IVF/ICSI-clubje

[Kimzie]

Hey allemaal,

Ben vanmorgen naar het ziekenhuis geweest. Heel de uitleg gehad. Kort samengevat: er mankeert niks aan mij en de dr. is er erg van overtuigd dat ik vlug terug zwanger zal zijn
Ik moet nu wel een rustmaand tussen laten om mijn lichaam wat op orde te laten komen, maar dat ik al opnieuw een groeiend follikeltje zou voelen, zou al perfect kunnen. En dan hebben we dus volgende maand de tp van mijn cryootjes.
Ik had wel de indruk dat ze mij enkel feiten en goed nieuws wilde vertellen. Tussen de regels door kon ik wel begrijpen dat er wel mensen zijn die problemen kunnen hebben met de aanmaak van progesteron tijdens de zwangerschap, maar dat dit een grote zeldzaamheid is en dat het veel logischer is om te veronderstellen dat het embryootje van geen goede kwaliteit was. Als ik nog eens zo'n miskraam zou doen, zou dat geen goed nieuws zijn, maar pas na de derde miskraam zou het echt reden zijn tot ongerustheid.
Ik heb geen zin in drie miskramen vooraleer ze daar ongerust worden.
Ik ga er gewoon maar vanuit dat ze wel gelijk zal hebben.
Dus, nu duim ik gewoon een maandje mee voor jullie!

Teetje, gaat het nog goed met jou?

Inneke, Natascha,Filka en Mani de duimpjes staan omhoog!

[Mani]

Hey iedereen,

Vannacht heeft het wacht-/angstmonster genadeloos toegeslaan ... ben helemaal down, voel me superslecht, mijn lichaam geeft me signalen dat ik mijn regels ga krijgen ... pfff ... ik zit hier op het werk al een hele tijd naar mijn computer te staren, het zal hier geen nuttige dag worden. Ik zou nu nog het liefst van al in mijn bed willen kruipen. Heb ook al helemaal geen weekendplannen: ventje moet twee volle dagen werken en mijn zussen zijn ook allemaal bezet, geen plannen dus voor mij. Het zal dus een weekend vol zelfmedelijden worden. Gelukkig is er altijd nog het huishouden dat op mij wacht

Hoe is het met de andere wachtenden? Inneke, voor jou is het wel een spannende dag .. ik las op een ander forum dat je zelf al een positieve test had gedaan. En Filka, heb je je kunnen inhouden om toch niet vandaag te gaan testen? Ik hoop dat je maandag goed nieuws krijgt, zou super zijn!

Glenys, een vraagje ... als je bij die andere gyne's gaat, vertel je dat dan eerst aan je eigen fertiliteitscentrum? Ik vroeg me af of je dan bijvoorbeeld kan vragen om een kopie van je dossier of zo, of wordt dat niet gedaan? Dat zou toch makkelijk zijn he, dan hebben ze ineens alle nodige info.

Veel groetjes aan iedereen en een leuk weekend!

[object]

Dag Mani,
Ik ben nieuw op dit forum, ik start pas mijn eerst IVF in mei (nu eerst wachten op ms, dan 3 weken cilest en dan decapeptyl en menopure), vermoedelijke PU voor medio mei.
Ik voel zo met je mee, ik hoop echt dat het een vals voorgevoel is dat je hebt, ik blijf voor je duimen.
Ik ben sinds januari aan het wachten op goedkeuring voor eerste IVF. Deze week werd pas beslist dat we mogen starten. Bij ons kiezen ze voor combinatie IVF en ICSI. Ik ben 36 jaar en mijn echtgenoot 49 jaar.
Ik vind dat altijd maar moeten wachten zo lastig, ik kan hier ook uren naar de computer zitten staren. Ik begrijp dat je je vandaag serieus down voelt.
Hou je sterk,
groejes,
object

[L***]

mani,
rationeel weet je dat die signalen niets betekenen. want dat kunnen evengoed zwangerschapssignalen zijn. kijk maar naar kimzie. en zovele anderen.
niet wanhopen!
en als jij er niet meer in gelooft, dan geloven wij er voor jou in. ik duim heel hard voor je!!
misschien een tip voor dit weekend: een aantal madammen van het iui-clubje zijn op moeilijke momenten de 'twilight' boeken beginnen lezen. heerlijk puberaal, vol spanning, liefde, fantasie, ... ze slepen je mee en laten je niet meer los. ze zijn heel eenvoudig (eigenlijk zelfs jeugdliteratuur), maar dat is aangenaam voor de verandering. en eens je erin weg bent, wil je niet meer stoppen en doet het huishouden er zelfs niet meer toe. misschien snel even in de fnac binnenspringen???
succes meid!
en alle anderen natuurlijk ook!!!

[Filka]

Hey Mani,

Iets voelen wil daarom nog niet zeggen dat het slecht nieuws is denk ik. Ik blijf geloven dat die innesteling niet onopgemerkt kan gebeuren. Een beetje pijn en krampen kunnen daar wel bij voorkomen. Zodus Mani, hou de moed er nog in!! Blijven geloven!! Ik duim super hard voor jou!

Ik ben inderdaad vandaag niet naar BN geweest en heb mezelf 3 extra wachtdagen opgelegd. Vanmorgen was er een lichte twijfel, maar ben nu echt wel content dat ik niet geweest ben. Bij mij valt er ook veel te voelen. Vanaf de TP tot eergisteren had ik constante krampen en zeurende pijn. Maar sinds gisteren voel ik nog amper iets, slechts af en toe wat pijn. Ik hoop gewoon voor het beste.

Komaan hé Mani, we gaan voor positief nieuws volgende week!

[inneke]

lieve dames ,

ik heb heel goed nieuws gekregen.
Ik ben pril zwanger
Mijn HCG staat op 492 wat blijkbaar toch goed is. Volgende week opnieuw bloedafname. Hopelijk gaat alles de goede richting uit maar voorlopig wil ik even genieten. Ik heb er uiteindelijk wel bijna 4 jaar moeten op wachten.

Prettig weekend iedereen

groetjes,

inneke

[Noa09]

Inneke,

Dikke proficiat!
Groot gelijk dat je ervan wilt genieten!

Noa09

[Kimzie]

Proficiat Inneke!

[Stefi]

Proficiat Inneke!
Geniet er maar van!

[yes]

Hallo allemaal,

Inneke, Wat een goed nieuws Proficiat Geniet maar met volle teugen

Kimzie, merci voor de uitleg van de blastocyste, dat weet ik nu ook al weer.

Object, wees welkom op het forum. En veel succes!

Filka, we blijven duimen, het is een goeie maand!

Mani, iedereen heeft van die 'down' dagen! Is niet erg, probeer iets te zoeken die je gedachten verzet en je weer meer het goed gevoel heeft!

Ikzelf moet maandag voor mijn kijkoperatie en ik moet zeggen de zenuwtjes komen.

Aan iedereen een goed weekend x

[Kimzie]

Yes, heel veel succes voor maandag! Ik heb dat nooit moeten ondergaan, maar heb wel een collega die dat heeft gehad (2 maanden later was ze zwanger). Zij zei toen heel duidelijk dat je moest blijven plat liggen, want vanaf het moment dat de lucht de kans ziet om te stijgen, krijg je veel pijn aan je schouders blijkbaar. Dat had ze graag op voorhand geweten, vandaar dat ik het je even meegeef.

Op het moment geraak ik helemaal in de war van mijn eigen lijf. Ik heb dus duidelijk donderdagmorgen mijn eisprong gehad (heb nu weer vollere borsten, wat ik altijd heb na mijn eisprong). Tegelijk heb ik ook nog wat bloedverlies van die mk gehad en er zat blijkbaar nog steeds een zeer kleine hoeveelheid hcg in mijn lichaam (wordt niet verder opgevolgd, dus ik ga ervan uit dat het bijna verwaarloosbaar is). Ik heb donderdagavond ook een stevige migraine-aanval gehad wat er voor mij op wijst dat het hcg dan helemaal weg was.
Gisteravond waren we op een feestje en na 1,5 uur rechtstaan, kreeg ik verschrikkelijke buikpijn. Ik had het gevoel dat ik mijn buik (die terug opgezwollen is) moest ondersteunen en dat ik zo wat voorover gebogen moest lopen. Mijn buik is vandaag nog steeds gevoelig. Het leek alsof ik terug een pu heb gehad ipv een eisprong
Ik ga er van uit dat ik nu dus nog 14 dagen moet wachten, dan mijn ms ga krijgen en dan terug ga kunnen starten met mijn cryootjes. Ik hou jullie verder op de hoogte!

Voor de testertjes deze week: veel succes en breng ons snel op de hoogte! Goed nieuws kikkert mij altijd geweldig op en daar ga ik toch vanuit.

[Noa09]

Hoi,

Yes, heel veel sterkte gewenst voor maandag, je zal zien dat het goed gaat meevallen.
Inderdaad wel blijven liggen, bibi hier had dat na de eerste operatie niet gedaan en heeft het achteraf serieus moeten bekopen!
Gewoon enkele daagjes rustig aan doen, goed rusten en je bent zo weer op de been hoor. Ik denk aan je!

Kimzie, ik was net van plan om jou te mailen.
Ben ook in de war door mijn lichaam. Heb dus 11/03 de curettage gehad en heb vandaag mijn eisprong (denk ik, ben onregelmatig dus weet het niet goed): ambetante darmen, vreselijke buikpijn, kan bijna niet stappen of zitten! Kan me niet herinneren dat het ooit zo'n vervelende pijn deed...
Bij mij hebben ze geen nacontrole voorzien, weet niet goed of ik ook best eens een BN en echo laat doen om te zien of alles wel goed verloopt.
Heb trouwens ook een fikse migraine-aanval te verduren gekregen, amai
Misschien hebben we gelijktijdig onze regels binnenkort
Ik moet wel nog een tweede keer het begin van mijn regels afwachten voordat ik een cryopoging mag doen... niet eerlijk
Aan het 'testpanel', doe dat nog goed he!

Noa09

[yes]

Noa09 en Kimzie merci voor de steun en voor de tip om plat te blijven liggen. We gaan dat zeker in gedachte zijn!!! De lucht moet 'beneden' blijven.

Amai wat ne mens nog moet doorstaan na een MK!! Is al meer dan erg zonder die lichamelijke klachten.
Toch raar dat bij de ene gyn je terug mag starten na je eerste ms en bij de andere niet?? Of is er daar een andere reden voor?

[Noa09]

Hoi yes,

Ik vind die verschillen eerlijk gezegd ook raar.
Eerst hadden ze bij mij zelfs gezegd bij de tweede spontane regels eerst nog de pil te nemen (owv de endo), en toen ik het enige tijd later opnieuw vroeg moest dat ineens niet meer (zou k toch niet gewild hebben hoor, mijn lichaam en gemoedstoestand zijn zo al enorm in de war en is al lastig genoeg).
Misschien heeft het te maken met het feit dat de miskraam niet spontaan op gang is gekomen en ik al wat 'verder' was (8w 3d in totaal)?
Ik zou opgelucht moeten zijn nu ik zoveel pijn en last heb want wsch komt mijn cyclus al aardig terug op gang, maar het wekt zo'n tegenstrijdige gevoelens bij me op.
De gedachte dat ik pas ten vroegste half mei met de inname van Estrofem mag starten maakt me depri... ondanks het lentezonnetje...
Ik zou me veel beter voelen als ik terug 'bezig' zou zijn maar ja
Lukt het bij jou een beetje? Probeer maar niet teveel te piekeren over de uitslag van de kijkoperatie he, ik weet dat dat niet gemakkelijk is maar hoe rustiger je bent hoe sneller je recupereert en dat is toch ook belangrijk he (stresskonijntje hier spreekt echt uit ervaring).
Knuf voor jou en alle andere moedige dames hier!

Noa09

[katrienc]

Hoi meiden,

Dit is mijn eerste keer dat ik hier op dit forum kom, heb een beetje rondgelezen en voel me al wat beter als ik zie dat er mensen zijn die hetzelfde meemaken. Ik (28) en men man zijn al bijna twee jaar bezig om zwanger te geraken. Eerst een paar keer moeten horen dat dit normaal is maar nu hebben we uiteindelijk verschillende testen gedaan en zijn we te weten gekomen dat het pobleem bij mijn man ligt. Hij heeft niet zo een goed kwaliteit van sperma en er ontbreken ook acrosomen die ervoor zorgen dat de zaadcel zich naar binnen kan werken in mijn eicellen dus werden we direct doorverwezen om een intake gesprek te gaan doen in het UZA. Bij ons zal het IVF of ICSI worden ngl de kwaliteit van de zaadcellen die ze dan hebben.
Nu heb ik zowel van de dokter als van de verpleegster als van men eigen gyneacoloog gehoord dat het de eerste keer zelden lukt. Maar ik ben zo benieuwd naar jullie, misschien kan ik beter eens wat verder gaan lezen maar na hoeveel keer is de gemiddelde vrouw ongeveer zwanger? Iemand een idee?
Ik ben blij dat er eindelijk wel een oplossing is en dat we kunnen uitkijken naar iets moois. We hebben geld opzij staan voor zes pogingen en ook nog voor vier pogingen daarna die niet zouden terugbetaald worden ik hoop natuurlijk dat we van dat geld leuke babyspulletjes kunnen kopen...
Het is gewoon zo zwaar he maar dat zal voor iedereen zo wel zijn, heel mijn vriendenkring (zo lijkt het toch) is zwanger of heeft een kindje, vier nichtjes zijn ondertussen zwanger geraakt, en er zijn zelfs en dit is verschrikkelijk om te zeggen twee abortussen in mijn man zijn familie. Een dochter van de exvrouw van zijn broer, lesbisch, drugsverslaafd veel alcohol en sigaretten raakt toch zwanger!!! van wie weet ze ni? heeft al twee abortussen achter de rug op die twee jaar tijd. Erg he zelf drink je en rook je niet en neem je allebei al zo lang vitaminen en zo iemand raakt dan zwanger om van te wenen! maar misschien wel het beste.

Ondertussen ben ik bezig met de pil en met suprefact, men man houdt de tijd goed bij en verwittgd me elke keer ik iets moet nemen. Hij voelt zich zo schuldig en vind het ook erg dat hij niks kan doen buiten me dan helpen herinneren aan al die dingen. Maar hij kookt lekker en gezond voor me en ik heb sindsdien al niet meer in de keuken gestaan, tis echt een schatje!

We hebben ook de vraag gehad wat we met de eventuele overige embryo's moeten doen als we beiden overlijden of na vijf jaar of als we genoeg kindjes hebben. Kan iemand daar ons een beetje in helpen? Natuurlijk wil ik andere koppels helpen om een kind te krijgen en onze embryo's doneren ipv ze te laten vernietigen of medische testen op te laten doen maar dan denken we dat we misschien niet kunnen leven met het idee dat er ergens een kind van ons rondloopt. Stel je voor je komt op een drukke markt en ziet een kind dat als twee druppels op dat van jou lijkt of gewoon eht neit weten ik weet niet of we of ik toch dat emotioneel wel aankan. Wat doen jullie? Misschien is dit allemaal wat te voorbarig he en hebben we net genoeg embryo's voor onszelf maar alles moet nu al op papier staan. en dat doet een beetje raar. Wat we wel al zeker weten is dat ik nog wel embryo's van ons wil laten inplanten als men man moest overlijden, raar om er nu al aan te denken he. ach we zien wel.
De eerste keer niet te veel aan denken zei de verpleegster van het intake gesprek, zie het als een oefening om te zien hoe je lichamelijk en emotioneel reageert. maar ondertussen wel hoop blijven hebben... Moeilijk ni?

Zo jullie weten een beetje men verhaal ik ga eens wat verder lezen op dit forum. Vind het wel goed en voel veel steun van lotgenoten. Zo had ik met enkele vrouwen in de wachtzaal al een goed gesprek, raar he dat zoiets je direkt een band geeft.
Aan iedereen veel succes en moed en misschien wat extra beetje geduld.

Katrien