Zwanger en bang

[juffie]

Mijn angst was dus terecht.
De hevige buikpijn die ik dinsdagavond had is woensdag verergerd met lichte bloeding erbij.
Dus ik woensdagnamiddag naar t ziekenhuis naar de gyn en mijn grootste angst was waarhaid geworden, er was geen hartje meer.
Het vruchtje was vorige week gestopt met groeien, gisteren direct curettage gehad.
en nu ... afwachten zeker.
Iets waar je maanden naar toe leeft, eindelijk even in je buik mag houden en op enkele uren is alles weg waar je zo van droomde, het gaat zo snel hé.
Nu heb ik weer een nieuwe angst zal ik ooit een baby hebben?

Bedankt voor jullie raad en steun de voorbije weken.
En nog veel succes met de zwangerschappen
juffie

[lisa marie]

Oh Juffie...dit is gewoonweg verschrikkelijk.. Ik weet niet goed wat zeggen. Ik kan me wel een beetje inbeelden hoe jij je voelt... Ik ben ook vanaf het begin bang geweest dat dit geluk, waar we zo lang op gewacht hebben, afgenomen zou worden.

Heel veel sterkte meisje !

[Sterretje]

Veel sterkte Juffie.

Dit is altijd verschrikkelijk nieuws, dit gun je niemand.
Ik leef met je mee en hoop dat je snel over je verdriet heenraakt en een nieuwe kans krijgt om voor een wondertje te proberen.
Geef het de tijd om er bovenop te komen en ik hoop dat je troost vindt bij vrienden en familie

Een dikke knuffel!

[marb]

Ik weet wederom niet wat te zeggen.
Ik kan enkel de woorden herhalen die ik twee maanden geleden voor K'tje vond.

wij hebben ons verdriet uitgetrokken
en binnenstebuiten terug aangedaan
zodat niemand kan zien hoe we ons voelen
zie je hoe ons harnas blinkt en schittert?
we zuchten, en met onze vleugels van verdriet omgespt
en de traagste slag die ons dragen kan
drijven we door het open raam
de wereld in
ze is nog stil en ademloos
in de te vroege uren

met al mijn knuffels.
brammarb.wordpress.com

[alanis]

hallo juffie,


Het is idd verschrikkelijk om dit te moeten meemaken!!! Ik heb het zelf ook meegemaakt... en de herinnering alleen al doet me weer vreselijk verdriet. Je vergeet het nooit meer. Je moet er wel in geloven dat het zeker nog zal lukken. Ik ben ondertussen ook terug zwanger en moet wel zeggen ik ben de eerste 14 weken nooit meer gerust geweest. Gelukkig mocht ik van de gynae om de 2 weken komen. Ondertussen weet ik dat je er niets aan kan doen maar ik heb zolang een schuldgevoel gehad; "deed ik iets verkeerd, was ik te ongerust, enz...?" Zelf nu kan ik nog niet gerust zijn...
Ik hoop echt dat anderen jullie verdriet wat begrijpen en dat je veel steun krijgt!!
Sterkte!

[wat is er mis?]

Juffie,

Woorden schieten tekort voor zulke gebeurtenissen. Het is vreselijk zoiets te moeten meemaken. We knn je niet echt troosten maar we dragen je hier allemaal een warm hart toe. We hopen dat je dit kan verwerken. Nooit zal het nog hetzelfde zijn en jullie kindje zal altijd blijven bestaan. Maar ik hoop wel dat jullie terug gaan kunnen toeleven naar nieuw geluk. Maar focus eerst op dit verlies. Weet dat wij hier allemaal aan je denken en je een echte dikke knuffel willen geven. Graag zou ik je tranen willen opvangen. Graag zou ik je pijn voor even willen overnemen. Jammer genoeg staan we allemaal machteloos. De natuur is soms wreed!

Ik hoop dat jullie sterkte vinden bij elkaar en in je omgeving.

liefs,

Bokje

[Nikita76]

Lieve Juffie, ik vermelde t elders al, maar ook van hieruit heel veel sterkte en een dikke troostknuffff XXX

Niemand verdient dit, en woorden schieten altijd te kort bij zo'n slecht nieuws..

Door al die verhalen begin ik zelf ook weer te doemdenken.. ook al wil je t niet, je beseft maar weer eens al te goed dat t jezelf ook kan overkomen, ook al verwacht je t helemaal niet (meer)...

Ik schreeuw bijna om mn echo, de zenuwen en de angst zitten er hier weer ferm in !

XXX

[fluffie]

Juffie, vreselijk! Heel veel sterkte.

Dikke knuffel,
Véro.
xx

[Loeki]

Juffie ook van mij een grote troostknuffel, al heb je er geen zak aan hé. We zijn er voor je meid. Je mag best even in de put kruipen. Tis gewoon te verschrikkelijk voor woorden. Het is sowieso al verschrikkelijk voor 't beebje, om nog maar te zwijgen van al je dromen en verwachtingen die weer maar eens aan diggelen geslagen worden. Knuffel meid, ik laat wat traantjes mee hoor, zeker weten.

Nikita voor jou is ook niet echt makkelijk lees ik hé. Pffff, placenta previa. Denk maar dat het een sterk beebje is, met 'n eigen willetje. Die heeft zich lekker vanonder genesteld om uit de buurt te zijn van die domme vleesboom. Dat beebje wil leven en 't zal ervoor knokken ook!!!
Je weet hé dat mijn placenta er op 14 weken ook voor lag en dat 't goed gekomen is. Maar ze hadden me wel gezegd dat ik daartoe 90% kans had. 't Hangt ervan af hoe erg ie ervoor ligt hé. Maar definitief beoordelen kunnen ze nu nog niet. Ze kunnen je alleen zeggen wat de kans is dat je ermee blijft zitten.
En ja, zoals Bokje al zei, denk aan Ikke!

Voor al diegenen die net als ik schrik hadden dat beebje teveel beweegt, de definitieve doodsteek voor dat angstmonster : beebjes bewegen gewoon ook in hun slaap. Dus ook als beebje slaapt, kan je hem/haar voelen. Das bewezen. (jaja, veel bijgelezen op vakantie... )

[wat is er mis?]

Loeki,

Ik had dat ook al gedacht dat de beebjes ook bewegen in hun slaap. Zeker die van mij, ik ben een echte wroeter in mijn slaap . Dus is het logisch dat hij dat ook heeft als hij een beetje op mij lijkt, hihihi

Liefs

Bokje

[itteke]

oh juffie, wat spijt me dat om dit te lezen! Dit moet ongelofelijk hard zijn. Spijtig dat je voorgevoel in dit geval klopte... Hopelijk vind je snel de moed om er weer aan te beginnen.
Dit maakt natuurlijk dat ik me zelf nu nog extra ongerust maak. wij liepen ongeveer gelijk, ik mag volgende week op 12w echo en ik voel helemaal niks. Ook geen pijn of bloeding of zo, maar ook niks "positiefs". Ik mocht normaal ook op 10w voor echo gaan maar vond het niet nodig omdat alles blijkbaar vlot verliep, maar nu heb ik super veel spijt. Het wordt dus nog een zenuwslopende week.

nog veel sterkte alvast - ook aan de andere 'bange zwangeren'...

[Loeki]

Sterkte Itteke en komaan zenne meid, nog maar een weekje! Ik begrijp hoe je je voelt, ik moest op 20 weken echo kort nadat K'tje haar baby verloren heeft... Khad toen ook erg veel schrik. Maar je komt er wel!

Ze spreken over vier bewegingsstadia, van helemaal stil tot erg actief. Stadium 1 zou slapen zijn, das zo af en toe een wriemeltje.

Oooh zo lief, ik zie hem al helemaal zitten in m'n buik, lekker slapend, duimend misschien en af en toe een beweginkje in z'n slaap, misschien wel omdat ie droomt over ... ?

[Nikita76]

vandaag weer supernerveus want t is echo-time, wel pas om 17u30 dus ik mag de godganse dag nog tandenknarsen...



enige positieve is dat ik amper kilo's won, ik weeg ong een halve kilo meer op mn 16w 1d... en dan denk ik weer... damn zie dat beebje niet meer leeft ...

waar is die klok hier ??

[Loeki]

fast forward voor Nikita

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

[Sterretje]

Ik duim met je mee Nikita! Dat de tijd rap vooruit mag gaan.

Ik woog gisteren bij de gyn. 1 kg minder dan 4 weken geleden
En babytje weegt nu 1700 gram, dus het is duidelijk dat het babytje groeit. Ik zal teveel reserve hebben.

Dus met mijn 'logische' redenering, hoop ik na de bevalling minder te wegen dan voor mijn zwangerschap....