Rapley

[mies]

Met je tweede post kan ik je helaas niet volledig gelijk geven.
Meis wordt dus gevoerd, maar is dus de laatste week ook ziek en weigert continu vanalles en nog wat. Vaak nog voor ze ervan geproefd heeft.
En ik heb er écht waar geen problemen mee!
Ik vind het juist zeer belangrijk dat zij aangeeft wanneer ze genoeg heeft en dat wij dat respecteren. Ik wil niet dat zij de onnatuurlijke neiging aanleert om haar bord leeg te eten, want dat is een factor in obesitas.
Dus als zij "gedaan" zegt dan is het gedaan. Dan mag ze van tafel en eet ik de rest van de groentepap/yoghurt op.

(om een voorbeeld te geven: gisteren maximum 7 lepels groentepap verspreid over 2 groentepap-momenten ('s middags en 's avonds), geen ontbijt, 1 half yoghurtje over 2 yoghurtjes verspreid etc maar ik maak me daar niet druk om. Ze heeft reserve genoeg)

[Loeki]

Kzeg niet dat het voor iedereen zo is hé Mies.

Ik vroeg me gewoon af of het een "tendens" zou kunnen zijn.

[wat is er mis?]

Hangt dat ook niet af van de "bagage" die je zelf meekrijgt? Ik was bijv zelf een slechte eter en een kleine eter. Ik heb dat meermaals moeten horen dat ik toch niet veel eet, dat ik niet veel lustte, dat ik mager was, aan tafel blijven zitten tot ik mijn bord leeg at, mijn ouders die me dingen deden eten dat ik niet lustte met overgeven tot gevolg (en mijn ouders die me dus niet meer forceerden), ....
En ergens heb ik nu de hoop dat Adie niet zo wordt. Dat hij lekker alles lust en niet zo mager is. Ergens is er die hoop dat hij verspringt van de p3 naar een hogere curve. Ergens is er de ook die wrevel die is blijven hangen om te moeten aanhoren dat het geen goede eter is en dat hij "mager" (ik haat dus dat woord hé) is. Een projectie van mijn eigen frustraties op mijn kind.

Ik heb het gevoel dat dat bij Mies ook zo is, maar dan anders. Zij wil niet dat Meis aanleert dat ze haar bord moet leegeten maar dat ze gewoon luistert naar haar hongergevoel.

En Sterretje hft ook al over zo een bagage vertelt, nl haar bagage dat haar kind ook gezonde dingen (zoals groenten) moet eten.

[mies]

Bokje, ik heb het hier al eens geschreven denk ik. Ik was een zeer slechte eter als kleuter en in de lagere school. Mijn moeder paste dezelfde strikte methodes toe als toen bij haarzelf (zij at niet, vlak na de oorlog, en werd 2 maanden in een gesticht gestopt op 6-jarige leeftijd om te leren eten...).
Wij moesten ook aan tafel blijven zitten tot het op was, van 's middags tot 's avonds soms. We werden in de kelder gestopt met ons bord (ik verstopte dan mijn vlees achter een kast, is nooit uitgekomen). En we moesten zelfs als we tussen de middag thuis kwamen eten, en ons bord was niet op, op de stoep gaan zitten vóór ons huis tot ons bord op was zodat de andere kinderen die terug naar school vertrokken ons zouden uitlachen.
Ik heb ook moeten overgeven op vis (terwijl mijn vader mij een pak slaag gaf) en sindsdien eet ik echt helemaal geen vis meer. (heb zelfs moeten gaan overgeven op mijn eigen trouw, omdat ik vond dat het eens gedaan moest zijn met mijn flauwe visreacties. Maar ik kan het echt niet meer binnenhouden)

Dus je ziet maar hoe je met die bagage omgaat he. Ik ga juist denk ik veel losser zijn dan mijn moeder tov mij, en mijn moeder was waarschijnlijk ook al losser tov mij als mijn groetmoeder tov haar.

[Loeki]

Ook hier moest het bord altijd leeg. Is dat niet een beetje eigen aan die generatie (we hebben er precies allemaal mee gezeten)?

Ik hoor het mijn grootmoeder nog altijd zeggen (ik ging 's middags daar eten) : als je ziek bent, moet je goed eten. Dat was dan ook een gevecht tot overgeven toe.

Zij hadden natuurlijk ook wel de oorlog meegemaakt. Dat was hun bagage veronderstel ik. Voedsel mocht niet verspilt worden.

Hihi wat betreft een tweede... Ben benieuwd, echt waar, of ik 't beter ga kunnen loslaten. Niet alleen 't eten, maar alles. Maja, first things first.

[Sterretje]

zwijgt Loeki
ben nu al aan't stressen over de BV

Als ze ziek zijn 'moeten' ze van mij niet eten, maar 'k wil wel dat ze weerstand opbouwen en voldoende voedingsstoffen binnenkrijgen.
intussen heb ik echt wel zo iets van: tijdelijk geen honger, 't komt wel terug

en ja, wij lusten ook niet alles dus ik zou mijn groot kind ook nooit forceren om alles altijd op te eten
maar'k wil niet zo een kind dat enkel appelmoes lust
dus wil ik nu graag beginnen met goede voedingsgewoontes bij te brengen. Lukt mij dat niet, ja, dan ga ik daar mee moeten leren leven zekers

[wat is er mis?]

Goh ja het is bij mij meer dan mijn bord leegeten en meer dan mijn ouders hun standpunt, want die waren daar nog vrij "los" in: die zeiden als anderen tegen mij zeiden dat ik wel mager was dat ze jaloers waren. Forceren om dingen te eten hbb ze niet lang gedaan (wegens het overgeven). Maar het is meer hoe anderen tegen me deden. Dat woord "mager" hft me altijd achtervolgt tot zelfs nu soms nog (al is dat nu de laatste jaren minder maar interpreteer ik het nog vaak zo). Dus tis meer zo een afkeer daar tegenover.
Ik heb ook altijd enorm veel schrik gehad dat de mensen zouden denken dat ik anorexia heb. Ik eet genoeg hé dat wel hé, maar ja door mijn bouw dacht ik vroeger dat mensen dat miss zouden knn denken. En dat zou ik verschrikkelijk gevonden hbb. Ooit hft er iem me gezegd dat die dat dacht (die kende me niet echt en zag dus ook niet wat ik allemaal wel niet at).
En ik denk dat het vooral die bagage is dat ik meedraag. Vaak kwam er ook nog eens bij dat ze zeiden dat ik er wit uitzag. En dat zijn ze allemaal indirecte uitspraken over "ge zijt niet gezond".
Alé ja genoeg bagage op dat vlak dus ...

[Loeki]

Ik denk dat die mensen nog nooit iemand gezien hebben met anorexia dan. Of was je vroeger dan zoveel slanker?

Ik zou je helemaal niet mager noemen, gewoon, een slanke dame met mooie, lange benen.

[wat is er mis?]

Ik was vroeger nog wel slanker, maar ik denk niet dat ooit iemand het gedacht hft (behalve die ene persoon dan) maar dat het iets is dat in mijn hoofd zat.
Ik woog vroeger nauwelijks 50kg en was toch ook al 173. Dus ja niet echt "dik" hé. Dan ben ik een tijdje op 52kg blijven hangen. En voor de zwangerschap van Adie woog ik 55kg (beetje ook dankzij de hormonen denk ik). En na de zwangerschap 60kg. Maar nu al een paar weken strand ik op 58kg (maar kan nog steeds niet in kleren van voor de zwangerschap want heb het deze week nog geprobeerd - hopeloos te klein ).

Weet je vroeger zei mijn man zelfs "alé dat moet je toch nog opeten" of "je hebt flink gegeten"

[Vereltje]

Amai Mies, vreselijk wat je daar vertelt! Ik heb wel het geluk gehad dat mijn ouders ons niet forceerden om alles op te eten. We moesten wel altijd proeven van wat er op ons bord lag, maar genoeg is genoeg.

En dat doe ik nu met Amelie ook. Als zij aangeeft dat ze genoeg heeft, ga ik haar niet proberen te overhalen toch nog een schepje te eten. Als ze iets niet lekker vindt, krijgt ze niks anders in de plaats. Dan is het even wachten tot het volgende eetmoment (wat dan wel wat vroeger kan komen natuurlijk) voor ze weer wat anders krijgt.

[Sterretje]

tsss bokje
als je gezond bent en niet vaak ziek bent (wat dus zo is) wil dat toch wel zeggen dat je voldoende eet hé.
het is echt wel je gestel en de manier waarop je voeding verwerkt (spijsvertering), je metabolisme

mijn zus is altijd 'mager' geweest; zij was een kleine eter (in hoeveelheid) maar at veel tussendoortjes
nu nog, zij komt op e 5 maaltijden per dag en is nu mooi slank. Ze wordt iets gevulder, maar heeft nog steeds hetzelfde metabolisme

idem met mijn collega die de hele dag door eet maar mooi slank blijft; al zegt ze dat ze enkele kilo's bij is, je kan het er niet aan zien

ikke dus jaloers

[Loeki]

58 lijkt me prima, toch? 55 ook. Als je maar gezond eet naar eigen goesting. Voorbeeld nemen aan Adie.

Pfff wel niet zo tof van ventje, als hij al weet dat 't een hekel punt is. Maar hij bedoelt 't mss zo niet, tis eigenlijk wel een lieveke hé jou ventje (alleen nog wat minder werken maja das niet evident).

Dus joepi dat je oude kleren niet terug passen?

[wat is er mis?]

Oh maar nu krijg ik niet meer die opmerkingen (alé jawel, maar dan eerder id trand van "ge zijt ook direct alle gewicht kwijt" terwijl dat dus helemaal niet zo is maar blijkbaar zie je het dus ook niet). Maar zo van die opmerkingen blijven me "raken".
En ventje deed dat gans in het begin dat we samen woonden. Nu al lang niet meer hoor. Tis zelf een princesseboon .

Ik was vroeger ook nooit ziek hé. Maar toch kreeg ik er opmerkingen over. Weet je ik had steeds het gevoel dat het niet toegelaten was/is om iemand "uit te maken" voor dikke maar dat je dat wel mocht doen bij iemand die mager/slank is.

Vereltje, zoals jij het doet wordt het ook aangeraden hé. Dus doe zo voort zou ik zeggen.

[Sterretje]

Vereltje, da's mijn plan voor het brusje
hear me...

maar'k ben wel van plan om niet per sé op 4 maand groentepap te gaan forceren.
Al hangt dater ook vanaf hoe de BV loopt en dergelijke
maar ja, wishful thinking

[jufnel]

Mies ben even erg onder de indruk van je verhaal.
Al is het hier ook wel deels herkenbaar.
Het bord moest leeg! En als we zeurden kregen we er nog een lepel bij. En 's avonds of de dag erna hetzelfde bord terug voor onze neus.
Gelukkig hadden we een hond die veel lustte Nu ja, vlees dan toch maar de rest moesten we zelf binnen krijgen.

Loeki en Mies, dat je je daar niet druk in maakt dat je kind amper eet (als het ziek is of niet) heeft denk ik ook wel te maken met de lichaamsbouw van je kindje denk ik? Of niet? Reserve of niet? Hoewel, Yveske heeft niet zoveel reserve zeker?
Maar ze moeten toch wel goed drinken? Dat ze niet uitdrogen?