Bevallen in augustus 2010

Evyke · Bericht door **Evyke** » 12 januari 2010, 14:04

INDERDAAD LOGOST, IK VOEL WEL DAT IK ER ALLEMAAL VEEL RUSTIGER BIJ BEN HOOR; mAAR TOCH VOEL IK EEN BEETJE STRESS VOOR MORGEN WANT STEL JE NU EENS VOOR DAT ER GEEN KLOPPEND HARTJE TE VINDEN IS.MET WELKE BEHANDELING BEN JIJ ZWANGER GEWORDEN. WIJ EIGENLIJK GEWOON MET OVULATIE INDUCTIE(MOEILIJK WOORD VOOR HET OPWEKKEN VAN FOLLIKELS DOOR MENOPUR EN OP HET JUISTE MOMENT PREGNYL EN DAN DE NATUUR ZIJN GANG LATEN GAAN)
DIT WAS ONZE EERSTE POGING EN ZE IS NIET VAN EEN MAKKELIJK DAKJE GELOPEN EIGENLIJK. OP DAG 12 BLEEK IK 5 FOLLIKELS TE HEBBEN DIE MEEGROEIDE. OP DAG 13 BLEKEN ZE ALLE 5 ONGEVEER 18MM TE ZIJN WAT HET RISICO OP EEN 5-LING ZEER HOOG WAS.HEBBEN ZE DE ZELFDE DAG NOG 3 FOLLIKELS AANGEPRIKT EN TWEE LATEN ZITTEN. ONZE HOOP WAS BITTER WEINIG WANT HET LEEK RAAR DAT HET VAN DE EERSTE KEER ZOU GELUKT ZIJN.MAAR TOCH BLEEK HET ZO IK LEEF EIGNELIJK NOG EEN BEETJE OP EEN ROZE WOLK.

Evyke · Bericht door **Evyke** » 12 januari 2010, 14:14

Sueke: Wij hebben het ook met kerstmis verteld aan de familie mijn ouders reageerde super. Van mijn schoonouders niet eens proficiat heb het daar heel erg moeilijk mee eigenlijk want het lijk echt dat het niet welkom is. ze heeft ook nog nooit gevraagd hoe het met me gaat.Ik word daar echt heel boos maar ook verdrietig van. En het erge is dat het zo erg is voor mijn man want wat is er erger dan geen proficiat te krijgen van je ouders...!!!

Sueke · Bericht door **Sueke** » 12 januari 2010, 15:40

Evyke, ik begrijp je volkomen. Ik ben daar ook enorm boos en teleurgesteld door. Ik snap het eigenlijk helemaal niet. Dat net die mensen niet snappen hoe belangrijk het voor je is. Mijn man ziet dat allemaal niet en zegt dat ik me vanalles inbeeld. Maar ik beeld het me helemaal niet in. Alles draait ook om de zwangerschap van mijn schoonzus, maar zij is zo'n dramaqueen. Er is altijd iets mis en ze heeft helemaal niet genoten van haar zwangerschap. En eigenlijk is er nooit iets mis en zit het alleen in haar hoofd. Ze staat nogal graag in de belanstelling terwijl ik dat helemaal niet heb. Ik verwerk mijn emoties liever binnenskamers. Ik heb me ook voorgenomen om zelfs niets te vertellen. Ze moeten er maar zelf naar vragen. Ik kan dan ook enorm koppig zijn en zeker met als die hormonen. Ik lees dat je ook al een hele weg hebt afgelegd en zo'n eerste echo is echt speciaal. Geniet er maar van.

Groetjes

Sueke

logost · Bericht door **logost** » 12 januari 2010, 15:50

Jeetje, waarom reageren de schoonouders zo? Zou het kunnen dat ze jaloers zijn. Sueke bij jouw schoonouders kan dat wel het geval zijn he omdat zij nu DENKEN dat het minder speciaal is voor hun eigen dochter. Maar ik vind het wel een regelrechte schande dat ze het hun bloedeigen zoon niet gunnen dan. Komaan of je zoon of je dochter nu een kindje verwachtten is toch EXACT hetzelfde? Mijn grootmoeder was ook minder enthousiast over de zwangerschappen van haar zonen dan van haar dochters maar komaan seg... okÃ© ik kan me voorstellen dat je meer meeleeft als je eigen dochter zwanger is omdat je zoon dat zo niet allemaal hetzelfde beleefd. Maar dat je dat uit of dat het dat minder speciaal maakt vind ik een schande... Echt waar.
Evy'ke bij jou hetzelfde: het moet gigantisch rot zijn voor jouw man om dit te moeten meemaken.

Was dit bij jullie eerste zwangerschap ook zo?
Man man man er zijn toch lelijke mensen op de wereld...

Btw ik hoop dat het bij ons anders uitdraaid. MIjn ouders hebben nog geen kleinkinderen dus die zullen uiteraard (hoop ik) blij zijn. Mijn schoonouders hebben wel al 2 kleinkinderen dus ik hou m'n hart al vast.

Katleentje · Bericht door **Katleentje** » 12 januari 2010, 15:52

Evyke, da's inderdaad niet leuk hÃ¨!

Ik heb ook gemerkt dat bij ons in de omgeving (toch diegenen die het al weten) de reacties aan de flauwe kant waren. Oke, het is ons derde kindje, maar we hebben hier evenveel moeite (icsi-behandeling) voor moeten doen, en het is voor ons zeker even gewenst en welkom als het eerste en tweede.
Het nieuwe zal eraf zijn.

Mijn mama is superblij, zij is diegene die mij (naast mijn man natuurlijk) het meest gesteund heeft in het idee om nog maar eens heel die hormonenwinkel te doorstaan.
Zij raadde mij aan om mijn hart te volgen, want zelf heeft ze het om praktische redenen bij twee kinderen gehouden, en heeft hier heel haar leven spijt van gehad...

Ik denk dat ik het volgende week op mijn werk ga zeggen. Ben dan nog geen 12 weken, maar ik kan het niet langer wegstoppen vrees ik

Ga wachten tot mijn baas terug is uit verlof, en ik ga een grote doos snoeptutters meenemen (dan moet ik zo geen gewichtige aankondiging doen).

En wat die hittegolf betreft: laat maar zitten!!! Vorige keer ook in de zomer bevallen, en dat was gelukkig een hele frisse zomer, pfffff...
Een goeie vriendin van mij is begin september bevallen van een tweeling, die heeft heel de zomer in een plonsbadje onder de parasol in de tuin gezeten

logost · Bericht door **logost** » 12 januari 2010, 15:54

Oeps vergeten antwoorden op jouw vraag Evy.
We hebben een beetje geluk gehad. We waren in Jette geweest met ons behandeltraject tot hiertoe. Ik heb Clomid genomen - miskraam gehad en dan sloeg Clomid niet meer aan en dan zijn we begonnen met Fostimon en Pregnyl. Omdat ik nog nooit van Fostimon had gehoord en me niet gerust voelde bij die nieuwe gyn en vooral omdat we het beste van het beste wilden als we dan toch niet natuurlijk zwanger konden worden, zijn we naar Jette gegaan. Toen de onderzoeken achter de rug waren bleek dat ik spontaan zwanger was geworden. Zonder hormonen, zonder IUI...(dat was naast ICSI de enige optie die de tweede gyn zag omdat ik PCO heb en mijn man maar 3% goede morfologie van sperma) dus ik snap er niets van maar goed er zit een 10 weken jong leventje in me en dat is alles wat telt he.

logost · Bericht door **logost** » 12 januari 2010, 15:58

Oh nog iets: ik heb het aangedurfd om te beginnen rondbellen voor kinderopvang. Ik dacht dat alles vol ging zitten (ik hoopte dat ook zodat ik nog wat langer thuis zou kunnen zijn) maar neen hoor. Ik heb 3 keuzes en alle drie op nog geen 2 minuten rijden van ons thuis!!! Wohoe nu nog hopen dat er een goede tussen zit!! Maar dan werd het ineens werkelijkheid. Nu moet ik een afspraak maken en verkondigen dat ik zwanger ben en beginnen nadenken over wat ik wil van die onthaalmoeder... Eigenljk wil ik dat ze is zoals mij of mijn man. Tja niet simpel he... Hoe doen jullie dat?

Nessieke · Bericht door **Nessieke** » 12 januari 2010, 16:13

Hela Logost, ook mijn onthaalmoeder ligt al vast. Is inderdaad niet makkelijk. Verwachten dat ze is zoals je zelf bent, is helaas niet mogelijk.
Ik vind volgende dingen belangrijk:
- properheid (ik ben eens bij een onthaalmoeder geweest en foei foei foei, zo'ne nestboel, heel gezellig wel en een heel leuke vrouw maar ik vond het er, tja, vuil..)
- dat ze het ritme van het kind volgen en ook een beetje sturen
- vers eten (dat moet normaal gesproken, maar ik weet dat sommigen toch potjesvoeding tussendoor durven geven)
- een warme persoonlijkheid (zo een cosy, gezellig gevoel)
- ruimte om te spelen
- duidelijke regels stellen (in de living mogen ze bv. soms tv-kijken,maar ze laat er alles staan en ze mogen er niet spelen, achterin is echter een mooie grote speelruimte)
- een beetje soepelheid wat betreft uren. Die van bij mijn zoontje die werkte tot 18.00u en door omstandigheden op het werk was dit soms later en ze was er dan echt boos over en dat vond ik niet fijn. Ik heb altijd verwittigd als ik later was en dat was nooit meer dan 15 min.!

Hier even ook een vraagje:
Ben nu dik 10 weken (dik, letterlijk en figuurlijk

). Ik ben een weekje thuis geweest omdat ik bloedverlies had: ik heb een bloedklontertje naast het vruchtzakje. Gisteren ben ik terug gaan werken. Gisterenavond ben ik terug naar de huisarts geweest owv volgende redenen:
Ik ben vreselijk geconstipeerd (ondanks dat ik Movicol neem en op mijn eten let)
Ik heb regelmatig van die venijnige steken in mijn onderbuik en zo'ne druk en dat maakt me onzeker.
Ik had terug een heel klein beetje bloedverlies.

Voor de constipatie heb ik een microlax gekregen, de steken blijken bij een zwangerschap te horen (uitzetten van baarmoeder) en over het bloedverlies moest ik me niet te veel zorgen maken.

Nu heeft ze me toch een verwijsbrief gegeven om naar het ziekenhuis te gaan. Als ik me dan onzeker voel dan kan ik even gaan. 25 januari heb ik de 12w-echo. Nu vraag ik me af: zou ik toch even gaan of zou ik wachten tot de 25ste? Ik ben al twee keer op spoed binnen geweest met bloedverlies. Mss sta ik daar weer als een onnozel kip? Overdrijf ik niet? Ben ik niet tÃ© bezorgd?

En nog een vraagje: vanaf 6w ben ik echt ziek geweest, misselijk tot en met. Maar dat gaat de laatste dagen beter. Nu ben ik weer bezorgd. Is dat niet te vroeg? Moet ik niet nog langer ziek zijn?

Ja, ben hÃ©Ã©l onzeker en kan niet genieten. Ik heb hier 4 jaar de MMM moeten voor doorstaan en tja,piekeren ligt wat in mijn aard ook al weet ik dat dat niet helpt.

Bedankt voor jullie raad en tips...

Liefs,
Vanessa

lieselot · Bericht door **lieselot** » 12 januari 2010, 16:34

hey

ik moet bevallen 3-08-2010 ben vandaag 11 weken

er zijn er redelijk veel geloof ik voor augustus

nala · Bericht door **nala** » 12 januari 2010, 18:22

ik werk zelf in een kinderdagverblijf en ons plaatsje is ook al gereserveerd. Als ik er niet zou werken zou er pas plaats zijn in april 2011!

MayaC · Bericht door **MayaC** » 12 januari 2010, 19:28

Hello ladies,

even internet-storing gehad maar kan nu terug wat 'bijlezen' op het forum

Ik ben uitgerekend voor 5 augustus (denk ik want heb al verschillende datums gekregen

) dus ben ik nu 11 weken. volgende week woendag onze 2de echo en nekplooimeting, ben zoooo benieuwd! Mijn buikje is al goed zichtbaar en heb vandaag mijn eerste zwangerschapkleding gekocht... alles begon al wat te spannen! Vind wel dat het snel gaat bij mij... straks zijn het er 2

hahaha stel je voor!

Voor de rest gaat alles goed, buiten de verveling, ik ben direct moeten stoppen met werken, en was een echte workaholic... soms valt me dat wel moeilijk... voor de rest heel happy!

Evyke · Bericht door **Evyke** » 13 januari 2010, 8:05

Waaww logost super he dat het jullie gelukt is zonder behandeling. je hoordt het wel vaker he. Ik zag deze morgen om 4uur (jawel zo vroeg was ik al uit mijn bed .--> zoontje had moeten overgeven en wou niet meer slapen)op canvas over niet gelimiteerd ivf of andere hormoonbehandelingen in israÃ«l. Het kwam er op neer dat elke vrouw recht heeft op 2 kinderen alle behandelingen worden betaald door de staat. Zullen wij hier wel vastgepint zitten op 6 behandelingen...!!!
Wat opvang betreft gaat ons zoontje in november naar school dus das op gelost en onze nieuwste spruit gaat bij mijn mama en papa en ook ik zou 4/5 gaan werken. Het lijkt me fantastisch voor mijn zoontje als ik hem op woensdag zou kunnen gaan afhalen aanschool. Ik zelf heb altijd naar de bewaking moeten(omdat het gewoon niet anders kon) gaan en het zijn toch dingen die ik nu er de mogelijkheid is hem toch niet wil ontnemen.
Vanavond de echo,heb echt slecht geslapen want wat als er geen hartje te zien is...!Ik vraag me dan altijd af is iemand die natuurlijk of onverwacht zwanger geraakt ook zo paniekerig!!!

giete · Bericht door **giete** » 13 januari 2010, 15:40

dag dames,

hoe gaat het vandaag met jullie?

logost, nog steeds niet al teveel last?

katleentje, kan je al wat binnenhouden,hihihi?

maya c, ik begrijp je volkomen qua verveling!! ik lig sinds de tp al plat op de zetel, dit owv bloedingen!! ik zeg altijd dat mijne zetel op dit moment mijne grootste vriend is!!!hihihi

hier gaat het vandaag stillekes, gisteren had ik wat woorden gehad met mijn ventje en hopla, 's avonds een ienniemieni bloeddruppel!! maar toch was ik ongerust!!!(daarna niks meer)
daarnaast voel ik niet echt veel in mijn buik!! soms heb ik het gevoel dat ik niet zwanger ben!! zoals ik al zei weinig tot geen symptomen!! zoals logost zei zou ik niet kwaad zijn als ik boven de pot zou moeten hangen, zo zou ik wat geruster zijn!!
ik heb namelijk gelezen dat je rond week 8 steken in de buik zou moeten hebben!!! ik heb dat wel in het begin van week 8 gehad maar moet zeggen dat het nu toch wel heel wat minder is!! soms voel ik helemaal niks in buik!!!is dat normaal?? nog iemand die dat meemaakt?

ongeruste groeten
giete

MayaC · Bericht door **MayaC** » 13 januari 2010, 15:50

@ Giete,

Ik ken jou ongerust gevoel ook heel goed. In het begin voelde ik ook helemaal niets... geen misselijkheid geen pijnlijke borsten helemaal niets. Ik voelde me ook absoluut niet zwanger... misschien heb ik iets te hard geroepen, ik ben nu 11 weken en sinds een week of 2 sta ik vol pukkels, en ben ik de hele dag door mottig...mijn buik is ook al goed gegroeid en ik begin overal uit te zetten

Dus als je niets voelt, roep er niet naar

nala · Bericht door **nala** » 13 januari 2010, 15:53

ik heb vandaag eens een betere dag, maar 2 keer moeten overgeven vanmorgen.
De afgelopen dagen heb ik de hele dag overgegeven, ben nu al 1,5 kg afgevallen. Maar ja dat hoort erbij zeker.

Bevallen in augustus 2010

bevallen in augustus

Wie is er online