Ach Mies, het moet haalbaar blijven ook hé. Ik kan er eerlijk gezegd met mijn verstand niet bij dat jij nog rondloopt bij wijze van spreken. Wat jij doet is gewoon moordend! Een kindje dat veel aandacht vraagt, slechte nachten, en dan nog eens afkolven ook! Ik denk echt niet dat er veel mama's zijn die dat kunnen zeggen dat ze dat gedaan hebben.
Dus ook als je nu stopt, heb je al mirakels gedaan! Echt waar. Hoef je je helemaal niet schuldig om te voelen.
Wel stom van je gyne zeg. Waarom weer "knoeien" als je 't niet ziet zitten? Die weten zeker niet wat wij allemaal moeten meemaken...
Vanmorgen nog een loslaatmoment mogen meemaken. Ik ging nog eens met Yveske in bad. Vorige keer (eerste en laatste keer) had hij de boel bij elkaar gekrijsd in het "therapeutisch bad" zoals dat heet. De bedoeling is dan dat ze zelf de tepel zoeken en ineens beginnen drinken. Tuurlijk. Andere babies zoeken de tepel, de mijne ligt nieuwsgierig te kijken naar alles behalve de borst. Dus had ik mijn tepel een beetje in de goede richting geduwd.

En hij begon zowaar te sabbelen, wat hij al lang niet meer gedaan had. Ik weer in tranen, o nee, had ik dit maar eerder gedaan, had ik maar niet net afgekolfd, had ik maar... enz enz. En toen kreeg ik toch een toeschietreflex... En Yveske wist het ook want die begon direct te krijsen.

Ik zet hem een beetje weg van de borst en twas gedaan, terug happy baby. Ik zal het nooit snappen maar kom. Nu hoef ik mezelf toch niet meer te verwijten dat ik niet vaker een "therapeutisch bad" genomen heb met mijn zoon.
