IVM of in-vitro maturatie

Andere behandelingen forum.
Plaats reactie
Heipevic
Berichten: 53
Lid geworden op: 15 juni 2011, 18:32

Bericht door Heipevic » 6 augustus 2012, 22:54

hallo,

't was weer negatief vandaag. bloedafname gaf niks HCG aan, dus nada, noppes,... ik ben heel erg teleurgesteld. Na meer dan vier jaar nooit eens positief nieuws. Ik weet het niet meer. Enkel nog twee cryootjes. Die ga ik nog wel laten terugplaatsen, maar ik weet niet of het nog nut heeft om daarna verder te doen.... het zou dan ook terug icsi worden en vorig jaar draaide dat op niks uit (drie weken spuiten en uiteindelijk iui). Misschien is het gewoon wel niet weggoelegd voor ons dat tweede kindje en moeten we gewoon content zijn met eentje. Ik weet het op dit moment even niet meer... zoveel vragen en zoveel besef dat het einde om het te proberen wel dichter bij komt dan ik denk. Mijn lichaam is bijna op. Ik wil erug mezelf kunnen zijn en eens tijd maken voor mezelf terug. snif snif... eerst woensdag nog maar eens een bloedafname (die gaat toch negatief zijn... en ondertussen moet ik die gellekes en die utrogestan toch verder gebruiken :-( ACh ja... morgen hoop ik het weer anders te zien.

vuurvliegje
Berichten: 675
Lid geworden op: 16 maart 2012, 12:14

Bericht door vuurvliegje » 7 augustus 2012, 13:10

Oh Heidi... Dat spijt me zo voor je. Veel sterkte...

bubblegum
Berichten: 278
Lid geworden op: 26 november 2010, 13:18

Bericht door bubblegum » 7 augustus 2012, 14:22

ik spring ook nog eens gauw binnen om jullie allemaal een hart onder de riem te steken. Het komt in orde en jullie zijn in goede handen!! En dan op een dag hebben jullie een klein prachtig wondertje in jullie armen en is alle miserie vergeten!! Dikke knuffels en succes!!

vuurvliegje
Berichten: 675
Lid geworden op: 16 maart 2012, 12:14

Bericht door vuurvliegje » 8 augustus 2012, 10:31

Gaat het wat Heidi?

Heipevic
Berichten: 53
Lid geworden op: 15 juni 2011, 18:32

Bericht door Heipevic » 11 augustus 2012, 20:40

Dag vuurvliegje,

Ja. Het ergste is weer voorbij: de teleurstelling. Heb er deze keer toch wel echt last mee gehad omdat ik er deze keer zo'n goed gevoel bij had dat het ging lukken... het embryo was goed, het BMSV was goed, ik voelde me goed... maar het mocht niet zijn. De grootste teleurstelling is weer voorbij, maar de vraagt dringt zich natuurlijk op wat we nu gaan doen. heb vandaag mijn MS gekregen en we gaan sowieso direct verder doen om de resterende twee cryo's te laten ontdooien en terug te laten plaatsen. Hopen nu maar dat deze goed willen ontdooien. het waren ook heel goede embryo's, dus we hopen op het beste. Verder durf ik nog niet te kijken, want ik vrees dat ik het niet meer ga zien zitten om ICSI te doen omdat ik daar vorig jaar zo slecht mee gevaren ben (veel te lang spuiten en geen eicel die rijpte bijna). Onze hoop is dus nu weer gevestigd op de volgende twee. De toekomst zal het zeggen wat er nu moet volgen...

vuurvliegje: hoop dat je met je partner goed kan babbelen. Als wij dat niet hadden gekunnen de laatste jaren, dan hadden we gewoon naast elkaar geleefd denk ik en had er nu geen wij meer geweest. het is voor een man sowieso moeilijker om te begrijpen, maar we hebben elkaar gelukkig altijd gesteund... met ups en downs, maar we zijn nog altijd gelukkig getrouwd, dus het heeft toch uitgehaald.


Bedankt in ieder geval voor de steun allemaal

greotjes,heidi

J*
Berichten: 56
Lid geworden op: 30 januari 2012, 23:26

Bericht door J* » 19 augustus 2012, 17:44

Hey dames allemaal!

Na een maandje rust is er bij mij terug een kuurtje begonnen (ivf2). Heb vanop afstand jullie wat gevolgd en heb toch moeten lachen met jullie indruk over dr. Devos. Geen onknap figuur, hè, elke keer al als we bij hem op gesprek gingen droeg hij van die bloemenhemdjes... Hèhè, theeft wel iets ;-) Maar ook ik ben heel tevreden over zijn aanpak en zachtaardigheid.

En ja, dames, het is allemaal niet zo evident, hè. In mijn vriendenkring loopt het vol bolle buiken en dat knaagt toch ook. Zoals jullie zeggen, de relatie met je partner is heel belangrijk en veel praten helpt (ook al gaat dit hier des huizes met ups and downs).
Zeker de moed niet opgeven, maar soms kan het toch ook wel deugd doen om alles even los te laten. De tijd gaat al zo snel voorbij en soms vergeten we voor onszelf te leven ipv voor een ander. Ik heb nu echt genoten van een maandje rust en totaal afstand genomen van heel het proces. Ik moet eerlijk toegeven: het heeft me deugd gedaan en nu terug volle moed er tegenaan.

Ik wens jullie allemaal veel succes toe en fingers crossed!
J*

vuurvliegje
Berichten: 675
Lid geworden op: 16 maart 2012, 12:14

Bericht door vuurvliegje » 19 augustus 2012, 21:46

Ik merk nu zelf ook dat een maandje rust me goed doet.
Het begint te kriebelen om aan IVF2 te beginnen, maar nog geduld tot eind september vooraleer we op consultatie mogen.

Tinkerbell
Berichten: 40
Lid geworden op: 9 oktober 2011, 19:41

Bericht door Tinkerbell » 21 augustus 2012, 16:32

Hoi iedereen,

Af en toe probeer ik ook nog eens mee te lezen, maar heb ik al lang niets meer laten weten.
Voor iedereen die nog bezig is met een behandeling, zeker de moed niet laten zakken. Wij hebben er 6 jaar over gedaan maar op 10/07/2012 zijn we de trotse ouders geworden van een zoontje Len, hij was 55 cm en woog 4320 gr bij de geboorte.


Op die 6 jaar tijd hebben we ook veel tegenslagen gehad maar het is het meer dan waard geweest
:D :D .

Bubblegum hoe is het ondertussen met jou zoontje?

Is Rs ondertussen ook al bevallen?
Hoe vordert de zwangerschap bij ringling?

Groetjes aan iedereen.

ringling
Berichten: 739
Lid geworden op: 17 maart 2010, 18:46

Bericht door ringling » 22 augustus 2012, 9:24

Hallo!

Ook hier volg ik nog bijna dagelijks! De tegenslagen en teleustellingen ziiten nog steeds in mijn gedachten, ook al ben ik intussen 5,5 maand zwanger... Soms lijkt het nog zo onwezenlijk...
Het is een lange weg geweest met uiteindelijk 14 terugplaatsingen... Veel langer had t niet moeten duren... Ook niet voor mn relatie...
Ook eenmaal ik zwanger was, moesten we elkaar terugvinden, en dat ging met ups en downs.
De zwangerschap gaat goed. In begin veel misselijk geweest en verder de normale kwaaltjes... En ja hoor, ook al zeg je dat je met de glimlach boven de pot zal hangen, je bent blij als dit weer wat mindert...
Enige zorgpuntje is mn vruchtwater, ik zit blijkbaar op de ondergrens. Maar de gyn maakt zich geen zorgen en wordt wat meer opgevolgd door regelmatig echo's. Laatste echo was trouwens ok (nog steeds ondergrens maar stabiel). Maar blijkbaar is een kleinere baby en vroeggeboorte een risio bij ivm, dus ik hou hiermee rekening.
In ieder geval blijf ik hevig meeduimen voor jullie!!!

Groetjes,Ringling

bubblegum
Berichten: 278
Lid geworden op: 26 november 2010, 13:18

Bericht door bubblegum » 22 augustus 2012, 13:57

hey

ik kan mij alleen maar aansluiten bij tinkerbell en ringling: niet opgeven dames. Het ultieme geluk ligt aan de andere kant van de lijdensweg. Het is bijzonder zwaar, ik weet het, maar je vergéét het echt ooit.

Tinkerbell: proficiat met je zoon!! Wat een flinke baby zeg!! Scott wog 3.5kg en was 50cm, dat vond iedereen al groot.

Ringling, amai al 5,5 maanden!! Let gewoon goed op ivm je vruchtwater en doe maar lekker rustig aan. Die eerste weken met baby zijn voor je relatie trouwens ook een goede test vind ik ... Het is hier heel goed gegaan allemaal maar ik zou liegen als ik zei dat ik niet af en toe hard heb zitten huilen zonder aanleiding, waardoor mijn man stekelzot werd. Maar kijk, Scott is nu 3,5 maanden, het is een prachtige baby (uiteraard zeg ik dat) en we hebben onze draai als gezin nu echt wel gevonden. Je gaat trouwens toch iets laten weten als je boeleke er is hé ??

Aan de ladies die nog bezig zijn; ik hoop dat de baby talk niet ongepast of kwetsend overkomt, dat is écht niet mijn bedoeling. Ik wens jullie dit geluk allemaal heel oprecht en keihard toe, en geloof mij, ik ken er toch wel veel die door Dr Devos zwanger zijn geraakt hoor!! (hij heeft trouwens een reputatie van sterke jongetjes te maken :) )

dikke knuffel

poes
Berichten: 224
Lid geworden op: 4 juli 2011, 20:50

Bericht door poes » 24 augustus 2012, 6:46

Ook van mij blijven de duimen komen. Ik lees heel regelmatig mee, en hoop zo hard voor jullie dat het niet te lang meer moet duren.
Er staan heel veel supporters aan de kant van de weg. Dat maakt de weg niet makkelijker, maar steekt soms mss een beetje een hart onder de riem.

Heel veel moed met het lange wachten, spuiten, smeren en vooral de onzekerheid.
Dikke knuffel.

J*
Berichten: 56
Lid geworden op: 30 januari 2012, 23:26

Bericht door J* » 25 augustus 2012, 18:55

@tinkerbell, ringling, bubblegum, poes: wat fijn dat jullie hier toch nog meevolgen en meeleven met ons...(geniet van jullie wondertjes met volle teugen!) Tof om positieve resultaten te lezen, geeft moed om door te zetten. Ik heb jullie berichtjes net nog eens gelezen, want had het nodig.
Wat is er gebeurd? Vorige zaterdag eerste bloedprik om te mogen starten, compleet vergeten dat ik langs apotheek moest gaan (normaal moet ik langs studie, maar nu niet en het gesprek met dr Devos was weken daarvoor, dus had daar totaal niet meer aan gedacht, tot dát telefoontje). Dus hup, zondag terug naar Jette naar de apotheek. Wat ontdek ik? 2 orgalutran spuitjes gekregen, maar er werden er 4 geprogrammeerd. Dus terug naar apotheek. Vanmorgen ongelooflijke file waardoor ik een uur te laat was op afspraak (maar daar deden ze niet moeilijk over, gelukkig!). Kwart voor 18u, toch even bellen, want nog steeds geen bericht van CRG. En wat blijkt? Nu mag ik morgen térug naar Jette, want moet terug 2 extra spuitjes gaan halen.... Man, man, man... Deze keer verloopt het echt niet vlot...Down-momentje dus... Dus bij deze mijn excuses aan de CRG-mevrouw aan de telefoon: ik was wat kort, sorry!
Maar we moeten blijven focussen op het doel, hè!

Dus oproep aan die verdwaalde ooievaars: doe jullie best! ;-)

Groetjes en succes iedereen!

Heipevic
Berichten: 53
Lid geworden op: 15 juni 2011, 18:32

Bericht door Heipevic » 28 augustus 2012, 19:14

hallo allemaal,

bedankt jonge mama's om ons een hart onder de riem te steken! Het doet deugd. En geniet inderdaad van al die kleine wondertjes. Ik kan er zelf van mee spreken. Mijn zoontje wordt er al bijna zeven en de tijd vliegt voorbij! en elke dag geniet ik nog meer van die guitige jongen. Zeker nu het zo moeilijk is om die tweede gezinsuitbreiding te bekomen. Zaterdag heb ik terugplaatsing (hopelijk, want er zijn nog twee ingevroren embryo's die ik hoop alletwee te kunnne laten plaatsen). En ik denk dat het de laatste keer zal zijn. Bijna vijf jaar met vanalles bezig en ik ben moe. Mijn relatie heeft er onder geleden, mijn gezin, mijn werk, vooral mijn lichaam. Ik wil ook stilletjes aan andere doelstelling in mijn leven. Klinkt misschien wat egoïstisch, maar ik wil terug "leven". Klinkt misschien een beetje gek, maar misschien ook wel te begrijpen voor velen. Mijn leven heeft vijf jaar stil gestaan en alles is vooruit geschoven... ik ga nu een jaar sabbat houden. Heb ik dan nog altijd de babykriebel, dan ben ik nog maar 34. Mijn zoontje doet ook zijn eerste communie in 2014 en ik wil dan op de foto's terug mezelf zijn en niet ongelukkig met mezelf en met mijn 'falen", want zo zie ik het nog altijd een beetje en dat zal moeten slijten denk ik... ik ben in ieder geval dubbel zo gelukkig met onze zoon... hij is voor ons nu echt een wondertje! Ik hoop dat diegenen die nog verder doen echt hun droom in vervulling zien gaan en ik hoop dat de mama's echt genieten van hun spruit. We weten allemaal hoe we dat geluk moeten koesteren... heidi.

vuurvliegje
Berichten: 675
Lid geworden op: 16 maart 2012, 12:14

Bericht door vuurvliegje » 28 augustus 2012, 22:14

Dag Heidi,

Ik snap het. Ik was zelf ook zoekende naar een nieuw doel, het leven kan niet op pauze blijven he. En ik heb dat punt nu al bereikt, mede door het doen van oninteressante jobs en niks te vinden in mijn sector. Daarom dat ik terug ga studeren. Hopelijk leidt dat me wat af. Na een maand verplichte pauze begint het te kriebelen om opnieuw te proberen. Ik heb afgezien maar ook genoten van het normale leven zonder prikken en zonder Jette :) Over 3 weken mag ik op consultatie bij prof. De Vos om te zien hoe of wat. Hopelijk kan ik dan voor het einde van mijn studies mijn kindje verwelkomen. Het is nu ook weer de periode met hoogzwangere vriendinnen en geboortes...

Deze week ben ik ook weer veel misselijk geweest dus toch eens getest. Negatief natuurlijk. Zal wel van de insulineresistentie zijn of nog van de hersenschudding (auto-ongeluk, niks ergs).

Veel succes!

Heipevic
Berichten: 53
Lid geworden op: 15 juni 2011, 18:32

Bericht door Heipevic » 1 september 2012, 20:13

hallo allemaal! Vandaag goed nieuws gekregen!! Ik heb twee embryo's gekregen van topkwaliteit... eentje van 10 cellen en eentje van 9 cellen, beiden al gecompacteerd. Dus heel goed. Nu maar hopen dat onze laatste keer de goede keer wordt!! binnen tien dagen weten we het....

heidi

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast