Ervaringen Ivf Spain

[smurfinneke]

Dag Woodstockske,

Ik begrijp je wel hoor. Je hebt gelijk: oneerlijk en mega-frustrerend.
Ik ben iemand die in alles probeert het positieve te zien maar in de weg die wij al hebben moeten doorstaan kan ik weinig positief zien. Mijn relatie met mijn man is er sterker door geworden. Ik weet wat belangrijk is in het leven. Maar ik was vroeger ook niet oppervlakkig en kan nu niet meer simpelweg gelukkig zijn. Altijd die schaduw. Aan het financiële plaatje wil ik gewoon niet denken: nu de diamond-formule en hier in België nog twee pogingen zelf betaald. Plus de terugbetaalde zijn ook niet volledig gratis hé. Dan nog wat acupunctuur bij enzo...
Ben je al bij dokter Platteau geweest? Is minder duur dan Spanje en spreekt ook van 80% slaagkans.
Is het zoontje van je man nog jong? Kun je misschien toch ook een band mee opbouwen? Ik weet het, niet hetzelfde maar heb dit de voorbije jaren ook geprobeerd met kinderen van vrienden en nichtjes en neefjes. En ja, kan ik toch ook van genieten.
Ik leef echt met je mee, echt waar. Heb je ook dat gevoel van: is er nu niemand in deze wereld die me kan helpen? Is dit nu zo veel gevraagd?
Hopelijk heb je wat aan mijn antwoord. En zeg ik niks verkeerd want ik bedoel het wel goed hoor.
S.

[Woodstockske]

Hallo Smurfinneke,

merciekes vr je antwoord, is altijd leuk te weten dat er nog mensen in hetzelfde schuitje zitten als ik.
Je voelt je er een beetje minder alleen door

De zoon van mij man is 8 jaar.
Hij is in co-ouderschap bij ons, wwz 1 week bij ons & 1 week bij zen moeder.
Dit maakt het voor mij nog moeilijker omdat ook al zorg ik voor zijn kind, je hebt er geen echte band mee.
Hij noemt me dan ook gewoon bij men naam & niet mama & ook dat maakt een groot verschil.
Hij vraagt ook enorm veel aandacht, kan geen seconde alleen zijn & eist dan ook alle aandacht van men man op, wat dan weer voor frustraties bij mij teweeg brengt.
Om heel eerlijk te zijn, weet ik me soms geen raad meer & weet ik niet of ik op deze manier verder kan, gehuwd met een man die een kind heeft van iemand anders.
Je zal jezelf wel afvragen, wrm ik dan met hem een relatie ben begonnen & ben gehuwd.
Laat ons zeggen dat mijn man, niet heeft gezegd in het begin van onze relatie dat hij een kind had & ook niet dat deze in een co-ouderschap bij hem verbleef.
Hij heeft na zijn scheiding een tijd terug bij zen moeder gewoond & zijn familie zorgde fulltime voor zijn kind, dus vandaar dat ik er pas later op was uitgekomen.

Ik dacht bij mezelf, dat alles wel goed zou komen, eens er een kindje van ons zou bijkomen, maar helaas komt er maar geen kindje van ons & lopen de frustraties meer & meer op bij mij.

Ivm die dr. Platteu heb ik ook al verschillende verhalen gelezen.
Hij zou idd een slaagkans van 80% aanbieden, maar volgens de meeste heeft hij nog geen enkel succesverhaal, dus lijkt me dat ook wel weggesmeten geld.

Ik denk idd dat wij hetzelfde gevoel hebben, waarom is er nu niemand dat ons wil helpen.
Wij hebben het financieel helemaal niet breed & moeten serieus sparen om wat geld bij elkaar te krijgen voor Spanje.
Mijn man wil al zen geld maar opsparen voor later, maar ik heb niemand waar ik het kan aan geven later, dus wat heb ik aan al men spaarcenten als ik het aan niemand kan nalaten?
Ik moet ook geen jaren meer wachten want dan is het zeker te laat.
Ik ben nu net 43 jr geworden maar ik zou toch graag voor men 44ste moeder zijn.

Hoe oud ben jij ondertss als ik vragen mag?
Jullie hebben dus de diamond genomen, lucky you
Ze garanderen hierbij een 100% slaagkans dus dat moet wel goedkomen bij jullie

Groetjes,
N.

[wendelina]

Hallo iedereen,
Ik ben sinds deze morgen mijn regels.
Zo blij dat ze eindelijk gekomen zijn en nu mogen ze pas over 9 maanden terug komen.
Ik ben dus direkt begonnen met de meriestra oraal maar ook vaginaal.
Dat is dus niet zo fijn als je je regels heb , maar ja , het is voor het goede doel.
Eindelijk zijn we vertrokken met de transfer cyclus , kijk er nu al zolang na uit.

Little dancer ,
Inderdaad hier moet ik geen sorry zeggen , juist hier mag ik mezelf zijn.
Maar al die jaren kinderloosheid hebben zijn sporen achter gelaten. Ik wil niet zeurig overkomen.
Ik ben al zoveel gekwetst geweest dat ik een defensieve houding aanneem.
Veel mensen weten ook niet wat het is om geen kinderen te hebben.

Over je andere bedenking ; Als je googelt dan lees je inderdaad alleen maar positieve verhalen maar op Freya.nl lees je andere verhalen. Er is een meerderheid die inderdaad van de 1 ste keer zwanger zijn . Maar ook die nog verschillende pogingen achter de rug hebben voor ze zwanger zijn. En een kleine groep die uiteindelijk stoppen.
Dat gevoel van niet van de eerste keer zwanger te zijn , dat herken ik zeker ook.
Het is constant een strijd van gevoelens ; positief en dan kan dat gevoel omslaan en denken ,' waarom zou het nu wel lukken" of " je zal zien dat ik weer niet zwanger geraak".

Laste hope,
Wanneer zou jij beginnen met je transfer cyclus?
De vlucht is vrijdag de 25 ste juli in de ochtend . Maar een dag eerder vertrekken we naar een " Van der Valk hotel" in Zaventem om daar een nachtje te verblijven. En dan mag je je auto 10 dagen kosteloos laten staan op de parking.
Wij hebben niemand die ons kan weg doen en een taxi is veel duurder dan hotelverblijf voor 1 nacht.

Smurfinneke,
Aangezien ik mijn regels had moest ik geen echo meer laten doen.
Maar 3 dagen progynova ? Mijn vorige test cyclus was ik 12 dagen progynova aan t nemen en had ik nog maar 5,5 mm . Dit was niet goed.
Hoe zie jou behandelplan eruit?

Woodstockske,
Ik begrijp dat je in geen gemakkelijke situatie ziet.
En het feit dat je man niet zo die drang voelt, voel je je onbegrepen.
Ik kan aannemen dat je je hopeloos voelt.
Maar misschien moet je denken aan een ander kliniek die veel goedkoper zijn.
Zo heb ik al goede verhalen gelezen over Dr Valkenburg uit Hove die samenwerkt met Valencia ( spanje) en dit is goedkoper ; Of de kliniek in Cyprus .

Wanneer moet je testen? hou ons op de hoogte hé.

Groetjes,

[Woodstockske]

Hallo Wendelina,

daarnet ruzie gehad met men man.
Ik was effe weg & toen ik thuiskwam was zijn zoon hier.
Dit was echter niet afgesproken, niet met mij besproken omdat de regeling is dat hij van vrijdag tot vrijdag hier verblijft, week om week & nu is hij hier al 3 weekends achter elkaar.
Feit was eigenlijk dat ik van de week nog met men man had ge-smst & hem had gevraagd dat hij zen zoon vandaag naar zijn grootouders zou brengen & hij ja had geantwoord.
De afspraak is dat wanneer ik een tp heb gehad, dat hij dan niet bij ons is omdat dit te stresserend voor me is.
Zijn zoon heet adhd, eist alle aandacht op & gunt ons geen enkel privémoment samen.
Om een voorbeeld te geven, wanneer mijn man op toilet zit, gaat hij voor de deur van het toilet zitten op hem wachten, wanneer mijn man & ik samen in bad gaan, wil hij naast het bad op de grond komen zitten omdat hij niet alleen wil zijn, als mijn man effe naar buiten is vraagt hij al na 2 seconde, waar is mij pappa.
Wanneer mijn man & ik een gesprek hebben, zegt hij 10 x pappa, pappa, pappa, pappa, onophoudelijk.
Ook kan hij niet gewoon praten, hij roept alles, zegt alles 10 x & denkt alles hardop.
Wij moeten non stop van 'smorgens dat hij opstaat, tot 'savonds dat hij gaat slapen, continu met hem bezig zijn, maar wij hebben zelf nog een huishouden ook & dat begrijpt hij niet.
Wanneer zijn zoon hier is, krijg ik veel minder aandacht & daar heb ik problemen mee.
Ik krijg aandacht wanneer zijn zoon in zen bed ligt, want voor de rest is mijn man altijd met zijn zoon bezig.

Dus ik was in de veronderstelling dat zijn zoon dit weekend niet bij ons zou zijn, maar meneer had, zonder dit dus met mij te bespreken, gezegd tegen zijn ex schoondouders, dat hij zijn zoon pas zondag naar hen zou brengen.

Het word me gewoon allemaal teveel & ik zit erdoor.
Ik ben beginnen wenen & nu nog.
Mijn man ziet niet in hoe diep ik zit & hij praat ook nooit.
Hij zegt, als je wil stoppen dan begrijp ik dat maar dat is het hem net, ik wil een kind, ik wil niet stoppen.
Het lijkt wel of hij me niet steunt, zo voelt het.
Stoppen is geen optie, want ik wil echt een kind, maar al die pogingen die we hier in België ondergaan, lijken allemaal verloren moeite omdat ze allemaal op niets uitdraaien.
Ik zeg hem, we zijn nu al 3,5 jr bezig & waar staan we ondertss, nergens!
Ik ben wel diegene dat elke keer opnieuw zijn lichaam moet volpompen met allerlei hormonen, spuitjes zetten & het is zowel mentaal & fysiek heel zwaar voor me.
Hij zit niet op dezelfde golflengte als is want voor hem is't goed dat we er gewoon mee ophouden, maar begrijpt hij het dan echt niet???

Wanneer ik dan ligt te wenen & hem zeg dat ik het op deze manier niet meer zie zitten, zegt hij niet van, ok schat, ik zie hoe erg je ervan afziet, ik begrijp je & zie hoe ongelukkig je bent op deze manier, we gaan naar Spanje.
Nee, hij gaat gewoon naar beneden & daarmee word er verder niet over gesproken.
Hij wil het geld er niet aan geven & ik wel.

Ik weet me echt geen raad meer, maar voel wel dat ik op het randje zit van een kleine depressie, alleen ziet hij dat niet.
Op dit moment mogen jullie je allemaal heel gelukkig prijzen dat jullie mannen je er volledig in steunen, zowel finacieël als emotineel.
Ik wou dat de mijne ook zo was, maar dat mis ik enorm nu.

Iemand goede raad voor me?

Ivm dr. Valkenburg, daar waren wij in het begin in het begin in behandeling maar ik vond haar erg grof & onbeleefd.
Van in het begin hadden wij al geen goed gevoel bij haar & wanneer zij voorstelde om over te gaan op ECD met een donor van Spanje & de kostprijs hiervan 10.000€ was, hebben wij besloten om de samenwerking met haar stop te zetten.

Welke formule hebben jullie genomen bij IVF Spain?

Sorry dat ik me effe laat gaan, maar het moet effe van men lever.
Iemand die in dezelfde situatie als mij zit, zou mij begrijpen.
Die weten hoe het verlangen naar een "eigen" kind is & nog groter is wanneer je samen leeft met iemand die al een kind(eren) heeft, die niet van jou zijn.


Groetjes,
N.

[Last hope]

Dag dames!

Brrrrrrr zoveel berichten, ik zit hier al een kwartier te lezen.
De emoties zijn groot, bij iedereen, inclusief mezelf.

Little dancer: ik heb ook dat gevoel... Waarom zou het nu wel lukken. Oké, ik heb nog nooit ECD geprobeerd, dus als er "maar" dat aan de hand is, liggen de kansen vrij hoog, MAAR... er is nog niets gemakkelijk gegaan op dit vlak, waarom zou het dan nu opeens zo gemakkelijk zijn? Wie weet zijn er onverklaarbare dingen waarin de wetenschap nog niet ver genoeg staat. En als wij 60 jaar zijn, komt opeens een fertiliteitsarts op TV met een nieuwe ontdekking en remedie... En ik denk dan nog niet alleen aan dat zwanger worden, maar ook zwanger blijven! Stel je voor... Ach, ik wil niet negatief zijn. Maar je denkt er wel even aan...

Wendelina: wat een stress weer met jouw maandstonden! Gelukkig zijn ze er vandaag! Today must be your Lucky day... Allé jij bent dus gestart, en binnenkort ook afreis. Wij vertrekken 5 dagen later dan jij. Morgen nog een laatste keer de pil pakken en dan ook afwachten tot mijn maandstonden komen. Ik denk niet dat het bij mij moeilijk zal gaan, afin, heb daar toch nog nooit problemen mee gehad. Jouw 'research' op Freya.nl spreekt mij wel enorm aan. Voor ik begon met het Spanje-avontuur heb ik uitgebreid gegoogeld om negatieve verhalen tegen te komen over Alicante, maar niets gevonden... Freya.nl raakte ik niet op. Maar die informatie interesseert me wel.

Woodstockske: ik begrijp volkomen je situatie, en ik weet niet hoe ik zou reageren in dergelijke relatie. Eigenlijk komen jullie perfect goed overeen, maar op 1 punt hebben jullie een meningsverschil. En je biologische klok tikt idd snel. Ik hoop van harte dat de terugplaatsing goed werkt. De donor mag dan al bijna 37 jaar zijn, ik heb 2 vriendinnen die spontaan zwanger zijn geworden op hun 37ste, dus onmogelijk zou ik het zeker niet noemen. Wat mij wel zorgen baart is dat jij zoveel stress en ontevredenheid rond je hoofd hebt, net nu na de terugplaatsing. Ik zou dit toch proberen te vermijden. Een zoontje met ADHD is waarschijnlijk niet gemakkelijk, dat geeft een extra last. Ik zou zeggen, als het zoontje van je man aanwezig is dit weekend, probeer misschien weg te gaan. Het is niet zo'n mooi weer, maar doe je warme kleren aan, en een wandeling in een natuurpark is heel ontspannend, eventueel aangevuld met een pannenkoek, dat kost allemaal niet veel. En doe dat eens alleen, neem eens een beetje ME-TIME! Verder vind ik het ook altijd ontspannend om eens in stad op een bankje te zitten en gewoon te kijken naar de mensen. Er zijn er dan die er extreem gelukkig uitzien, er zitten daar dan opportunisten tussen, maar mensen met heel wat minder. Maar soms zie je zo'n grappige situaties... Ik zou gewoon proberen mijn gedachten te verzetten van alles. Wanneer heb je de resultaten?

Smurfinneke: ik moet het antwoord op je vragen schuldig blijven. Maar op 1 augustus ben ik in spanje, en ik kan je 's avonds al berichten hierover! Ik begrijp het ook niet Smurfinneke, waarom al die pogingen dan niet gelukt zijn... Kan ook combinatie stress zijn. Daarom denk ik dat een combinatie van behandeling + vakantie wel goed kan zijn! Alleen, je mag niet meer zwemmen na de tp, maar tegen dan zijn we de hitte al een beetje gewoon zeker?

Hier easy going, het is al heel wat rustiger op het werk. Ik heb een promotie gemaakt, en krijg nieuwe verantwoordelijkheden toegewezen. Met het oog op een nieuwe functie in 2015 die voor mij zou weggelegd zijn. Ik denk dat als ik zwanger ben, ik deze wel op mijn buik zal mogen schrijven, maar dat kan mij nu echt niet schelen. Als ik moet kiezen, geef mij maar een kindje en mijn huidige job. Dan is het gewoon ambitieus in waarmee je bezig bent.
En de schilderwerken zijn voorbij, oef! Maandag nog wat afwerking, maar dat is geen vuil meer. Madre mia, wat ben ik content!
En stilaan bereiden we ook onze reis voor. Hoewel we een gps hebben, zijn we toch een kaart van frankrijk en spanje gaan kopen, en morgen zitten wij onze route uit te stippelen. Mijn man werkt normaal ook de zaterdag, maar heeft gezegd dat hij morgen niet gaat werken, dus we kunnen eens samen een wandeling doen en wat quality time met de hond doorbrengen! en nu nog mooi weer!

Een goed weekend!
Last Hope

[Woodstockske]

Hallo Last Hope,

mijn man heeft zijn zoon weg gedaan omdat ik het nu niet aankan dat hij hier is.
Ik heb het altijd moeilijk met zijn aanwezigheid, omdat ik mijn situatie niet kan aanvaarden, kinderloos zijn.

Praten met men man gebeurd gewoon niet.
Hij doet of alles dik in orde is & er niets aan de hand is, maar dat is niet.
Hij ziet wel dat ik verdrietig ben, maar praten vind hij niet nodig.
Momenteel zit hij op de playstation spelletjes te spelen, is blijkbaar belangrijker voor hem dan samen te praten over een kind samen hebben.

Ik vroeg hem gisteren nog, wat moet er nu gebeuren & hij antwoorde, als je wil stoppen is da goe voor mij, maar zoals ik al zij, is stoppen geen antwoord.
Wat ik van hem wil horen is, dat we onze kans gaan wagen in Spanje.
Ik vraag niet het ultieme, de behandeling van 25.000€, maar die van 10.000€ zou ik toch wel willen proberen, omdat je daar blastocyste voor terug krijgt & die garanderen tenminste op een zwangerschap.
Ik denk maar, wat als we die poging pakken van 6.350€, met verse eicellen, maar dat het dan toch niet wil lukken, dan zijn we wel al ons geld kwijt & hebben we nog geen baby.
Maar zover denkt hij niet na, hij ziet alleen cijfers & dat het veel geld kost.
Maar geld is maar geld, niet waar.
Geld maakt me niet gelukkig, een baby wel.
Maar zelfs als ik het zo zeg tegen hem, dan wil hij het nog niet.
Niet die behandeling van 10.000€, zoveel geld wil hij er niet aan geven zegt hij, dus ja, wat moet je dan doen?
Ik kan niet leven met iemand die niet volledig achter me staat, die een kind heeft met iemand anders, iets dat ik wil maar er mss niet zal komen.

Als ik kon, zou ik het nodige geld gaan lenen & het alleen doen, maar als je getrouwd bent, moet hij voor alles mee tekenen & das wel shit!!!

Iedereen zegt, probeer met hem te praten, maar dat doe ik al een jaar & hij wil tot de laatste poging, het hier in België blijven proberen, maar voor wat?
Wij zitten al 3 jr te knoeien hier in België & staan nog geen stap verder.
Mijn lichaam raakt meer & meer naar de kloten van al die hormonen, emotioneel is het heel zwaar & doordat ik ouder & ouder word, gaat mijn lichaam er minder & minder goed op reageren & dat begrijpt hij maar niet!!!
Het is allemaal zo frustrerend!!!

Zoals je voorsteld om een een pannekoek te gaan eten, doet hij niet graag.
Je kan toch ook hier thuis pannekoeken bakken zegt hij dan.

Ik weet niet hoelang ik dit nog verder aankan?

Normaal moet ik op 22/7 bloed laten nemen, maar ga gewoon een thuistest doen & als die negatief is, dan heeft bloed laten nemen toch geen zin

Groetjes,
N.

[Angelika]

@LittleDancer

Bij mij was het ook niet van de 1e keer prijs in Spanje, maar wel de 2e keer. Moed houden dus!

[little dancer]

Hey angelika,
Was dat dan van een cryo? Of heb je 2x vers na elkaar gedaan?

Liefs

[Last hope]

Dag Angelika,

Ik wist niet dat je 2x hebt moeten proberen! Het belangrijkste is dat het gelukt is. Dat gaf zeker een vreemd gevoel toen het niet van de eerste keer lukte? Hoeveel tijd moet je dan tussen 2 pogingen laten?
Heb je 2x EEVA gebruikt of enkel de tweede keer?
En idd, 2e keer vers of cryo?

Bedankt voor de kleine toelichting!

Last Hope

[smurfinneke]

Dames,

Vlug vraagje tussendoor.
Net meting gehad in test cyclus. Was 6,7mm, na tien dagen progynova. Is dat voldoende? Lijkt me zo weinig...
S.

[Last hope]

Dag Smurfinneke,

Het moet dan tussen 7,5 en 12 mm liggen.
Ik had ook een resultaat van 6 mm en moet uiteindelijk 8 Meriestra's per dag nemen in de transfer cyclus.
Geen paniek, ze weten hier blijkbaar raad mee...


Bij mij slecht nieuws: geen maandstonden, ik denk niet dat ik zal mogen starten met de transfer cyclus. Heb net een email gestuurd naar Alicante, ik hoop dat ze vandaag nog antwoorden!


Daag!
Last Hope

[little dancer]

Dag smurfinneke.
Ik heb gisteren ook meting gehad, wel in transfer cyclus. Bij mij was het 9.5mm na 10 dagen progynova.
Dus ik denk idd een beetje te weinig maar geen nood, daarom is het een testcyclus. Je zal waarschijnlijk opdracht krijgen om in transfer cyclus 1 x progynova meer te nemen.
Hoeveel nam je nu per dag?
ik had eerst 3x daags en hij was na 10 dagen 11.8 mm. Dus veel te dik. Dit was in test dus kreeg ik opdracht nu 2x daags 2mg te nemen en mooi 9.5mm
Dus geen paniek, alles komt goed voor transfer cyclus.
:-*
Liefs

[little dancer]

Hey, last hope.

Ik ga keihard duimen dat ze er toch nog doorkomen vandaag!!! balen zoiets!!

@Angelika: als je tijd en zin hebt, zou je dan aub nog eens op.de voorgaande vragen willen antwoorden? ben nu razend benieuwd natuurlijk.

Dikke kus

[smurfinneke]

Bedankt van jullie snelle reactie!
Heb mail gestuurd naar Spanje, zal het wel horen wat te doen hé. En ik die dacht dat dit minder stresserend ging zijn... Pfff...

@Last Hope: ook dus stressie.... Hoop dat je toch mag starten met transfercyclus.Ik duim! Wanneer ging jij afreizen? Toch nog deze maand?

@Little dancer: Een lichaam is toch wel een rare machine hé. Bij mij te dun, bij jou te dik. Wou dat mijn lijn ook te dun was... Blij te horen dat bij jou alles goed verloopt. Je mag bijna je koffers pakken hé?

@Wendelina: Verloopt bij jou alles naar wens? Ook al aan 't aftellen om te vertrekken?

@Woodstockske: Ik zag dat je een ander topic ben gestart en je toch naar Spanje reist. Leuk voor jou! Toch nog wat in spanning voor deze transfer? Je mag volgende week testen hé?

@Angelika: Ben ook nieuwsgierig naar je antwoord voor Little Dancer en Last Hope. Ik dacht dat je eerst een IVF in natuurlijke cyclus had gehad in Spanje en dan ECD? Dus zwanger van je eerste ECD? En ook nieuwsgierig hoe het met je zwangerschap gaat.

Geniet van deze zonnige dag, dames!

S.

[little dancer]

Hallo s.
Drukke ochtend hier.
Mijn koffers ben ik aan het pakken. Zal vlug maandagochtend zijn. Wil deze middag genieten van de zon. Morgen daguitstapje met ventje, zaterdag bbq hele dag bij vrienden en zondag kermisje meepakken. Denk dat best is dat ze klaarstaan.

@Woodstockje. Zag bij ander topic dat je 5sept vertrekt naar alicante. Je ventje zag het toch zitten, gelukkig voor jou. Hoe is hij tot inziens gekomen? Toch eens een goed gesprek gehad? Maar hopelijk moet je niet gaan, en ben je nu zwanger. Je weet maar nooit.
Wij verbleven in husa golf en waren best tevreden. Zeer lekker en gezond ontbijt, mooi grote kamer en badkamer. Alleen geen nl-talige tv maar via tablet en stevie makkelijk op te lossen.
Maandag gaan we er terug. De prijs valt echt goed mee als je eens rondkijkt op trivago e.d.
Je zit op 1km van strand en 15min van de kliniek, dus super makkelijk.
Alvast nog veel succes bij deze poging.

Grtn