moppertopic

[liezeke]

gisteren tijdens wandelingetje een oude kotgenote tegengekomen met haar éénmaandig kindje. en ja, weer die vraag of er kindjes komen... bij haar was het al na één maand raak, zucht!
was effe slikken maar heb het nog vrij snel kunnen verwerken, en er een hele mooie dag van gemaakt!

liesje

[bieke01]

nog zo'n ambetante:

een vriendin die op haar facebook zet:
'zie het absoluut niet zitten om nu al zwangerschapskledij aan te moeten trekken'

=> man man, ik zou niets liever willen !

[Sterretje]

Tssssss

er zijn blijkbaar echt wel mensen die niet van een zwangerschap kunnen/willen genieten
of het lef hebben om over allerlei onbenulligheden te klagen.

sommige mensen wens je het soms wel toe dat het eens wat moeilijker zou gaan!
Misschien dat meer mensen dan gaan begrijpen hoe het voelt als je zo graa wilt, maar de natuur niet mee wil

[Badeend]

Fijn, zo'n moppertopic, kan je effe je gal spuwen. Ong een maand geleden mijn laatste IUI gehad, perfecte cyclus, geen vuiltje aan de lucht, alles verliep volgens schema,...dus hopen dat het eindelijk eens aan mij is! Uiteraard noppes, maar dezelfde dag krijg ik wel te horen dat tante wordt van een relatie die op niksen trekt, een accidentje! Zo simpel als dat! Een f*cking accidentje terwijl ik al meer dan 4 jaar probeer net dat te bereiken en al meer dan een jaar in behandeling ben! Gewoon ni eerlijk, ik vind haar ook nog geneens een sympathieke meid.
Uiteraard in de familie: hip hip hoi!
Vorige week is mijn man zijn nicht bevallen: de derde in 4 jaar: natuurlijk! En gisteren krijg ik een bericht dat de andere nicht zwanger is, nog maar net van juni gestopt met de pil! En men verwacht uiteraard dat je blij bent, en soms ben ik dat ook. Maar ik heb het zo moeilijk met het feit dat de rest van de wereld kinderen op de wereld zet en ik lig te kloten met de wetenschap zonder de garantie dat het ooit iets uithaalt!
Hoe moet je hier mee omgaan? Mijn realiteitszin zegt dat da het leven is en ik er maar mee moet omgaan, ik kan er toch niks aan veranderen. Maar mijn gevoel lijkt een rollercoaster die niet tot stilstaan wil komen!
Ik moest het gewoon even kwijt, niet veel mensen in mijn omgeving kennen de situatie. Hou ik bewust zo.

[Dieke]

Dorie, toch, dat zijn inderdaad de "leukste" berichten. Zondag vroeg een vriendin wanneer ik weer naar Jette moest en hoe het met me ging. Daarop zei ze goedbedoeld "oh, da's toch niet eerlijk, hé, bij mij lukte het na een maand". Jaaaaaa, daarop zat ik te wachten.

En het schoonzusje bevalt binnen een dikke week...

Enfin, laat ons elkaar troosten met de gedachte dat wij de volgenden zullen zijn

[wat is er mis?]

Badeend, tuurlijk is dat het leven. En we weten dat eigenlijk allemaal wel. Maar betekent dit dat het eerlijk is? Tuurlijk niet. En mogen we erover mopperen? Jaaaaaaaaaaaaaa. Ieder van ons heeft zich vast hier al afgevraagd: waarom zij wel en ik niet? Is dit niet een normale vraag? Ik wou dat ik je echt kon troosten en kon zeggen het komt wel goed. Het enige dat ik wel kan zeggen is dat het in de overgrote meerderheid van de gevallen goedkomt. Maar wanneer blijft nog steeds een .

Dieke, die aankondigingen zijn altijd vervelend hé, dikke knuf. En ja je vriendin bedoelde het vast niet slecht toen ze zei dat het niet eerlijk is. En ergens is het ook niet eerlijk. Maar je had nu ook niet direct moeten weten hoe turbosnel het wel gegaan is bij haar hé.

Liefs,

Bokje

[Wendel]

Dat is dan ook het probleem, vooral bij ons dan. De wereld is opgedeeld in twee: er zijn de mensen die niet gemakkelijk zwanger worden, en in de behandelingsmolen moeten springen, en er zijn de mensen die wel gemakkelijk zwanger worden, waarvan ik er MAAR ENE ken die effectief toch 6 maand heeft moeten proberen, bij al de rest ging het telkens veeel vlugger, om niet te zeggen direkt..

Als ze nu al die wachttijden gelijkmatig zouden verdelen é..

[Prins22]

Oh heerlijk, een mopperpagina, net wat ik nodig heb deze dagen!

Mijn schoonzus stopte ongeveer op 't zelfde moment met de pil als ik en je raadt het al: van de 2de of 3de keer zwanger. Nog een maand en ze moet bevallen. Ik heb echt buikpijn als ik er aan denk. Erg dat je jaloers bent, ook al weet je dat dat belachelijk is. Ben al blij dat we elkaar niet elke week zien.

Zaterdag vertelde een vriendin dat ze zwanger was van nummer 2. Bij de 3de keer alweer prijs , yeah, da's echt wat ik wil horen. Ik ben natuurlijk blij voor haar maar het steekt toch wel, zenne.

1 sept. terug naar 't werk en zit me al af te vragen wie er nu allemaal zal vertellen dat ze zwanger zijn.
AARGH!

[liezeke]

net met onze poezekop nr dierenarts geweest die zei dat ik best onze poezekop liet steriliseren...
dan maar afspraak gemaakt, op de dag dat ik nr crg ga neem ik mijn poes die kans af... een omgekeerde wereld?
hm, ga nog eens een nachtje slapen over die sterilisatie zunnu!

liesje

[Wendel]

Hey Prins,

Welkom hier

Bij ons is't volop babyboom: bij de vrienden, op't werk, ... Ik betrap mezelf er ook op dat ik gans onze vrienden- en kennissenkring zit te overlopen van 'wie zou er binnenkort ook nog kunnen ...' Gewoon om mezelf al wat te kunnen voorbereiden op dat eventuele nieuws..
'Tis altijd wel leuk voor hen, maar niet leuk voor ons om te horen hé.. Dikke knuffel hoor!

Groetje,
Wendy

[L***]

ook even mopperen, zelfde berichtje als op ander forumonderwerp, maar ik wil het nog es kwijt.

slecht nieuws hier. ik ben er niet goed van...
net eerste inseminatie gehad. IUI. op zich houdt het niets in, je voelt er bijna niets van en stapt zo weer het kamertje uit. MAAR plots bleek het sperma van mijn ventje compleet niet in orde!! het was veel te weinig en er zaten bijna geen zaadcellen in! ik wist niet wat ik hoorde het is een half jaar geleden (door een ander ziekenhuis) onderzocht en daar zeiden ze dat het prima in orde was. zowel qua hoeveelheid als beweeglijkheid. en nu dus allebei noppes. hij is wel ziek geweest op reis en heeft heel lang diarree gehad. de dokter zei dat het daaraan kan liggen. maar dan duurt het nog n tijdje voor het weer helemaal in orde is. en ze wil het over 10 dagen opnieuw laten onderzoeken (maar dan kan dit 'ziekzijn' toch nog niet uitgewerkt zijn?). ik hoop dat er dan verbetering is. het kan ook zijn dat we 'pech' hadden en dat er toevallig 1 heel goede portie was toen we de vorige keer onderzochten. maar dan zijn we potverdorie al bijna 2 jaar onze tijd ah verspillen!!!
ze heeft het toch geïnsemineerd, maar erbij gezegd "de wonderen zijn de wereld nog niet uit". tja, wat moet je daar nu mee. en tegelijk zei ze nog iets van "je eisprong kan evengoed gisteren of eergisteren geweest zijn"
ze zei het allemaal wel op een oké manier, maar hier thuis nu in mijn zetel ben ik er toch wel wat kapot van. ik ben er triest van. dus weer een maand verloren? of toch maar hopen op dat mini-kansje? tegelijk moet ik wel nog utrogestan gebruiken. voor die paar zwemmers die de misschien aanwezige eicel misschien op wonderbaarlijke manier zullen kunnen doorprikken???
potverdorie. ik had er nog zo goeie hoop op. ik dacht echt dat we vertrokken waren en misschien wel voor eens en voor altijd. nee dus.
2 weken wachten op maandstonden die misschien door de utrogestan niet zullen komen, maar een zwangerschap zit er toch eigenlijk wel niet in. balen!
hopelijk hebben jullie meer geluk!

tot hoors

[Repelsteeltje]

Hey Liezeke,

Je probleem met je poezekop kennen we. Bij ons is het wel al 3 jaar geleden dat we ze hebben laten steriliseren, toen waren we zelf nog niet bezig met een kleintje proberen te maken, dus vonden we dat vrij makkelijk. Nu we in de mmm gaan stappen denk ik af en toe nog wel terug aan de tijd dat onze poes met een geschoren buikje rondtrippelde. Maar ja, ik denk dat zo'n kleine poesjes maar heel even je gemis zouden compenseren. Dus toch maar doen die sterilisatie!!!
En als je het op dezelfde dag doet denkt er misschien iemand daarboven "ha hier komt een paketje vruchtbaarheid vrij, laat ik dat vandaag eens aan Liezeke geven"

[Prins22]

Hoi Wendel, tja, soms is het echt k*t!
En ik weet dat ik nog niet moet panikeren he, nog geen jaar bezig, maar dan denk ik: jee, ik ben al 32, verdoeme, waarom zo lang gewacht etc...
't Is trouwens ook raar hoe rap dat ge daar ineens naar verlangt eens je beslist hebt dat "ze mogen komen". Alsof het nooit anders geweest is!

Take care!

[liezeke]

herken dat, wendy!

en eigenlijk ontloop ik die vrienden dan een beetje, of zit heel de afspraak angstig te wachten op 'het' nieuws. brr. op mijn vorig werk werkte ik samen met een collega van mijn leeftijd, en had altijd schrik als ik met haar samenwerkte ook al kwam ik er goed mee overeen. bij mijn ontslag (allee ja, niet verlenging van contract) vertelde ze me dat ze bezig was met icsi en heel de tijd schrik had gehad dat ik met een zwangerschapsaankondiging zou afkomen...
eigenlijk ontloop ik de 'vruchtbare' mensen een beetje met als gevolg dat ik vooral optrek met single vriendinnen en mensen van wie ik weet dat ze int zelfde schuitje zitten. ik voelde me eerst een beetje schuldig om dit ontlopen maar nu weet ik dat ik niet zou overleven als ik me er konstant in zou wentelen. het zou te veel pijn doen.

liesje

[Wendel]

L**, ik heb al gereageerd op het andere topic

Tja, vruchtbare vrienden, soms wil ik er gewoon bij zijn.. Een twisted manier van zelfpijniging, maar dan kan ik efkes deel uitmaken van Die Andere Wereld..
Op andere dagen wil ik dan koste wat het kost die mensen ontlopen en zou ik halverwege mijn boodschappen al gaan afrekenen omdat ik hen zag lopen in de rayons van de colruyt Bizar, maar waar...

Wij hebben ook nog niet zolang een nieuw poeske. Alweer een rostje (heb iets met rost ) en dus dacht ik alweer een manneke (alle rosse poezen die ik ooit gekend zijn katerkes), maar wat blijkt?? Het is een meisje Ik zou haar toch graag 1 keer laten jongen, en dan erachter steriliseren zeker? En nu misschien efkes aan de pil, want ze mag binnenkort buiten en is nog zo klein..