Prille start van de procedure... wie ook?

[EfenEn]

Super, dat je het niet direct laat hangen! Met zo ene instelling komen jullie er zeker wel!!

[Joke_1978]

Hey Anneke,

Ook wij hebben 2 jaar uitstel gekregen en weten dat het hard is om te horen.
Maar wij zijn blijven volhouden en hebben een positief vonnis gekregen na die 2 jaar. Het waren twee bijkomende gesprekken waarop de MA zelfs wist te vertellen dat 99,9% van de uitstellen werden omgezet in een positief vonnis.

Blijf erin geloven!!!!

[DVO pixi]

@Anneke: idd niet het nieuws dat jullie verwacht hadden te horen maar KEEP THE FAITH!! gemakkelijk gezegd natuurlijk, maar zeker gemeend!!!

[Balte]

Proficiat, Clovis!

Anneke, misschien een bijkomende "voordeel" bij dit tegenvallend nieuws is dat er dan vermoedelijk pagina's tekst bij jullie verslag zullen bijkomen. Vermits zo'n verslag op de conclusies na integraal vertaald wordt en naar het buitenland gaat, is het altijd interessant als het verslag an sich voldoende positief is.

[anneke80]

@ joke: amai, ja, dat is inderdaad hard om te horen! Maar aangezien het maatschappelijk onderzoek zegt "nood aan verwerking" en de psychologische tests uitwijzen dat er verwerking is, hoop ik dat 't alsnog (snel) positief wordt.

@ balte: ja, dat dacht ik ook, dat na dit onderzoek, het verslag er wss heel anders uit zal zien.

[Balte]

Das interessanter voor jullie want er zijn adoptiebureaus die niet willen bemiddelen indien het verslag te negatief is en zij zeggen dan dat ze in het herkomstland geen toewijzing gaan willen doen op basis van zo'n negatiever verslag, dus ja, dan sta je daar met een positief vonnis en een minder goed verslag en dan ben je alsnog geen stap verder.

[Boogschutter]

Hallo allemaal,

Ik lees al een tijdje mee op dit forum en plaats nu voor de eerste keer zelf een berichtje. Begin dit jaar hebben mijn man en ik beslist om de adoptieprocedure op te starten. Na een aantal ontgoochelingen in de mmm (IUI en IVF/ICSI) bleven we nog steeds achter zonder kindje. Omdat het medische circuit ons steeds zwaarder en zwaarder viel, hebben wij beslist om ermee te kappen, nog voor we onze 6 terugbetaalde pogingen hadden opgesoupeerd.

De voorbereidingscursus adoptie was voor ons zeer verhelderend en we waren er na afloop rotsvast van overtuigd dat we verder wilden gaan in dit traject, ondanks dat het nog een zwaar en vooral lang traject belooft te worden.

We zijn nu een aantal maanden verder en zitten nu midden in ons MO. De 2 gesprekken met de MA zijn achter de rug, de 2 gesprekken met de psycholoog volgen in augustus. Het eerste gesprek met de MA viel al bij al goed mee... niet te veel zenuwen, goed kunnen babbelen. Het 2e gesprek daarentegen was volgens mij een echte ramp. Toen het thema van onze vruchtbaarheidproblemen ter sprake kwam, is het beginnen misgaan. De MA vind blijkbaar dat we eerst onze 6 terugbetaalde pogingen maar eens moeten opnemen, ze meende bij mijn man ook een nog niet helemaal verwerkte rouw ivm biologisch ouderschap ontdekt te hebben. Enfin, de MA raadt ons aan om de procedure maar gewoon stil te leggen. Maar dat is natuurlijk niet wat wij willen. Zijn er nog mensen die dit hebben meegemaakt. Maken wij uberhaupt nog een kans op een positief verslag?

Ik heb nu al stress als ik denk aan de gesprekken met de psycholoog. Die gaat natuurlijk keihard doorvragen op dit thema...

[clovis]

Beste boogschutter,
geen paniek! De MA heeft bij ons ook moeilijk gedaan over het feit dat het voor mij niet echt een baby hoefde te zijn. Ze trok daar heel rare en vergezochte conclusies uit. De moed zakte toen ook in mijn
schoenen. Ik dacht dat de psy. daar ook nog verder over zou "doorbomen" maar die heeft het er eigenlijk niet meer over gehad. En uiteindelijk zijn we goedgekeurd voor een sibling
Als je het gevoel hebt dat je toch nog iets wil zeggen over het onderwerp dan zou ik dat wel doen. Nu heb je nog de kans om het (beter/anders) uit te leggen. Succes!

[clovis]

a ja, nog iets over die 6 pogingen. Die zijn een vloek en een zegen tegelijk. Het is mooi dat de belgische staat ons 6 pogingen cadeau geeft maar dat wil helemaal niet zeggen dat je verplicht bent om die 6 pogingen op te nemen. Ik kan daar echt kwaad in worden. Als je het zelf niet mee maakt dan besef je niet wat dat is! En niemand heeft het recht om te oordelen over je aantal pogingen. Zelfs de beste psycholoog niet (de beste psycholoog zal wel slimmer zijn )Ik heb zelf "maar" 2x ivf gedaan. Er zijn ook koppels die bewust adopteren zonder eerst de mmm te ondergaan. Laat je kop niet zot maken.

[Balte]

Inderdaad, wij hebben de mmm aan ons laten voorbij gaan en ze hebben daar bij het MO totaal niks van gemaakt, is eigenlijk heel weinig over gesproken.
Stond, als ik me goed herinner, wel in ons levensverhaal beschreven waarom we daar niet verder wilden in gaan.

[inge_rainer]

@ boogschutter: wij konden aan het begin van het derde gesprek eerst even overlopen wat er in de vorige gesprekken gezegd was en daar eventueel aanvullingen bij geven, dus nog niet panikeren, je hebt inderdaad nog de kans om eventueel zaken te verduidelijken of recht te zetten. Veel succes!

[Boogschutter]

Bedankt voor jullie reacties, nu ben ik toch al wat meer gerustgesteld.

We gaan idd voor het gesprek met de psycholoog nog eens goed met ons tweetjes erover babbelen en kijken hoe we de scheve situatie toch nog recht kunnen trekken. We willen er echt wel voor vechten en gaan ons niet zomaar laten doen.

'Probleem' bij ons is ook dat zowel mijn man als ik een wetenschappelijke achtergrond hebben en dat wij bepaalde zaken nu eenmaal anders verwoorden dan een MA of een psycholoog. Ik had ook wel het gevoel dat de MA het daar heel moeilijk mee had. Maar ja, we moeten ons toch niet anders gaan voordoen dan we zijn he? Wij willen ook gewoon graag een kindje net zoals iedereen.

@ Clovis: wij gaan ook voor een sibling. Spannend hé. Hebben jullie al enig idee voor welk land jullie gaan kiezen?

[wachtertje]

@ Boogschutter: Wij hebben toch ook van verschillende mensen gehoord dat ze zo doorvragen op een thema tijdens het MO dat je na een tijdje niet meer weet wat je moet antwoorden. Zal wel een of andere "testmethode" zijn. Bij ons is het nooit zo ver gegaan, heb ik de indruk. Wij hadden eerder het gevoel dat er veel herhaling in de gesprekken zat (nog maar eens uitleggen waarin wij van mekaar verschillen, nog maar eens uitleggen wat onze moeilijkste karaktertrekjes zijn); ook dat werd na een tijd vervelend. Ik zou jullie aanraden om alles met jullie tweetjes nog eens op een rijte te zetten: hoe voelt het voor jullie om (wellicht) geen biokindjes op de wereld te zetten, wat vind je daar lastig/moeilijk aan, hoe gaan jullie daar elk individueel en als koppel mee om, wat maakt dat jullie genoeg hebben van het medische circuit, wat maakt dat je een positieve keuze maakt voor adoptie. Ik zou zeker aanhalen bij de psychologe dat jullie hier nog met mekaar over gesproken hebben en nog willen op terugkomen zodat jullie niet verkeerd begrepen worden. Veel succes en kopje niet laten hangen, hoor! De periode van het MO is gewoon geen pretje, maar het gaat voorbij...

[Goele]

Hoi allemaal, ik heb mijn cursus al achter de rug sinds mei 2007. Dus het is al lang geleden. Je kan via de websites van de adoptiebureaus ook kijken welke voorwaarden aan de adoptieouders worden gesteld. Dit is verschillend per land. Zo kan het natuurlijk zijn dat je al een bureau niet kan kiezen, omdat je niet aan de voorwaarden voldoet. Bv: getrouwd zijn, ....
Verschil tussen Fiac en ROH: ROH is veel menselijker en doet alles voor je, Fiac kan niet goed om met emoties en is helemaal niet meelevend. Voordeel is wel, dat het de adoptie iets sneller gaat, maar dat is te verwaarlozen.
Dat geldt in ieder geval voor Ethiopie. Ik wacht op een kindje uit Ethiopie via roh.

Groetjes Goele

[clovis]

@boogschutter: ja ja, wij weten voor welk land. Kazachstan!Sterker nog, wij mogen tussen 1 en 10 augustus naar Almaty om onze kinderen te zien