Giete heel veel sterkte meisje en je hebt volledig gelijk dat het leven ontzettend oneerlijk in elkaar zit.
Wat betreft die curretage of spontaan laten afkomen. Bij mij is het spontaan afgekomen. Hoewel ik dat op dat moment zo hard niet wou en zoveel liever een curretage had gehad omdat ik dan tenminste die pijn niet zou voelen, ben ik achteraf gezien blij dat ik die pijn heb gevoeld. Die pijn heeft zoveel los gemaakt, zoveel emoties. Als je fysiek pijn hebt lokt dat vaak ook veel emoties uit en dat was bij mij het geval. Het is een hele moeilijke keuze.
Heel erg veel sterkte meid.
Zwanger en bang
-
barkat
- Berichten: 124
- Lid geworden op: 23 oktober 2009, 13:33
Hoi Giete,
Ik weet eigenlijk echt niet wat te zeggen. Meisje toch ... Inderdaad het is soms allemaal zo oneerlijk, ik denk daar ook soms aan!
Dat je dit moet meemaken is gewoon verschrikkelijk, ik hoop dat je er een beetje kunt over praten, want zo helpt het wel om het een beetje te verwerken.
Ik heb ook al eens een miskraam gehad maar ik was toen wel nog maar een 6 weken en heb ik ook geen curetage gehad. Ik weet eigenlijk niet echt wat de beste keuze is ... de periode dat je dan zit af te wachten van wanneer komt het nu is ook wel heel zwaar. Ik ga dat nooit meer vergeten. En ja het is inderdaad heel emotioneel. Ik hoop voor jou dat je veel steun krijgt in je directe omgeving.
Heel veel sterkte, dikke knuffel!
Nu begin ik eigenlijk ook serieus bang te worden ik verlies al langer bloed, dus ik vrees dat ik donderdag ook zo een antwoord mag verwachten.
xxx
Ik weet eigenlijk echt niet wat te zeggen. Meisje toch ... Inderdaad het is soms allemaal zo oneerlijk, ik denk daar ook soms aan!
Dat je dit moet meemaken is gewoon verschrikkelijk, ik hoop dat je er een beetje kunt over praten, want zo helpt het wel om het een beetje te verwerken.
Ik heb ook al eens een miskraam gehad maar ik was toen wel nog maar een 6 weken en heb ik ook geen curetage gehad. Ik weet eigenlijk niet echt wat de beste keuze is ... de periode dat je dan zit af te wachten van wanneer komt het nu is ook wel heel zwaar. Ik ga dat nooit meer vergeten. En ja het is inderdaad heel emotioneel. Ik hoop voor jou dat je veel steun krijgt in je directe omgeving.
Heel veel sterkte, dikke knuffel!
Nu begin ik eigenlijk ook serieus bang te worden ik verlies al langer bloed, dus ik vrees dat ik donderdag ook zo een antwoord mag verwachten.
xxx
-
Nikita76
- Berichten: 1918
- Lid geworden op: 19 september 2008, 14:31
giete dikke troostknuff meid, ook al heb je er niks aan.
Toen ik mn missed abortion had, een dood vruchtje, heb ik meteen besloten een curretage te ondergaan. Ik kon de gedachte niet aan dat er nog iets in mij zat, dat toch al gestorven was. En ik zou emotioneel nog meer van de wereld geweest zijn, moest ik nog dagen of weken wachten op de "uit"drijving..
We wensen je heel veel sterkte en hopelijk kan je bij je ventje de nodige steun en troost bij elkaar vinden.
Kathy, de hoop niet opgeven hoor, nog even tandenknarsen. We hebben hier met een aantal mensen een aantal weken bloedingen gehad. Het kan nog alle kanten uit.
Vergeet wel niet, elke miskraam kan net als een zwangerschap, anders zijn. Bij de eerste voelde ik totaal niks, bij de 2de had ik licht bloedverlies, waarna het de week erna doorzette en ik me rotslecht/ziek voelde.
We blijven duimen en duimen dat je donderdag goed (!!!) nieuws krijgt. Keep the faith !
X
Toen ik mn missed abortion had, een dood vruchtje, heb ik meteen besloten een curretage te ondergaan. Ik kon de gedachte niet aan dat er nog iets in mij zat, dat toch al gestorven was. En ik zou emotioneel nog meer van de wereld geweest zijn, moest ik nog dagen of weken wachten op de "uit"drijving..
We wensen je heel veel sterkte en hopelijk kan je bij je ventje de nodige steun en troost bij elkaar vinden.
Kathy, de hoop niet opgeven hoor, nog even tandenknarsen. We hebben hier met een aantal mensen een aantal weken bloedingen gehad. Het kan nog alle kanten uit.
Vergeet wel niet, elke miskraam kan net als een zwangerschap, anders zijn. Bij de eerste voelde ik totaal niks, bij de 2de had ik licht bloedverlies, waarna het de week erna doorzette en ik me rotslecht/ziek voelde.
We blijven duimen en duimen dat je donderdag goed (!!!) nieuws krijgt. Keep the faith !
X
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
Giete, veel sterkte meid ! Persoonlijk heb ik toen ik in jouw situatie was gekozen voor een curretage. Ik kon niet blijven rondlopen en wachten, want dat gaf me ook het gevoel dat ik met verwerking moest wachten. En ik wilde terug verder gaan en opnieuw zwanger worden.
Katy, ik sluit me verder aan bij Nikita. Ik ben ook een van die mensen met bloedverlies (op 7de week en op 14de, laatste door placenta preavia) die nu 35 weken zwanger is. En inderdaad, ook elke miskraam is anders...De eerste was overduidelijk door bloedverlies en pijn. 2 en 3 zou ik niet gemerkt hebben als gyn niet had gezegd dat hartjes niet meer klopten, dan ook onmiddellijk curretage laten doen want wilde er net als Nikita geen weken meer mee rondlopen (had intussen nog alle zwangerschapssymptomen), vierde weer spontaan en enkel bloedverlies, geen pijn. Denk wel dat het bloedverlies bij miskraam overvloediger is, terwijl het bij deze zwangerschaps zo'n beetje op en af ging.
Katy, ik sluit me verder aan bij Nikita. Ik ben ook een van die mensen met bloedverlies (op 7de week en op 14de, laatste door placenta preavia) die nu 35 weken zwanger is. En inderdaad, ook elke miskraam is anders...De eerste was overduidelijk door bloedverlies en pijn. 2 en 3 zou ik niet gemerkt hebben als gyn niet had gezegd dat hartjes niet meer klopten, dan ook onmiddellijk curretage laten doen want wilde er net als Nikita geen weken meer mee rondlopen (had intussen nog alle zwangerschapssymptomen), vierde weer spontaan en enkel bloedverlies, geen pijn. Denk wel dat het bloedverlies bij miskraam overvloediger is, terwijl het bij deze zwangerschaps zo'n beetje op en af ging.
-
barkat
- Berichten: 124
- Lid geworden op: 23 oktober 2009, 13:33
Hoi allemaal,
Bedankt voor jullie steun hoor, Ma en Nikita, maar ik zal maar pas echt op mijn gemak zijn als ik donderdag goed nieuws te horen krijg. Ik moet zeggen ik heb gisteren bijna geen bloedverlies gehad en vandaag nog helemaal niets.
Ik bemerk toch dat wij hier allemaal al serieuze verhalen kunnen neerpennen, ik bedoel dat wij al allemaal heel wat hebben meegemaakt! Als ik de meeste mensen hoor in mijn omgeving dan gaat dat allemaal zo een beetje vanzelf en ik denk dan altijd zijn wij nu de enigen bij wie het niet lukt. Maar na het ontdekken van DVO ben ik erachter gekomen dat dat helemaal niet zo is en dat er HEEL VEEL mensen zijn met problemen. Ik ben echt heel blij dat ik jullie heb en eens mijn hart kan luchten. Jullie betekenen allemaal veel voor me.
Ik troost mij dan maar met de gedachte dat als we dan uiteindelijk zwanger worden en alles verloopt goed. En we bevallen van een prachtige baby, dat alles dan misschien wel veel intenser is. Dat we heel wat meer gaan genieten van de kleine dingen, dingen die andere mensen misschien waardeloos vinden. Ik weet het niet ...
Maar 1 iets weet ik zeker, iedereen hier op dit forum zal een liefhebbende ouder worden en dat kan niet van iedereen gezegd worden! Jammer genoeg ...
Ik kan mij daar zo aan opjagen aan kinderen die ongewenst zijn. Onze kinderen gaan nooit dat gevoel kennen.
Ik moest dit gewoon eventjes kwijt, het is misschien omdat ik deze voormiddag nog een gesprekje had met iemand, nu een volwassen vrouw, en die is ook nooit gewenst geweest en kreeg ook slagen. En ik kan mij dat dus echt niet voorstellen. Ik gruwel daarvan!
Dikke knuffels aan iedereen
Kathy
Bedankt voor jullie steun hoor, Ma en Nikita, maar ik zal maar pas echt op mijn gemak zijn als ik donderdag goed nieuws te horen krijg. Ik moet zeggen ik heb gisteren bijna geen bloedverlies gehad en vandaag nog helemaal niets.
Ik bemerk toch dat wij hier allemaal al serieuze verhalen kunnen neerpennen, ik bedoel dat wij al allemaal heel wat hebben meegemaakt! Als ik de meeste mensen hoor in mijn omgeving dan gaat dat allemaal zo een beetje vanzelf en ik denk dan altijd zijn wij nu de enigen bij wie het niet lukt. Maar na het ontdekken van DVO ben ik erachter gekomen dat dat helemaal niet zo is en dat er HEEL VEEL mensen zijn met problemen. Ik ben echt heel blij dat ik jullie heb en eens mijn hart kan luchten. Jullie betekenen allemaal veel voor me.
Ik troost mij dan maar met de gedachte dat als we dan uiteindelijk zwanger worden en alles verloopt goed. En we bevallen van een prachtige baby, dat alles dan misschien wel veel intenser is. Dat we heel wat meer gaan genieten van de kleine dingen, dingen die andere mensen misschien waardeloos vinden. Ik weet het niet ...
Maar 1 iets weet ik zeker, iedereen hier op dit forum zal een liefhebbende ouder worden en dat kan niet van iedereen gezegd worden! Jammer genoeg ...
Ik kan mij daar zo aan opjagen aan kinderen die ongewenst zijn. Onze kinderen gaan nooit dat gevoel kennen.
Ik moest dit gewoon eventjes kwijt, het is misschien omdat ik deze voormiddag nog een gesprekje had met iemand, nu een volwassen vrouw, en die is ook nooit gewenst geweest en kreeg ook slagen. En ik kan mij dat dus echt niet voorstellen. Ik gruwel daarvan!
Dikke knuffels aan iedereen
Kathy
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
Heej Kathy,
Ik denk nog steeds aan je, nog één nachtje 'slapen' en je kan naar die verlossende echo.
Iedereen kan hier inderdaad nogal wat verhalen neerpennen! En ook al hoor je het niet zo vlug bij de 'normalen', wees er maar zeker van dat er enorm veel angst bij die 'normalen' zit ook maar dat geven ze niet zo rap toe want alles moet shiny en happy zijn, hé...
Angstmonstertje overviel me gisteren ook en poezekop was niet in de buurt. Ik zag maar steeds dat gezicht van de gyn voor me terwijl hij tevergeefs nr een vruchtzakje en een hartslag zocht tijdens de echo. brrrrrr.
Dat gevoel van 'ik wil het eigenlijk niet weten' overvalt me weer. Net zoals ik niet wou weten hoe de kwaliteit van het staal was van ventje en hoe mijn bloedwaarden waren.
Zucht, wat als het allemaal nikske wordt, denk ik dan. Verdorie dan ga ik bleiten. en bleiten. en bleiten. en weer door heel die rimram van oneerlijkheidsgevoelens en kwaadheidsgevoelens moeten. enorm veel respect voor jullie, jullie zijn ontzettend sterke vrouwen!
liesje
Ik denk nog steeds aan je, nog één nachtje 'slapen' en je kan naar die verlossende echo.
Iedereen kan hier inderdaad nogal wat verhalen neerpennen! En ook al hoor je het niet zo vlug bij de 'normalen', wees er maar zeker van dat er enorm veel angst bij die 'normalen' zit ook maar dat geven ze niet zo rap toe want alles moet shiny en happy zijn, hé...
Angstmonstertje overviel me gisteren ook en poezekop was niet in de buurt. Ik zag maar steeds dat gezicht van de gyn voor me terwijl hij tevergeefs nr een vruchtzakje en een hartslag zocht tijdens de echo. brrrrrr.
Dat gevoel van 'ik wil het eigenlijk niet weten' overvalt me weer. Net zoals ik niet wou weten hoe de kwaliteit van het staal was van ventje en hoe mijn bloedwaarden waren.
Zucht, wat als het allemaal nikske wordt, denk ik dan. Verdorie dan ga ik bleiten. en bleiten. en bleiten. en weer door heel die rimram van oneerlijkheidsgevoelens en kwaadheidsgevoelens moeten. enorm veel respect voor jullie, jullie zijn ontzettend sterke vrouwen!
liesje
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Hey Liesje,
Ik ken dat gevoel heel erg wat je daar beschrijft. Je wilt niet liever dan die echo om te zien dat alles goed is en hoe dichter die datum komt hoe meer schrik je krijgt dat al je hoop je gaat ontnomen worden op de dag van de echo. Ik weet nog heel goed hoe ik daar in de wachtzaal zat voor de eerste echo... Gelukkig speelde het hcg toen al op mijn darmen of ik had 20keer naar de wc moeten lopen. De gyn kwam me dan uiteindelijk nog 5 minuten voor tijd halen want de vorige patiënt was er niet maar mijne man was er ook nog niet!!! Die heb ik dan gebeld en eiste dat we zouden wachten en gelukkig was hij er 5 minuten later... Dan dierf ik niet te kijken naar de echo en dan ineens hoorde ik HET geluid. Er kwamen tranen, heel veel tranen want er leefde iets in mij. Ook die dag loop je op wolken en de volgende week ook tot de deadline van de echo van 8 weken er weer aankomt. Ook dan denk je: ik wil niet ik wil niet. Nu ben ik nog zwanger en ik wil het niet weten dat ons vruchtje nu dood zou zijn. Ik ben toen eens naar de gyn gelopen (op m'n werk) en die stelde meteen voor om een echo te doen omdat ik zo ongerust was en ... ik was nog steeds hartstikke zwanger. Voor de echo van 10 weken dan kreeg ik één uur voor de geplande afspraak een telefoon dat de afspraak moest verplaatst worden omdat de gyn aan het opereren was!!! Ik zat daar met al mijn schrik! Ik mocht gelukkig de volgende dag al opnieuw langskomen en mijn ventje is wel 10 keer moeten stoppen onderweg omdat ik zo slecht was van de zenuwen. Wat als...ik zou het niet overleven een tweede miskraam... maar neen hoor ook nu was alles perfect in orde en blijkbaar had ik nog maar een mini kansje dat deze zwangerschap zou mislopen... Gelukkig heb ik nu een angelsound en wanneer ik me ongerust voel en denk: oh neen ik heb geen symptomen ik ben zeker niet meer zwanger dan hoor ik het hartje en lopen er weer tranen over m'n gezicht van geluk.
Mijn raad: laat het op je af komen en probeer om je afspraken met de gyn zo vroeg mogelijk op de dag te zetten...Je zal zien dat je veel kans maakt dat alles gewoon hartstikke goed gaat. Wanneer mag jij voor je echo gaan?
Kathy nog even doorbijten meid. Morgen weet je iets meer. Btw mijn mama vertelde gisteren dat zij twee maanden haar regels telkens doorkreeg maar toch gewoon goed zwanger was van haar derde kindje. In tegenstelling tot mij is zij blijkbaar gigantisch vruchtbaar
Ze had me beter die genen geschonken, maar neen hoor ik moest het testosteron van mijn vader erven...
Enfin bloedverlies is heel angstaanjagend maar komt vrij vaak voor bij zwangerschappen die goed aflopen! Ik duim alleszins voor je mee meid.
Ik ken dat gevoel heel erg wat je daar beschrijft. Je wilt niet liever dan die echo om te zien dat alles goed is en hoe dichter die datum komt hoe meer schrik je krijgt dat al je hoop je gaat ontnomen worden op de dag van de echo. Ik weet nog heel goed hoe ik daar in de wachtzaal zat voor de eerste echo... Gelukkig speelde het hcg toen al op mijn darmen of ik had 20keer naar de wc moeten lopen. De gyn kwam me dan uiteindelijk nog 5 minuten voor tijd halen want de vorige patiënt was er niet maar mijne man was er ook nog niet!!! Die heb ik dan gebeld en eiste dat we zouden wachten en gelukkig was hij er 5 minuten later... Dan dierf ik niet te kijken naar de echo en dan ineens hoorde ik HET geluid. Er kwamen tranen, heel veel tranen want er leefde iets in mij. Ook die dag loop je op wolken en de volgende week ook tot de deadline van de echo van 8 weken er weer aankomt. Ook dan denk je: ik wil niet ik wil niet. Nu ben ik nog zwanger en ik wil het niet weten dat ons vruchtje nu dood zou zijn. Ik ben toen eens naar de gyn gelopen (op m'n werk) en die stelde meteen voor om een echo te doen omdat ik zo ongerust was en ... ik was nog steeds hartstikke zwanger. Voor de echo van 10 weken dan kreeg ik één uur voor de geplande afspraak een telefoon dat de afspraak moest verplaatst worden omdat de gyn aan het opereren was!!! Ik zat daar met al mijn schrik! Ik mocht gelukkig de volgende dag al opnieuw langskomen en mijn ventje is wel 10 keer moeten stoppen onderweg omdat ik zo slecht was van de zenuwen. Wat als...ik zou het niet overleven een tweede miskraam... maar neen hoor ook nu was alles perfect in orde en blijkbaar had ik nog maar een mini kansje dat deze zwangerschap zou mislopen... Gelukkig heb ik nu een angelsound en wanneer ik me ongerust voel en denk: oh neen ik heb geen symptomen ik ben zeker niet meer zwanger dan hoor ik het hartje en lopen er weer tranen over m'n gezicht van geluk.
Mijn raad: laat het op je af komen en probeer om je afspraken met de gyn zo vroeg mogelijk op de dag te zetten...Je zal zien dat je veel kans maakt dat alles gewoon hartstikke goed gaat. Wanneer mag jij voor je echo gaan?
Kathy nog even doorbijten meid. Morgen weet je iets meer. Btw mijn mama vertelde gisteren dat zij twee maanden haar regels telkens doorkreeg maar toch gewoon goed zwanger was van haar derde kindje. In tegenstelling tot mij is zij blijkbaar gigantisch vruchtbaar
Ze had me beter die genen geschonken, maar neen hoor ik moest het testosteron van mijn vader erven...Enfin bloedverlies is heel angstaanjagend maar komt vrij vaak voor bij zwangerschappen die goed aflopen! Ik duim alleszins voor je mee meid.
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
goh, logost,
echo pas over twee weken, als ik dan nog zwanger ben, zal ik 7,5 weken zijn.
ik ga die dag alleen nr gyne, ventje heeft zware dag op werk en eigenlijk wil ik de eerste keer alleen met mijn gyn alles doornemen van mijn medicatie en welke onderzoeken er nog knn gebeuren.
met ventje erbij (die is nog tien keer erger angsthaasje dan ik) is dat echt heel moeilijk want die begint dan direkt in doktertaal te babbelen en dat is echt niet ontspannen. ook al omdat hij dan over mijn hoofd over mij zit te overleggen (hij doet dat omdat hij ongerust is zunnu) . de keer daarop als ik die info al heb komt ventje mee, dan plan ik een avondconsultatie.
maar dat brengt wel met zich mee dat ik alleen alles moet ondergaan. als het goed is valt dat wel mee. als het niet goed gaat, is dat veel minder omdat ik nadien ook niemand bij me heb, hé! gelukkig heb ik wel een toffe gyn.
vroeg op de dag, hm, ik moet voor de afspraak nog werken dus dat lukt ook niet...
niet altijd makkelijk om alles zomaar naar je hand te zetten, hé
liesje
echo pas over twee weken, als ik dan nog zwanger ben, zal ik 7,5 weken zijn.
ik ga die dag alleen nr gyne, ventje heeft zware dag op werk en eigenlijk wil ik de eerste keer alleen met mijn gyn alles doornemen van mijn medicatie en welke onderzoeken er nog knn gebeuren.
met ventje erbij (die is nog tien keer erger angsthaasje dan ik) is dat echt heel moeilijk want die begint dan direkt in doktertaal te babbelen en dat is echt niet ontspannen. ook al omdat hij dan over mijn hoofd over mij zit te overleggen (hij doet dat omdat hij ongerust is zunnu) . de keer daarop als ik die info al heb komt ventje mee, dan plan ik een avondconsultatie.
maar dat brengt wel met zich mee dat ik alleen alles moet ondergaan. als het goed is valt dat wel mee. als het niet goed gaat, is dat veel minder omdat ik nadien ook niemand bij me heb, hé! gelukkig heb ik wel een toffe gyn.
vroeg op de dag, hm, ik moet voor de afspraak nog werken dus dat lukt ook niet...
niet altijd makkelijk om alles zomaar naar je hand te zetten, hé
liesje
-
Vereltje
- Berichten: 1947
- Lid geworden op: 16 mei 2008, 10:02
Hey Liesje, kan je geen zus of vriendin meevragen naar de gyne? Gewoon voor de morele steun? Ik ben voor de eerste echo ook alleen gegaan hoor maar ik was er niet echt bang voor.
Giete, ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen... Ik vind het zo superoneerlijk! Ik hoop dat je snel de kracht vindt om weer verder te denken, maar neem toch ook je tijd om dit te verwerken. Ik ben nooit in je situatie geweest maar denk dat ik toch voor een curretage zou kiezen. Zo zitten wachten lijkt me nog vreselijker
Dikke knuffel!
Giete, ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen... Ik vind het zo superoneerlijk! Ik hoop dat je snel de kracht vindt om weer verder te denken, maar neem toch ook je tijd om dit te verwerken. Ik ben nooit in je situatie geweest maar denk dat ik toch voor een curretage zou kiezen. Zo zitten wachten lijkt me nog vreselijker
Dikke knuffel!
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Liesje, ik zou toch ook iemand meenemen hoor en als je zus psychologe is, is zij misschien wel de uitgelezen persoon om mee te gaan? Hoewel je haar professionele hulp echt wel niet zal nodig hebben, is het heel leuk om die eerste echo en dat hartje te kunnen delen met iemand. Dat was bij mij het mooiste dat ik ooit heb gezien...
Kathy: ik duim heel hard dat ook jij dat hartje vanmiddag hoort! Ik kom zeker nog eens piepen om iets te lezen!!
Giete: hoe gaat het met jou? Kan je er met iemand over praten? Alleszins veel sterkte meisje!
Kathy: ik duim heel hard dat ook jij dat hartje vanmiddag hoort! Ik kom zeker nog eens piepen om iets te lezen!!
Giete: hoe gaat het met jou? Kan je er met iemand over praten? Alleszins veel sterkte meisje!
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Kathy, ook ik denk aan je vandaag! Ik duim keihard!!
Giete, een hele dikke knuffel, hopelijk vind je troost en steun bij je partner... We denken aan je!
Hier begint de spanning te stijgen, morgen gaan we eindelijk naar Gasthuisberg voor de gespecialiseerde echo... En hoewel m'n gevoel wel zegt dat het in orde komt, kan ik het niet helpen om mezelf te behoeden voor slecht nieuws...Ik probeer om er niet constant mee bezig te zijn, maar iedereen hier weet dat; als je zwanger bent, dan is het onmogelijk om met iets anders bezig te zijn!!
Ook voor mij mogen morgen de duimen overuren doen en de kaarsjes branden...
Ik laat morgenavond zeker iets weten.
Giete, een hele dikke knuffel, hopelijk vind je troost en steun bij je partner... We denken aan je!
Hier begint de spanning te stijgen, morgen gaan we eindelijk naar Gasthuisberg voor de gespecialiseerde echo... En hoewel m'n gevoel wel zegt dat het in orde komt, kan ik het niet helpen om mezelf te behoeden voor slecht nieuws...Ik probeer om er niet constant mee bezig te zijn, maar iedereen hier weet dat; als je zwanger bent, dan is het onmogelijk om met iets anders bezig te zijn!!
Ook voor mij mogen morgen de duimen overuren doen en de kaarsjes branden...
Ik laat morgenavond zeker iets weten.
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
Heej ladies,
Ventje kzam gisteren zelf af met oplossing. Raar om dat uit zijn mond te horen want hij claimt altijd niet `zomaar`een arts te raadplegen;)
Hij stelde zelf voor om een gyne in zijn ziekenhuis te laten een echo doenm volgende week... Tussen de soep en de patatten (van de gyne) met als excuss dat hij erniet bij kan zijn en mijn gyne geen andere dag kon( wat eigenlijk wel is want zijn agenda stond al vol tot eind februari) en dat hij het ook wel wou zien. Dus gewoon een echo-bezoekje...
en benieuwd...
liesje
Ventje kzam gisteren zelf af met oplossing. Raar om dat uit zijn mond te horen want hij claimt altijd niet `zomaar`een arts te raadplegen;)
Hij stelde zelf voor om een gyne in zijn ziekenhuis te laten een echo doenm volgende week... Tussen de soep en de patatten (van de gyne) met als excuss dat hij erniet bij kan zijn en mijn gyne geen andere dag kon( wat eigenlijk wel is want zijn agenda stond al vol tot eind februari) en dat hij het ook wel wou zien. Dus gewoon een echo-bezoekje...
en benieuwd...
liesje
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten