Heeeeel veeeeel succcccesssss morgen in jette ik duim kei hard voor toch nog goed nieuws
liefs luna en mya xxx (nog steeds in jette op neonatale maar hoopelijk woensdag of donderdag thuis)
IVF en acupunctuur: wanneer - hoe vaak - waar?
-
kago
- Berichten: 279
- Lid geworden op: 10 maart 2009, 22:17
Luna,
Super, het kort nu wel echt af hé. Ik kan me voorstellen dat je staat te POPELEN om haar mee naar huis te nemen. ZALIG!!!!Het echte genieten kan beginnen dan!!
Het was een hele joviale man gisteren in Jette. We voelden ons er echt op ons gemak! Doet heel veel vind ik. Hij vindt ook dat we nog niet mogen opgeven!!! We moeten eerst nog een gesprek met de counceller aangaan, daarna mogen we starten in natuurlijke cyclus! Hij hoopt dat er ergens nog een goede eicel verborgen zit. Zo niet raad hij donatie aan, maar ik weet nog niet dat we dat zouden doen. In het begin was ik daar radicaal tegen maar je verlegd toch steeds je grenzen vind ik. Maar eerst nog even zo proberen!! Geeft toch terug een beetje moed!! ik wacht nog op telefoon voor dat gesprek, hopelijk duurt dat geen weken, en dan zijn we terug vertrokken!!
Lief dat je aan me dacht!!!!!!!!!!!!!!!
Liefs, Kago xxx
Super, het kort nu wel echt af hé. Ik kan me voorstellen dat je staat te POPELEN om haar mee naar huis te nemen. ZALIG!!!!Het echte genieten kan beginnen dan!!
Het was een hele joviale man gisteren in Jette. We voelden ons er echt op ons gemak! Doet heel veel vind ik. Hij vindt ook dat we nog niet mogen opgeven!!! We moeten eerst nog een gesprek met de counceller aangaan, daarna mogen we starten in natuurlijke cyclus! Hij hoopt dat er ergens nog een goede eicel verborgen zit. Zo niet raad hij donatie aan, maar ik weet nog niet dat we dat zouden doen. In het begin was ik daar radicaal tegen maar je verlegd toch steeds je grenzen vind ik. Maar eerst nog even zo proberen!! Geeft toch terug een beetje moed!! ik wacht nog op telefoon voor dat gesprek, hopelijk duurt dat geen weken, en dan zijn we terug vertrokken!!
Lief dat je aan me dacht!!!!!!!!!!!!!!!
Liefs, Kago xxx
-
luna1809
- Berichten: 107
- Lid geworden op: 22 december 2008, 16:50
Hey lieve meiden
Hier nog eens nieuws van ons. Ons Mya is nog steeds niet thuis{{cry}} en we weten ook niet waneer ze er zal zijn. De week van de 31/12 hadden we super nieuws gehad dat ze de 31ste thuis mocht komen wij super blij maar ons geluk werd verbroken toen haar neonatoloog op het laatste ogenblik haar niet liet gaan omdat ze nog af en toe blauw werd tijdens haar voedingen. Slaaptest in slaaplabo , ph metrie voor haar reflux nog eens slaaptest uitslag te veel apneus( stoppen met ademen) door haar zware reflux nochtchans ze weent nooit. de tweede test in de reflux bed was nog erger kwa uitslag dan de eerste test in haar gewoon bedje resultaat morgen starten ze prepulsiet een medicament die eigenlijk ook heel gevaarlijk kan zijn voor haar hartje, spieren ezv en die nog enkel gegeven wordt in uitzonderlijke gevallen en dan nog eens een slaaptest na het weekend. En telkens zeggenze misschien volgende week naar huis {{disappointed}}
Ik ben op zo wel psychisch als fysisch, wanhoop nadert .... zou ze zo graag bij mij hebben maar wil ook natuurlijk dat ze kern gezond thuis komt. Ph metrie heeft al uitgewezen dat het geen zure reflux is en de slaaptesten bevestigen dus een zwaar verborgen reflux waardoor ze soms stopt met ademen en daarvan die apneus en zo mag ze dus niet naar huis. ik hoop {{candle}} dat ze niet gaat afzien door dat medikament want ze heeft al genoeg moeten doorstaan.
In ieder geval beste wensen voor 2010
liefs luna en kleie mya xxx
Hier nog eens nieuws van ons. Ons Mya is nog steeds niet thuis{{cry}} en we weten ook niet waneer ze er zal zijn. De week van de 31/12 hadden we super nieuws gehad dat ze de 31ste thuis mocht komen wij super blij maar ons geluk werd verbroken toen haar neonatoloog op het laatste ogenblik haar niet liet gaan omdat ze nog af en toe blauw werd tijdens haar voedingen. Slaaptest in slaaplabo , ph metrie voor haar reflux nog eens slaaptest uitslag te veel apneus( stoppen met ademen) door haar zware reflux nochtchans ze weent nooit. de tweede test in de reflux bed was nog erger kwa uitslag dan de eerste test in haar gewoon bedje resultaat morgen starten ze prepulsiet een medicament die eigenlijk ook heel gevaarlijk kan zijn voor haar hartje, spieren ezv en die nog enkel gegeven wordt in uitzonderlijke gevallen en dan nog eens een slaaptest na het weekend. En telkens zeggenze misschien volgende week naar huis {{disappointed}}
Ik ben op zo wel psychisch als fysisch, wanhoop nadert .... zou ze zo graag bij mij hebben maar wil ook natuurlijk dat ze kern gezond thuis komt. Ph metrie heeft al uitgewezen dat het geen zure reflux is en de slaaptesten bevestigen dus een zwaar verborgen reflux waardoor ze soms stopt met ademen en daarvan die apneus en zo mag ze dus niet naar huis. ik hoop {{candle}} dat ze niet gaat afzien door dat medikament want ze heeft al genoeg moeten doorstaan.
In ieder geval beste wensen voor 2010
liefs luna en kleie mya xxx
-
kago
- Berichten: 279
- Lid geworden op: 10 maart 2009, 22:17
Luna,
Wat jammer! Ik voel met je mee meid! Ik dacht dat ze gisteren of vandaag naar huis mocht. Als je al van 31 dec. te horen krijgt dat ze (bijna) mee naar huis mag en het blijft maar duren dan zou ik ook totaal op zijn. Die laatste loodjes zijn altijd het zwaarst! Maar één magere troost: ze is in goede handen nu. Het lijkt blijkbaar toch niet zo onschuldig te zijn dan. Probeer je op te peppen door te denken dat ze beter naar huis kan komen wanneer ze 100% zeker zijn, tegenover dat je ze al mag meenemen en er thuis iets zou gebeuren. Ik weet dat ik je niet kan oppeppen, maar wil je toch een hart onder de riem steken of hoe zeg je dat.
Ik wens je nog veel sterkte en moed toe!!!! Elke dag is er één minder en straks kan je haar voorgoed, gezond en wel in je armen sluiten thuis!!!!!
Een hele dikke knuffel xxxxxxxx
Wat jammer! Ik voel met je mee meid! Ik dacht dat ze gisteren of vandaag naar huis mocht. Als je al van 31 dec. te horen krijgt dat ze (bijna) mee naar huis mag en het blijft maar duren dan zou ik ook totaal op zijn. Die laatste loodjes zijn altijd het zwaarst! Maar één magere troost: ze is in goede handen nu. Het lijkt blijkbaar toch niet zo onschuldig te zijn dan. Probeer je op te peppen door te denken dat ze beter naar huis kan komen wanneer ze 100% zeker zijn, tegenover dat je ze al mag meenemen en er thuis iets zou gebeuren. Ik weet dat ik je niet kan oppeppen, maar wil je toch een hart onder de riem steken of hoe zeg je dat.
Ik wens je nog veel sterkte en moed toe!!!! Elke dag is er één minder en straks kan je haar voorgoed, gezond en wel in je armen sluiten thuis!!!!!Een hele dikke knuffel xxxxxxxx
-
moppie 1974
- Berichten: 209
- Lid geworden op: 4 januari 2010, 23:15
Je zal er wel énorm van genieten nu zeker??????-
Flower
- Berichten: 105
- Lid geworden op: 24 augustus 2008, 18:15
Hoi allemaal
Ik heb hier vorig jaar meegeschreven maar na een tijdje begonnen de problemen zich op te stapelen en had ik geen fut meer om hier te komen.
December 2008 - januari 2009 hadden we weer een IVF poging gedaan, de 5de verse poging die helaas mislukt is. In januari weer naar Johan gegaan omdat ik nu echt de moed aan het opgeven was. Kwam er nog bij dat na die laatste slag onze relatie helemaal op de klippen leek te lopen. Mijn man begon zich helemaal terug te trekken en ik was helemaal negatief, al deed ik mijn best, we zaten echt in een dal. Adoptie bleek helemaal geen optie te zijn, want we kwamen niet overeen. Het is heel erg zwaar geweest. In Augustus toch zwanger geweest met heel vroege miskraam, dat was de laatste druppel tot ....., in september ik mijn menstruatie niet kreeg. Ik had een gevoel dat er iets gaande was met mijn lichaam maar omdat we door de ruzies bijna niet gevrijd hadden en ook nog buiten de vruchtbare dagen (volgens mijn berekening) was een zwangerschap het laatste wat ik dacht te zijn. Wel, ik ben zwanger en spontaan ook nog. We zijn nu 24 weken ver, 6 maanden, ik voel het mannetje druk schoppen en ja, de onzekerheid is er nog steeds hoor maar wat zijn wij gelukkig. Na meer dan 6,5 jaar, 8 IVF's en heel wat hormonen kuren en alternatieve wegen, is acucupuntuur bij Johan volgens mij, hetgeen geweest dat dit wondertje spontaan heeft doen ontstaan. Ongelooflijk, we zijn gewoon spontaan zwanger.
Ik wou jullie dit even laten weten. Dikke proficiat voor degenen die al bevallen zijn. Ik weet niet of er nog zwangeren zijn? En aan degenen die nog niet zwanger zijn, ik weet dat het moeilijk is, maar niet opgeven, zolang je hartje je dat aangeeft
dikke knuff
Ik heb hier vorig jaar meegeschreven maar na een tijdje begonnen de problemen zich op te stapelen en had ik geen fut meer om hier te komen.
December 2008 - januari 2009 hadden we weer een IVF poging gedaan, de 5de verse poging die helaas mislukt is. In januari weer naar Johan gegaan omdat ik nu echt de moed aan het opgeven was. Kwam er nog bij dat na die laatste slag onze relatie helemaal op de klippen leek te lopen. Mijn man begon zich helemaal terug te trekken en ik was helemaal negatief, al deed ik mijn best, we zaten echt in een dal. Adoptie bleek helemaal geen optie te zijn, want we kwamen niet overeen. Het is heel erg zwaar geweest. In Augustus toch zwanger geweest met heel vroege miskraam, dat was de laatste druppel tot ....., in september ik mijn menstruatie niet kreeg. Ik had een gevoel dat er iets gaande was met mijn lichaam maar omdat we door de ruzies bijna niet gevrijd hadden en ook nog buiten de vruchtbare dagen (volgens mijn berekening) was een zwangerschap het laatste wat ik dacht te zijn. Wel, ik ben zwanger en spontaan ook nog. We zijn nu 24 weken ver, 6 maanden, ik voel het mannetje druk schoppen en ja, de onzekerheid is er nog steeds hoor maar wat zijn wij gelukkig. Na meer dan 6,5 jaar, 8 IVF's en heel wat hormonen kuren en alternatieve wegen, is acucupuntuur bij Johan volgens mij, hetgeen geweest dat dit wondertje spontaan heeft doen ontstaan. Ongelooflijk, we zijn gewoon spontaan zwanger.
Ik wou jullie dit even laten weten. Dikke proficiat voor degenen die al bevallen zijn. Ik weet niet of er nog zwangeren zijn? En aan degenen die nog niet zwanger zijn, ik weet dat het moeilijk is, maar niet opgeven, zolang je hartje je dat aangeeft
dikke knuff
-
kago
- Berichten: 279
- Lid geworden op: 10 maart 2009, 22:17
Hey Flower. Ik herinner me je nog, je verdween heel plots van het toneel en ik vermoedde al dat je het zéér zwaar had of de zoveelste teleurstelling achter de rug had. Je relatie......., een miskraam......., het is inderdaad niet min!! 
Maar hey, alles is overwonnen en je hebt er het mooiste voor in de plaats gekregen 
proficiat met je zwangerschap Geniet er met volle teugen van!! En al 6 maanden ver........ Je kan al beginnen aftellen!!! Ik hoop dat Johan ook bij mij een wonder kan verrichten, ben van mei naar hem aan het gaan. Wat die man allemaal kan, niet te doen hé, en dan nog op de natuurlijke manier na zoveel jaren ellende Ik wens jullie het allerbeste, allermooiste, allergezondste, aller............. toe
proficiat
Groetjes, Kago
Maar hey, alles is overwonnen en je hebt er het mooiste voor in de plaats gekregen proficiat met je zwangerschap Geniet er met volle teugen van!! En al 6 maanden ver........ Je kan al beginnen aftellen!!! Ik hoop dat Johan ook bij mij een wonder kan verrichten, ben van mei naar hem aan het gaan. Wat die man allemaal kan, niet te doen hé, en dan nog op de natuurlijke manier na zoveel jaren ellende Ik wens jullie het allerbeste, allermooiste, allergezondste, aller............. toe proficiat
Groetjes, Kago
-
Flower
- Berichten: 105
- Lid geworden op: 24 augustus 2008, 18:15
Kago, dank je wel. Het is inderdaad enorm genieten, al ben ik vaak misselijk, het gevoel is prachtig.
Ik moet regelmatig ook een traantje wegpinken uit ontroering dat we dit toch mogen meemaken. Bijv toen mijn man het kinderbedje had in elkaar gestoken of tone we zaterdag een wandelwagen gingen kopen en ik mijn man met de maxicosi zag lopen. Dat zijn momenten die je echt wel veel doen, vooral als je het zo moeilijk is gegaan. Ik vertrouw hem helemaal, Johan. Hij is ook eerlijk. Ik heb een paar vriendinnen die nu ook bij hem in behandeling zijn en bij 1 heeft hij gezegd dat het op de natuurlijke manier niet zou lukken maar dat wisten ze al van de dokter, en nu zijn ze ivf en acup bezig. Dus hij zegt je echt wel of hij erin gelooft of niet. Blijven doorgaan, al lijkt het lang te duren en zie je het na een tijd niet meer zitten, blijven doorgaan
Ik haat die naalden in mijn lichaam, maar ik blijf ook doorgaan, zodat mijn lichaam toch hulp heeft om deze zwangerschap te laten goedgaan.
Heel veel succes en ik hoop heel snel goed nieuws van jou te horen.
Ik moet regelmatig ook een traantje wegpinken uit ontroering dat we dit toch mogen meemaken. Bijv toen mijn man het kinderbedje had in elkaar gestoken of tone we zaterdag een wandelwagen gingen kopen en ik mijn man met de maxicosi zag lopen. Dat zijn momenten die je echt wel veel doen, vooral als je het zo moeilijk is gegaan. Ik vertrouw hem helemaal, Johan. Hij is ook eerlijk. Ik heb een paar vriendinnen die nu ook bij hem in behandeling zijn en bij 1 heeft hij gezegd dat het op de natuurlijke manier niet zou lukken maar dat wisten ze al van de dokter, en nu zijn ze ivf en acup bezig. Dus hij zegt je echt wel of hij erin gelooft of niet. Blijven doorgaan, al lijkt het lang te duren en zie je het na een tijd niet meer zitten, blijven doorgaan
Ik haat die naalden in mijn lichaam, maar ik blijf ook doorgaan, zodat mijn lichaam toch hulp heeft om deze zwangerschap te laten goedgaan.
Heel veel succes en ik hoop heel snel goed nieuws van jou te horen.
-
Flower
- Berichten: 105
- Lid geworden op: 24 augustus 2008, 18:15
Ik blijf hier nog meelezen, want wil het goede nieuws dat nog zal komen van jou niet missen. Is je echt gegund.
De bevalling? Hahaha, ik weet dat iedereen spreekt van dathet o zo mooi is, ik ben er echt bang van. Als ik er al aan denk krijg ik al een halve paniekaanval.
Hou je me op de hoogte van hoe het gaat? Een vriendin van me heeft vandaag de pickup gehad, donderdag de terugplaatsing, ben echt benieuwd. Haar energie is super volgens Johan, dus nu maar duimen dat ook zij goed nieuws krijg in een paar weken
De bevalling? Hahaha, ik weet dat iedereen spreekt van dathet o zo mooi is, ik ben er echt bang van. Als ik er al aan denk krijg ik al een halve paniekaanval.
Hou je me op de hoogte van hoe het gaat? Een vriendin van me heeft vandaag de pickup gehad, donderdag de terugplaatsing, ben echt benieuwd. Haar energie is super volgens Johan, dus nu maar duimen dat ook zij goed nieuws krijg in een paar weken
-
kago
- Berichten: 279
- Lid geworden op: 10 maart 2009, 22:17
-
Martha
- Berichten: 199
- Lid geworden op: 2 april 2009, 10:04
Hey Kago
Ik ben uitgerekend voor eind mei. Ben niet echt misselijk geweest, maar wel heel moe de eerste drie maanden. Ik geniet echt van de zwangerschap maar ik heb ook momenten dat ik bang ben, dat het kindje niet gezond zou zijn of dat er bij de bevalling iets gebeurt. Maar tot nu toe verloopt alles goed.
Lieve groetjes en veel succes bij jouw volgende poging.
Martha
Ik ben uitgerekend voor eind mei. Ben niet echt misselijk geweest, maar wel heel moe de eerste drie maanden. Ik geniet echt van de zwangerschap maar ik heb ook momenten dat ik bang ben, dat het kindje niet gezond zou zijn of dat er bij de bevalling iets gebeurt. Maar tot nu toe verloopt alles goed.
Lieve groetjes en veel succes bij jouw volgende poging.
Martha
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten