20 weken en zwangerschap moeten afbreken...

[kathleenchris]

Hallo Skael,

Ik begrijp je reactie hoor. Ik had slechts 3 cryo's, dus ik kon niet veel hopen; En helaas heeft geen enkel cryo het dooiproces gehaald. Dus het is een beetje afschermen van m'n gevoelens. Ik merk dat als m'n hoop heel erg groot wordt, dat het dal nadien wel heel erg diep is. Lukt het een beetje meid ? Maar tuurlijk is iedere cryo een gewonnen kans, die we niet mogen laten schieten hé!

Audrey,
Ach geen enkele zwangerschap is inderdaad hetzelfde. Ik hoop dat het uitzicht in je zetel mooi is, dat je kan genieten van een straaltje zon, dat je een spannend boek kan lezen, en dat je de zorgjes wat aan de kant kan schuiven. Wanneer heb je nog eens een controle?

Lin,
Veel succes !!! En we zien wel wat de toekomst brengt !! Inderdaad de uitgetelde datum is weer een dubbel gevoel. Haar verjaardag had nu moeten zijn, niet midden in de zomer ... heel veel knuffels

K'tje,

lukt het een beetje?

Liefs
Kathleen

[Lin]

Afgelopen nacht heb ik twee nachtmerries gehad. Beiden gingen ze over bevallen en een baby hebben. Ik was/ben er echt niet goed van. Uit mijn droom kan ik alleen maar afleiden dat ik ongelooflijk bang ben om terug zwanger te worden en het verlies van onze baby nog eens mee te moeten maken.

Dikke knuffel
Lin

[MA]

Maar meid toch, dat zijn zo van die dromen waar je de rest van de dag overstuur van kan zijn he. Als het een troost is, 'k heb er zo ook een aantal gehad. Maar dromen is verwerken en kan evengoed zijn dat je zo alles een plaatsje geeft.....

Dikke knuffel Audrey

[K'tje]

Lin, ik heb ook al vaak hele rare dromen gehad die met baby's of bevallen te maken hadden.

Ik zie dat persoonlijk ook als een soort onbewust verwerken, in je dromen zie je waar je diep vanbinnen mee bezig bent.

En het toeval wil, ik heb vorige nacht gedroomd over Renéetje... Ik zag jou, Audrey, en je man, terwijl ik jullie nog nooit gezien heb...Ik heb jullie allebei geknuffeld en we hebben samen gehuild. Goh, ik hoop dat ik je hier niet mee kwets hoor... Maar het was echt een warme, mooie droom.
Zo zie je maar dat ik onbewust heel vaak met jullie bezig ben.

Met mij gaat het ondertussen redelijk, we nemen redelijk veel hooi op onze vork, maar ik heb straks wat verlof, dus dan lukt het me wel.
Sinds dit weekend spuit ik mezelf weer vol hormonen voor onze 3e verse poging. Ik heb er wel goeie moed in, de start van die verse poging is weer een stap in de goede richting voor mij... Hopelijk is het ook echt zo hé.

Komende vrijdag moet ik voor een eerste FM naar de gyn, en de pick-up zal waarschijnlijk in de loop van volgende week zijn.
Komt ergens wel wat slecht uit voor't werk, want ik heb de week van 11/11 de hele week verlof, en nu zou het kunnen dat ik de week ervoor een drietal dagen afwezig ben omwille van die PU en de TP... (heb altijd wat last van overstimulatie dus ik blijf thuis tot de TP)

Nuja, mijn baas weet al lang dat we terug zouden beginnen in november, dus hij moet het er maar bijnemen. Ik heb nog heel veel verlof over, dus klagen kan hij niet doen. Ik heb me voorgenomen dat dit nu voor ons op de eerste plaats komt, de komende weken worden lastig, ik zie er echt tegenop en probeer er zo weinig mogelijk bij stil te staan, maar nog twee weken en ik moest eigenlijk bevallen... Moest alles goed gegaan zijn, dan was ik nu al thuis in zwangerschapsverlof...

En dan nog die 1e november die eraan komt, bah, ik mag er niet aan denken. De begraafplaats is nu al helemaal veranderd met plots overal heel veel bloemen en zo. En volk! Ik heb de hele zomer nooit zoveel mensen gezien als de laatste dagen.
Maarja, aan de andere kant, moest die dag niet bestaan, dan zouden bepaalde mensen echt nooit meer langsgaan...

Pfoeh, tis een hele boterham geworden, maar 't was weeral lang geleden dat ik hier nog es schreef.

Lin, vandaag resultaat van je cryo zeker? Ik duim voor je meid!

Dikke knuffel aan elk van jullie.
K'tje

[MA]

He K'tje,

Wat een mooie droom. Ben benieuwd hoe we er uitzagen in je droom en vooral ons Renéetje. En die knuffel, die wil ik ook wel

Goh het gaat wel snel he (maar voor jou vast nog te traag). Ik vind het knap dat je er zo met volle moed tegenaan gaat. En ik zal alvast beginnen duimen.
Niet te veel aantrekken wat het werk denkt, dit gaat nu even voor.

Bij ons op het kerkhof is het nu nog drukker dan anders. Enige vervelende is dat we wagen nog moeilijk vlakbij kunnen parkeren en Renéetje ligt achteraan, dus dat is al een trip genoeg voor mij nu (gisteren merkte ik nadien dat het niet zo goed ging dus maar voorzichtig zijn). Maar, ik mis de intimiteit van anders ook wel.

Lin, duim duim duim duim duim duim duim duim duim duim
Laat je ons iets weten ?

Knuffel allemaal, Audrey

[Lin]

Zoals mijn voorgevoel me wist te vertellen, ben ik niet zwanger. Ik heb het gevoel dat ik terug in een zwart gat val. Ben enorm verdrietig. Voor mij geen pogingen meer de eerst komende maanden.

Lin

[K'tje]

Lin, een hele dikke knuffel meid...

Neem je tijd om dit slechte nieuws te verwerken, je zal vanzelf aanvoelen wanneer je klaar bent om weer vooruit te denken.

Ik denk aan je...

[kathleenchris]

Lin,
dikke knuffel meid. Ik was in september er zogezegd niet mee bezig, maar toen ze belde om te zeggen dan geen cryo het gehaald had, merkte ik pas dat we er wel degelijk mee bezig waren.
Probeer je maar op te trekken aan vrolijke dingen. Niet evident, want de avonden zijn nog korter, maar toch ...
Knuffel !
Kathleen

[MA]

Maar meideke toch, wat vind ik dat nu spijtig om te lezen ...een dikke dikke knuffel want weet even niet wat ik moet zeggen. knuffel knuffel knuffel Audrey

[Lin]

Dank je allemaal voor jullie steun en medeleven. Ik had het zeer moeilijk na het telefoontje met Leuven.
Ik had niet gedacht dat ik zo heftig zou reageren. In feite wist ik al wat het verdict zou zijn. Het heeft er mss mee te maken dat we nu nog maar 1 kans op een tweede kindje meer hebben. Gisteren wou ik ook niets meer met de behandelingen te maken hebben. Vandaag is dat ook weer helemaal anders. Vandaag heb ik het gevoel dat ik verder moet gaan en gewoon volgende cyclus terug starten. Dan zijn we er ook in een keer vanaf. Dat gevoel heb ik nu heel sterk. Waarom de (evetuele)pijn nog uitstellen? Wanneer dan blijkt dat we ook niet zwanger zijn, kan ik me eindelijk neerleggen bij onze situatie en daar het allerbeste van maken. En zo rust creëren in mij. Gan we terug starten of mss toch nog beter een paar maanden wachten. Nu moet ik dit pilletje dan echo dan BA en nu dat er ook nog bij. De situatie aanvaarden kan ook ademruimte geven.

Zoals je kan lezen heb ik me er al zo goed als zeker bij neergelegd dat we maar 1 kindje zullen hebben.

Het kan zijn dat ik er morgen weer helemaal anders over denk. Maar dat kan ik dan toeschrijven aan het feit dat ik helemaal onder de hormonen zit.

Nu is het wachten op mijn regels en dan zien we wel weer. Maar toch hoop ik nog altijd op een klein wondertje.

Dikke knuffel
Lin

[MA]

Denk dat het niet abnormaal is dat je gevoelens nu in een soort van flipperkast zitten...even laten bezinken en dan weet je misschien beter wat je moet, welke richting je uit moet...Knuffel Audrey

[kathleenchris]

Zolang je nog kansen hebt en zolang niemand je het advies geeft (met een reden natuurlijk) om te stoppen, blijf je altijd hopen. Soms wens ik gewoon dat iemand me gewoon zegt dat we moeten stoppen. Zelf die beslissing nemen, geeft inderdaad dat flipperkast gevoel. Want ook wij zitten met heel veel twijfels. We zijn gewoon veel te lang bezig met die kinderwens ten koste van ...
Heel normale gevoelens hé.
Knuffel

[Fran2]

Hoi K'tje

Je bent al een tijdje niet meer langsgeweest op zappy (of toch niks geschreven, ik begrijp dat het moeilijk moet zijn) dus heb ik besloten om je hier eens op te zoeken (inderdaad: ook al kennen we elkaar niet echt, onbewust ben je toch met elkaar bezig!)
Ik wil je veel succes, geduld, sterkte enz... wensen de komende weken en bij de nieuwe poging... Je verdient echt wel een klein beetje geluk aan jouw kant!

Groetjes
Fran

[K'tje]

Fran, ik heb je een pb'tje gestuurd, nog es bedankt...

Vandaag al 4 maanden geleden dat ik bevallen ben... En die uitgerekende dag komt nu heel dichtbij.

Ik weet dat ik in herhaling val, maar ik HAAT het dat het in november valt, al de hele week al dat volk op het kerkhof, bah!
Ik verlang al tot we over half november zijn, in de hoop dat de rust dan weerkeert op Laura's plekje. Want nu, grrr, al die blikken, vreemde mensen schamen zich totaal niet om me aan te gapen en te kijken waar ik juist naartoe loop. Om dan waarschijnlijk vannalles te verzinnen achter m'n rug als ze zien dat ik bij "dat kindje" sta. VRESELIJK!

Ik probéér om het me niet te fel aan te trekken, maar soms kan ik het niet helpen en ik maak me dan echt druk daarin...

Met familie en vrienden ligt het dan weer anders, van hen hóóp ik dat ze één van deze dagen eens langs ons meisje zullen gaan. Sommigen hebben nu éénmaal deze dag nodig om er echt eens naartoe te gaan. Maar ik weet goed dat het feit dat ze niet elke dag/week langsgaan, niet wil zeggen dat ze er niet aan denken. Daar ben ik dan weer dankbaar om.

Hoe gaat het met jullie, Lin, de eerste ontgoocheling al 'n beetje verteerd, of zit je nog in de put? Een dikke knuffel, ik denk aan je!

[tanja]

K'tje,

Natuurlijk trek je je dat aan. Alleen al om het feit dat de uitgerekende dag er aan komt..steeds een dag waar alle emoties loskomen en dan kom je op een dierbare plaats en staan ze je daar wat aan te gapen, weliswaar in het beste geval dan nog...

Je mag er eigenlijk niet aan denken dat iemand dat moet meemaken.

Al heb ik de stille hoop dat de sterretjes een regendans de komende dagen gaan doen opdat de "ramptoeristen" (zoals ik hen noem) weggespoeld worden

een sterkteknuf aan iedereen voor deze extra moeilijke periode.
Tanja