Bevallen in augustus 2010

[logost]

Kom maar snel terug hoor, frustraties horen er nu eenmaal ook bij en ik begrijp je volledig.

Waarom neem je zijn GSM eens niet af? Of zet hem perongeluk af zodat hij niet kan kijken. Idem met laptop. Trek er een hele dag op uit en verstop zijn laptop ergens. Verlof is verlof en je hebt volkomen gelijk als je zegt dat het genoeg is voor je.

Mensen mogen beroep doen op hem, maar als hij steeds blijft antwoorden op hun oproepen dan zullen zij ook geen rekening meer houden dat hij op vakantie is. Ergens moet hij een lijn trekken he.

Dikke troostknuffel meid

[Engel0405]

Lieve meidjes, ik wil geen olie op 't vuur doen, maar ooit was ik zelf zelfstandige.. Je hebt dan nooit rust: weekends bestaan niet, etenstijden al zeker niet en alles is altijd DRINGEND. Op een gegeven moment heb ik me gerealiseerd dat ik op die manier nooit een gezin zou hebben op de manier die ik wou. De druk was bv ook groot om na de bevalling al na 1 week terug te gaan werken (no kidding, in mijn branche was het not done om voor 'maar' een baby langer thuis te blijven)
Dus 4 jaar terug zette ik de stap naar het werknemerschap in de voorbereiding naar een zwangerschap en kindje in huis. Achteraf bekeken was dat nogal voorbarig aangezien ik pas nu ben zwanger geraakt, maar ik voel me echt super in mijn job en heb de knop omgedraaid!

Mannen kunnen dat veel moeilijker, zeker als ze hun droomjob uitoefenen. Ik spreek ook hier uit ervaring, zelfs ondanks mijn eigen vroegere carrière zou ik er nooit goed mee omkunnen dat mijn partner iedere vakantie opoffert en zich niet houdt aan zijn beloftes. Maar gelukkig zijn er vrouwen die dat wel kunnen, ik denk alleen dat je het toch moet blijven zeggen als je er verdrietig van wordt en hij overdrijft...

[logost]

Hey meiden: alles goed?

Katleentje: is je man nog thuis gekomen op een deftig uur? Zo neen, ik ben steeds een luisterend oor he.

Engel: Ik begrijp dat van het zelfstandig zijn ook hoor. Ik ben ook nog zelfstandig geweest. Nu niet in zo'n sector waar je steeds paraat moet staan maar mijn vader is ook zelfstandige en ik weet hoeveel ruzie er was tussen mijn ouders toen mijn vader net zelfstandig geworden was. Praten is bluijkbaar het enige dat wat kan helpen...

[Katleentje]

Bedankt voor de luisterende oren lieverds, jullie hebben er geen idee van hoeveel deugd dat doet!

Ja, hij heeft zijn best gedaan om gisteren op een mooi uur terug te zijn. En is daarna met de meisjes even gaan wandelen op de dijk om mij wat rust te gunnen. Daarna een zààààààlig terrasje gaan doen en superlekker gegeten, dus dat zat wel snor

Maar daarna begon het eigenlijk pas... Kreeg me ineens zo'n menstruatiepijn onderaan in mijn buik. Ging niet echt op en af, was meer een constant gevoel. Ik was zo bang, dat ik gewoon liggen huilen heb op mijn bed van ellende. Onbeweeglijk blijven liggen, daarna nog een dikke dafalgan genomen en in slaap gevallen. Vandaag is het beter, maar ik probeer toch niet te veel uit te steken hoor. Lig nog op mijn bed met de laptop en mijn boeken. Misschien dat ik nog verhuis naar een strandbedje, maar meer ook niet.
Heb echt een schrik gepakt, want stel dat ik hier ineens weeën krijg?

De dichtstbijzijnde materniteit is Knokke, maar Brugge is ook niet zo ver, en daar hebben ze wel een hele goeie neonatologie-afdeling, moest het nodig zijn. Toch ga'k proberen om mij hier zo kalm mogelijk te houden hoor. Ik wil nog niet bevallen, ben nog maar net de 34 weken gepasseerd, ik wil minstens de 36 halen, en liefst 37. Op die drie weken mag het niet meer aankomen hè?
We hebben wel afgesproken dat we geen risico nemen. Als ik voel dat het niet meer gaat, pakken we in en rijden we terug naar Leuven.

Pfff, wat een stress allemaal, en dat voor een derde, je zou denken dat ik het intussen wel weet, maar nee hoor. Bij de oudste wist ik niet wat te verwachten en was ik nog heerlijk naiëf
Bij de tweede fietste ik er precies los doorheen, tot mijn bloeddruk begon op te spelen na 37 weken.
Maar nu? Is het omdat het de laatste keer is? Kweetnie, maar ik zit er zwaar mee in mijn hoofd deze keer. Vannacht zo'n vieze droom dat ik al een week bevallen was en mijn kind nog niet gezien had. Heel mijn familie was ermee aan't rondzeulen, en ik heb mij zot gezocht achter mijn dochter. Uiteindelijk heb ik haar gevonden in de auto van een ex-collega, ze hing helemaal ondersteboven in een kapotte maxicosi!!!!
Het dutske had al een week overleefd zonder eten, want ik had nog niet de kans gekregen om haar borstvoeding te geven. En mijn familie stond me dan ook nog eens te verwijten dat ik een slechte moeder was die haar kind verwaarloosde.
Ben wenend wakker geworden...

Dus heb ik mij plechtig voorgenomen om mij de volgende dagen en weken nog even heel intensief te focussen op mijn buik, mijn zwangerschap en het kindje dat er gaat bijkomen! Mijn huis is proper, ik vind wel grootouders om mijn oudsten op te vangen indien nodig, ik ga genieten van de laatste weken bewegingen in mijn buik, van het gevoel mijn kindje nog eventjes helemaal voor mij alleen te hebben voor ik haar moet delen met de rest van de wereld...

Mensenlief, wat een zwaarmoedige post weeral... 'k Word depri van mezelf!

Ladies, geniet van het mooie weer!!!

Dikke knuffel
Katleen

[logost]

Meisje toch... zo'n miserie.

Oké, misschien zie ik het allemaal iets te positief he, maar ik ga het toch even vertellen als NIET-ervaringsdeskundige.

1. Vanaf de eerste weeën tot aan de bevalling zit makkelijk 24u.

2. van zodra je weeën regelmatig zijn en om de 5 minuten komen heb je nog tijd zat om naar het ziekenhuis te gaan (al was het de andere kant van het land) gezien het meestal 1 uur duurt per cm ontsluiting...

3. Wat is je ervaring met vorige zwangerschappen? Ging het telkens snel, normaal of duurde het lang.

4. Vanaf 34 weken mag je in elk ziekenhuis bevallen omdat de longetjes voldoende rijp zijn om alleen te kunnen ademen.

5. Die menstruatiepijn heb ik soms ook, blijkbaar zou dat van mijn buikspieren komen volgens de gyn? Het kindje was alleszins nog niet ingedaald.

6. Huilbuien zijn typisch voor de eindperiode van de zwangerschap. Pas nu ben ik ECHT zwanger... veel emotioneler hoor!

7. Super van de papa! Btw ik denk echt dat hij de periode voor en na de bevalling wel zal vrijmaken hoor. Maar zolang die datum niet vaststaat kan hij beter zijn agenda volplaatsen? Ik doe dat zelf ook nog. Ik heb een trouwfeest op 7 augustus (mijn uitgerekende datum) en ik zal daar wel zijn. Het weekend daarachter heb ik een verjaardagsfeest van een vriendin die 30 wordt... We zien wel wat ik haal en wat niet he. Afzeggen kan altijd, er iets bijnemen niet natuurlijk.

8. Waarom wil je perse die 37 weken halen? Ik begin nu al ananas te eten en over kasseien te rijden omdat ik het gevoel heb dat dit kindje niet spontaan zal komen... Hij is nog niet eens ingedaald en ik ben morgen 36 weken.

Hopelijk is je schrik al een beetje over door een nachtje slaap?

K'tje: hoe is het eigenlijk met jou? Ik zie je niet meer zo vaak op het forum.

Sueke: idem voor jou.

[Katleentje]

Hey Logost,

Bedankt voor de tips, maar jammer genoeg heb ik een paar dingen te weerleggen

Mijn vorige bevallingen waren wel ingeleid, maar duurden gemiddeld drie uur.
De laatste keer heb ik een half uur gedaan van 6cm ontsluiting naar dochter op mijn buik...

Ik ben nu nog maar 34 weken, en baby weegt ongeveer 2kg. Dus tegen dat ze op die weegschaal zou liggen, zou het misschien ongeveer 1,800kg kunnen zijn ('t zijn maar schattingen hè!). Dat is nog altijd couveuse, een zuigreflex die nog niet ontwikkeld is, en dat zou ik liefst vermijden. Vandaar dat ik toch echt naar die 37 weken zit uit te kijken.
36 kan ik ook al mee leven hoor, dan ben ik al terug thuis.
Stom, maar voorlopig zit ik gewoon de dagen af te tellen tot 35w, en dan zien we wel weer verder, dag per dag.

Wat dat indalen betreft, da's maar bij een eerste kindje dat dat vroeger gebeurt. Een volgend kindje daalt maar in bij de bevalling. Ze is nu al wel een beetje gezakt geweest, maar helaas was dat maar van korte duur, ze zit weer helemaal in mijn maag gewrongen, met als gevolg dat ik rechtzittend moet slapen, en zelfs geen slok water meer kan drinken zonder dat mijn slokdarm in brand staat

Ik ga nu mijn kindjes inpakken en weeral maar eens alleen naar't strand trekken, want papa is wéér aan't werken, heeft zelfs geen tijd om zijn dochter een glas chocomelk te geven. Werk gaat voor alles, ben me zelfs al aan't afvragen of hij deze keer wel tijd gaat hebben om bij de bevalling te zijn.

Dikke knuf
Katleen

[logost]

Tja, een ervaringsdeskundige ben ik idd niet he Dat is nu wel bewezen.

Kan je het eens niet anders proberen? Als je nu extra leuke dingen zou doen met de kindjes en je probeert heel hard om niet te denken dat je man er weer niet bij is en je het weeral allemaal alleen moet doen. Misschien ga je op die manier toch ook iets hebben aan de vakantie? Misschien komt hij zo spontaan tot inzicht omdat hij er op leuke familiemomenten niet kan bijzijn. Nodig een aantal vriendinnen uit zodat jullie samen met de kindjes kunnen relaxen op het strand. Zo zal de tijd tot die 35 weken veel sneller vooruit gaan hoor. MAAR het is natuurlijk niet simpel om ondanks alles positief te blijven. Kwaadheid is een veel makkelijker op te roepen gevoel dan tevredenheid of blijdschap. En begrijp me niet verkeerd: je hebt alle redenen om kwaad te zijn, maar het helpt jou en Josje natuurlijk niet.

Btw: je man gaat er NATUURLIJK bij zijn bij de geboorte van zijn 3e schat. Dat zou ik echt niet kunnen geloven dat hij er niet bij zal zijn.

Ik hoop dat je nog wat kan genieten deze week meid.

[K'tje]

Hey dames,
long time no see hé...

Ik ben sinds vorige donderdag in zwangerschapsverlof! Zalig, gewoon elke dag op m'n eigen tempo!

Jammer is wel dat het zo warm is. Wij wonen in een dakappartement en het is hier echt bakken en braden hoor... We slapen (net zoals iedereen waarschijnlijk) 's nachts echt slecht, komt er nog bij dat ik om de twee uur eruit moet om naar't wc te gaan, en overdag is het hier dan zoooo warm dat ik bijna niks kan doen zonder dat het aanvoelt alsof ik 1000 kg op m'n schouder heb liggen.

Maar ik klaag niet, sta 's morgens lekker vroeg op, zet alle ramen open zodat de ochtendkoelte toch ff binnenkan, en dan als de zon er is, alles dicht en neer. Ik vlucht ook wel veel weg van de warmte, naar winkels, naar m'n mama.

Hier is het wachten nu écht begonnen. Het besef dat het nu elk moment kan gebeuren, is soms zelfs een beetje scary. Al zooo lang smachten we naar dit moment, en nu we er zo heel erg dichtbij staan, voelt het echt soms onwerkelijk!

Alles staat hier klaar, we hebben dit weekend de Stokke in elkaar gestoken, ik heb er al rondjes mee gereden in de woonkamer, hihi, kan niet wachten tot ons beebje er effectief inligt! De doopsuiker en het kaartje zijn allemaal klaar, het is enkel wachten op de geboorte om dan één van de twee te laten maken/drukken.

Het meest spannende vind ik toch dat je totaal niet kan weten hoe en wanneer de bevalling zal beginnen... Zullen m'n vliezen breken, zal ik plots weeën krijgen?

Morgen nog eens naar de gyn, het zal drie weken geleden zijn dus hoog tijd als je't mij vraagt! Ik ben echt benieuwd of er al ontsluiting is. Gisteren zei een wildvreemde dame nog dat "het al goed gezakt was, 't zal niet lang meer duren". Zelf merk ik dat zo niet eigenlijk dat de baby lager zit, behalve dan de véle toiletbezoekjes misschien, maar da's toch al enkele weken zo hoor.

Ik ga mijn dikke buik wel missen denk ik, die stampjes enzo... Ik ben het al zo gewoon! M'n ventje zei het deze week nog, dat hij zich al niet meer kan voorstellen hoe ik eruit zie zonder dikke buik! Hopelijk komt dat beeld vlug terug, hihi.
Maar ik kijk natuurlijk ENORM uit naar het moment waarop ik ons kindje eindelijk zal kunnen aankijken, goh dat moet toch echt magisch zijn... Hmmm...

Ik kom niet zo vaak meer langs, maar da's eigenlijk omdat ik thuis niet veel tijd aan de pc doorbreng. (misschien dat het nog zal veranderen na de bevalling, als ik raad nodig heb als kersverse, onwetende mama...)
Groetjes van mij, en als het grote moment is aangebroken, kom ik hier zo snel mogelijk verslag uitbrengen!

[Sterretje]

OOOOh, spannend voor je K'tje! Ik ben zo benieuwd naar jebeebje en je bevallingsverhaal.

Hopelijk verloopt alles super!

Ik duim kei hard voor je!

[Cassyke]

Hoi hoi meiden,

Hier ook eentje dat al lang niet meer langs geweest is De dagen zijn hier te warm en dan besteed ik mijn tijd in ons zwembadje waardoor ik weinig op de pc kom

Hier gaat alles goed. Ons bolleke laat zich weer goed voelen. Eergisteren voelde ik ineens een golf, dus leg ik mijn hand er op maar toen was het gedaan. Ik heb mijn hand er gewoon opgelaten en gelukkig gebeurde het opnieuw! Ik voelde echt de elleboog langskomen, het was zaaaaaaaaalig! Ventje heeft het ook kunnen voelen en gisteren deed ons foempeke het weer een paar keren

Katleen: nog eventjes volhouden, ik begrijp dat je niet te vroeg wilt bevallen, het is steeds een risico he. Probeer zo goed mogelijk uit te rusten!

K'tje: goh ja het begint te korten he Ik kijk ook uit naar je bevallingsverhaal hoor

[Loeki]

K'tje moesten we je niet meer lezen dan, alvast veel succes met je bevalling!!!

Ja 't blijft onwezenlijk hé!!! Ik heb dat eerlijk gezegd nu soms nog , ik kan zo naar hem liggen kijken en zo ineens "beseffen" dat hij echt echt echt echt wel "van mij" is (niet genetisch bedoeld ofzo).

[VeerleDW]

Hey ladies,

ook hier al een tijdje geleden dat ik iets neergeschreven heb, ben officieel vanaf vandaag in prenataal bevallingsverlof!
de laatste weken waren er weer met ups and downs...
mijn werkgever die niets laat weten ivm ontslag, die zit nu aan de andere kant van de wereld... dus ja, hoor ik niets mbt de minnelijke schikking.
Gelukkig heeft de gyn me thuisgezet tot de bevalling (wiieew nog 6 weekjes geduld), dus voor mij geen stress meer tot de bevalling. (hopelijk)

@k'tje; ik ken dat die hitte, onze slaapkamer zit ook onder een plat dak dat niet al te goed geisoleerd is, wij slapen beneden in de living met de deuren wagenwijd open pfffff zo warm, heb precies olifantenpoten, vol vocht... gelukkig spring ik af en toe in mijn zwembadje, en om eerlijk te zijn geniet ik van de plensbui die net gepasseerd is hier in het Brusselse!

Aan alle meiden die binnen dit en enkele weken moeten bevallen; doe dat goed!
& hou ons op de hoogte hé!

Vee x

[Katleentje]

Hey meiden!

Heb de 35 weken gehaald, nu aftellen naar de 36 en dan ben ik gerust. Hoewel, gerust...

Voor de rest gaat het hier wel beter hoor, we hebben vrijdag een dikke vette ruzie gehad, compleet met hysterische hormonale huilbui in't midden van't strand, en ik denk dat zijn euro wel gevallen is.
In het weekend heeft hij NIKS gedaan voor't werk, waar ik wel van geschrokken ben, 't was de eerste keer in maanden dat hij 't weekend niet doorgewerkt heeft. Gisteren ook maar eventjes met kantoor gebeld, daar ga ik nu niet lastig om doen, ik zie ook dat hij moeite doet.
Hij beseft wel dat hij een probleem heeft hoor, en heeft beloofd van er hulp voor te zoeken eens we terug thuis zijn.

Cassyke, groot gelijk dat je in je zwembadje ligt hoor! 'k Zou hetzelfde doen!

Veerle, geniet van je verlof meid! Je hebt het verdiend! Hopelijk is't nu wat gedaan met die hitte, want inderdaad, slapen is niet meer evident hè! 'k Heb geluk hier, maar vanaf volgende week zit ik ook weer in dat snikhete huis.
Gelukkig heb ik dan wel mijn eigen bed terug, want nu is't hier misschien wel fris, maar die slaapbank-toestand waar we hier op liggen is verschrikkelijk. Mijn rug doet al pijn als ik er nog maar aan denk! Zo'n slechte vering, zakt véél te hard door, en zo'n prutsmatrasje van een veldbedje erop.


K'tje, hoe was't bij de gyne?

[Cassyke]

Hoi hoi meiden,

KAtleen: proficiat met de mijlpaal! Je bent er bijna, zalig he Blij dat je ventje toch moeite doet om zijn werk wat opzij te leggen! Zo zie je maar dat hij jullie toch heel graag ziet he

Veerle: geniet van je zwangerschapsverlof. Hopelijk lukt het met de minnelijke schikking. Pfff wat een klootzak die baas zeg!

Hier gaat het wat minder de laatste dagen. Ik ben terug enorm misselijk en deze morgen zelfs opnieuw moeten overgeven Ik denk dat het van de ijzersupplementen is want het is daarmee opnieuw begonnen...
Voor de rest laat ons poppemieke zich enorm fel voelen, amaai zo actief!
Ik begin serieus ongeduldig te worden voor de bevalling, ik wil er al zijn en ze in onze armen houden

[K'tje]

Hey ladies,

de gyn wist niet echt veel te vertellen, ik heb nog geen ontsluiting, dus niks dat erop wijst dat beebje al onderweg is.

Hij gaf wel te verstaan dat als wij het wilden, hij openstaat voor inleiden, maar we hebben vriendelijk bedankt. Hij mag inleiden rond 8 augustus, wanneer ik 10 dagen overtijd ben gegaan. We zien wel wanneer beebje er zin in heeft!

Verder alles oké, dus we wachten braaf en geduldig af. Nu valt dat allemaal nog mee, maar ik denk eens die uitgerekende datum nadert, of erger nog, voorbijgaat, ik wel ongeduldig zal worden!

Het staat ook zo goed als vast dat ik niet met m'n eigen gyne zal bevallen wegens verlof (tenzij het plots heel snel zou gaan, weet je nooit natuurlijk!) maar daar had ik me al bij neergelegd. Uiteindelijk komt de dokter er maar op't allerlaatste moment bij hé, dus ik maak er me niet druk in.

Groetjes!!