Hoe begon jullie bevalling?

[Tammyke]

Hier de maandagavond een zeurende onderrug, had ik vaker last van maar met wat rusten en badje ging dat over. Deze keer niet, moest zowiezo de dag nadien op controle bij de gyne op 36 weken. Bleek ik dus al 4 cm ontsluiting te hebben, mocht wel thuis gaan. Hele avond bleef het zeuren en ik verloor ook wat bloed. Voelde geen pijn alleen da zeuren, toch rond 23h naar ziekenhuis vertrokken. 6 cm ontsluiting en duidelijk goeie weeen, alleen voelde ik die niet en doordat ik sinds mijn 20 weken harde buiken had was ik da gevoel ook gewoon. Hele nacht vrolijk in de gangen rond gelopen. om 3 uur in slaap gevallen, wakker geworden omdat ik een vreemd gevoel in en buik voelde! Was toen 7h 30 vliezen gebroken blijkbaar. Vroedvrouw gekomen, had 9 cm ontsluiting. Naar verloskamer gegaan, zoontje geboren om 8h10. Ik heb pas pijn beginnen hebben na het breken van mijn vliezen, dus ik wens iedereen zo een bevalling toe! Succes

[Lie_29]

Ja, hier zitten bevallingsverhalen tussen waarvoor ik wil tekenen, hoor.
Nuja, ze zeggen altijd dat je veel kans hebt net dezelfde bevalling als je eigen moeder te hebben en daar hoop ik wat op. Mijn ma is wel altijd ingeleid, maar had haar kinderen binnen het uur.

Qua vermoeidheid valt het hier nog wel mee. Als ik moe ben, dan slaap ik. Ik werk niet meer en ik heb geen ander kind om voor te zorgen dus... Ik slaap wel onrustiger uiteraard en meer in blokken. 4u hier, 3u daar...

Het zijn de constante krampen die het op den duur beu maken. Het begint altijd al van 's morgens, de pijnscheuten worden door de dag heen pijnlijker en regelmatiger en dan ineens vallen ze stil.
Ik word daar gewoon zenuwachtig van en ben gewoon wat bang dat ik zo nog 2 weken ga rondlopen of zo. Niemand heeft graag van 's morgens tot 's avonds pijn eh...

Ik heb ook zo'n druk op mijn buik als ik recht sta dat ik écht denk dat mijn water het gaat begeven onder zo een drukkend gevoel, maar neen hoor...

[Fien83]

@Lie: Ik heb zo'n bevallingsverhaal waar veel mensen voor willen tekenen hé, maar ik moet toegeven dat ik het er heel lastig mee gehad heb. Ik ben echt naar het ziekenhuis gegaan met het idee dat ik nog lang niet moest bevallen en plots werd ik overweldigd door pijn en zonder het te beseffen had ik mijn dochter vas. Was emotioneel gezien heel erg moeilijk nadien. Ook nu als ik er terug over na denk vind ik het echt geen leuke bevalling, ook al was ik er snel vanaf. Ik heb het gewoon niet beseft en ineens was ze daar. Ik heb zelfs in het ziekenhuis nooit last gehad om mijn kind aan anderen te geven omdat ik precies niet echt een band had met haar, 't was precies mijn eigen kind niet. Heel gek gevoel hoor. Eens thuis en de kraamtranen wat voorbij waren, is dit gelukkig wel heel snel gebeterd hoor en werd ik al snel een echte leeuw voor mijn kindje . Ik wens je een vlotte bevalling, maar geen te vlotte bevalling zodat je toch op een bepaald moment echt verlangt naar het moment dat je kindje dar eindelijk is, dan is de beloning in mijn ogen eens zo groot . Allez, dat zei mijn vroedvrouw toch toen ik zo ondersteboven was van het hele gebeuren . Veel succes meid!

[Kimzie]

Amai, wat snelle bevallingen. Ik zal er eens een ander verhaal tegenover zetten se.
Ik heb van 7u 's avonds tot 9u 's morgens om de 10 min weeën gehad (toen was ik al uitgeput), maar om 9u gingen we in een hogere versnelling en kwamen de weeën om de 5min. Om 11u kwamen ze om de 3min (en had ik 1cm! ontsluiting: awoe!), om 15u kwamen ze om de 2min (en had ik 2cm ontsluiting), dat bleef zo en om 19u had ik 4cm ontsluiting. Omdat het zo traag ging en ik dus al 24u bezig was, werd de vroedvrouw (die aan huis kwam controleren) wel wat ongerust. Omdat ik 's morgens nog in bad was geweest (en dat wel deugd had gedaan), moest ik van haar nog eens in bad en dan tegen 22u naar het ziekenhuis. Na dat bad was het echt niet meer te harden (ik kon niet meer), maar om 22u had ik toch nog maar 6cm ontsluiting. En dan ging het razendsnel (in mijn gevoel althans, want snel is in mijn woordenboek blijkbaar iets anders dan bij de anderen hier). Om 23u had ik 9cm ontsluiting (in het bad van het ziekenhuis) en ook om de minuut een lange wee (en soms zat er zelfs geen tijd meer tussen) en om 23.47u is onze L geboren. (Ook de placenta kwam nadien niet vlot en heeft even op zich laten wachten.)

Maar ik ben er zeker van dat jouw lichaam al heel nuttig voorwerk aan het leveren is en dat de bevalling op zich bij jou ook heel vlot zal gaan, Lie!

[Zij en haar]

Ik ben de nacht van woensdag op donderdag mijn slijmprop verloren, en had een hele nacht voorweeën. (Heel regelmatig om de 5 min, maar niet zo pijnlijk.) Tegen 6u 's morgens... niets meer. Rond 15u op donderdag zijn mijn weeën opnieuw begonnen en bleef ik slijm en bloed verliezen. Zo ongeveer om de 7 minuten, maar terug niet zo pijnlijk, dus ik dacht dat het terug vals alarm was. Tegen 22u om de 5 min, maar nog steeds goed te doen, dus ik geloofde eigenlijk niet dat dit nu wel echte weeën waren. Gezien de regelmaat toch even de kliniek gebeld. Ik moest een kersenpitje op mijn buik leggen, werd het erger: binnenkomen, zakten de weeën weg, waren het oefenweeën. Na een half uur, nog steeds hetzelfde... teruggebeld. In bad gaan liggen, met dezelfde instructies... na een drie kwartier dobberen... geen resultaat. Gewoon netjes om de 5 min een wee. Teruggebeld: een Dafalgan van 1g nemen... en terug afwachten... OK... deze keer werd het wel erger... dus naar de kliniek om 1 u 's nachts...

Ik bleek een dikke cm. opening te hebben, waarmee ik eigenlijk al een paar weken liep. 2 uur later had ik (gelukkig!) 2 cm. en mocht ik dus in de kliniek blijven. Na nog een lange (nu wel pijnlijke ) arbeid, het breken van mijn vliezen rond 11u en weeënopwekkers (omdat ik 3 uur op 7cm bleef steken) is onze zoon geboren vrijdagmiddag om half 3...

[Sterretje]

Lie_29 nog niet gehoord vandaag denk ik... Zou 't dan toch begonnen zijn??

[Engel0405]

[Lie_29]

Lie_29 nog niet gehoord vandaag denk ik... Zou 't dan toch begonnen zijn??

I wish

[cimoca]

Lie,

ananas eten, over kasseien rijden, schweppes drinken, een oefeningske samen met 't ventje

Cinne

[Sterretje]

voetreflexologie?

ik heb op de dag dat de weëen begonnen bij I nog tegen mijn buik gesproken en gezegd: 't is goed, nu mag je komen , 't was omdat grote zus het gezegd had en ja hoor, 's nachts was het zover

[Lie_29]

Achja, het is dubbel eh... Enerzijds wil ik de baby gisteren al uit mijn buik omdat ik zo nieuwsgierig ben naar hoe hij/zij er uit zal zien en vooral: of het kind gezond is met alles er op en er aan.

Anderzijds ben ik 'zwanger zijn' niet echt beu. Tuurlijk heb ik links en rechts wel kwaaltjes en doet mijn lijf niet altijd meer wat ik wil, maar ik denk niet dat ik dit een 2de keer zal meemaken dus probeer ik er nog van te genieten.

Morgen volle maan, volgens mijn omgeving HET uitgelezen moment. Ben benieuwd

[Engel0405]

Ik duim voor jou Lie..

Ik had wel een zware 3e trimester, instabiel bekken en toestanden, mega dikke buik.. De laatste maand voor ik beviel was gewoon mezelf naar 't werk slepen. Maar k heb dan ook tot de laatste dag gewerkt, omdat ik te vroeg ben bevallen. Dus dat scheelt.

Ik keek er ook zo enorm naar uit, naar dat gevoel van eindelijk dat kindje in mijn armen. Weten dat alles anders zou zijn: EINDELIJK mama! En op wie zou ze lijken en hoeveel zou ze wegen en groot zijn ? (want gyn kon dat al niet meer bepalen sinds ik 20w was omdat ze altijd wegsprong)

Achteraf denkik : tju ik had er beter nog meer bewust van genoten. Ik ga het nooit meer meemaken vrees ik en er zijn al veel momenten dat ik dacht: kon ik ze maar terug stoppen in mijn buik. Die stampkes die ze gaf, lekker veilig in de warmte. Voornamelijk omdat ik haar in mijn buik kon beschermen tegen bacillen en virussen enzo.. (ze is wel best al een zorgenkindje geweest door ziektes)

Maar euh, ik vond de bevalling echt fantastisch om te beleven en je zal zien: er is niets als de liefde die je hebt voor een kindje. Het mooiste wat er bestaat! Als je ze dan ziet, ongelooflijk gevoel. Dat was bij mij echt een gevoel van herkenning en ik zei toen ook echt luidop: dat is toch echt wel het mooiste kindje dat er is, ik denk nu toch niet dat er iemand is die dat kan ontkennen
Geniet wel nog van elke dag zwanger, dat is echt deel van het begin van ouderschap..

[cimoca]

Ja hoor, 't echt wel 't allermooiste. Ik vond vooral het verantwoordelijkheidsgevoel overweldigend. Zo van dit is jouw kin,dje en daar ben je nu voor de rest van je leven verantwoordelijk door. Dat kleine hummeltje is volledig van jou afhankelijk en al wat je kan doen is 't overstelpen met liefde.

Heerlijk gewoon!!!

En ook al zijn de mijn nu al groot ( vinden ze zelf toch ) toch overvalt me dat gevorel nog elke avond als ik voor 't slapengaan nog efkens in hun bedje ga kijken en ze daar zo heerlijk zie liggen.

Cinne

[Lie_29]

Ik kijk er allemaal naar uit, behalve naar de bevalling.
Ik ben echt geen held in ziekenhuizen en kijk niet echt uit naar een pijnsessie, al is het voor het beste doel ooit

[Zij en haar]

Achteraf denkik : tju ik had er beter nog meer bewust van genoten. Ik ga het nooit meer meemaken vrees ik en er zijn al veel momenten dat ik dacht: kon ik ze maar terug stoppen in mijn buik.

Heel herkenbaar!

Lie, niet inzitten met het bevallen... eerlijk gezegd... ik vond dat helemaal niet erg... na de pijn... na het wachten... eindelijk mogen meeduwen en het moment dat je baby geboren is, is gewoon ZALIG!!