Hey,
Ik heb er zelf maar eentje maar versta je gevoelens wel. Zou dat ook niet komen door al hetgeen we al meegemaakt hebben? En wat we al allemaal hebben moeten doen (en in dit geval ook betalen). Bij mij voelt het ook een beetje als het lot tarten. Zou ik niet beter blij zijn met 1 gezond kindje ipv risico te nemen om nog voor een tweede te gaan.
Ervaringen Ivf Spain
Forumregels
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
-
Eliza
- Berichten: 252
- Lid geworden op: 4 mei 2012, 18:04
Re: Ervaringen Ivf Spain
Hey,
Zelf hebben we een zoontje via eiceldonatie bij een ander Spaans ziekenhuis. Het heeft voor ons 8 jaar geduurd en ondertussen zijn we (begin)veertigers.
Ik heb nog een kinderwens voor een brusje, maar twijvel soms toch nog.
Ik was vastberaden tijdens mijn moederschapsrust : ik wou een tweede kind. Ik wou dat allemaal nog eens meemaken! Totdat ik ging werken... onze zoon slaapt nog steeds niet door en heeft inslaap moeilijkheden. Vroeger kon ik overuren doen zonder problemen en nu lukt dit helemaal niet meer. Ik geef wel nog steeds borstvoeding.
De ruzie's en drukte tussen broers en zussen zijn ook wel een bron van twijvel, maar we hopen, mits toezicht en goede begeleiding het wat binnen de perken te kunnen houden. Mijne man is daar wel goed in.
Maar misschien een wat vreemde opmerking: Als onze zoon onze leeftijd heeft, dan zijn wij waarschijnlijk al overleden. Familie hebben is toch belangrijk. Je weet natuurlijk niet of de broers of zus goed gaan overeenkomen.
Ik denk ook dat het hele eiceldonatieverhaal makkelijker te aanvaarden is, als ze met twee in hetzelfde schuitje zitten.
Tenslotte, ik kan niet lang wachten gezien mijn leeftijd. De schrik zit er wel in dat we later spijt gaan hebben als we niet voor een tweede gegaan zijn.
Voor mij hebben vakantiefoto's van vroeger de doorslag gegeven. Beeld je in van op vakantie te gaan met je enig kind. Om zo constant onderweg te zijn met twee volwassenen lijkt mij toch ook niet ideaal.
Uiteindelijk hebben we beslist om voor de cryo's dat we nog hebben te gaan. Lukt het met deze niet dan aanvaarden we de situatie zoals ze nu is.
@little dancer : ik denk dat twijvel volkomen normaal is. Puur rationeel zijn kinderen een enorme investering zonder garantie dat je later iets voor terug krijgt. Kinderen zijn er nu eenmaal voor hunzelf en niet voor hun ouders. Een kinderwens is iets emotioneel en fundamenteel. Vandaar, vanaf het moment dat je daar teveel over begint na te denken, slaat de twijfel toe. Ik denk dat je rationeel dient te zijn als er echt bezwaren zijn (financiele moeilijkheden; partner dat niet wil; .... ) en anders je gevoel. Maar dat is mijn mening. De moeilijke momenten (en die zullen er zijn) daar sla je je sowieso door. En dan, wie weet over 25 jaar zit je aan tafel met je 2 kinderen die zelf een partner hebben en een kinderwens voor een gezellig familiefeest.
Veel succes, met welke beslissing dat je ook neemt!
Zelf hebben we een zoontje via eiceldonatie bij een ander Spaans ziekenhuis. Het heeft voor ons 8 jaar geduurd en ondertussen zijn we (begin)veertigers.
Ik heb nog een kinderwens voor een brusje, maar twijvel soms toch nog.
Ik was vastberaden tijdens mijn moederschapsrust : ik wou een tweede kind. Ik wou dat allemaal nog eens meemaken! Totdat ik ging werken... onze zoon slaapt nog steeds niet door en heeft inslaap moeilijkheden. Vroeger kon ik overuren doen zonder problemen en nu lukt dit helemaal niet meer. Ik geef wel nog steeds borstvoeding.
De ruzie's en drukte tussen broers en zussen zijn ook wel een bron van twijvel, maar we hopen, mits toezicht en goede begeleiding het wat binnen de perken te kunnen houden. Mijne man is daar wel goed in.
Maar misschien een wat vreemde opmerking: Als onze zoon onze leeftijd heeft, dan zijn wij waarschijnlijk al overleden. Familie hebben is toch belangrijk. Je weet natuurlijk niet of de broers of zus goed gaan overeenkomen.
Ik denk ook dat het hele eiceldonatieverhaal makkelijker te aanvaarden is, als ze met twee in hetzelfde schuitje zitten.
Tenslotte, ik kan niet lang wachten gezien mijn leeftijd. De schrik zit er wel in dat we later spijt gaan hebben als we niet voor een tweede gegaan zijn.
Voor mij hebben vakantiefoto's van vroeger de doorslag gegeven. Beeld je in van op vakantie te gaan met je enig kind. Om zo constant onderweg te zijn met twee volwassenen lijkt mij toch ook niet ideaal.
Uiteindelijk hebben we beslist om voor de cryo's dat we nog hebben te gaan. Lukt het met deze niet dan aanvaarden we de situatie zoals ze nu is.
@little dancer : ik denk dat twijvel volkomen normaal is. Puur rationeel zijn kinderen een enorme investering zonder garantie dat je later iets voor terug krijgt. Kinderen zijn er nu eenmaal voor hunzelf en niet voor hun ouders. Een kinderwens is iets emotioneel en fundamenteel. Vandaar, vanaf het moment dat je daar teveel over begint na te denken, slaat de twijfel toe. Ik denk dat je rationeel dient te zijn als er echt bezwaren zijn (financiele moeilijkheden; partner dat niet wil; .... ) en anders je gevoel. Maar dat is mijn mening. De moeilijke momenten (en die zullen er zijn) daar sla je je sowieso door. En dan, wie weet over 25 jaar zit je aan tafel met je 2 kinderen die zelf een partner hebben en een kinderwens voor een gezellig familiefeest.
Veel succes, met welke beslissing dat je ook neemt!
-
little dancer
- Berichten: 247
- Lid geworden op: 17 april 2014, 18:17
Re: Ervaringen Ivf Spain
Hallo eliza.
Bedankt om je verhaal te delen.
Dit heeft het voor mij nu gedaan zie!
Jou heldere blik over deze situatie heeft mij doen inzien dat er zoveel mooiere momenten zijn dan de lastige, drukke momenten. En de liefde die ik nu al krijg van mijn dochter... nou daar zijn geen woorden voor om te beschrijving hoe gelukkig je daar als mens van bent.
Moet ook zeggen dat ik vorige week tegen mijn man zei dat ik het allemaal wat beu was en ik het niet zag zitten en vooral niet eerlijk vond ten opzichte van onze relatie om ervoor te gaan. Dus ik had de knoop doorgehakt van nee.
Na 2 dagen is hij 3 dagen aan een stuk beginnen smeken om het toch te doen.
Het heeft hem net doen inzien dat hij het niet alleen voor mij zou doen maar dat zijn kinderwens er ook nog is.
Gelukkig maar. Nu kan ik ook met een gerust hart voor de toekomst van onze relatie ervoor gaan.
En net als bij jullie.
We hebben een nieuwe verse poging geboekt.
Maar niet de plus dus hebben we een garantie van 2 tot 4 blastocyten.
Lukt het niet, dan moest het zo zijn
Lfs
Bedankt om je verhaal te delen.
Dit heeft het voor mij nu gedaan zie!
Jou heldere blik over deze situatie heeft mij doen inzien dat er zoveel mooiere momenten zijn dan de lastige, drukke momenten. En de liefde die ik nu al krijg van mijn dochter... nou daar zijn geen woorden voor om te beschrijving hoe gelukkig je daar als mens van bent.
Moet ook zeggen dat ik vorige week tegen mijn man zei dat ik het allemaal wat beu was en ik het niet zag zitten en vooral niet eerlijk vond ten opzichte van onze relatie om ervoor te gaan. Dus ik had de knoop doorgehakt van nee.
Na 2 dagen is hij 3 dagen aan een stuk beginnen smeken om het toch te doen.
Het heeft hem net doen inzien dat hij het niet alleen voor mij zou doen maar dat zijn kinderwens er ook nog is.
Gelukkig maar. Nu kan ik ook met een gerust hart voor de toekomst van onze relatie ervoor gaan.
En net als bij jullie.
We hebben een nieuwe verse poging geboekt.
Maar niet de plus dus hebben we een garantie van 2 tot 4 blastocyten.
Lukt het niet, dan moest het zo zijn
Lfs
35j. Na 10 lange en intensieve jaren bevallen van een dochtertje op 31 maart 2015 via IvfSpain
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
-
Woodstockske
- Berichten: 229
- Lid geworden op: 30 augustus 2012, 11:39
Re: Ervaringen Ivf Spain
Hallo Little dancer,
leuk om te horen dat jullie nog voor een 2de kindje naar ivf Spain willen gaan.
Waarom zou je graag nog een 2de kindje willen en als je man er niet 100% achter staat, is het dan wel zo'n goede beslissing?
1 kindje is al veel werk, dus denk je van jezelf dat je er 2 zou aankunnen?
Ik zou gewoon effe de pro's en contra's op een blaadje papier schrijven en zien wat de doorslag geeft.
Ik persoonlijk zou er geen 2de bijnemen omdat het al heel zwaar is met 1, zeker in heb begin dat ze nog baby zijn en ik niet echt veel hulp krijg van men man. Je staat er als vrouw zo goed als alleen voor, zeker als je borstvoeding geeft.
Zoals je mss in mijn verhaal hebt kunnen lezen, stond mijn man ook niet 100% achter mijn beslissing voor een babje, omdat hij al een zoon heeft van 10 jr. Ik heb dan voor mezelf uitgemaakt en beslist dat ik een zelf nog een kindje wou. Ik zou niet kunnen leven met het feit dat hij een kind heeft en ik niet. Voor mij was het een uitgemaakte zaak, ik moest en zou een kindje hebben van "mezelf", zelf zwanger zijn, zelf een klein babytje op de wereld zetten want als ik dat niet zou doen zou ik de rest van men leven hier spijt van hebben en zoals ze zeggen, spijt komt altijd te laat. Gezien mijn leeftijd zou dit ook zo zijn dus bij mij was HET de moment! Ik heb toen vlakaf tegen mijn man gezegd dat hij kon kiezen of delen! Soms moet je hard zijn
Ik wil maar zeggen, je moet doen waar jij je goed bij voelt, zorgen dat je later geen spijt krijgt van je beslissing. Ik heb geleerd dat je steeds voor jezelf moet opkomen en niet de dingen doen of net niet doen omdat iemand anders het zo wil. Ik ben vroeger zwanger geweest en heb abortus moeten laten doen, ook al wou ik dit niet maar door omstandigheden, financieel, onder druk gezet door zijn familie, geen steun of hulp van mijn familie etc. heb ik toch toegegeven. Geloof me, ik heb er nog steeds enorm veel spijt van en zou het nooit meer doen! Daarom dat ik nu zo ben geworden en altijd tegen mezelf zeg, IK moet doen wat IK wil, niet wat een ander wil. Je leeft maar 1 keer en je moet zien dat je later geen spijt krijgt van je beslissing!
Groetjes,
Woodstockske
leuk om te horen dat jullie nog voor een 2de kindje naar ivf Spain willen gaan.
Waarom zou je graag nog een 2de kindje willen en als je man er niet 100% achter staat, is het dan wel zo'n goede beslissing?
1 kindje is al veel werk, dus denk je van jezelf dat je er 2 zou aankunnen?
Ik zou gewoon effe de pro's en contra's op een blaadje papier schrijven en zien wat de doorslag geeft.
Ik persoonlijk zou er geen 2de bijnemen omdat het al heel zwaar is met 1, zeker in heb begin dat ze nog baby zijn en ik niet echt veel hulp krijg van men man. Je staat er als vrouw zo goed als alleen voor, zeker als je borstvoeding geeft.
Zoals je mss in mijn verhaal hebt kunnen lezen, stond mijn man ook niet 100% achter mijn beslissing voor een babje, omdat hij al een zoon heeft van 10 jr. Ik heb dan voor mezelf uitgemaakt en beslist dat ik een zelf nog een kindje wou. Ik zou niet kunnen leven met het feit dat hij een kind heeft en ik niet. Voor mij was het een uitgemaakte zaak, ik moest en zou een kindje hebben van "mezelf", zelf zwanger zijn, zelf een klein babytje op de wereld zetten want als ik dat niet zou doen zou ik de rest van men leven hier spijt van hebben en zoals ze zeggen, spijt komt altijd te laat. Gezien mijn leeftijd zou dit ook zo zijn dus bij mij was HET de moment! Ik heb toen vlakaf tegen mijn man gezegd dat hij kon kiezen of delen! Soms moet je hard zijn
Ik wil maar zeggen, je moet doen waar jij je goed bij voelt, zorgen dat je later geen spijt krijgt van je beslissing. Ik heb geleerd dat je steeds voor jezelf moet opkomen en niet de dingen doen of net niet doen omdat iemand anders het zo wil. Ik ben vroeger zwanger geweest en heb abortus moeten laten doen, ook al wou ik dit niet maar door omstandigheden, financieel, onder druk gezet door zijn familie, geen steun of hulp van mijn familie etc. heb ik toch toegegeven. Geloof me, ik heb er nog steeds enorm veel spijt van en zou het nooit meer doen! Daarom dat ik nu zo ben geworden en altijd tegen mezelf zeg, IK moet doen wat IK wil, niet wat een ander wil. Je leeft maar 1 keer en je moet zien dat je later geen spijt krijgt van je beslissing!Groetjes,
Woodstockske
2 x IVF LIFE Leuven: 0 bevruchte eicellen 3 x ECD Gasthuisberg Leuven 3 x negatief 1ste tp IVF Spain 5/3/15 van 1 blasto NEGATIEF!! - 2de TP IVF Spain 2 blasto cryo's 1/9/15 Zwanger van een mirakelbaby!! 11/5/2016 Geboorte van ons zoontje Miran
-
Woodstockske
- Berichten: 229
- Lid geworden op: 30 augustus 2012, 11:39
Re: Ervaringen Ivf Spain
Hello to all the ladies
Ondertussen is ons zoontje bijna 4 maand. Reflux heeft hij eigenlijk nooit gehad. Waren er mee naar onze vaste osteopaat geweest en deze zei dat hij geen reflux had. Ben er dan ook nog mee naar de kinderarts geweest en deze heeft dat dan nog eens bevestigd. Een hele geruststelling dus Probleem was eigenlijk dat hij soms te gulzig was, te veel eete of ik hem te vlug neerlag, ook al stond zijn wiegje geheld, dan gaf hij terug over maar die tijd is nu gelukkig voorbij
Hij heeft wel wat last gehad, nu soms nog steeds van wat schimmel in zijn mondje maar daar heb ik dan daktarin voor gekregen en moet zeggen dat helpt goed. Ik ben nog steeds borstvoeding aan het geven maar probeer soms al eens een flesje te geven. Kan gemakkelijk zijn voor als we eens weg moeten en je zit ergens, heb je niet steeds de mogelijkheid om bortsvoeding te geven maar onze kleine vent wil niet van een flesje drinken. Hebben de flesjes van avent met de speciale tutjes op, die voor de borstvoeding, hebben ze gevuld met zowel poeder als met moedermelk maar hij wil er niet van drinken. Heeft iemand van jullie dit zelfde probleem gehad en zoja hoe hebben jullie dit dan opgelost? Zou op 6 maand willen stoppen met borstvoeding en alleen maar flesjes bij de pattatjes geven.
Eerder had ik eens vermeld hoe het bij jullie aanvoelt om moeder te zijn van een kindje dat niet genetisch van jezelf is. Ik zie mijn zoontje doodgraag en zou hem niet meer kunnen missen maar soms doet het wel pijn als je ergens op bezoek gaat en de mensen de opmerking maken van, "hij trekt wat op jullie beiden vind ik". Zelf weet je dan dat dat niet kan. Ik probeer mezelf dan wijs te maken van, zouden ze dan toch iets speciaal hebben gedaan in de kliniek dat hij wel van mij is Mijn beste vriendin en meter van mijn zoontje zegt, "hij is toch groot gebracht in jou buik met jou bloed dus er zit wel iets van jou in" Dat geeft me dan weer een fijn gevoel om te "weten" dat er toch iets van mezelf in mijn zoontje zit Hebben jullie het er soms ook moeilijk mee of staan jullie er niet bij stil? Ik denk soms dat ik nooit die speciale band met mijn kind zal hebben of aanvoelen zoals de vader dat wel zal hebben. Mss gaat ons kindje dat later wel aanvoelen en merken dat ik niet zijn biologische moeder ben? En wat ivm erfelijke ziektes, heeft ivf Spain jullie daarover ingelicht? Gaan jullie later aan jullie kind(eren) de waarheid vertellen? Hoe gaan jullie hier allemaal mee om? Dat zijn allemaal vragen die in men hoofd spelen 
Ondertussen hebben we ook nog goed nieuws gekregen. Mijn man zijn neef en zijn vriendin zijn 7 weken zwanger. Zij is er 26 en hij 22, dus dan gaat dat nog allemaal vanzelf hé Gaat wel leuk zijn voor ons zoontje dat hun kindje en dat van ons maar 11 maand gaan schelen. Zij gaan veel aan elkaar hebben
Ik wens voor de rest iedereen nog veel succes toe en hoop tussendoor nog iets van jullie te horen
Groetjes,
Woodstockske
Ondertussen is ons zoontje bijna 4 maand. Reflux heeft hij eigenlijk nooit gehad. Waren er mee naar onze vaste osteopaat geweest en deze zei dat hij geen reflux had. Ben er dan ook nog mee naar de kinderarts geweest en deze heeft dat dan nog eens bevestigd. Een hele geruststelling dus
Probleem was eigenlijk dat hij soms te gulzig was, te veel eete of ik hem te vlug neerlag, ook al stond zijn wiegje geheld, dan gaf hij terug over maar die tijd is nu gelukkig voorbij Hij heeft wel wat last gehad, nu soms nog steeds van wat schimmel in zijn mondje maar daar heb ik dan daktarin voor gekregen en moet zeggen dat helpt goed. Ik ben nog steeds borstvoeding aan het geven maar probeer soms al eens een flesje te geven. Kan gemakkelijk zijn voor als we eens weg moeten en je zit ergens, heb je niet steeds de mogelijkheid om bortsvoeding te geven maar onze kleine vent wil niet van een flesje drinken. Hebben de flesjes van avent met de speciale tutjes op, die voor de borstvoeding, hebben ze gevuld met zowel poeder als met moedermelk maar hij wil er niet van drinken. Heeft iemand van jullie dit zelfde probleem gehad en zoja hoe hebben jullie dit dan opgelost? Zou op 6 maand willen stoppen met borstvoeding en alleen maar flesjes bij de pattatjes geven.
Eerder had ik eens vermeld hoe het bij jullie aanvoelt om moeder te zijn van een kindje dat niet genetisch van jezelf is. Ik zie mijn zoontje doodgraag en zou hem niet meer kunnen missen maar soms doet het wel pijn als je ergens op bezoek gaat en de mensen de opmerking maken van, "hij trekt wat op jullie beiden vind ik". Zelf weet je dan dat dat niet kan. Ik probeer mezelf dan wijs te maken van, zouden ze dan toch iets speciaal hebben gedaan in de kliniek dat hij wel van mij is
Mijn beste vriendin en meter van mijn zoontje zegt, "hij is toch groot gebracht in jou buik met jou bloed dus er zit wel iets van jou in" Dat geeft me dan weer een fijn gevoel om te "weten" dat er toch iets van mezelf in mijn zoontje zit Hebben jullie het er soms ook moeilijk mee of staan jullie er niet bij stil? Ik denk soms dat ik nooit die speciale band met mijn kind zal hebben of aanvoelen zoals de vader dat wel zal hebben. Mss gaat ons kindje dat later wel aanvoelen en merken dat ik niet zijn biologische moeder ben? En wat ivm erfelijke ziektes, heeft ivf Spain jullie daarover ingelicht? Gaan jullie later aan jullie kind(eren) de waarheid vertellen? Hoe gaan jullie hier allemaal mee om? Dat zijn allemaal vragen die in men hoofd spelen Ondertussen hebben we ook nog goed nieuws gekregen. Mijn man zijn neef en zijn vriendin zijn 7 weken zwanger. Zij is er 26 en hij 22, dus dan gaat dat nog allemaal vanzelf hé
Gaat wel leuk zijn voor ons zoontje dat hun kindje en dat van ons maar 11 maand gaan schelen. Zij gaan veel aan elkaar hebben Ik wens voor de rest iedereen nog veel succes toe en hoop tussendoor nog iets van jullie te horen
Groetjes,
Woodstockske
2 x IVF LIFE Leuven: 0 bevruchte eicellen 3 x ECD Gasthuisberg Leuven 3 x negatief 1ste tp IVF Spain 5/3/15 van 1 blasto NEGATIEF!! - 2de TP IVF Spain 2 blasto cryo's 1/9/15 Zwanger van een mirakelbaby!! 11/5/2016 Geboorte van ons zoontje Miran
-
little dancer
- Berichten: 247
- Lid geworden op: 17 april 2014, 18:17
Re: Ervaringen Ivf Spain
hallo woodstockske en alle andere dames
Ondertussen is mijn man helemaal 100% voor een 2de kindje!!
Hij had er blijkbaar iets meer tijd voor nodig dan ik.
Bij mij is het net andersom. Persoonlijk ga ik niemand dwingen in zo een situatie. Kan alleen maar gevaarlijk zijn voor later verwijten naar elkaar te doen. Als hij het niet zag zitten, ging ik het niet doen. Een kindje moet je met 2 achterstaan.
Op het moment dat ik zei dat ik een mail naar Spanje had gedaan om uitstel te vragen was hij zo hard geschrokken dat hij 3 dagen na elkaar zitten smeken heeft om het toch te doen. Nou, nu is het dus echt zijn keuze ook en niet meer die van mij die hem onder lichte dwang zou verplichten.
Hoeft hij later ook niet te zeggen dat ik een 2de wou mocht het een minder makkelijk kindje zijn en ik eens klagen ofzo.
Binnen 8 weekjes is het al zover en moet zeggen dat ik even zenuwachtig en bang ben als de vorige keer. Ik denk zelf iets meer. Vorige keer verwachte ik niet om zwanger te zijn, nu ben ik zo bang dat het niet zal lukken, of dat ik een miskraam zou krijgen bv. Heel raar.
De kleine gaat mee op vakantie. Zou ze echt geen 12 dagen kunnen missen (elke ochtend doet al pijn om ze bij mijn eigen moeder af te zetten) en ik denk ook dat de tijd vlugger zal gaan als ze erbij is. Het zal mss meer als een vakantie aanvoelen nu? Alleen de opvang voor tijdens de TP is nog lastig
Zelf heb ik nog geen 1 dag het moederschap als zwaar ervaren, sterker zelf, ik vind het zo vanzelfsprekend en totaal niet lastig. Alles gaat hier net vanzelf. Heb ook borstvoeding gegeven en had totaal niet het gevoel dat ik er alleen voor stond. Mijn man deed dan pampertje verversen, we deden onze kleine altijd samen in bad. Hij zette alles klaar terwijl ik haar kleren uit deed en haar inzeepte, samen in badje doen en als ik haar ging aankleden deed hij de badkamer aan de kant (doet hij nu trouwens nog steeds)
Er is altijd een onuitgesproken verdeling van de taken bij ons. Misschien dat het daardoor allemaal zo makkelijk gaat.
Onze kleine meid is een serieus makkelijke en goede slaper. Ik sta elke dag om 5.30u a 6u op en heb soms heel ons huis gepoetst nog voor ze opstaat, zo kan ik meer van haar genieten en heb ik niet het gevoel dat er nog zoveel moet gebeuren.
Mede door mijn werk ben ik zeer gestructureerd, werk ik met massa's lijstjes en planningen en gaat het op deze manier heel rustig aan toe.
Wat jou verhaal over genetisch betreft:
Spanje heeft ons niet ingelicht ivm eventuele erfelijke ziektes, ik denk dat dit pas ter sprake komt als het zo ver is.
Onze dochter is 2 druppels water haar vader, dus er wordt ook nooit gesproken over wat ze van wie heeft.
Maar haar karakter.... dat is dan 2 druppels water ik!! En daar ben ik super trots op en blij om.
Je zal zien als hij wat groter is dat hij bepaalde gezichtsuitdrukkingen zal krijgen die jij ook doet. Als jij bv veel je neus ophaalt dan zal je kindje dat ook doen en op die manier zal hij toch meer op jou lijken dan je denkt.
Ze doen echt zoveel na van de ouders en vooral diegene die ze veel zien
De band tussen moeder en kind is toch altijd iets specialer dan vader en kind. Jij hebt hem tenslotte gedragen, eten gegeven,.... Ik kan natuurlijk niet vergelijken met een echt bloedeigen kind maar mijn dochter is niet minder dan dat!
Wij gaan ons dochter vertellen hoe het is gekomen, mede door het feit dat mensen in onze omgeving dit ook weten. Ik wil dat ze dit van ons leert en niet later via een vreemde op school te horen krijgt, je weet dan nooit hoe ze het vertellen, in welke context en hoe jou kind dit zal opnemen.
Er bestaan speciale boekjes over ECD om aan je kindje te leren vanaf ongeveer 3 jaar, wij hebben dit al in huis liggen en af en toe bladeren we er al door, zodat het boekjes al bekend is voor haar.
Staat zeer mooi en duidelijk in dat mama haar eitjes ziek waren en dat mama daardoor geen kindjes kon krijgen maar dat er een hele lieve mevrouw een gezond eitje gegeven heeft aan mama waardoor jij wel in mijn buikje kon groeien.
Geef je nog 1 ding mee: let op met zeggen dat het op die leeftijd ook allemaal vanzelf gaat. Ik was 23 en mijn man 24 en het is bij ons 10 jaar niet vanzelf gegaan. Na alles wat we meegemaakt hebben doet zoiets lezen nog steeds mijn haren rechtkomen. (ik wil je hierbij niet aanvallen ofzo, je mag altijd je mening geven, bij deze doe ik dat ook) maar wou je gewoon even meegeven dat sommige mensen dit meedragen voor hun hele leven
Groetjes
Ondertussen is mijn man helemaal 100% voor een 2de kindje!!
Hij had er blijkbaar iets meer tijd voor nodig dan ik.
Bij mij is het net andersom. Persoonlijk ga ik niemand dwingen in zo een situatie. Kan alleen maar gevaarlijk zijn voor later verwijten naar elkaar te doen. Als hij het niet zag zitten, ging ik het niet doen. Een kindje moet je met 2 achterstaan.
Op het moment dat ik zei dat ik een mail naar Spanje had gedaan om uitstel te vragen was hij zo hard geschrokken dat hij 3 dagen na elkaar zitten smeken heeft om het toch te doen. Nou, nu is het dus echt zijn keuze ook en niet meer die van mij die hem onder lichte dwang zou verplichten.
Hoeft hij later ook niet te zeggen dat ik een 2de wou mocht het een minder makkelijk kindje zijn en ik eens klagen ofzo.
Binnen 8 weekjes is het al zover en moet zeggen dat ik even zenuwachtig en bang ben als de vorige keer. Ik denk zelf iets meer. Vorige keer verwachte ik niet om zwanger te zijn, nu ben ik zo bang dat het niet zal lukken, of dat ik een miskraam zou krijgen bv. Heel raar.
De kleine gaat mee op vakantie. Zou ze echt geen 12 dagen kunnen missen (elke ochtend doet al pijn om ze bij mijn eigen moeder af te zetten) en ik denk ook dat de tijd vlugger zal gaan als ze erbij is. Het zal mss meer als een vakantie aanvoelen nu? Alleen de opvang voor tijdens de TP is nog lastig
Zelf heb ik nog geen 1 dag het moederschap als zwaar ervaren, sterker zelf, ik vind het zo vanzelfsprekend en totaal niet lastig. Alles gaat hier net vanzelf. Heb ook borstvoeding gegeven en had totaal niet het gevoel dat ik er alleen voor stond. Mijn man deed dan pampertje verversen, we deden onze kleine altijd samen in bad. Hij zette alles klaar terwijl ik haar kleren uit deed en haar inzeepte, samen in badje doen en als ik haar ging aankleden deed hij de badkamer aan de kant (doet hij nu trouwens nog steeds)
Er is altijd een onuitgesproken verdeling van de taken bij ons. Misschien dat het daardoor allemaal zo makkelijk gaat.
Onze kleine meid is een serieus makkelijke en goede slaper. Ik sta elke dag om 5.30u a 6u op en heb soms heel ons huis gepoetst nog voor ze opstaat, zo kan ik meer van haar genieten en heb ik niet het gevoel dat er nog zoveel moet gebeuren.
Mede door mijn werk ben ik zeer gestructureerd, werk ik met massa's lijstjes en planningen en gaat het op deze manier heel rustig aan toe.
Wat jou verhaal over genetisch betreft:
Spanje heeft ons niet ingelicht ivm eventuele erfelijke ziektes, ik denk dat dit pas ter sprake komt als het zo ver is.
Onze dochter is 2 druppels water haar vader, dus er wordt ook nooit gesproken over wat ze van wie heeft.
Maar haar karakter.... dat is dan 2 druppels water ik!! En daar ben ik super trots op en blij om.
Je zal zien als hij wat groter is dat hij bepaalde gezichtsuitdrukkingen zal krijgen die jij ook doet. Als jij bv veel je neus ophaalt dan zal je kindje dat ook doen en op die manier zal hij toch meer op jou lijken dan je denkt.
Ze doen echt zoveel na van de ouders en vooral diegene die ze veel zien
De band tussen moeder en kind is toch altijd iets specialer dan vader en kind. Jij hebt hem tenslotte gedragen, eten gegeven,.... Ik kan natuurlijk niet vergelijken met een echt bloedeigen kind maar mijn dochter is niet minder dan dat!
Wij gaan ons dochter vertellen hoe het is gekomen, mede door het feit dat mensen in onze omgeving dit ook weten. Ik wil dat ze dit van ons leert en niet later via een vreemde op school te horen krijgt, je weet dan nooit hoe ze het vertellen, in welke context en hoe jou kind dit zal opnemen.
Er bestaan speciale boekjes over ECD om aan je kindje te leren vanaf ongeveer 3 jaar, wij hebben dit al in huis liggen en af en toe bladeren we er al door, zodat het boekjes al bekend is voor haar.
Staat zeer mooi en duidelijk in dat mama haar eitjes ziek waren en dat mama daardoor geen kindjes kon krijgen maar dat er een hele lieve mevrouw een gezond eitje gegeven heeft aan mama waardoor jij wel in mijn buikje kon groeien.
Geef je nog 1 ding mee: let op met zeggen dat het op die leeftijd ook allemaal vanzelf gaat. Ik was 23 en mijn man 24 en het is bij ons 10 jaar niet vanzelf gegaan. Na alles wat we meegemaakt hebben doet zoiets lezen nog steeds mijn haren rechtkomen. (ik wil je hierbij niet aanvallen ofzo, je mag altijd je mening geven, bij deze doe ik dat ook) maar wou je gewoon even meegeven dat sommige mensen dit meedragen voor hun hele leven
Groetjes
35j. Na 10 lange en intensieve jaren bevallen van een dochtertje op 31 maart 2015 via IvfSpain
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
-
Angelika
- Berichten: 181
- Lid geworden op: 13 januari 2014, 14:07
Re: Ervaringen Ivf Spain
Vandaag gestart met de Progynova! Maakt het dus weer echter... Ik had niet gedacht dat ik het zo spannend ging vinden, aangezien de druk toch minder is omdat we er al eentje hebben. Maarja, eenmaal je beslist hebt zit het toch terug in je hoofd en voel je toch terug die stress. Over 6 weken zitten we alweer in Spanje, zal er vlug zijn...
Onze dochter gaat ook mee, want zou haar niet kunnen missen (ook al zijn we daar maar 4 dagen)
Onze dochter gaat ook mee, want zou haar niet kunnen missen (ook al zijn we daar maar 4 dagen)
-
little dancer
- Berichten: 247
- Lid geworden op: 17 april 2014, 18:17
Re: Ervaringen Ivf Spain
Zo grappig Angelika
Ik ben vandaag ook gestart met de progynova!!! Toevallig ook op 30 oktober voor een echo?
Heb net hetzelfde gevoel als jij. Maar ohhhh wat ben ik bang dat het niet gaat lukken.....
(maar kan me wel sterker houden met het idee dat we al een prachtige dochter hebben) toch voel ik ook die stress en onzekerheid...
Onze kleine meid gaat ook mee. We zijn tenslotte 12 dagen weg.
Deze ochtend om 6u dacht ik er nog aan. Binnen 6 weken zitten we in het vliegtuig te wachten om op te stijgen richting Alicante.
Lfs
Ik ben vandaag ook gestart met de progynova!!! Toevallig ook op 30 oktober voor een echo?
Heb net hetzelfde gevoel als jij. Maar ohhhh wat ben ik bang dat het niet gaat lukken.....
(maar kan me wel sterker houden met het idee dat we al een prachtige dochter hebben) toch voel ik ook die stress en onzekerheid...
Onze kleine meid gaat ook mee. We zijn tenslotte 12 dagen weg.
Deze ochtend om 6u dacht ik er nog aan. Binnen 6 weken zitten we in het vliegtuig te wachten om op te stijgen richting Alicante.
Lfs
35j. Na 10 lange en intensieve jaren bevallen van een dochtertje op 31 maart 2015 via IvfSpain
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
-
Angelika
- Berichten: 181
- Lid geworden op: 13 januari 2014, 14:07
Re: Ervaringen Ivf Spain
Hey Little Dancer,
Kan het zijn dat je mis bent van maand? Wij hebben echo op 30 september. En dan volgende echo op 24 oktober en tp op 2 november. Wanneer vertrekken jullie juist? Wij op 31 oktober.
Ja, toch ook al weer die stress van wat als het niet lukt. Terwijl ik me voor we ooit onze dochter hadden gezegd had: 'als het ooit lukt, stress ik niet meer voor een 2e'
Groetjes,
Angelika
Kan het zijn dat je mis bent van maand? Wij hebben echo op 30 september. En dan volgende echo op 24 oktober en tp op 2 november. Wanneer vertrekken jullie juist? Wij op 31 oktober.
Ja, toch ook al weer die stress van wat als het niet lukt. Terwijl ik me voor we ooit onze dochter hadden gezegd had: 'als het ooit lukt, stress ik niet meer voor een 2e'
Groetjes,
Angelika
-
little dancer
- Berichten: 247
- Lid geworden op: 17 april 2014, 18:17
Re: Ervaringen Ivf Spain
Hallo Angelika,
idd ja, 30 september. ipv oktober
2de echo ook op 24 oktober.
tp weet ik nog niet maar ik schatte het op 4 november, misschien zit er verschil tussen vers en cryo?
Wij vertrekken 26 oktober.
We zitten alvast enkele dagen samen in spanje voor hetzelfde doel.
Laat ons duimen dat we beiden hetzelfde positief resultaat zullen behalen.
Zot he, hoe die gevoelens er ineens zijn....
Ik dacht ook van mezelf dat ik rustiger zou zijn.
Ene moment zit ik te dromen van volgende zomer met 2 kindjes en ander moment zit ik negatief te denke dat we al zoveel geluk hebben gehad, dit gaat zeker fout lopen.
lfs
idd ja, 30 september. ipv oktober
2de echo ook op 24 oktober.
tp weet ik nog niet maar ik schatte het op 4 november, misschien zit er verschil tussen vers en cryo?
Wij vertrekken 26 oktober.
We zitten alvast enkele dagen samen in spanje voor hetzelfde doel.
Laat ons duimen dat we beiden hetzelfde positief resultaat zullen behalen.
Zot he, hoe die gevoelens er ineens zijn....
Ik dacht ook van mezelf dat ik rustiger zou zijn.
Ene moment zit ik te dromen van volgende zomer met 2 kindjes en ander moment zit ik negatief te denke dat we al zoveel geluk hebben gehad, dit gaat zeker fout lopen.
lfs
35j. Na 10 lange en intensieve jaren bevallen van een dochtertje op 31 maart 2015 via IvfSpain
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
-
Angelika
- Berichten: 181
- Lid geworden op: 13 januari 2014, 14:07
Re: Ervaringen Ivf Spain
Hey Little Dancer,
Onze schema's lopen gelijk, grappig. Het doet wel deugd te weten dat iemand op dit ogenblik met hetzelfde bezig is als ik.
Misschien komen we elkaar wel tegen daar in de kliniek zonder het zelf te weten... Grappig!
Nemen jullie de dochter mee naar de kliniek? Wij gaan ze op het appartement laten bij de schoonbroer, want stil zitten en wachten is niet haar sterkste kant.
Er gaan inderdaad allerlei gevoelens door me heen: spanning voor wat komt, angst voor wat komt en toch ook af en toe die twijfel omdat ik schrik heb het lot te tarten. We hebben een flinke gezonde dochter, die heel flink slaapt enzo. Ik denk constant: 'Wat als?' Wat als een volgende zwangerschap slecht afloopt? Wat als dat 2e kindje een huilbaby is? Wat als onze dochter er niet goed mee kan omgaan en volledig verandert (en een ettertje wordt)? Allemaal van die domme dingen...
Groetjes,
Angelika
Onze schema's lopen gelijk, grappig. Het doet wel deugd te weten dat iemand op dit ogenblik met hetzelfde bezig is als ik.
Misschien komen we elkaar wel tegen daar in de kliniek zonder het zelf te weten... Grappig!
Nemen jullie de dochter mee naar de kliniek? Wij gaan ze op het appartement laten bij de schoonbroer, want stil zitten en wachten is niet haar sterkste kant.
Er gaan inderdaad allerlei gevoelens door me heen: spanning voor wat komt, angst voor wat komt en toch ook af en toe die twijfel omdat ik schrik heb het lot te tarten. We hebben een flinke gezonde dochter, die heel flink slaapt enzo. Ik denk constant: 'Wat als?' Wat als een volgende zwangerschap slecht afloopt? Wat als dat 2e kindje een huilbaby is? Wat als onze dochter er niet goed mee kan omgaan en volledig verandert (en een ettertje wordt)? Allemaal van die domme dingen...
Groetjes,
Angelika
-
Ooievaar1969
- Berichten: 3
- Lid geworden op: 26 september 2016, 9:24
Re: Ervaringen Ivf Spain
Goeiemorgen allemaal,
Na wikken en wegen besloten om een Skype gesprek aan te gaan met IVF Spain. We zijn gezegend met 2 meisjes dmv ECD (via IVF Spain), maar het kriebelt nog een beetje en ik wilde kijken wat de mogelijkheden waren gezondheidtechnisch en hoe ver men op dit moment qua techniek weer is. Heb een gesprek gehad met zowel de patientencoordinator Pieter Hens als Laura van Os, embryoloog en nieuw bij IVF Spain. Was een erg prettig gesprek, en helder. Zijj hebben de opties (nogmaals) uitgelegd en konden onze vragen uitstekend beantwoorden. Nu gaan we kijken of we toch nog een keer naar Alicante gaan. Zijn er meer mensen die recente ervaringen met IVF Spain hebben?
Liefs,
Astrid
Na wikken en wegen besloten om een Skype gesprek aan te gaan met IVF Spain. We zijn gezegend met 2 meisjes dmv ECD (via IVF Spain), maar het kriebelt nog een beetje en ik wilde kijken wat de mogelijkheden waren gezondheidtechnisch en hoe ver men op dit moment qua techniek weer is. Heb een gesprek gehad met zowel de patientencoordinator Pieter Hens als Laura van Os, embryoloog en nieuw bij IVF Spain. Was een erg prettig gesprek, en helder. Zijj hebben de opties (nogmaals) uitgelegd en konden onze vragen uitstekend beantwoorden. Nu gaan we kijken of we toch nog een keer naar Alicante gaan. Zijn er meer mensen die recente ervaringen met IVF Spain hebben?
Liefs,
Astrid
-
little dancer
- Berichten: 247
- Lid geworden op: 17 april 2014, 18:17
Re: Ervaringen Ivf Spain
Hallo,
Deze morgen echo gehad en mijn BMvlies was 12! Nog nooit zo dik gehad. Meestal netjes 9.8 ofzo.
Ben benieuwd wat ze hierop gaan zeggen.
Spuitje decapeptyl zit er ook in, nu zijn we echt vertrokken.
Raar om eraan te denken dat we binnen 4 weekjes daar al zijn...
@angelika; raar he hoe onze hersenen werken, maar blijkbaar wel hetzelfde. Ik had gisteren een lichte paniek. Begon heel sterk te twijfelen, alles gaat nu zo goed. Ze eet goed, luistert goed, leert goed, slaapt goed. Wat ga ik dat kind aandoen om hier plots een baby bij te hebben. Gewoon omdat wij het willen gaan we haar leventje overhoop gooien.
Steeds de vragen in je hoofd; doe ik hier wel goed aan, wat is het een huilbaby is, wat als het niet gezond is, wat als,....
Om lichtjes zot van te worden. Nooit gedacht dat ik dit zou denken.
Ook dacht ik dat ik veel rustiger zou zijn maar dat is net niet zo. Omdat het de vorige keer van de eerste keer gelukt is heb je ergens in je achterhoofd het idee dat het nu ook wel moet lukken, maar.... hoe kan ik 2keer zoveel geluk hebben, dat kan toch niet.... het zal deze keer zeker mislukken.... (en nog zo van die zaken)
@astrid.
Proficiat met jullie 2 meisjes (tweeling neem ik aan?)
Weet niet wanneer jullie geweest zijn maar wij waren daar in juli 2014. Nu gaan we dus terug om onze kansen te wagen voor een 2de kindje /oktnov 2016.
Weet dus zelf niet echt wat er anders is. Behalve dat er meer keuzes zijn bij ECD dan vroeger.
Mocht je nog vragen hebben...
Lfs
Deze morgen echo gehad en mijn BMvlies was 12! Nog nooit zo dik gehad. Meestal netjes 9.8 ofzo.
Ben benieuwd wat ze hierop gaan zeggen.
Spuitje decapeptyl zit er ook in, nu zijn we echt vertrokken.
Raar om eraan te denken dat we binnen 4 weekjes daar al zijn...
@angelika; raar he hoe onze hersenen werken, maar blijkbaar wel hetzelfde. Ik had gisteren een lichte paniek. Begon heel sterk te twijfelen, alles gaat nu zo goed. Ze eet goed, luistert goed, leert goed, slaapt goed. Wat ga ik dat kind aandoen om hier plots een baby bij te hebben. Gewoon omdat wij het willen gaan we haar leventje overhoop gooien.
Steeds de vragen in je hoofd; doe ik hier wel goed aan, wat is het een huilbaby is, wat als het niet gezond is, wat als,....
Om lichtjes zot van te worden. Nooit gedacht dat ik dit zou denken.
Ook dacht ik dat ik veel rustiger zou zijn maar dat is net niet zo. Omdat het de vorige keer van de eerste keer gelukt is heb je ergens in je achterhoofd het idee dat het nu ook wel moet lukken, maar.... hoe kan ik 2keer zoveel geluk hebben, dat kan toch niet.... het zal deze keer zeker mislukken.... (en nog zo van die zaken)
@astrid.
Proficiat met jullie 2 meisjes (tweeling neem ik aan?)
Weet niet wanneer jullie geweest zijn maar wij waren daar in juli 2014. Nu gaan we dus terug om onze kansen te wagen voor een 2de kindje /oktnov 2016.
Weet dus zelf niet echt wat er anders is. Behalve dat er meer keuzes zijn bij ECD dan vroeger.
Mocht je nog vragen hebben...
Lfs
35j. Na 10 lange en intensieve jaren bevallen van een dochtertje op 31 maart 2015 via IvfSpain
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
-
Angelika
- Berichten: 181
- Lid geworden op: 13 januari 2014, 14:07
Re: Ervaringen Ivf Spain
Hallo,
Vrijdag ook voor echo geweest: bms was 11,3mm en rechts 1 follikel van 14,5mm. Little Dancer: moet jij nu woensdag ook starten met Utrogestan tot 9/10 en dan maandstonden laten doorkomen? Ik moet dus Utro nemen vanaf woensdag en snap niet zo goed waarom (ook onze gyneacologe snapt het niet zo goed) aangezien ik niets meer moet laten controleren tijdens het nemen van de Utro en enkel dan men maandstonden moet laten doorkomen.
De twijfel blijft ook af en toe nog de kop opsteken, maar net gehoord van 2 vriendinnen dat ze zwanger zijn en dan steekt die jaloezie de kop op. En men man zegt, moest je echt twijfelen en geen kindje meer willen zou je niet jaloers zijn, dus je kinderwens is nog niet vervuld. En ik denk dat hij wel gelijk heeft.
Net omdat het daar de 1e keer zo vlug gelukt is, denk ik nu dat we geen 2 keer zoveel geluk kunnen hebben en dat het dus niet gaat lukken. Ik steek zelf alweer van alles in mn hoofd.
Groetjes,
Angelika
Vrijdag ook voor echo geweest: bms was 11,3mm en rechts 1 follikel van 14,5mm. Little Dancer: moet jij nu woensdag ook starten met Utrogestan tot 9/10 en dan maandstonden laten doorkomen? Ik moet dus Utro nemen vanaf woensdag en snap niet zo goed waarom (ook onze gyneacologe snapt het niet zo goed) aangezien ik niets meer moet laten controleren tijdens het nemen van de Utro en enkel dan men maandstonden moet laten doorkomen.
De twijfel blijft ook af en toe nog de kop opsteken, maar net gehoord van 2 vriendinnen dat ze zwanger zijn en dan steekt die jaloezie de kop op. En men man zegt, moest je echt twijfelen en geen kindje meer willen zou je niet jaloers zijn, dus je kinderwens is nog niet vervuld. En ik denk dat hij wel gelijk heeft.
Net omdat het daar de 1e keer zo vlug gelukt is, denk ik nu dat we geen 2 keer zoveel geluk kunnen hebben en dat het dus niet gaat lukken. Ik steek zelf alweer van alles in mn hoofd.
Groetjes,
Angelika
-
little dancer
- Berichten: 247
- Lid geworden op: 17 april 2014, 18:17
Re: Ervaringen Ivf Spain
Even een korte reactie.
Hihi wij zijn 2 dezelfde geloof ik.
Ben ook zoooooooo bang voor de teleurstelling. En idd doordat het de vorige keer zo goed lukte denk ik ook dat we zoveel geluk niet meer gaan hebben, maar toch betrap ik mezelf dat ik af en toe plannen maak (omdat ik het mss verwacht dat het toch zal lukken, raar hé hoe nen mens denkt)
Idd hier ook vanaf woensdag utrogestaniet tot zondag. Vond het ook raar!
Heb ook al verschillende voorschriften gehaald om wat geld uit te sparen.
Bv. Utrogesta hier 8 euro, daar 38euro.
Heb zelfs voorschriften voor Clexane (daar 50 euro per doos)
Alle, kga naar thuis verder kijken. Tot binnenkort
Lfs
Hihi wij zijn 2 dezelfde geloof ik.
Ben ook zoooooooo bang voor de teleurstelling. En idd doordat het de vorige keer zo goed lukte denk ik ook dat we zoveel geluk niet meer gaan hebben, maar toch betrap ik mezelf dat ik af en toe plannen maak (omdat ik het mss verwacht dat het toch zal lukken, raar hé hoe nen mens denkt)
Idd hier ook vanaf woensdag utrogestaniet tot zondag. Vond het ook raar!
Heb ook al verschillende voorschriften gehaald om wat geld uit te sparen.
Bv. Utrogesta hier 8 euro, daar 38euro.
Heb zelfs voorschriften voor Clexane (daar 50 euro per doos)
Alle, kga naar thuis verder kijken. Tot binnenkort
Lfs
35j. Na 10 lange en intensieve jaren bevallen van een dochtertje op 31 maart 2015 via IvfSpain
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
Nov '16: 1ste poging 2de mirakeltje. Hcg 12 -> 25 ->116 ->86 MISKRAAM
Feb '17: 2de poging 2de mirakeltje. Hcg Positief -> miskraam nummer 2!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast