Katleentje, Giete en nog vele anderen denk ik:
De remedie van Mies vind ik super. Dat helpt echt wel.
Net als jullie mocht ik een week geleden voor mijn eerste echo gaan en dan hebben jullie mij gerustgesteld toen ik bezig was met 'wat als', 'ik kan dat niet aan dat het niet zou leven'.
Mijn man is een enorme optimist en hij vertelde met dat ik twee dingen kon doen:
1. Bij elke bocht op uw weg beginnen panikeren om al het slechts dat er achter zou kunnen liggen. Dan kan je natuurlijk niet zo diep vallen omdat je je er ergens al op voorbereid hebt.
2. Bij elke bocht op uw weg hoopvol zijn en denken aan alle leuke kansen die je nu krijgt. Dan kom je soms een bocht tegen die niet aangenaam is, maar je zal wel positiever in het leven staan.
Terwijl ik een enorme pessimist ben en ik steeds op internet ging zoeken naar 'miskraam op 7 weken en miskraam op 8 weken' ben ik nu beginnen zoeken naar 8 weken zwanger of zelfs naar doopsuiker beginnen kijken.
In het allerslechtste geval dat we bij die 5% zitten waarbij het fout loopt (das amper 5 op 100 mensen!!) dan hebben we toch kunnen genieten van het zwanger zijn. We hebben kunnen en mogen fantaseren over hoe het te vertellen aan onze ouders of over doopsuiker of over de vakanties in de toekomst,...
Het valt me soms moeilijk om zo optimistisch te blijven, maar met moeite lukt het me ook en ik ben er gelukkiger door
.
Wat betreft kwaaltjes: ik ben ook nog steeds de bezorgde zwangere die elke dag aan mijn tepels voelt of ze nog pijnlijk zijn, en bij elke kramp denk o oh wat nu en toch begin ik geruster te worden gewoon door DVO en te horen dat zeker niet iedereen veel kwaaltjes heeft.
Ik denk ook dat die kwaaltjes afhankelijk zijn van hoe ongerust je bent. Ikzelf heb nog nooit gezegd dat ik misselijk ben maar eigenlijk merk ik wel dat ik veel minder eet en minder honger heb en toch vaak zo'n gevoel heb van 'ik zit zo vol tot aan mijn keel
'. Ik interpreteer dat niet als misselijk zijn omdat ik hoop om boven de wc te gaan hangen.
Idem met vermoeidheid. Oké ik ben moe, maar zou dat niet normaal zijn als je met een bouw bezig bent en er elke dag om 6u uit moet? Maar goed ik zou het als symptoom kunnen zien.
Ik heb hoofdpijn en vaak een verstopte neus of bloedneus. Tja dit heb ik anders ook wel geregeld dus is dit nu omdat ik zwanger ben?
Enfin ik zou me dus echt niet ongerust maken als je geen kwaaltjes hebt, gewoon blij proberen zijn. Doe ik nu ook. En als de gyn ziet dat het binnen 2 weken niet goed loopt dan heb ik toch 2 leuke weken in mijn leven gehad
.
Er is nog iets dat me hoop geeft: er wordt al een hele tijd geen nieuw onderwerp meer geschreven op het forum 'als een zwangerschap niet loopt zoals verwacht' en er wordt veel meer geschreven op dit forum, dus dat zegt ook al wat.
JufKaat: ik las vandaag dat pijnen ter hoogte van het midden van je buik tot aan je schaambeen vaak voorkomen omdat je baarmoeder sterk trekt aan die spier/weefsel/band om het even. Het is zoals Loekie zegt dat is compleet normaal.
Als laatste wil ik nog even een HEEEEEEEEEEEEEEEEEEELLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL
DIKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKEEEEEEEEEEEEEEEEE
Proficiat wensen aan de nieuwe zwangeren: nala, bieke, janne (volgens mij mis ik nog iemand maar ik kan niet zover terug kijken). Btw Janne zo'n stijging van je HCG: WOHOE
Of zoek een keertje op "lekker 6 weken zwanger" of zoiets. Wedden dat je tal van positieve verhalen te lezen krijgt? Das het nadeel van internet, er staat zoveel op, wat je zoekt, vind je...
)
, kwestie van mijn angstmonster ermee rond z'n oren te kunnen meppen.