Hallo lieve dames,
Ik heb hiernet alle vorige mailtjes doorgenomen. Ik zit daar ook wel mee hoor, met de toekomst van mijn twee fraai gevormde exemplaren hier
. Als ik nu naar mijn naakte lichaam kijk, mijn volle buik en dan die twee trotse boobs daarboven, dan voel ik me zooooo trots worden. Nooit gedacht. Ik word binnenkort 38, ben altijd wel een fiere madam geweest hoewel ik zeker geen lichtgewicht meer ben. Zoiets rond de 75 kg voor 1.70m . En heb er mij al lang bij neer gelegd dat alles niet meer even strak zit als op mijn 20ste. Maar het toekomstbeeld van verfrommelde theezakjes en een uitgezakt buikje , daar word ik toch wel wat treurig van. Ik smeer hier als gek dus...
Ik had ook wel al gehoord dat de ZW op zich iets doet met je borsten, niet zozeer de BV. En ik wil het wel proberen. Ik hoor veel toekomstige moeders in mijn omgeving bijna stressen rond de gedachte dat het niet zou lukken. Lukt het wel, Ã la bonheur, en zo niet, tja... dan slaap ik binnenkort allicht een uurtje langer ' s nachts. Ik ga er mij niet druk in maken.
Ik heb wel gelezen dat je een beetje moet uitkijken met knellende BH's. Zij kunnen kliertjes afklemmen waardoor die makkelijker gaan ontsteken. Mocht je er toch voor kiezen BV te geven, dan kan dit pijnlijk worden. En ik weet ook niet of je daar van in het begin al rekening mee moet houden. Ik kan nog steeds mijn laatste BH's van voor de ZW dragen. Gewoon beter gevuld dan anders.
Engel en Mindyke, heb net jullie mails gelezen 2 pagina's terug. Ik kan jullie vertellen dat ik me mijn eerste maanden ook bijna schaamde voor mijn ingesteldheid. Zoooo verschrikkelijk uitgekeken naar een kindje. Er zo veel voor gedaan, en dan deed ik niets dan mij ellendig voelen. Ik voelde me een ganse dag ziek. Alles wat ik rook, riep braakreflexen op. Op advies van de gyn ben ik toen met primperan gestart, telkens een lepeltje een half uur voor de maaltijd. Daardoor kreeg ik dan toch al een kinderportie binnen. Warm eten ging uiterst moeilijk. Wat wel? Cola met liters en sandwiches met kaas. En me dan schuldig voelen naar het kindje toe. Kreeg hij wel genoeg eten? Ging ie wel gezond zijn?
Wel, tot nu toe lijkt hij kerngezond en ondertussen is alles weer OK met mij. Op 13 weken is dit als sneeuw voor de zon veranderd.
Relatiegewijs... ik denk wel dat het wat sporen heeft nagelaten. Ik heb een superman getroffen, echt waar. Maar met zieke, humeurige vrouwen weet hij zich niet goed raad. Dan sluit hij zich af. En dat had ik nu net niet nodig, se, alles in mijn eentje doen en beleven. Ik denk hier te lezen dat andere koppels zich meer verbonden voelen door de ZW dan wij dat doen. (En idd, geen sex toen en nu nog steeds een beetje stroef en voorzichtig. )
Dit klinkt negatief maar ik wil gewoon eerlijk zijn. Ik lees dit ook niet bij andere madammen hier. Misschien ben ik echt de uitzondering? Ben ook zeker dat het ook weer he-le-maal goed komt.
Veel liefs, X Liesel
(en meer ga ik er niet over zeggen 
)
). Als je beslist voor flesjes, hou jezelf dan goed voor ogen waarom. Zodat je je niet schuldig hoeft te voelen. Want je wordt idd langs alle kanten bestookt. Zelfs op de dozen KV staat de vermelding "borstvoeding is het beste voor uw kind". 
nu we zullen wel zien dikker worden we toch 
Gelukkig verschijnt er steeds een gigantische lach op mijn gezicht als ik onze meid voel bewegen. 