Uitgerekend maart - april 2017

[EKM81]

Hier gisteren de brief van Jette gekregen voor o.a. afsluiten dossier. We mogen de 24ste gaan. Dan is dat ook alweer voorbij !
Voor de stoelgang probeer ik hier een glas fruitsap te drinken, voldoende groenten en fruit... toch als ik het allemaal binnenkrijg!

[Sarahke82]

Wij moeten de 23ste gaan naar Jette (die afspraak stond al vast of het nu gelukt was of niet)
Ik veronderstel dat ze dan het dossier ook gaan afsluiten.

Vermoedelijke bevallingsdatum:

Ctct678: +- 8 maart 2017
Linda : +- 8 maart 2017
MayaM: +- 13 maart 2017
StephanieH: +- 14 maart 2017
EKM81: +- 24 maart 2017
Kato13: +- 30 maart 2017
Sarahke82: +- 4 april 2017

Aankomende echo's:

EKM81: vrijdag 5 augustus (7w)
Kato13: vrijdag 5 augustus (6w2d)
StephanieH: dinsdag 9 augustus (9w)
MayaM: vrijdag 12 augustus (9w4d)
Linda : donderdag 18 augustus (11w2d)
Sarahke82: vrijdag 19 augustus (+- 7w 4d)
Ctct678: dinsdag 23 augustus ( 11w 6d)

[MayaM]

Dames, mag ik nog eens iets vragen?

Kan het zijn dat de vermoeidheid enzo afneemt naarmate je naar de 9de week gaat. Ik kan ook alweer beter eten enzo.

En voelen jullie dagelijks iets in de onderbuik?

Ik voel mij precies iedere dag wat beter en dat wekt natuurlijk weer ongerustheid op...

[EKM81]

Maya, ik denk dat elk lichaam anders is. Misschien geraak je het ook meer gewoon? Ik ben morgen nog maar 7 weken, dus misschien is er voor mij ook nog hoop dat het betert! Ik merk wel dat ik er beter mee leer omgaan. Rust nemen, soms ook gewoon als ik een dip voel iets om handen proberen te hebben, in kleine stukjes eten, 's morgens, tegen 12u, tegen 15u...
Het enige wat nog niet goed lukt is het warme avondeten 's avonds. Ik kook normaal graag, maar nu heb ik bijna nooit zin in het avondeten... En het moeten koken is ook niet echt een pretje dan. De symptomen komen precies in vlagen!
Ik denk dat ik wel gehoord heb dat naar de 3 maanden toe het allemaal beter zou moeten gaan. Dus 9 weken is naar de 3 maanden toe

[MayaM]

Net ook naar mijn voeten gehad van ons mama dat ik mij veel te hard opjaag en ongerust maak

Achja, het kan natuurlijk ook zijn dat ik vakantie heb, ik steek momenteel ook niet veel uit, dus misschien voel ik me ook wel beter omdat ik zo weinig doe.
Maar ik zeg het nog eens: ik zal blij zijn als ik uit de gevarenzone ben...

Ik vind dat eigenlijk onzin die 12 weken marge. Voor die 12 weken moet je je dan maar in je eentje bang en onzeker voelen. En ohwee als je een miskraam krijgt, dan breng je ook niet naar de buitenwereld.
Als er iets is wat ik geleerd heb door in de medische mallemolen te zitten dan pleit ik voor het wegwerken van het taboe rond fertiliteitsbehandelingen, miskramen en alles daarrond!

Ik sta er nog dagelijks van versteld dat mensen in mijn omgeving, die niet te maken hebben met onvruchtbaarheid, dat die nog niet een beetje beseffen van wat die behandelingen allemaal inhouden en wat dat met je doet.
Maar dat zal wel aan mij liggen, ik verwacht misschien te veel
Maar toch: weg met het taboe rondom dit alles!

[Kato13]

Ik had en heb dat ook enorm hoor MayaM, dat ongerust maken als je wat minder voelt. Bij m'n eerste (geslaagde) zwangerschap nog meer dan nu, liep de hele tijd aan m'n borsten te voelen of ze nog wat pijn deden, had ik wat zeurende pijn aan m'n buik dan was ik ongerust omdat het op menstruatiepijn leek, had ik geen pijn, dan was ik ook ongerust omdat er niks meer gebeurde. Nu weer even ongerust voor de echo morgen omdat ik weer weinig voel de laatste dagen terwijl ik de vorige week meer kwaaltjes had. Maar nu het voor een tweede is kan ik alles beter relativeren als ik dan naar m'n zoontje kijk. Ik heb m'n grote geluk al, en bij een eerste heb je dat nog niet, dus dan had ik nog veel meer angst. Maar geen zorgen ivm die stress, mijn zoontje ligt lekker te slapen en ik had heel m'n zwangerschap veel stress

[ctct678]

MayaM ik ben nu 9 weken en 1 dag. Ik voel me stukken beter dan een week of twee drie geleden. Toen was ik misselijk heel de dag door, als ik aan eten dacht had ik al braakneigingen. Toen ik thuiskwam
Van het werk was ik op en lag steeds voor half acht in mijn bed. Ondertussen kan ik gewoon terug eten en krijg ik terug zin om is met vrienden uit eten te gaan(alleen de gedachte aan vis maakt me ongelofelijk misselijk ). Nu is het reeds 20.30u en ben ik op je post aan het antwoorden. Met andere woorden ik denk dat het heel normaal is dat de misselijkheid en de vermoeidheid wat afnemen. Uiteindelijk zouden deze symptomen na 12 weken moeten over zijn. Ze zijn traag opgebouwd dus zullen ze zo ook afbouwen vermoed ik.

[MayaM]

Bedankt voor jullie geruststellende reacties dames!

Ik ben helaas nogal snel ongerust ja. Heb het de afgelopen maanden mentaal nogal moeilijk gehad met allerlei dingen en ik denk dat dit een beetje zelfbescherming is. Bang om weer heel dat rouwproces te moeten doorlopen enzovoort.
Ik zit ook nog niet op een roze wolk, dat heeft nog even tijd nodig vrees ik.

Dusja als ik dan iedere dag wat voel in mijn onderbuik en vandaag niet, en de eetlust is veel beter en ik ben minder moe, dan word ik gewoon vreselijk bang en ongerust. Ik hoop echt dat dit betert...

[MayaM]

Gezien mijn gyn altijd zegt: als er iets is, altijd bellen he ! Beter ne keer te veel als te weinig!

Dus ik dacht.... Hmm ik bel even om na te vragen of het wel goed is dat ik mij plots zo goed voel...

5 minuten naar mijn telefoon staren om mijn moed bij elkaar te rapen....

Na 10 minuten (!) in de wacht kwam ik bij het secretariaat uit, mijn verhaal gedaan en ze stelde mij gerust dat dit normaal kan zijn, maar ze ging het toch even navragen bij de dokter als mij dat gerust kon stellen...

Ik ben nu in afwachting van een telefoontje terug.

Ik voel me zo'n kieke ! Maar er zullen er wel zijn die voor minder bellen zeker???
En hij zegt altijd: als er iets is: bellen!!

Achja

[EKM81]

Hier de eerste echo gehad en alles was perfect in orde! Zelfs het hartje gehoord, was ook goed zichtbaar.
Met alles wat hij zag kwam het perfect overeen met 7 weken. Gynaecoloog zelf was positief, dus dan zijn wij dat ook. Ik ben nu minder bang dan voor de echo. We gaan voor een goede zwangerschap
De steekjes of krampen die ik voel zijn volgens de gynaecoloog 'groeipijnen' en normaal. Ik kreeg meteen een hele zak met folders en boekjes mee naar huis!

[MayaM]

Super nieuws EKM81 !! Gefeliciteerd met de goede echo!

[StephanieH]

Super EKM81! Het is echt zo'n speciaal moment als je dat hartje hoort é?

Maya, ik denk dat je je echt niet moet schamen, ik heb ook heel veel drang om bij het minste dat ik anders voel meteen naar mijn arts te bellen. En na wat jij meegemaakt hebt met je bbz denk ik dat je nog ongeruster bent en dat het volkomen normaal is dan dat je je zo voelt.

Maar ik blijf hier voor iedereen duimen dat alles goed blijft gaan, we gaan daar ook allemaal vanuit denk ik.

[EKM81]

We hebben allemaal een zwaar parcours afgelegd, Maya, dit is toch doodnormaal? Ik ben soms bang voor het onbekende! Klinkt misschien ook gek... maar de voorbije maanden werd soms routine, dit kende ik. Maar nu? Soms heb ik ook schrik voor mensen die overenthousiast zijn... vooral nu zo in het begin, misschien ook gek, maar kijk, we hebben allemaal onze kantjes !

Hoe dan ook, stap voor stap geraken we vooruit, en ik duim mee dat we allemaal met veel gemak de eindmeet halen! Ik ben er zelfs van overtuigd! We zijn nu al zover!

[MayaM]

Ik werd dus teruggebeld door gynaecologie en ze had het met de gynaecoloog besproken en hij zei dat het niets hoefde te betekenen, maar hij kan dat natuurlijk niet met 100% zekerheid zeggen zonder mij onderzocht te hebben.
Als ik mij er geruster bij voelde wou hij me maandag ergens wel bij tussennemen om mij te zien. Maar ik krijg dit niet geregeld op mijn werk. Ik zei dat ik zowiezo toch vrijdag al een afspraak had staan en ze zei om die dan gewoon te laten staan.

Dus tot zover dat verhaal. Ik moet mij gewoon herpakken en proberen positief te zijn. Maar mijn verleden heeft er serieus ingehakt en daar wordt aan gewerkt om daar rustiger mee om te gaan.

EKM81: dat van die overenthousiaste mensen snap ik volkomen, ben blij dat jij dat zegt want ik ervaar dat ook helemaal zo! grappig seg! Ik kan er momenteel niet tegen dat mensen te blij zijn Ons mama is al over opvang bezig en kleedjes en nog vanalles in de toekomst, ik denk dan in mezelf: eerst volgende echo afwachten....
Toch raar he?

Ik mag dan nog niet klagen, ik ben zwanger geraakt via IUI, en als ik jullie dan hoor met IVF/ICSI, dat is toch echt wel een pak zwaarder geweest.
Voorafgaand aan de medische mallemolen was ik best een sterke vrouw, ik deed wat ik wou doen, trok me weinig aan van wat anderen dachten, ik ging ervoor en was supergelukkig.
Maar om de een of andere reden hebben die 2 jaar mij totaal overhoop gehaald, ik begon aan mezelf te twijfelen en kreeg er nog eens een flinke angststoornis cadeau bij. Nooi gedacht dat die kinderwens zo belangrijk voor mij was en dat die mijn leventje zo zou veranderen, mede ook omdat ik normaal een vrij nuchter en sterk persoon was.
Ik hoop dat alles weer op de plooi komt en dat ik binnenkort op de roze/blauwe wolk kan stappen.
Maar daarvoor zullen nog wat sessies met mijn psycholoog voor nodig zijn vrees ik

[Kato13]

Hier een bewogen 24u achter de rug. Gisteravond laat een felle bloeding gekregen (helder bloed met klonters) en veel rugpijn. Ik heb al een aantal vroege miskramen (en een bbz) gehad, dus kende het gevoel en was overtuigd dat het over was. Ook al omdat ik de voorbije dagen geen enkel symptoom meer had. Maar vanmorgen op de echo zagen ze toch een mooi vruchtzakje met vruchtje en kloppend hartje, 6w3d, dus alles perfect. Weliswaar nog restanten van de bloeding te zien onder het vruchtzakje. Volgens de vroedvrouw komt dit vaker voor en hoeft het niets te betekenen, meestal zou het zo overgaan. Bloedanalyse was ook ok, dus volgende echo op 17 augustus, nog eens in jette. Ik moet wel veel rusten, maar ben een weekje in verlof en ga naar zee, dus ga ik dat zoveel mogelijk proberen doen. We wachten dus met een klein hartje het vervolg af.