Zwanger en bang

[Loeki]

Topicje afgestoft speciaal voor Quirina, om te antwoorden op haar vraag "hadden jullie dit ook".

Jaja, 137 pagina's "zwanger en bang" ook al weer...

[Sterretje]

En ik ga hier heel erg volhardend willen wegblijven!

[Loeki]

Ik ook (eerst terug zw worden natuurlijk ), maar ja willen en doen...

We kunnen ook afspreken Sterretje dat we wel naar dit topic komen maar alleen om anderen te steunen ofzo.

[mies]

Awel, dan mogen jullie mij al effe steunen... ben niet meer zwanger en niet meer bang, maar uiteindelijk voel ik me toch beter thuis in dit topic dan in het "als een zwangerschap niet eindigt zoals verwacht"-subforum...

Kom net terug van de gyn voor de bespreking van het weefselonderzoek van de curettage. Niks mis gevonden met het vruchtje, geen verhoogd herhalingsrisico.
Ik had het al een beetje "gevreesd". Ik wou echt dat het iets chromosomaals was ofzo. Maar nu is er geen oorzaak gevonden. En dan komt dat schuldgevoel direct bovendrijven he. Heb ik te hard gewerkt? Was ik niet blij genoeg met de zwangerschap??
Ik nam al utrogestan, trouwens mijn progesteron stond zowiezo al hoog genoeg.
En ik zat weer elke dag aan de clexane-spuitjes, dus een klonter ofzo kan het ook niet geweest zijn.
Er was op de eerste echo (toen ik al bloedverlies had gehad) geen bloedklonter in de baarmoeder te zien (geen "subchorionaal hematoom").

Wat blijft er dan nog over als oorzaak he...

Nu is het precies een beetje meer een potentieel kindje dat ik verloren ben. Toen ik nog dacht dat het een chromosomale afwijking was had ik dat gevoel niet...

(had het eigenlijk liever ook niet geweten nu)

[MA]

Lieve mies, dat snap ik....als het fout moet gaan, wil je ook liefst een reden, en liefst een erge want anders lijkt het helemaal zinloos. Spijtig genoeg vindt men bij 1 op 2 of zelfs bij 2 op 3 nooit enige reden. Weet niet of die er dan niet is, of dat de wetenschap nog niet ver genoeg gevorderd is. Maar daar heb je nu niet veel aan, gewoon een dikke knuffel dus...

[Sterretje]

Inderdaad, je kan je altijd blijven afvragen wat er misgelopen is, EN bang blijven bij een eventuele volgende zw... je zal het nooit weten en dat geeft een wrang gevoel.

Maar eigenlijk ook wel weer een beetje 'positief' want dat wil zeggen dat er geen echte risico's of omstandigheden zijn waarmee je rekening moet houden de volgende keer...

ik hoop alsnog wel dat je het een plaatsje kan geven en afscheid kan nemen van de onvoldragen zwangerschap...
veel liefs en dikke knuf!

[lisa marie]

Ik begrijp je volkomen hoor Mies.
Maar het is ook zoals Sterretje schrijft, het is ook wel positief...

[wat is er mis?]

Opnieuw een dikke dikke knuf Mies. Het moet geen gemakkelijk gesprek zijn. Je wordt weer maar eens op de feiten gedrukt en je denkt miss te snel dat jij de schuldige bent. Maar meid dat is niet zo hé. Het is jammer genoeg de natuur. Het is zoals Audrey zegt je wil graag een reden hé. Jammer genoeg hft de wetenschap niet altijd een reden.
En nee hoor, je hebt niets verkeerd gedaan. Integendeel, je deed al zoveel meer dan wat anderen zouden doen. Je nam utrogestan, je nam clexane. Je hebt gerust. Wat kan je nog meer doen?
Dikke dikke dikke knuf!

Probeer het miss te zien, hoe moeilijk ook, want bang zal je soweiso zijn bij een volgende zwangerschap, zoals Sterretje zegt, als positief naar de volgende zwangerschap toe.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Ook van mij een dikke knuff Mies... 't Feit alleen al dat ze bij 1 op 2 van de miskramen niks vinden, zegt mij dat ze gewoon nog niet veel weten... Het gaat niet zomaar mis hé. Ik denk dat er vaak toch iets mis is met het vruchtje, maar dat ze dat gewoon niet zien... Moesten ze 't allemaal zo goed weten, ze zouden meer miskramen dan 1 op 2 kunnen verklaren.

Je hebt alles alles gedaan wat je kon!

Misschien ook een beetje uitgesteld verdriet...

[mies]

Tja, ik "weet" dat ik niks mis gedaan heb... maar toch he. Ben het nog aan het verwerken he.

Ik heb gelezen dat tot 70% van de vroegtijdige miskramen weldegelijk ten gevolge van chromosomale afwijkingen is. Maar dat is het bij ons dus niet.
(trouwens, op dat gebied heb ik geen schrik voor een herhalingsrisico, want ik veronderstel toch dat ze ons zouden verwittigd hebben vanuit GHB als er uit ons bloed (dat genomen werd naar aanleiding van de vlokkentest) een bestaand chromosomaal probleem bij één van ons twee was uitgekomen?)

Andere oorzaken zijn een te hoog LH op de 9e en 10e dag van de cyclus (wel bij PCO zoals bij mij, maar niet in mijn geval want ik was bezig met ovulatietestjes he). Of een corpus luteum deficiëntie (maar dus niet bij mij want mijn progesteron was dus ok + nog utrogestan erbij). Of kleine bloedstolseltjes in de mini-placenta (niet bij mij want ik spoot clexane). Of afwijkingen aan de baarmoeder (niet bij mij, heb laparoscopie gehad vroeger + keizersnede onlangs). Of cervixinsufficiëntie (nog niet van toepassing op 6 weken).

Dus ja, het vruchtje is dus gewoon afgestorven zonder reden.
De meeste vrouwen zullen nooit weten of bij hen één van de bovenstaande factoren een rol heeft gespeeld. En dan wordt er dus ook "onterecht" tegen hen gezegd dat "ze niet weten waarom de miskraam is geweest". Ah ja, het is ook niet allemaal onderzocht he, logisch dus.
Maar ik weet het dus wel, en bij ons is het dus werkelijk zonder "bekende" reden gebeurd...

Op dit moment denk ik dus dat ik zowiezo geen brusje meer wil, ik heb echt geen zin meer in zo'n dingen hoor... tja uiteindelijk weet ik dat het "maar een miskraam" is geweest, maar hier op DVO zijn er ondertussen al te veel mensen geweest die aan de verkeerde kant van de statistieken vallen. Ben het echt beu nu.

[Sterretje]

oooh Mies! Dikke knuf voor die laatste alinea!
Ik kan zo goed begrijpen dat je hoofd niet staat naar een brusje. Maar geeft het tijd. hopelijk krijg je dat ouderschapsverlof en zie je de wereld erna helemaal anders. Je moet dit echt verwerkt krijgen.
Ik krijg een grondige hekel aan statistieken.
Ik zit nu ook weer in een uitzonderlijke situatie waar de wetenschap nog voor een raadsel staat en het is zooooooo frustrerend, al kan je beide gevallen niet vergelijken.
Ik moet ook door dit verwerkingsproces, zit ook met emo dips. maar het einde van de tunnel is in zicht. Ik hoop dat dit voor jou ook snel mag gebeuren!!!!
veel liefs

[Loeki]

Mies lieve meid toch! Je hoeft nu nog helemaal niet te denken aan een brusje. Je bent nog maar net een miskraam aan het verwerken. Geef 't tijd meisje...

En als je je dan later ook nog zo voelt, dan kies je ervoor geen brusje meer te maken, daar is op zich ook helemaal niks mis mee.

En een miskraam is nooit "maar een miskraam" hé... Sowieso komt daar een heel verwerkingsproces bij kijken.

Verder heb je gewoon de "pech" dat je 't allemaal zo goed weet... soms is niets weten makkelijker. Maar ja, niet altijd een optie. Dikke knuff!!!

[Sterretje]

soms is niets weten idd makkelijker, maar even frustrerend hoor... hangt voor een groot deel van je karakter af denk ik.
Verwerken is moeilijk en niemand kan zeggen hoe je het moet doen en hoe lang het zal duren.
Dus ook hier het cliché: tijd brengt raad!
En niet te veel piekeren! (ook al is dat aartsmoeilijk)

[wat is er mis?]

Oh lieve lieve Mies,

Je bent het duidelijk nog aan het verwerken. En dat is ook normaal hé. Geef het tijd.
En ik denk ook dat het geen brusje willen nog daaraan vast zit. Sorry hé Sterretje, maar hoe zou jij reageren had je nu niet zwanger geweest. Had je het nog eens doorstaan wat je nu doorstaat? (Gelukkig ben je wel zwanger hé). Ik bedoel maar je kan het nu nog niet willen, maar later van idee veranderen. En daar is niets mis mee. En zoals Loeki ook al zei als je er geen meer wil is er ook niets mis mee hé.

Soms is het zoeken naar informatie ook een manier om het te verwerken hé. En het feit dat je nu stuit op een onbeantwoorde vraag, maakt het soms moeilijker. Maar ja, dat verschilt idd van persoon tot persoon.

Dikke dikke knuf meid! (ook al helpt dat niet echt)

En idd zet dat uit je hoofd dat een miskraam "maar" een miskraam is. Dat is niet te onderschatten hoor!
En wat ben je met statistieken als het niet op jou van toepassing is (alé als jij id minderheidscategorie valt?). Je bent maar één van velen, maar jij bent wel waar het om draait hé.

Liefs,

Bokje

[Sterretje]

Da's waar. Ik heb al veel gezegd: dit nooit meer. Zelfs als er geen zwangerschap was nu, ik zou het NOOIT meer doen. Dus vandaaruit begrijp ik heel heel heel goed wat mies doormaakt! En misschien dat ik daar later anders over zou denken.
Tenslotte, wie zegt dat brusjes snel na elkaar moeten volgen. Bij heel veel mensen zitten er meerdere jaren tussen twee zwangerschappen.