Zwanger en bang

Plaats reactie
Zabbie
Berichten: 551
Lid geworden op: 20 april 2009, 17:00

Bericht door Zabbie » 28 september 2009, 18:35

Martha, bij mij begonnen de kwaaltjes ook pas zo'n 2 à 3 weken na de bevruchting, maar ze zijn wel in alle hevigheid gebleven tot 12 weken. Ik weet dat de meesten onder ons dat graag voelen, maar ook dat we allemaal weer blij zijn als we er vanaf zijn. Collega van mij was al 5 maanden eer ze überhaupt wist dat ze zwanger was, dus het is echt verschillend van persoon tot persoon.
Bokje en Fempie, mijn strijk heeft me vorige week zo hard geroepen.
Fempie, herken wel de pijntjes die je beschrijft: als ik lang heb stil gezeten, zou ik ook de rollator van mijn bomma kunnen gebruiken om terug op gang te komen. En als ik een stukje ben gaan wandelen, heb ik enorme pijn in mijn lies. Zal het dan volgende week ook maar eens voorleggen aan mijn gynaecoloog zeker?

wat is er mis?
Berichten: 8876
Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56

Bericht door wat is er mis? » 29 september 2009, 9:10

Fempie,

Ik moet helaas vaststellen dat je de roep van mijn strijk straal hebt genegeerd :wink:

Liefs,

Bokje

fempie1
Berichten: 148
Lid geworden op: 29 oktober 2008, 14:28

Bericht door fempie1 » 29 september 2009, 9:18

sorry bokje, zal net eventjes onder water gelegen hebben in m'n bad... :)

pelkie
Berichten: 1927
Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49

Bericht door pelkie » 29 september 2009, 10:06

Mijn strijk is gedaan!! haha! Ik was echt wel op dreef en toen was't op... helemaal gedaan!
Dat wegleggen vind ik er dan wel altijd teveel aan. Vooral omdat we serieus plaatstekort hebben in de kast (of ik teveel kleren?).

Martha
Berichten: 199
Lid geworden op: 2 april 2009, 10:04

Bericht door Martha » 29 september 2009, 10:14

Hey dames

Hier weer een bange Martha.

Ik weet wel dat ik moet opletten voor toxoplasmose, want ik heb geen antistoffen. Ben wat beginnen lezen op internet en panikeer toch een beetje. Rauw vlees eet ik nooit. Zaterdag hadden we een familiefeest en ik heb wat salade gegeten. Heb er echt niet bij stil gestaan. Maar het ergste van al: we hebben een relatief jonge kat in huis (+/- 5 maanden). Mijn ventje maakt de kattenbak leeg, maar ik streel dat beest wel geregeld en laat de kat ook op mij liggen om te spinnen. Dat doe ik toch beter niet meer. Ik wist niet dat ik dat beest niet mag aanraken. Ik dacht ik moet alleen voorzichtig zijn met de uitwerpselen. Tuinieren doe ik ook graag, maar dan wel met handschoenen. Ik was wel regelmatig mijn handen, maar je weet maar nooit. Ik denk dat ik best niet te veel over alle mogelijke ziektes lees, anders word ik er gek van. Ben zo al een paniekerig typeke.

Groetjes


Martha

wat is er mis?
Berichten: 8876
Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56

Bericht door wat is er mis? » 29 september 2009, 10:18

Martha,

Wij hebben ook een poes. Ik ben evenmin immuun. Ik ben onze kat ook steeds blijven aaien, alsook op mij laten liggen. Ondertussen ben ik terug al "slordiger" en laat ik hem me zelfs likjes geven (dat mocht hij tot lang niet). Ik ben nog steeds niet immuun (alé toch bij de laatste bloedcontrole). Het is normaal vooral de uitwerpselen die kwaad kunnen hoor. Dus ik zou me niet te veel zorgen maken.

Liefs,

Bokje

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 29 september 2009, 10:20

Hey Martha

Wat betreft voeding (zie ook apart topic) en toxoplasmose moet je vooral je gezond verstand gebruiken.
Je mag de kat best aaien, maar was nadien gewoon je handen zodat er zeker geen vuil aan je handen blijft kleven.

Groenten (rauwe) best eens extra te spoelen, als je bij mensen gaat eten, vraag hen ook om er extra aandacht aan te besteden. Een restaurant dat je niet goed kent, daar eet je dan best niet te veel rauwe groenten.

ook bij tuinieren: handschoenen dragen en nadien goed je handen wassen. Zolang je geen vuil 'inslikt', is het allemaal zo erg niet.

Verder: vlees goed doorbakken en rauwe eieren, rauwe vis en rauwe kaas vermijden.
In het begin lijkt het veel te onthouden en moeilijk te vermijden maar het went vlug hoor!

Zabbie
Berichten: 551
Lid geworden op: 20 april 2009, 17:00

Bericht door Zabbie » 29 september 2009, 10:21

Martha,

wat bokje zegt is absoluut waar. Wij hebben ook een poes (en een vrij imposant figuur!), en die komt ook nog steeds bij me liggen en ik aai ze nog altijd. Wel was ik dan achteraf mijn handen, en de kattenbak wordt door mijn ventje gedaan. Bij mijn eerste zwangerschap heb ik net hetzelfde gedaan en een kerngezonde zoon op de wereld gezet. En ook ik ben niet immuun. Inderdaad, met rauw vlees moet je erg opletten en de groenten niet van de tuin rechtstreeks op je bord leggen en opeten.
Ik hoop dat dit je wat gerust kan stellen.

Martha
Berichten: 199
Lid geworden op: 2 april 2009, 10:04

Bericht door Martha » 29 september 2009, 10:23

Hey Bokje

Bedankt voor de snelle reactie. Ik begin nu al te flippen. Dat is toch erg. En er staan ons nog zo veel beslissingen te wachten: bepaalde testen laten uitvoeren ja of neen, wat doen nagelang de uitsalg van de testen, enz. Ik ben weer veel te ver aan het kijken. Ben nog maar in het begin en weet zelfs nog niet hoe het gaat aflopen. Ik was beter regisseur geworden in Hollywood. ;-).

Groetjes


Martha

grootgevaarke
Berichten: 4815
Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20

Bericht door grootgevaarke » 29 september 2009, 10:45

Martha, ik heb al een leven lang poezen, ben verzot op slaatjes en durf bij het bakken van gehakt wel eens een rauw balletje oppeuzelen. En toch ben ik nog steeds niet immuun... Het zou dus moeten lukken dat ik het nu plots wél op loop, al neem ik uiteraard geen risico. Ik aai nog wel onze poes, maar aan de kattenbak kom ik niet aan. Ik eet nog wel slaatjes, maar enkel als ik weet dat de groenten goed gespoeld zijn. Dat rauw vlees , daar blijf ik nu wel af (al heb ik me laten vertellen dat het in onze westerse landen met onze uitstekende hygiëne ook best mee valt). Niet paranoia worden, zei mijn eerste gyn altijd.

En ja, die testen... Niet gemakkelijk om zo'n beslissing te nemen. Bespreek vooral vooraf wat je zou doen als blijkt dat je kind een ernstige genetische afwijking zou hebben. Wij (en dan vooral mijn vriend) waren er vast van overtuigd dat we geen kind wilden met dergelijke afwijking. We hebben dan ook punctie laten doen. Die heeft ons gelukkig enkel positief nieuws gebracht. Maar tot de dag van de punctie hebben we eigenlijk getwijfeld of we het nu echt wel zouden doen. Tenslotte is er ook weer dat risico op miskraam en in 't geval het toch een gezond kind was, is dat natuurlijk een gigantische domper. Dat had ik mezelf nooit vergeven...
Praat er over met je partner en je arts/gyn (hij/zij is de beste raadgever) en laat je hoofd niet zot maken door vele cowboy & cowgirl-verhalen op het internet. Sommige mensen dikken toch zo graag een verhaal aan...

JD
Berichten: 1468
Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04

Bericht door JD » 29 september 2009, 11:40

Hey Martha,

Ik kan alleen maar het bovenstaande bevestigen!
In het begin flipte ik ook. Over alles werd nagedacht of het kon of niet, bij het koken gebruikte ik wel 10 lepels, vorken en messen om toch maar te vermijden dat ik per ongeluk een mes van rauw vlees zou gebruiken bij iets dat al doorbakken was, ik gebruikte soms wel 3 snijplankjes, ik waste 10-tallen keren per dag mijn handen...

En nu stel ik dus vast dat ik daar al veel normaler in ben. Rauw vlees eet ik niet, rauwe groenten eet ik buitenshuis niet, desserts (met uitzondering van industriële) die ik niet ken eet ik niet (omdat daar nogal eens rauwe eieren in kunnen zitten).
De kattenbak laat ik over aan mijn man, maar mijn katten streel ik wel nog altijd en in tegenstelling tot in het begin vergeet ik al eens mijn handen te wassen...

Het went echt wel, nu heb je het gevoel dat je er continu mee bezig moet zijn, maar dat wordt echt wel een automatisme, ook wat realistischer.

:lol:

Zabbie
Berichten: 551
Lid geworden op: 20 april 2009, 17:00

Bericht door Zabbie » 29 september 2009, 13:16

Dames (en heren ook natuurlijk), het angstmonster is hier nog steeds aanwezig. Nog steeds krampen en steken, lage rugpijn en een constant gespannen gevoel in mijn buik. Ook is 1 van de 2 babies ineens niet meer voelbaar, eigenlijk sinds zondag al. Maak me dus ongerust, mailtje gestuurd naar gynae, maar nog geen antwoord. Durf hem ook niet goed bellen, omdat hij me gisteren vertelde dat ik me niet ongerust hoefde te maken. Maar ik vind nu toch dat het toch lang nazindert, is geleden van zondagmiddag. Ik hoop maar dat hij me snel antwoordt...

lisa marie
Berichten: 2449
Lid geworden op: 20 mei 2009, 19:17

Bericht door lisa marie » 29 september 2009, 13:18

Als ik jou was, zou ik gewoon naar spoed of naar de huisarts gaan (als die ook een echotoestel heeft), je moet niet bang blijven afwachten tot hij zijn mails leest.

Vanmorgen zei mijn huisarts nog, dat ik onmiddellijk mag komen als ik me zorgen maak !!!

Loeki
Berichten: 12951
Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30

Bericht door Loeki » 29 september 2009, 13:27

Al dat ongerust zijn hoeft niet Zabbie. Ik vind dat je best mag bellen. Je hebt daar toch recht op zeker? Als jij je zorgen maakt, is dat al reden genoeg.

Je kan idd ook naar de spoed, maar als je deze namiddag nog terecht zou kunnen bij je eigen gyne, lijkt me dat wel comfortabeler, afhankelijk van het ziekenhuis natuurlijk waar je naartoe zou gaan.

Het kan heel goed zijn dat beebje stilletjes is omdat jij ongerust bent ook hé. 't Hoeft allemaal niks te betekenen maar als je ongerust bent, echt niet mee blijven zitten, das nergens goed voor.

Stoute schoenen aantrekken meid, succes!

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 29 september 2009, 13:41

Ja, gewoon naar die huisarts of spoed gaan.

Beter een keer te veel gaan en onnodig dan het jezelf een leven lang verwijten...

Zal veel beter zijn voor je gemoedsrust hoor!

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 13 gasten