gevoel dat ze daar redelijk bedreven in zjn...
groeten
ciska

[Ciska]

off topic,

Zeg, eens een vraagje : als ik een langer antwoordje wil typen, dan is mijn schrijfveld te klein en zie ik niet meer wat ik typ...
Mis ik ergens een trucje om hieraan iets te doen??

ciska

[verena]

Hey Siska

om op je off topic berichtje te antwoorden. Als ik een lang bericht maak zie ik naast mijn tekst zo een scroll balk net als dezelfde als je rechts in je scherm hebt. Daarmee kan je altijd uw tekst zien die je schrijft (bij mij toch) als het een ander probleem is kan ik je als pc leek jammer genog niet helpen....

gr
Verena

[liezeke]

heej ciska,

in mijn leven mogen ze altijd binnen hoor, die MO. ik werk dagelijks met kinderen en jongeren met gedragsstoornissen, hechtingsstoornissenen ontwikkelingsstoornissen en god, ik doe dat graag... het vergt veeeeeel energie maar het geeft ook zo veel terug. dat is zoooooooooooooo mooi.
ik heb het alleen over het gevoel dat je droom in hun handen ligt, misschien bekijk ik het een beetje verkeerd en zie ik hen een beetje te veel als 'politiemannen' en zijn het gewoon mensen die kijken of de toekomstige ouders die capabiliteit hebben om in zulke situaties rustig te reageren en op de juiste manier kunnen omgaan.
misschien is het ook omdat er een 'vonnis' volgt dat ik me het verkeerde beeld van vorm. een vonnis voelt aan of je iets verkeerd gedaan hebt, hé.
tja,
liesje

[Balte]

Liezeke, je moet dat zeker zo niet zien, tenminste, wij hebben dat absoluut niet op die manier ervaren.
Ik vond het MO eigenlijk best wel aangenaam en vond het een heel intense periode. Een periode van heel veel praten en denken en bezig zijn met adoptie, samen met je partner ook.
Ik denk ook dat dat de voornaamste bedoeling is van de gesprekken, ervoor te zorgen dat je zelf nog meer gaat nadenken en nog meer dingen in kaart gaat brengen. De gesprekken met de maatschappelijke assistente gaan ook vooral over praktische zaken: school, opvang, netwerk van vrienden, vrije tijdsbestedingen, hoeveel tijd je aan je werk besteed, hoe je je weekends doorbrengt enzovoort.
Ik denk vooral om een stuk, ook voor jezelf, in kaart te brengen of je wel genoeg nagedacht hebt over hoe zo'n kindje een grote verandering in je leven zal brengen.
Daarnaast gaat het natuurlijk ook over allerlei adoptiegereleteerde zaken.

[Balte]

Bij mij doet dit forum toch ook lastig als mijn tekstvak vol is .
Ik vond de periode van cursus, tussenvonnis, MO, vonnis, en intake een leuke periode. Daarna begint het grote wachten en als dat zoals bij ons nu voor India regelmatig met minder goed nieuws gepaard gaat en met veel vragen en veel onzekerheden, dan weegt dat wel heel zwaar op sommige momenten.