moppertopic

[wat is er mis?]

wat is er mis? schreef:
Normaal wel hé Loeki. Eerst zaterdag bloedafname en dan bellen ze me op om te zeggen of ik mag starten (dus bij cysten niet - maar komt blijkbaar niet zo vaak voor).


Ik dacht dat ook, "dat zal wel niet, cysten". Evil or Very Mad Evil or Very Mad Evil or Very Mad Maar alles zal wel goed zijn Bokje, tkomt inderdaad niet zoveel voor (alleen bij mij weer wel).

Ik had zo een vermoeden dat je dat ging antwoorden. Ik blijf hopen dat ik bij de meerderheid hoor .
En ja het is idd niet fijn zo geconfronteerd te worden met een dikke buik voor je. Maar hier op het werk word ik er continu mee geconfronteerd. Het shockeert me niet meer. Ben er gewoon aan.
Ik hou me aan de gedachte vast die wappie zegt "onze tijd komt nog"!

Lana, ik lees dat je anders zeer veel pijn hebt bij de regels. Welk soort pijn?
En ja uitstel is niet leuk, maar beter dat ze wachten en dergelijke onderzoeken doen dan valse resultaten in handen te hebben. Gelukkig is het geen afstel!

Tammy, eerlijk gezegd ik laat me niet meer "foppen" door mijn lichaam. Ik zou gewoon de regels afwachten. Ik weet hoe hels die wachtweken zijn, maar persoonlijk vond ik het onnozel te testen als je weet dat je lichaam je voor de gek kan houden. Maar dat is ieder zijn ding. Ieder moet dat voor zichzelf uitmaken. En als je liever zeker dan onzeker bent, test dan. Maar weet dat je het dan ook eigenlijk niet echt kunt weten, want dan heb je miss te vroeg getest.

Groetjes,
Bokje

[Katy]

Ik kom hier ook eens wat mopperen en jullie mening vragen.
Nog niet zolang geleden, zijn mijn schoonouders na meer dan 3 jaar op de hoogte gebracht van "ons" probleem.
Nu ik had gevraagd dit even voor hun zelf te houden en niet aan broers en zussen en ooms en tantes te vertellen. Ik hoop dat ze dat ook gedaan hebben.
Nu moet ik eerstdaags op bezoek bij mijn schoonouders, de eerste keer nadat ze nu op de hoogte zijn. Ik hoop nu dat ze er niet over begint door te vragen, want ik vind dat niet kunnen. Ik vind dat iets privé. Mijn man vindt dat ik overdrijf en dat dat moet kunnen. Ik heb ermee gedreigd, te vetrekken als ze erover begint. Ben ik nu zo onredelijk ? Ik begrijp dat er mensen zijn die er graag over praten, maar ik dus niet.
Waarom kan dat nu eens niet gerespecteerd worden ?
Is dat nu zoveel gevraagd ? Ik ben dus benieuwd wat het weeral gaat worden.

groetjes

katy

[Ikke26]

Hey Katy,

Als jij er niet graag over praat, moet je dat gewoon zeggen tegen je schoonouders. Maak hen duidelijk dat je er enkel over wilt praten als je er ZELF over begint. Ik heb dit met mijn moeder ook zo afgesproken, en, hoewel ze nieuwsgierig is, vraagt ze er zelf nooit om. Als ik er zelf over begin merk ik wel dat ze superblij is dat ik er iets van vertel. Mijn moeder is ook de enige die er iets van weet bij ons...

[Loeki]

Katy : Ik zou ook gewoon rustig maar beslist zeggen dat je er niet over wil praten, dat je dat privé vindt. Heb je alle recht op. En laat je ventje maar, als hij erover wil praten doet hij maar, maar dan als jij er niet bij bent bv. Ik vind niet dat je overdrijft. Als het te moeilijk is voor je, mag je dat gewoon zo zeggen. Hopelijk begrijpen ze dat.

Bokje : tja, dat was inderdaad erg voorspelbaar hé. Maar tzal bij jou wel goedkomen! Je weet idd nooit, maar hou er lekker geen rekening mee. Tzal wel niet. Trouwens, ik wist eigenlijk wel dat er iets scheelde. Ik voelde duidelijk in mijn buik dat er iets in de weg zat. Maar ja, intussen voel ik dat nog steeds (wel veel minder) maar de cysten zijn wel weg, dus eigenlijk kan ik niet weten of dat van die cysten was / is (maar van wat anders ) Best niet over nadenken.

En ja, onze tijd komt nog! En dan koop ik zeker zo'n trui. Normaal gezien kan ik er goed tegen, tegen buiken, maar dat gestreel en vertederend geglimlach was er net iets te veel aan. Maar ja, het is haar gegund, die dame, ze heeft er misschien ook lang op moeten wachten, wie weet.

[Fluffy]

Pfff ik kom ook es mopperen. Na mijn curritage kan ik deze maand niets doen. Moet nu gewoon wachten tot mijn regels doorkomen. Ben nog maar 2 weken ver en loop de muren al op. Vreselijk!!!
En ik heb er ook geen flauw idee van of de boel ontregeld ga zijn of nie. Echt nie leuk!!!
Katy: Ik zou dat gewoon afspreken met mijn schoonouders. zeg hen dat je het te moeilijk vindt, maar geef hen wel wat uitleg. Voor hen is het nieuw en zullen waarschijnlijk nie weten wat een hel het voor jou is.
Bij mij weet na een jaar iedereen het. Ouders, familie, vrienden, werk, ... noem maar op! Langs de ene kant is dat vreselijk. Iedereen die steeds maar vragen stelt of veel onbegrip. Maar langs de andere kant houden de mensen er wel rekening mee. Als er iemand zwanger is, vertellen ze het mij op een zachtere manier, als ik op loop van de hormonen kan ik het zeggen. Soms is dat wel een opluchting.
Wat we wel iet meer vertellen is wanneer de TP is. Want in die wachtweken kreeg ik de hele tijd telefoontjes hoe ik me voelde. Om gek van te worden!

En ook op mijn werk ben ik vaak afwezig (ben leerkracht). Maar daar kan ik op niet zo veel begrip rekenen. Maar ze weten ook dat er niets aan te doen valt.

Jij moet het voor jezelf uitmaken hoeveel jij er over wil vertellen. Iedereen is anders. En je moet zeker niets doen wat je niet wil. Het is zo al moeilijk genoeg. voel je er zeker niet schuldig over als je niet wil praten, het is jou lichaam, jou denken en voelen.
Veel succes in ieder geval!

Aan iedereen: hou de moed erin he!

[pelkie]

Langs de andere kant ben ik ervan overtuigd dat vertellen de eerste stap van verwerken is: als je erover kan praten, kan je't toch al een beetje loslaten... De andere moet dan natuurlijk respect hebben voor je gevoelens als't teveel is voor jou.

[Lana]

Ben ik blij dat ik momenteel zonder werk zit; hoef ik gelukkig niet al die dikke buiken te zien. En gelukkig zijn er voorlopig ook geen dikke buiken in onze vriendenkring of familie.

Loeki, ik zou zot worden om die mevrouw zo bezig te zien. Maar inderdaad onze tijd komt nog wel en dan zullen we stralen van trots!

Bokje, ik heb altijd erg veel last van krampen en pijn onderaan de rug. Soms heb ik het gevoel dat er aan mijn baarmoeder wordt getrokken. En dan mijn slecht humeur er nog bij, maakt me compleet zot. Dit gebeurt altijd in de week voordat mijn regels komen. Eens ze er zijn, heb ik totaal geen last meer. Dan voel ik me terug weer menselijk.

Katy, ik vind je helemaal niet onredelijk. Iedereen maakt zijn keus om het te vertellen of niet en aan wie. Ik hoop voor jou dat je schoonouders je wens respecteren.

Fluffy, ik heb ook een curretage gehad en mijn regels waren er iets vroeger dan normaal. Ik moest normaal de hele maand de pil nemen, maar ben gestopt van zodra de regels er waren.
Ik had ook wel schrik dat alles door de curretage ontregeld zou zijn, maar dat viel achteraf goed mee.
Nog veel moed!

Nog een fijn weekend iedereen!

Lana

[Tammyke]

Bedankt meiden!

Weet je ik zou echt niet weten wanneer ik mijn maandstonden moet hebben, als ik van men langste cyclus verder ga is dat 22 oktober.
Ergens wil ik gewoon geen test doen, omdat ik denk dat het gewoon weggegooid geld is, maar als 4 mensen op een week zeggen da ge er zo anders uitziet, als vandaag 2 mensen zeggen, amaai ik wist ni da gij zo ne boezem had, als ge op een feestje zit en uw collega zegt: amaai seg gij moet nogal vaak naar de wc.. Terwijl jezelf daar eerst niet bij stil stond. Zou ge dan ni beginnen twijfelen?
Daarbij nog eens dat uw bloedverlies anders was dan anders (precies meer slijmerig) als uw borsten gevoelig blijven, als ge al 3 weken moeilijk naar de wc kan, terwijl je anders nooit problemen hebt daarmee. Ik kan echt blijven doorgaan hoor.
Als je altijd tot op den dag kan zeggen wanneer je uw eisprong hebt en nu totaal geen idee hebt of da in hemelsnaam al geweest is? Ik heb nu puisten in men gezicht en dat heb ik altijd als ik mijn maandstonden heb, maar de laatste keer had ik dat niet, wel nu.

En die dokter zal dat niet zeggen tegen me, maar ik denk dat alleen maar ze.

Ik ga gewoon wachten, we zien wel. Ik hoop niet op een wonder, krijg ik ze dan is het zo. Komen ze niet, ja dan moet ik 4 weken minder wachten.

Katy, ik zou ook gewoon zeggen dat je er liever niet over praat. Ik heb dat ook enkele keren tegen mama gezegd en nu begint ze er zelf niet meer over.
Andere mensen weten soms zelf niet goed wat ze moeten doen of wat wij willen dat ze doen..
De ene moment wil ik erover praten en de andere niet, dnek dat iedereen zo wel eens is.

Oh Loeki, ik kan me zo in uw plaats stellen.
Weet je ooit hebben wij zeker zo een trui aan en ik denk dat zonder dat wij het beseffen op dat moment, dat er dan ook jaloerse blikken op onze buiken gaan vallen. Het is alleen erg confronterend sommige momenten e meid?
Ons geduld zal ook wel worden beloond.

En het voelt niet of mijn maandstonden eraan komen, hebt voelt gewoon al weken zo.
Een maandstonden pijn in men buik en zo een zwaar gevoel in men onderrug. Ik stoot het op men darmen, het zal daar wel van komen denk ik dan?

Dan had ik een schimmelinfectie, ik dacht oh mss daarmee dat ik niets van slijm opmerkte rond mijn eisprong. Nu begon ik terug last te krijgen, straks vroeg een collega: wat scheelt er? Ik zei oh het brand zo allemaal. Zegt ze doodleuk, ah ma heb je geen infectie?? Ik had da toen ik zwanger was zo erg e, pijnlijk e?? Ja hallo blijkt da ook weer zoiets typisch te zijn of wat??

Ik dacht dat ik mijn lichaam kende, maar ik denk dat ik goed mis ben. Enfin het weekend staat voor de deur en we gaan er niet teveel bij stil staan.
Gewoon verder en we zien wel.

Groetjes allemaal

[grootgevaarke]

Moppermoppermopper! Dat constante bloedverlies begint me meer en meer de keel uit te hangen. Gisteren was het echt felrood, vanmorgen weer bijna niets meer, maar het blijft wel duren. Maandag opnieuw op controle, ik ga nu toch eens doorvragen hoor bij de gyn. Morgen is het al 3 weken!!! Na maandag gaan werken zit er niet in, vrees ik. En tegen 1 december moeten we verhuizen naar onze nieuwbouw

[Fluffy]

Hey grootgevaarke,
Oh vind het zo erg voor je! Die constante schrik en onzekerheid. Maar nog 2 dagen en je mag op controle, maar vrees er ook voor dat je nog even aan die zetel gekluisterd zal blijven!
Veel succes maandag, ik duim voor je hoor!

Bedankt Lana, ik hoop da ze bij mij ook beetje vroeger komen.

Tammyken, amaai jij hebt veel geduld zo te horen. Ik zou al lang die test hebben gedaan. Dan weet je het direct en spookt het niemer rond in je hoofd. Het kan idd een teleurstelling zijn, maar het kan ook positief zijn he!
Alle laat ons iets weten he! We duimen voor een positief resultaat

[Vereltje]

Hello iedereen,

Ik weet niet goed onder welke topic ik dit moet zetten, maar aangezien ik hier over mijn laparo geschreven heb, zet ik dit hier ook maar neer.

Vrijdag ben ik dus weer naar de gyne geweest om in detail te horen wat er mis is en wat nu de volgende stappen zijn. De endo is zeer uitgebreid, en een beetje dat op mijn blaas zat is verschroeid bij de laparo. Verder zijn beide eileiders volledig ondoorgankelijk. Ik heb ook vergroeiingen aan mijn darmen die op een andere ontsteking wijzen, daar heb ik nog een bloedstaal voor moeten afgeven.
Allemaal slecht nieuws dus, en ik moest op mijn tanden bijten om daar niet te beginnen wenen...

De behandeling zal ook niet van de poes zijn. Eerst moet ik drie maanden menopauze doorstaan (decapeptil geloof ik) om een groot deel van de endo te doen "verdwijnen". Daarna zal ik opnieuw een soort van uitgebreide laparo moeten ondergaan om de restanten weg te werken en om opnieuw te kunnen zien hoe het er allemaal uitziet.

Dat alles zal jammer genoeg geen invloed hebben op de doorgankelijkheid van mijn eileiders, dus IVF is onze enige optie als we kinderen willen. Zoals jullie eerder al konden lezen hadden we daar ernstige twijfels bij, omdat IVF toch redelijk zwaar is. Maar we willen zo graag een kindje dat we die hele mikmak er wel voor over hebben. We zullen ook niet de tijd hebben om eerst nog een paar keer gewoon te proberen, want na de tweede ingreep moet ik binnen de zes maanden zwanger worden om ervoor te zorgen dat de endo niet helemaal terugkomt.

We hebben dus nog een aantal zware maanden voor de boeg, en om me een beetje bij te staan tijdens de eenzame momenten (mijn man is vaak weg voor zijn werk) hebben we gisteren een katertje geadopteerd. Echt een superleuk beest!

[grootgevaarke]

Vereltje,
dat is idd een zware dobber om te verwerken, maar de hoop wordt niet opgegeven hé, er is nog altijd een manier om jullie droom waar te maken. Ik hoop echt van harte dat het mag lukken. Er wordt precies wel véél druk op je schouders gelegd, dat je binnen de 6 maanden zwanger zou moeten zijn... Dat is toch iets wat de gyn voor zich had kunnen houden, vind ik. 't Zal zo al stressy genoeg zijn hé. Maar goed, je weet het hé, iedereen leeft met je mee en iedereen hoopt mee dat het goed afloopt.

[Tammyke]

grootgevaarke hoe is het nu met het bloedverlies? Is het een beetje onder controle nu?
Veel succes vandaag.

Vereltje ook van mij veel sterkte de komende maanden. De hoop zeker niet opgeven en ik hoop enorm mee, dat je geen 6 maanden nodig hebt, maar dat poging 1 al lukt.
Grootgevaarke, dat dacht ik ook meteen van die gyne. Ik vind ook dat hij dat niet had mogen zeggen, het is zo al zwaar genoeg en zeker als je met een limiet zit in tijd is het nog zwaarder en ik kan ervan mee spreken.
Tegen mij zei de gyne ook, ja je moet binnen de 6 maanden zwanger zijn bij die endo anders gaat het heel moelijk worden!
Ma da zijn mannen zeker?

Fluffy ik heb idd precies veel geduld, maar ik ga straks toch een tesje halen hoor.
Ik hoop er ni op da het pos gaat zijn, maar dan weet ik waar ik sta.

Als ik men borsten bekijk, dan denk ik: ja het is zo!!
Ma men verstand zegt, neeje da kan ni!

Straks zullen we het wel weten e?

[Loeki]

Mensenlief, wat een gemopper alweer. En dat in het moppertopic!

Grootgevaarke, wat een ellende zeg, en moet je maar blijven platliggen intussen? En je geen zorgen maken zeker zeggen ze hé. Hopelijk kan je gyne je iets meer vertellen vandaag, of stopt het gewoon snel!

Vereltje, ik kan je alleen maar veel sterkte toewensen! Tis niet makkelijk waar je nu doorheen moet! Maar je bent een sterke meid, tkomt wel goed! Leuk te horen dat je een beetje vrede begint te nemen met IVF. Zo liggen alle opties eigenlijk nog open hé. Hopelijk hoef je niet te lang te wachten op die tweede operatie, en doet de decapeptyl goed z'n werk.

Tammyke succes met testen he meid. Tis zoals je zegt, dan weet je het ook al weer he. Een mens kan maar x dagen wachten, toch?

[Vereltje]

Bedankt iedereen voor de bemoedigende woorden, ik zal jullie steun goed kunnen gebruiken de komende maanden. Ik kom ongetwijfeld nog eens mopperen als ik weer eens met opvliegers zit van die decapeptyl!

Grootgevaarke, hopelijk komt er snel een einde aan dat bloedverlies, ik kan me voorstellen dat je daar een beetje wanhopig van wordt... Sterkte!